We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน

เรื่องย่อ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน บอกเล่า เรื่องราวของ อีวา แม่ผู้ยอมสละละทิ้งความเจริญก้าวหน้าทางการงานเพื่อให้กำเนิดลูกชาย เควิน และเมื่อ Kevin เควินอายุได้ 15 ปี ความสัมพันธ์ระหว่าง อีวา และ เควิน ร้าวฉานขึ้นเป็นทวีคูณ เมื่อ เควิน ทำในสิ่งที่ไม่อาจให้อภัยได้ในสายตาของคนทั้งชุมชน อีวา พยายามทำใจและสืบหาสาเหตุว่าทำไมลูกชายของเธอถึงได้กลายเป็นฆาตกรเลือดเย็นที่สังหารหมู่ผู้คนจำนวนมาก โดยเธอได้ตั้งข้อสันนิษฐานว่าลูกของเธออาจโรคจิตโดยสันดาน หรืออาจเป็นเพราะความผิดพลาดในการเลี้ยงดูของเธอเอง อีวา ต้องรับมือกับความรู้สึกโศกเศร้าและความรู้สึกว่าตัวเองต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ Kevin สร้างขึ้นทั้งหมด และเธอเองต้องค้นหาคำตอบให้กับตัวเองว่าแท้ที่จริงแล้ว เธอเคยรักลูกชายตัวเองรึเปล่าหลังจากลูกชายของเธอ We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน เควิน ก่อเหตุเลวร้าย อีวา ผู้เป็นแม่ซึ่งกำลังมีปัญหา ได้ไตร่ตรองถึงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างเธอกับลูกชายที่มีความผิดปกติทางจิต ขณะที่เขาเติบโตจากวัยเตาะแตะเป็นวัยรุ่น

ผู้กำกับ หนัง เควิน ฮาร์ท

Lynne Ramsay

บริษัท ค่ายหนัง

BBC Film

นักแสดง

Tilda Swinton
John C. Reilly
Ezra Miller
Jasper Newell
Rocky Duer
Ashley Gerasimovich

โปสเตอร์หนัง

We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน

รีวิว

หนังโปรดของข้าพเจ้า

We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน “เขาว่ากันว่ามนุษย์เราทุกคนล้วนต้องการความรัก การดูแลเอาใจใส่ และความอบอุ่นจากคนที่รัก แต่ถ้าหากเราไม่ได้สิ่งเหล่านี้ตามที่เราคาดหวังเอาไว้ เราก็จะมีวิธีการเรียกร้องมันตามวิธีการต่าง ๆ”

We Need to Talk about Kevin เป็นหนังที่สร้างมาจากนิยายขายดีอันดับต้น ๆ ที่มีชื่อเดียวกัน ต้องขอบอกเลยว่าหนังเรื่องนี้พูดและสะท้อนความคิด, สภาพจิตใจเบื้องลึกของตัวละครหลักอย่างเควินให้คนดูได้เห็นอย่างชัดเจน

We Need to Talk about Kevin พูดถึงชายหนุ่มวัยรุ่นนามว่า ‘เควิน’ (Ezra Miller) ที่ก่อคดีสังหารพ่อและน้องสาวของตน พร้อมสังหารหมู่เพื่อนในโรงเรียนอย่างเลือดเย็น พูดคุยพร้อมกับคำสารภาพเรื่องราวทั้งหมดในชีวิตเขาให้ ‘อีวา’ (Tilda Swinton) คนเป็นแม่ได้ฟัง ในขณะที่อีวาพูดคุยและฟังลูกชายเล่าเรื่องต่าง ๆ นั้น เธอก็ได้แต่คิดถึงที่มาที่ไปเกี่ยวกับลูกชายเธอว่า เพราะอะไร ทำไม และเพราะใคร ที่ทำให้ลูกชายเธอเป็นแบบนี้??

