Thread of Lies (2014) คําพูดโกหกที่ลีลา
เรื่องย่อ
ฮยอนซุก (คิมฮีแอ) ลำบากตรากตรำเพื่อที่จะเลี้ยงลูกสาวทั้งสองคน ซึ่งก็คือ มันจี (โกอาซอง) กับชอนจี (คิมฮยางกี) ด้วยรายได้เพียงน้อยนิดจากงานในซูเปอร์มาร์เก็ต ถึงแม้ว่ามันจีกับชอนจีจะเป็นพี่น้องกัน แต่ทั้งสองก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง มันจี เป็นคนรักสันโดษ และหัวต่อต้าน ความสัมพันธ์ของมันจีกับคนในครอบครัวก็แสนจะห่างเหิน ตรงกันข้าม ชอนจีเป็นเด็กหัวอ่อนเชื่อฟังคำสั่ง พยายามทำให้แม่มีความสุข แต่เรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ชอนจี เด็กที่มองโลกในแง่ดีกลับตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง โศกนาฏกรรมครั้งนี้สั่นสะเทือนครอบครัวของฮยอนซุก โดยทำให้ชีวิตของครอบครัวนี้ตกระกำลำบากยิ่งกว่าเดิม ถึงแม้จะสะเทือนใจเรื่องการจากไปของชอนจี แต่ฮยอนซุกกับมันจีก็ยังเข้มแข็ง และกลับมาประคองชีวิตไว้ได้ มันจีบังเอิญไปเจอข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับน้องสาว ข้อมูลนี้ทำให้มันจีรู้ว่าความจริงเบื้องหลังความตายของน้องสาว และความลับที่ซุกไว้ใต้พรมไม่สามารถออกมาเผยแพร่สู่โลกภายนอกได้
ผู้กำกับ
- Lee Han
บริษัท ค่ายหนัง
- Ubu Film
- Movie Rock
นักแสดง
- Kim Hee-ae
- Go Ah-sung
- Kim Yoo-jung
- Kim Hyang-gi
โปสเตอร์หนัง Thread of Lies (2014) คําพูดโกหกที่ลีลา
รีวิวหนัง Thread of Lies (2014) คําพูดโกหกที่ลีลา
TheDavyStar
8/10
ภาพยนตร์ที่ไม่เหมือนใครที่ทำให้ความรู้สึกเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากมาย
Thread of Lies เป็นภาพยนตร์ที่แปลกประหลาด หลังจากที่ฉันดูจบในโรงภาพยนตร์ หลายคนก็ปรบมือให้ แต่หลังจากนั้นก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ทุกคนจะชอบ และบางคนก็ปรบมือเพราะแรงกดดันจากเพื่อนฝูง ทำไมถึงเป็นแบบนั้น? ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยการฆ่าตัวตายของน้องสาวของตัวเอกในโรงเรียนมัธยมชื่อชอนจี มันจีเริ่มสงสัยว่าอะไรทำให้พี่สาวของเธอฆ่าตัวตาย และพยายามหาสาเหตุ ประเด็นนี้อาจอยู่ตรงที่คนดูบางคนคิดว่าพวกเขาจะดูเรื่องฆาตกรรมลึกลับ แต่ในความเป็นจริงแล้ว Thread of Lies ไม่ใช่แบบนั้นเลย
