Vengeance of an Assassin (2014) เร็วทะลุเร็ว
เรื่องย่อ
เรื่องราวของ นาถ (เดี่ยว ชูพงษ์ ช่างปรุง) Vengeance of an Assassin เด็กหนุ่มที่เติบโตมาในครอบครัวนักฆ่า เขาได้รับการฝึกฝนฝีมือการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก เพื่อสืบทอดกิจการของครอบครัว นาถมีความใฝ่ฝันที่จะค้นหาความจริงเกี่ยวกับสาเหตุการตายของพ่อแม่ของเขา เขาเชื่อว่าพ่อแม่ของเขาถูกกลุ่มนักฆ่าฆ่าตาย เขาจึงออกตามหาความจริง โดยปลอมตัวเป็นนักฆ่ารับจ้าง นาถเริ่มทำงานให้กับกลุ่มนักฆ่า เขาได้รับมอบหมายให้ฆ่าคนมากมาย นาถทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายสำเร็จทุกครั้ง เขากลายเป็นนักฆ่าฝีมือดีที่มีชื่อเสีย แต่แล้ววันหนึ่ง นาถก็ถูกหักหลัง เขาถูกกลุ่มนักฆ่ายิงจนบาดเจ็บสาหัส เขาหนีรอดมาได้ แต่เขาต้องสูญเสียทุกอย่างไป นาถตัดสินใจล้างแค้น เขาออกตามล่ากลุ่มนักฆ่าที่ฆ่าพ่อแม่ของเขา เขาต้องเผชิญหน้ากับอันตรายมากมาย แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้
ผู้กำกับ
- Panna Rittikrai
บริษัท ค่ายหนัง
- Sahamongkol Film International
นักแสดง
- Nantawooti Boonrapsap
- Dan Chupong
- Kessarin Ektawatkul
- Chatchapol Kulsiriwuthichai
- Winston Omega
- Kowit Wattanakul
โปสเตอร์หนัง
มันเหลือเชื่อมากที่หนังเรื่องหนึ่งจะยอดเยี่ยมได้ขนาดนี้ในด้านหนึ่ง แต่ด้านอื่นๆ กลับห่วยแตกสิ้นดี Vengeance of an Assassin มีการออกแบบท่าเต้นที่ยอดเยี่ยมมากเทียบเท่ากับ The Raid และ Ong Bak แต่ขาดโครงสร้างเชิงตรรกะและความเข้าใจในความจริง พล็อตเรื่องนั้นไร้สาระและไม่น่าเชื่อ ไม่มีเรื่องราวเพียงพอที่จะร้อยเรียงเรื่องราวเข้าด้วยกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นสำหรับแฟนหนังแอ็กชั่น และยอมรับว่ามีอะดรีนาลีนที่สูบฉีดอย่างมากมาย แม้ว่าผู้ชมส่วนใหญ่จะพบว่าการขาดเรื่องราวพื้นฐานนั้นไม่น่าดึงดูด
เรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าหญิงที่ถูกลักพาตัวและได้รับการช่วยเหลือจากลูกๆ ของเจ้าหน้าที่พิเศษ บทภาพยนตร์นั้นไม่สม่ำเสมอตลอดทั้งเรื่อง ไม่ได้นำเสนอจุดสำคัญของพล็อตหรือเพียงแค่ผ่านๆ ไป มีฉากบางฉากที่ถูกคนถ่ายทำมองข้ามไปในนาทีถัดไป ภาพยนตร์ไทยมีชื่อเสียงในเรื่องนี้ แต่ก็ยังมีการจัดฉากสำหรับตัวละคร เรื่องราวเบื้องหลัง และอื่นๆ