หนังเรื่องนี้นำเสนอให้เห็นถึงมุมมองสองมุมของสองตัวละครหลักของเรื่อง โดยหนังจะมีการเล่าเรื่องตัดสลับเล่าขนานเรื่องราวในอดีตที่เป็นเหมือนความคิดเรื่องราวในอดีตของอีวาและ สภาพสถานการณ์ความเป็นอยู่ของอีวาในปัจจุบัน ซึ่งหลังจากเกิดเหตุการณ์สังหารหมู่โดยเควิน We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน อีวาเป็นเหมือนผู้แบกรับความโกรธแค้น, ความโศกเศร้า, และความผิดทั้งหมดของลูกชายตนเอาไว้เพียงคนเดียว ไม่ว่าจะเป็นคำด่าทอ, สายตาที่ดูหมิ่น, การถูกรังควานจากผู้ปกครองของเด็กนักเรียนที่ถูกฆ่า,รวมถึงการสาดสีเทสีที่บ้านของเธอ ทำให้เธอไม่มีความสุขกับการใช้ชีวิต อีกทั้งตนเองยังต้องต่อสู้และทนทุกข์กับชีวิตที่ยากลำบาก ไม่ว่าจะเป็นร่างกายที่เหมือนกับซูบผอมลงเรื่อย ๆ อีกทั้งยังตกงาน ทุกสิ่งทุกอย่างที่อีวาได้รับไม่ใช่แค่ความเจ็บปวดทางกายเพียงอย่างเดียว แต่มันเป็นความเจ็บปวดและตราบาปที่ยังติดตัวเธอไปตลอดเวลาที่เธอยังมีชีวิตอยู่ ส่วนในมุมของเควินจะอยู่ในส่วนของเหตุการณ์ในอดีตที่อีวาพยายามคิดย้อนกลับไปถึงต้นตอของเรื่องราวทั้งหมด

ขอพูดเป็น 2 ส่วน คือในส่วนแรก ส่วนของอีวา We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน แต่ก่อนอีวาเป็นผู้หญิงที่มีชีวิตที่สดใส เธอมีหน้าที่การงานที่ดี แต่งงานกับสามีที่พร้อมจะเดินตามฝันที่จะท่องเที่ยวรอบโลกไปพร้อมกับเธอ แต่ในวันที่เธอรู้ว่าเควินได้ถือกำเนิดขึ้น ความฝันทั้งหมดของเธอเหมือนต้องหยุดชะงักลง เธอเปลี่ยนจากหญิงสาวที่มีชีวิตอิสระ ท่องเที่ยวและโบยบินไปที่ต่าง ๆ ต้องผันชีวิตของตัวเองมาเป็นแม่คน เธอจำเป็นต้องเลี้ยงดูเควินแบบไม่ตั้งใจ ซึ่งตั้งแต่ที่เธอคลอดเควินออกมานั้น เธอแทบจะไม่เคยกอดหรือมอบความอบอุ่นให้กับเควินเลย ไม่ว่าจะเป็นการเชยชมและยินดีกับลูกชายคนแรกของเธอ การปลอบประโลมหรือโอบกอดด้วยความรัก หรือแม้กระทั่งการให้น้ำนมจากอกแม่ และในขณะที่เควินยังเป็นเด็กทารกทุกครั้งที่เขาร้องไห้งอแง อีวาไม่เคยอุ้มเขาด้วยความรัก ไม่เคยลูบหัวเขาเบา ๆ พร้อมคำพูดที่นุ่มนวลสักนิด มีแต่พูดและตะคอกเควินวัยทารก ให้เงียบเสียง ให้หยุดร้อง หรือหากอุ้มก็ด้วยความไม่เต็มใจ