เป็นภาพยนตร์ที่เล่าถึงความรู้สึกจากใจจริงว่าการตายของชอนจีส่งผลกระทบและเปลี่ยนแปลงผู้คนรอบตัวเธออย่างไร แม้แต่คนที่ดูเหมือนจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องเลยก็ตาม ขณะที่มันจีสืบสวนการตายของน้องสาว เธอได้พบกับผู้คนที่ชอนจีอยู่รายล้อมตัวเธอ แม้ว่าเธอจะเสียชีวิตไปแล้วในช่วงส่วนใหญ่ของภาพยนตร์ แต่ก็มีฉากย้อนอดีตมากมายเกี่ยวกับบทสนทนากับเธอและตัวละครที่เธอพบ ฉากย้อนอดีตเหล่านี้ช่วยสร้างบุคลิกของตัวละครแต่ละตัวได้อย่างแนบเนียน บทสนทนาแต่ละบรรทัดจะทดสอบว่าตัวละครแต่ละตัวตอบสนองต่อสิ่งเร้าบางอย่างอย่างไร และทั้งหมดนี้ล้วนดึงดูดใจอย่างมาก โครงเรื่องของเรื่องนั้นแปลกและค่อนข้างจะบิดเบี้ยวเล็กน้อย “ด้าย” ในชื่อเรื่องไม่ได้ปรากฏขึ้นจนกระทั่งถึงครึ่งทาง และตอนจบอาจกล่าวได้ว่าค่อนข้างจะนุ่มนวล แต่กลับเป็นเรื่องราวที่เล่าถึงความโศกเศร้าต่างๆ ได้อย่างยอดเยี่ยม น่าแปลกที่ภาพยนตร์เกี่ยวกับการสูญเสียไม่กี่เรื่องทำได้แบบนี้
มีนักวิจารณ์อีกคนให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 4/10 โดยบอกว่าเป็นการเสียเวลาโดยสิ้นเชิง (ถ้าเขาอ่านอยู่: ไม่เป็นไร ผู้เข้าร่วม Cinemagic ด้วยกัน!) เขาเรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นภาพยนตร์เวอร์ชั่นญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากเรื่องราวหลายพันเรื่องเกี่ยวกับการสูญเสีย และเขาแน่ใจว่ามีภาพยนตร์อีกเรื่องหนึ่งที่ฉายในโรงภาพยนตร์อยู่ในขณะนี้ ฉันไม่พอใจที่ได้ยินเช่นนี้ ประการแรก คำว่า “หนังเวอร์ชั่นเอเชียที่ดัดแปลงมาจากหนัง” เป็นการเหยียดเชื้อชาติและไม่ได้แสดงให้เห็นว่าคุณวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างยุติธรรม ประการที่สอง เมื่อพิจารณาว่าคุณเดาได้ว่ามีภาพยนตร์อย่าง Thread of Lies ฉายในโรงภาพยนตร์อยู่ในขณะนี้ เห็นได้ชัดว่าคุณไม่ได้ดูหนังเกี่ยวกับการสูญเสียมากนัก หรืออาจไม่ได้ดูเลย ดังนั้นภาพยนตร์เรื่องนี้จึง ดูเหมือนจะคล้ายกับสิ่งที่คุณเชื่อว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเป็น
ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีลักษณะแปลกประหลาดโดยไม่จำเป็น ความจริงก็คือ แม้ว่าจะมีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวซึ่งดูไร้สาระ แต่ก็ไม่เคยส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่อง เท่าที่คุณหรือฉันรู้ เนื่องจากไม่ได้ดูหนังเกาหลีบ่อยนัก เหตุการณ์เหล่านี้จึงอาจเป็นเพียงสำนวนที่พบในภาพยนตร์ประเภทนี้
โดยรวมแล้ว แม้ว่าจะมีจังหวะที่ไม่ค่อยดีนักและมีช่วงเวลาที่ไร้สาระเล็กน้อย แต่ Thread of lies ก็เป็นภาพสะท้อนที่ยอดเยี่ยมเกี่ยวกับปฏิกิริยาของตัวละครที่มีข้อบกพร่องเมื่อต้องเผชิญกับการกระทำของตนเอง ตัวละครเกือบทั้งหมดนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รัก เนื่องจากเช่นเดียวกับมนุษย์ บางคนเป็นคนดีแต่กลับทำสิ่งเลวร้าย