Vengeance of an Assassin ยังไม่ครอบคลุมพื้นฐานเหล่านี้เลย มีเพียงบทสนทนาสองสามบทที่ปะติดปะต่อกันเพื่อเติมช่องว่างระหว่างฉากแอ็กชั่น การแสดงนั้นไม่น่าตื่นเต้นหรือกระตือรือร้นเกินไป ไม่ต้องพูดถึงว่ายังมีกลวิธีในการวางพล็อตอีกมากมายที่ขัดต่อกฎธรรมชาติ มักจะทำให้การผลิตลดลงเมื่อภาพยนตร์แสร้งทำเป็นว่าแนวคิดพื้นฐานของความเป็นจริงหรือสามัญสำนึกไม่สามารถใช้กับสิ่งเหล่านี้ได้
อย่างไรก็ตาม ฉากแอ็กชั่นนั้นยอดเยี่ยมมาก ฉากต่อสู้ถูกสร้างขึ้นด้วยการเคลื่อนไหวที่แข็งแกร่ง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีวิธีการต่อสู้ที่แท้จริงโดยใช้ไม่เพียงแค่มวยไทย แต่ยังรวมถึงกายกรรมและแม้แต่สิ่งของธรรมดาเพื่อสร้างความเสียหายสูงสุด Vengeance of an Assassin มันโหดร้าย ไม่ลดละ และจะทำให้แฟนแอ็กชั่นชื่นชอบอย่างแน่นอน การออกแบบท่าเต้นยังรวมถึงช็อตต่อเนื่องสองสามช็อตซึ่งคล้ายกับภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของจอห์น วูเมื่อหลายสิบปีก่อน ไม่มีการขาดการต่อสู้ที่ตื่นเต้นเร้าใจเมื่อการพูดหยุด แม้ว่าฉาก CGI บางฉากจะดูไม่เป็นธรรมชาติมีการลงทุนในมูลค่าการผลิต จำนวนมากอย่างแน่นอน แต่น่าเสียดายที่แทบจะไม่มีบทและสคริปต์เลย
เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของ Panna Rittikrai นักออกแบบท่าเต้นแอคชั่น ผู้ซึ่งรักษาแนวแอคชั่นให้คงอยู่ในประเทศไทยมาเป็นเวลากว่าสามทศวรรษจนกระทั่งเสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อปีที่แล้ว เขาคือผู้ที่นำโทนี่ จา สู่โลกใน ONG BAK และ WARRIOR KING รวมถึงสร้างภาพยนตร์ชั้นยอดอย่าง BORN TO FIGHT ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ของไทยเรื่องล่าสุดของเขาทำให้ผิดหวัง และ Vengeance of an Assassin ก็ผิดหวังเช่นกัน
เป็นภาพยนตร์ที่น่าหงุดหงิดใจที่จะรับชม เพราะเนื้อเรื่องกระจัดกระจายไปหมดและบทก็แย่มาก ซึ่งมาจากผู้ชมที่ไม่มีปัญหาใดๆ กับเรื่องราวของ WARRIOR KING ฉากสำคัญถูกเร่งหรือพลาดไปโดยสิ้นเชิง ทำให้ผู้ชมรู้สึกผิดเสมอและไม่แน่ใจนักว่าเกิดอะไรขึ้น โดยเฉพาะในช่วงเริ่มต้น เมื่อถึงช่วงกลางเรื่อง จะกลายเป็นภาพยนตร์แอคชั่นธรรมดาๆ ที่ไม่มีเนื้อเรื่อง แต่คุณยังคงมีคำถามในตอนจบ
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เรามุ่งหวังคือฉากแอ็กชั่น ไม่ใช่เรื่องราวไร้สาระหรือการแสดงที่ไม่มีอยู่จริง และฉันรู้สึกยินดีที่จะรายงานว่าฉากแอ็กชั่นนั้นดี VENGEANCE OF AN ASSASSIN เต็มไปด้วยฉากแอ็กชั่นแบบเก่าที่เราคุ้นเคยและชื่นชอบจากภาพยนตร์ไทย ควบคู่ไปกับฉากยิงปืนแบบติดตามและฉากศิลปะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม การต่อสู้เหล่านี้มีความโหดร้ายมากกว่าที่เคย