จนกระทั่งเควินถึงวัยเตาะแตะและย้ายไปอยู่บ้านใหม่ อีวาก็เหมือนจะยังเข้าไม่ได้กับเควิน บ่อยครั้งที่เกิดการทะเละเบาะแว้งกันบ่อยยิ่งไปกว่านั้นยิ่งอีวามีลูกสาวอีกคนหนึ่งเข้ามา อีวาก็เปลี่ยนไปดูเหมือนเธอจะใส่ใจและดูแลลูกสาวคนนี้ดีกว่าเควิน ซึ่งผิดกับพ่อของเขา ที่เควินเข้ากันได้เป็นอย่างดี ซึ่งในส่วนของเควินตั้งแต่ยังแบเบาะ เควินเป็นเหมือนโรคโคลิคที่ร้องไห้ตลอดเวลาโดยไม่มีสาเหตุ พอขึ้นวัยเตาะแตะ เขาไม่ยอมพูดและดูเหมือนจะไม่ยอมมีปฏิสัมพันธ์ใด ๆ กับการสอนของอีวา พอเริ่มรู้เรื่องหน่อยเขามักจะมีความคิดและพฤติกรรมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงระหว่างกับแม่และพ่อ เมื่อเวลาเขาอยู่กับอีวา We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน เขาจะดูเป็นเด็กก้าวร้าว ไม่เชื่อฟังอีกทั้งยังกวนประสาทและยั่วโมโหเธออยู่บ่อย ๆ แต่หากเวลาเขาอยู่กับพ่อจะเป็นเด็กดี ว่านอนสอนง่ายอีกทั้งยังเชื่อฟังเป็นอย่างดี จนกระทั่งเควินโตเป็นหนุ่มมัธยม เควินก็ยังมีพฤติกรรมที่ก้าวร้าวและชอบกวนประสาทอีวาอยู่ตลอดเวลา

จากบทสรุปของเรื่องนี้ทำให้เราเข้าใจว่า อีวาคิดอยู่เสมอว่าเควินคือคนที่เข้ามาทำให้ความฝันทุกอย่างของเธอพัง ความฝันที่เธอจะโบยบินไปรอบโลก ความฝันที่เธอจะมีชีวิตอิสระมันหายหมดสิ้นเมื่อมีเควิน เธอจึงไม่พร้อมที่จะมอบความรักความอบอุ่น ตามแบบแม่ผู้ที่พร้อมจะมีลูกพึงกระทำกัน ที่เธอเลี้ยงดูสอนและทำทุกอย่างให้เควินนั้นทำไปเพราะหน้าที่ของผู้เป็นแม่เท่านั้น แต่ในอีกมุมหนึ่งในช่วงที่เควินเป็นเด็กแบเบาะเขาแทบไม่เคยได้ความอบอุ่นที่แท้จริงจากมารดาตน แม้กระทั่งน้ำนมเพียงหยดเดียวยังไม่เคยได้ลิ้มลองเลยสักนิด ไออุ่นหรืออ้อมกอดก็ไม่มี จนกระทั่งโตขึ้น เขารับรู้เพียงอย่างเดียวว่าแม่ไม่ได้รักเขา เอาจริง ๆ เควินก็รักอีวานะ(ดูได้จากตอนที่อีวาสอนเควินกลิ้งลูกบอลและเมื่อเควินทำได้ อีวาดีใจและชมเขา) แต่เพราะเขาต้องการความรักที่แท้จริงและจากใจของแม่เขาเท่านั้น เขาแค่ต้องการให้แม่สนใจในตัวเขา เข้าใจในสิ่งที่เขาเป็นเหมือนกับคนอื่น ๆ แต่ทางเลือกในการเรียกร้องความสนใจของเควินอาจจะแปลกและผิดไปจากเด็กวัยรุ่นทั่วไป เควินคิดเพียงว่าหากเขาทำให้แม่สนใจและมอบความรักความเอ็นดูจากใจจริงไม่ได้ เขาก็คงจะใช้วิธีสร้างโศกนาฏกรรมนี้ขึ้นมาเป็นทางเลือกสุดท้าย เพื่อเป็นเหมือนบทสรุปของคำตอบทั้งหมดให้กับอีวาว่าเพราะเธอจึงทำให้เขาเป็นแบบนี้

irishjenna

เพิ่งดูหนังเรื่องนี้ ไม่แน่ใจว่าทำไมฉันถึงพลาดมาหลายปี นี่เป็นหนังประเภทอาร์ตเฮาส์ที่ฉายแบบไม่เป็นเส้นตรง We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน ดังนั้นมันคงไม่ใช่แนวของทุกคน แต่ฉันชอบวิธีการเล่าเรื่อง

ตอนนี้ฉันต้องแก้ไขบทวิจารณ์อื่นๆ ที่เคยเห็นบ้าง ในฐานะคนทำงานด้านจิตวิเคราะห์และดูแลผู้ป่วยตั้งแต่เด็กวัยเตาะแตะไปจนถึงผู้สูงอายุ ฉันขอพูดตรงๆ ว่าเควินไม่ใช่คนต่อต้านสังคมแต่เป็นโรคจิตโดยตรง…และใช่แล้ว พวกเขาแตกต่างกัน อย่างเป็นทางการแล้ว เขาไม่สามารถวินิจฉัยว่ามีอายุต่ำกว่า 18 ปีด้วยบุคลิกภาพต่อต้านสังคมได้ ดังนั้นเขาจึงอยู่ภายใต้พฤติกรรมบางอย่างหรือความผิดปกติในการต่อต้านสังคมจนกว่าจะอายุ 18 ปี

คนโรคจิตมักจะเกิดมาแบบนี้ ตรงกันข้ามกับคนต่อต้านสังคมที่ถูกสร้างขึ้นจากความเจ็บปวดในวัยเด็ก คนต่อต้านสังคมมีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นน้อยมาก แต่คนโรคจิตไม่มีความเห็นอกเห็นใจเลยและไม่สามารถสร้างสายสัมพันธ์ที่แท้จริงกับผู้อื่นได้ สายสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นเพียงผิวเผินและเห็นแก่ตัวเท่านั้น พวกเขาฉลาดแกมโกง สงบ มีสติ และเจ้าเล่ห์ ซึ่งอาจทำให้พวกเขามีเสน่ห์มาก (ลองนึกถึงบันดี) พวกโรคจิตจะหุนหันพลันแล่น แปรปรวน และโกรธง่าย การเป็นโรคจิตเป็นวิธีที่เควินสามารถหลอกล่อทุกคนให้คิดว่าเขาเป็นเด็กดี ขณะเดียวกันก็ทำให้แม่ของเขาหงุดหงิดเพราะเขาชอบดูแม่ของเขาดิ้น

ฉันยังเห็นโปสเตอร์อื่นๆ We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน โทษทิลดาว่าเป็นแม่ โดยบอกว่าเธอไม่เคยผูกพันกับเขาเลย นั่นอาจทำให้เขาไม่ชอบเธอ แต่จะไม่ทำให้เขาเป็นฆาตกร เขาเกิดมาเป็นโรคจิตเท่านั้น

ferguson

สวัสดีอีกครั้งจากความมืด The Brady Bunch นี่ไม่ใช่ และไม่ใช่สถานที่ที่จะหาคำแนะนำที่เป็นประโยชน์ในการเลี้ยงลูก ในความเป็นจริง เรื่องราวหมุนรอบอีวา ผู้หญิงคนหนึ่ง (ทิลดา สวินตัน) ที่ดูเหมือนจะไม่ต้องการมีลูก … อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในตอนนี้ และแน่นอนว่าไม่ใช่เด็กคนนี้ หากคุณเคยดู The Omen คุณคงจะรู้สึกขอบคุณที่คุณไม่มีลูกอย่างเดเมียน อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเดเมียนคือลูกหลานของซาตาน เควิน ลูกชายของอีวา กลับเป็นคนโรคจิตแบบโบราณ เขามีความต้องการที่จะทำให้แม่ของเขาเจ็บปวดและทุกข์ทรมานโดยธรรมชาติ

อีวาและเควินเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก ตั้งแต่วันแรก เควินดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความไม่มีความสุขในการเป็นพ่อแม่ของแม่ และดูเหมือนว่าเขาจะมีแนวโน้มทางพันธุกรรมที่จะทำให้แม่ต้องจ่ายเงิน เช่นเดียวกับคนโรคจิตหลายๆ คน สติปัญญาที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยของเขาทำให้เขายิ่งอันตรายยิ่งขึ้น เขาฉลาดพอที่จะทำให้พ่อของเขา (จอห์น ซี ไรลีย์) ไม่รู้ถึงธรรมชาติของเขา ในขณะที่ทำให้พ่อของเขาสงสัยมากเกี่ยวกับความมั่นคงของภรรยาของเขา