โดยที่ประเทศไทยดูเหมือนจะได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ฮิตของประเทศเพื่อนบ้านอย่างอินโดนีเซีย (ภาพยนตร์เรื่อง THE RAID) การต่อสู้ในโรงรถที่เกิดขึ้นในช่วงกลางเรื่องและเห็นฮีโร่แดน ชูพงศ์ ปล่อยค้อนขนาดใหญ่ใส่เหยื่อของเขาเป็นไฮไลท์สำหรับฉัน ใช่ ฉากแอ็กชั่นบนรถไฟ CGI นั้นแย่มาก แต่เช่นเดียวกับ WARRIOR KING 2 ฉันสนุกกับภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันลดความคาดหวังที่มีต่อภาพยนตร์ไทยลง ดังนั้นความไร้สาระแบบนี้จึงไม่รบกวนฉันเลย
บทภาพยนตร์ห่วยมาก กำกับห่วยมาก การแสดงห่วยมาก แต่ฉากต่อสู้ก็ค่อนข้างดี เหมือนกับหนังแอ็คชั่นไทยส่วนใหญ่ ส่วนที่ตลกที่สุดของหนังตลกเรื่องนี้คือฉากต่อสู้ด้วยปืน ตัวละครหลักมีปืนยาวสองกระบอกต่อสู้กับศัตรูมากมายแต่ยังใส่เสื้อกันลมและแว่นกันแดดสีเข้มอย่างน่าขัน… เฮ้ พวกเราอยู่เมืองไทยใช่ไหม มันเป็นประเทศที่ร้อน คุณไม่ใส่เสื้อกันลมยาวในเมืองไทยที่ร้อนและชื้น โอเคไหม ใส่แว่นกันแดดสีเข้มในร่มในการต่อสู้ คุณมองเห็นได้ชัดเจนไหม กระสุนไม่เคยหมด กระสุนพุ่งออกมาไม่หยุด ยิงไปหมด ปืนพก ปืนยาว อะไรก็ตาม กระสุนไม่สิ้นสุดไม่เคยหมด Vengeance of an Assassin ชายหนุ่มสองคนที่ไม่เคยเรียนรู้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิด เป็นเพียงช่างฝึกหัดสองคนในร้านห่วยๆ ของลุงของพวกเขา แต่จู่ๆ ก็เรียนรู้มวยไทยได้ในชั่วข้ามคืน อีกคนเรียนรู้จากวิดีโอเทป VHS สองสามม้วน ใช่แล้ว
อัจฉริยะที่เรียนรู้ด้วยตนเองได้รวดเร็วและยอดเยี่ยม เสียงปืนพวกนั้นเยียวยาได้ง่ายมาก และเมื่อลุงคนนั้นถูกยิงตาย ฉากต่อไปที่เราเห็น เขาพูดคำพูดสุดท้ายกับชายหนุ่มสองคนที่เขาสนับสนุน ทั้งเรื่องเป็นเพียงงานปะติดปะต่อที่ยุ่งเหยิง ประกอบเข้าด้วยกันอย่างน่าอึดอัด มีเนื้อเรื่อง สถานการณ์ และพล็อตที่ดูไร้สาระ สิ่งเดียวที่น่าดูคือฉากที่สตันท์แมนชาวไทยล้ม ล้มลง ตกลงมาจากที่สูงหลายชั้น กระแทกราวบันไดหรืออะไรก็ตาม ฉากเหล่านั้นยอดเยี่ยมและเหลือเชื่อ นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรเลย มีแต่เรื่องไร้สาระและคาดเดาได้ 2 ดาวสำหรับฉากสตันท์ ไม่มีอะไรอื่น
โทนี่ จา อาจเป็นตัวแทนของ “องค์บาก” และ “ต้มยำกุ้ง” แต่แฟนพันธุ์แท้ของหนังแอ็คชั่นไทยจะบอกคุณว่าดาราที่อยู่เบื้องหลังหนังดังระดับนานาชาติเหล่านี้คือ ปันนา ฤทธิไกร จริงๆ แล้ว ฤทธิไกรเป็นที่ปรึกษาและนักออกแบบท่าต่อสู้ของจาในภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องที่กล่าวถึงข้างต้น ก่อนที่จะรับตำแหน่งผู้กำกับภาคต่อของ “องค์บาก” ทั้งสองเรื่องแทนปรัชญา ปิ่นแก้ว เนื่องจากจาต้องต่อสู้กับวิกฤตการณ์ทางจิตใจ