ส่วนที่ฉันชอบที่สุดคือวิธีที่ผู้กำกับลินน์ แรมซีย์สร้างโครงเรื่อง We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน เรื่องราวดำเนินไปโดยไม่เป็นเส้นตรงและดำเนินไปตลอดสามช่วงสำคัญ: เควินในวัยทารก/เด็กวัยเตาะแตะ เควินในวัย 6-8 ขวบ (เจสัน นิวเวลล์) และเควินในวัยรุ่น (เอซรา มิลเลอร์) แต่ละช่วงวัยจะน่ากลัวและน่าผิดหวังมากขึ้นเรื่อยๆ และภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยสิ่งที่เป็นหายนะที่ไม่ทราบแน่ชัด เหตุการณ์นี้ค่อยๆ เปิดเผยออกมาตลอดทั้งเรื่อง แม้ว่าเราจะเห็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่เหตุการณ์นั้น รวมถึงผลที่ตามมาด้วย

มีฉากสองสามฉากที่อีวาขัดภายนอกบ้านของเธอเพื่อพยายามขจัดสีแดงที่กระเด็นออกมาโดยตั้งใจ ในฐานะผู้ชม เราเข้าใจว่าเธอมีเลือดติดมือและดูเหมือนยอมรับกับความจริงที่ว่าตอนนี้เธอกลายเป็นคนนอกสังคมหรือแม้กระทั่งเป็นคนนอกคอก เราใช้เวลาส่วนใหญ่ในหนังเรื่องนี้ไปกับความคิดที่สับสนของอีวา ขณะที่เธอพยายามรวบรวมสิ่งที่เกิดขึ้นและสาเหตุเข้าด้วยกัน แน่นอนว่าไม่มีคำตอบ ชื่อเรื่องอธิบายสิ่งที่ขาดหายไปตลอดมา ไม่มีการสื่อสารและไม่มีความเต็มใจที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา … ลูกชายที่เป็นโรคจิต การบอกว่าพวกเขาต้องจ่ายราคาสำหรับมันทั้งหมดนั้นเป็นการพูดน้อยเกินไป

หนังเรื่องนี้มีผู้ชมจำนวนจำกัดมาก แม้ว่าฉันจะอ้างว่านางสาวสวินตันสมควรได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ก็ตาม เธอสวมหน้ากากแห่งความพ่ายแพ้และใช้ชีวิตโดดเดี่ยวได้ดีกว่าใครๆ แม้แต่ดนตรีก็ยังแหวกแนวและแปลกประหลาดในการใช้งาน … ขอบคุณจอนนี่ กรีนวูดจาก Radiohead สำหรับการทำหนัง นี่คือศิลปะชั้นสูง สำหรับการเล่าเรื่อง มันค่อนข้างสับสนและน่าหดหู่

gradyharp

ในบทสัมภาษณ์กับ Lionel Shriver เกี่ยวกับนวนิยายที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของเธอในปี 2548 เธอได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความยากของโปรเจ็กต์นี้ว่า “ยอมรับว่ามันเหนื่อยมาก และตลอดทั้งเรื่อง ฉันรู้สึกวิตกกังวลว่าเนื่องจากฉันไม่เคยมีลูกมาก่อน ฉันจึงไม่รู้ว่าฉันกำลังพูดถึงอะไร และผู้อ่านที่เป็นพ่อแม่จะจับผิดฉันได้” เรื่องราวนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โดยผู้กำกับ Lynne Ramsay และ Rory Kinnear ซึ่งทำให้กลายเป็นการสำรวจความชั่วร้ายที่แฝงอยู่ในตัวและวิธีการที่เราจัดการกับมันได้อย่างสมจริงอย่างน่าสะพรึงกลัว ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความทันเวลาเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากเราอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับเด็ก ๆ ที่ฆ่าเพื่อนร่วมชั้นเรียนในโรงเรียนทั่วประเทศเกือบทุกวัน แต่ก่อนอื่นมาดูเรื่องราวกันก่อน:

Eva Khatchadourian (Tilda Swinton) We Need to Talk About Kevin (2011) คำสารภาพโหดของเควิน กำลังพยายามรวบรวมชีวิตของเธอเข้าด้วยกันหลังจาก “เหตุการณ์” ดังกล่าว เธอเคยเป็นนักเขียนท่องเที่ยวที่ประสบความสำเร็จ แต่ถูกบังคับให้รับงานใดก็ตามที่เข้ามาหาเธอ ซึ่งล่าสุดเป็นเสมียนในบริษัทท่องเที่ยว เธอใช้ชีวิตโดดเดี่ยวเพราะผู้คนที่รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ของเธอต่างเมินเฉยต่อเธออย่างเปิดเผย แม้กระทั่งถึงขั้นใช้ความรุนแรงกับเธอ ในทางกลับกัน เธอเองก็ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งผลที่ตามมาทำให้เธอเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและหวาดกลัว เหตุการณ์นั้นเกี่ยวข้องกับลูกชายของเธอ เควิน คาทชาดูเรียน (รับบทโดยเอซรา มิลเลอร์ในวัยรุ่น เจสเปอร์ นิวเวลล์ในวัย 6 ขวบ และร็อก ดูเออร์ในวัยเตาะแตะ) ซึ่งตอนนี้ใกล้จะอายุครบ 18 ปีแล้ว อีวาและเควินมีความสัมพันธ์ที่ย่ำแย่มาโดยตลอด แม้กระทั่งตอนที่เขายังเป็นทารก ไม่ว่าเขาจะเจอปัญหาอะไร แฟรงคลิน (จอห์น ซี. ไรลีย์) สามีของอีวาที่นิ่งเฉยก็คิดว่าเควินเป็นเด็กผู้ชายธรรมดา เหตุการณ์นี้ทั้งเควินและอีวาอาจมองว่าเป็นการกระทำที่ท้าทายแม่ของเขาอย่างที่สุด

แรมซีย์เล่าเรื่องราวของเธอเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากภาพตัดปะช่วงเวลาตั้งแต่เควินเกิดจนกระทั่งถูกจองจำ สำหรับบางคน การเล่าเรื่องแบบไม่เป็นเส้นตรงแบบนี้อาจทำให้รู้สึกสับสน แต่สำหรับผู้ชมรายนี้ ดูเหมือนว่าเป็นการตรวจสอบอย่างใกล้ชิดถึงจิตใจของแม่ที่ไม่อาจเชื่อได้เลยว่าเธอได้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเด็กที่เป็นแบบอย่างของความชั่วร้าย ความจริงที่ว่าเรารับรู้ถึงบางสิ่งที่น่ากลัวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นไม่ได้ขัดขวางการชมการเติบโตอย่างช้าๆ ของเควิน – ตอนแรกเป็นทารกที่กรี๊ดร้องตลอดเวลา กลายเป็นเด็กชายตัวเล็กที่ชั่วร้ายอย่างร้ายกาจ กลายเป็นวัยรุ่นที่โหดร้ายและชั่วร้ายอย่างร้ายกาจ ซึ่งแม่ของเขาไม่สามารถเชื่อมโยงกับเขาได้ ยกเว้นเหตุการณ์ที่บอกเล่าได้อย่างน่าบอกเล่ามากครั้งหนึ่งเมื่อเธออ่านเรื่องราวของเควิน ‘โรบินฮู้ด’ และลูกศรของเขา ซึ่งในตอนนั้น เควินแสดงความรักต่ออีวาในระดับหนึ่ง เมื่อมองย้อนกลับไป ช่วงเวลานั้นพิสูจน์ให้เห็นว่าเป็นจุดเริ่มต้นของความสยองขวัญที่รออยู่ข้างหน้า การจะพูดอะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องราวนี้ทำให้ผู้ชมรู้สึกลดทอนผลกระทบลง ทิลดา สวินตันแสดงบทบาทได้ยอดเยี่ยมเช่นเดียวกับเอซรา มิลเลอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่น่าสะเทือนใจอย่างมาก และเป็นข้อมูลเชิงลึกที่ยอดเยี่ยมมากเกี่ยวกับการกระทำชั่วร้ายที่อาจเกิดขึ้นได้