หากเราจะเริ่มรีวิวด้วยความรู้สึกเศร้าหมองบ้าง นั่นก็คือ “การล้างแค้นนักฆ่า” กลายเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของฤทธิไกร เมื่ออายุได้ 53 ปี ฤทธิไกรได้เสียชีวิตลงเมื่อต้นปีนี้ และภาพยนตร์เรื่องนี้จึงอุทิศให้กับความทรงจำอันเป็นที่รักของเขา แม้ว่าจะไม่ได้สร้างขึ้นด้วยความตั้งใจเช่นนั้น แต่ฉากแอ็คชั่นสุดเข้มข้นเรื่องนี้ก็ถือเป็นเครื่องบรรณาการที่เหมาะสมแก่ฤทธิไกรและมรดกของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย เขียนบทและกำกับโดย Rittikrai เป็นการย้อนอดีตไปยังภาพยนตร์แอคชั่นในยุค 80 และ 90 อย่างตรงไปตรงมา เมื่อแอคชั่นเป็นคำสำคัญของแนวหนังประเภทนี้ และองค์ประกอบต่างๆ เช่น โครงเรื่องและตัวละครเป็นเรื่องรองมาก จนทำให้คนดีกลายเป็นคนดีอย่างไม่มีเงื่อนไข ส่วนคนร้ายก็ต้องพบกับจุดจบอย่างสมควร
ความสำคัญของ Pittikrai นั้นชัดเจนตั้งแต่ฉากเปิดเรื่องที่น่าตื่นเต้น ซึ่งกลุ่มผู้ชายเปลือยท่อนบนที่มีหน้าท้องสวยกำลังเล่นฟุตบอลในร่มราวกับว่าชีวิตของพวกเขาขึ้นอยู่กับมันจริงๆ แม้ว่าเราจะยังไม่รู้ว่าใครเป็นใคร แต่ทุกการเตะและต่อยนั้นสมจริงมากจนเราอดไม่ได้ที่จะทึ่งกับท่าเต้นและการแสดงของ Rittikrai ถึงแม้ว่าฉากเดี่ยวนี้จะเผยออกมาในที่สุดว่าเป็นเพียงความฝันของตัวละครนำอย่าง Than (Nathawut Boonrubsub) แต่ความตื่นเต้นเร้าใจก็คุ้มค่ากับการเล่าเรื่อง Vengeance of an Assassin อย่างที่เราได้กล่าวไปแล้ว การวางโครงเรื่องในที่นี้ไม่ใช่จุดสำคัญของภาพยนตร์ และเป็นเพียงเนื้อเยื่อเกี่ยวพันสำหรับฉากแอ็กชั่นสุดอลังการที่จะตามมาเท่านั้น
นอกจากนี้ การเล่าเรื่องก็ไม่ใช่จุดแข็งของปิติไกร ดังนั้นโปรดยกโทษให้เขาสำหรับวิธีการดำเนินเรื่องที่ยุ่งเหยิงนี้ สำหรับบันทึก ความคิดในที่นี้คือ ธัญและธีร์ พี่ชายของเขา (แดน ชูพงศ์) สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก และตอนนี้ได้รับการดูแลโดยลุง (พิง ลำพระเพลิง) ด้วยความอยากรู้ว่าพ่อแม่ของเขาเสียชีวิตได้อย่างไร ธีร์จึงพยายามค้นหาตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา และผ่านเพื่อนเก่าของครอบครัว เขาบังเอิญเข้าไปในโลกใต้ดินในฐานะนักฆ่ารับจ้าง ภารกิจล่าสุดของเขาคือการฆ่าพลอย (นิศาชล ต้วมสูงเนิน) ลูกสาวของนักการเมืองผู้มีอิทธิพล โดยที่เขาไม่รู้ว่านายจ้างของเขาว่าจ้างเขาเพียงเพื่อรับโทษจากการลอบสังหารพลอย