subratjain1
8/10
สุดยอดและกินใจมาก
ละครเกาหลีไม่เคยหยุดทำให้ฉันทึ่ง ฉันติดเกาหลีเมื่อไม่กี่ปีที่แล้วและตอนนี้มันเริ่มเรื้อรัง
ฉันชอบโครงเรื่องของหนังเรื่องนี้และเริ่มดูด้วยความคาดหวังในระดับปานกลาง แต่ที่น่าแปลกใจคือมันทำให้ฉันทึ่งตั้งแต่ต้นเลย
พล็อตเรื่องดูสมเหตุสมผลมากและไม่ใช้ความรุนแรง/โรแมนติก/ฉากน้ำตาซึมมากเกินไปจนสร้างผลกระทบ การแสดงดูเหมือนจะเป็นจุดแข็งของนักแสดงทุกคนที่เกี่ยวข้อง พวกเขาเข้าถึงจุดยืนได้ง่ายและดูเป็นธรรมชาติมาก พล็อตเรื่องก็ไม่ช้าเกินไปและคลี่คลายไปในจังหวะที่สมบูรณ์แบบโดยไม่ปิดบังหรือเปิดเผยอะไรเร็วเกินไป พฤติกรรมของเด็กๆ เมื่อพวกเขาคิดว่าตนเองเป็นความผิด การสำนึกผิดของแม่และน้องสาวดูเหมาะสมและเหมาะสมมาก
โดยรวมแล้วเป็นหนังที่ทุกคนต้องดู
doctorboat
8/10
ละครแนว ‘การรังแกกันในโรงเรียน’ ที่ค่อนข้างธรรมดา.. แต่ก็คุ้มค่าแก่เวลา
โดยปกติแล้วภาพยนตร์ที่เข้ากับแนวนี้มักจะเอนเอียงไปทาง ‘เกิดอะไรขึ้น?’ หรือ ‘ทำไมถึงเกิดขึ้น?’ Thread of Lies นำเสนอเรื่องราวที่ส่งผลกระทบต่อคนรอบข้าง แม้ว่าจะยังคงมีความลึกลับอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเหมือนเป็นจุดสนใจ แม้ว่าจะเป็นละครแนวโรงเรียน (เล่าผ่านฉากย้อนอดีตบางส่วน) แต่ก็ดีพอๆ กับละครที่มีตัวละครเป็นตัวประกอบ
และตัวละครคือองค์ประกอบที่แข็งแกร่งที่สุด ตั้งแต่นักแสดงนำหญิง 4 คนไปจนถึงนักแสดงสมทบ ทุกคนทำได้ดี สำหรับฉันแล้ว ตัวละครที่โดดเด่นที่สุดคือ Kim Hyang-Gi (Cheon-Ji), Chun Woo-Hee (Mi-Ran) และ Kim Hie-Ae (Hyeon-Sook) ต้องยกความดีความชอบให้กับนักเขียนบทและผู้กำกับด้วย ฉันรู้สึกว่าจังหวะเรื่องดี ติดตามได้ง่าย แต่ค้นพบแรงจูงใจของตัวละครมากขึ้นเรื่อยๆ
ใช่แล้ว ด้วยความเป็นคนเกาหลี มีฉากแปลกๆ เบาๆ บ้าง แต่ก็ไม่ได้บ้าระห่ำเกินไป และเข้ากับบุคลิกของตัวละคร ฉันโอเคกับเรื่องนั้น ถ้าไม่ใช่แบบนั้น เราคงขึ้นรถไฟไปเมืองซึมเศร้ากันหมด เพลงประกอบก็ใช้ได้ ผ่อนคลาย และไม่ถึงขั้นสุดโต่ง แม้แต่ตอนที่มีการโอบกอดกัน ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนจังหวะที่ดี เพราะมีหนังหลายเรื่องที่พยายามจะระเบิดหูคุณ
โดยรวมแล้วเป็นหนังที่ยอดเยี่ยมมากจากต้นจนจบ คุณจะไม่พบละครดราม่าในโรงเรียนเรื่องไหนที่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว ฉันขอแนะนำหนังเรื่องนี้ให้กับแฟนละครทุกคน
owenmoore
4/10
เสียเวลาเปล่า!
ถ้ามีเครื่องจักรที่สามารถสร้างภาพยนตร์ที่อิงจากเรื่องราวอื่นๆ นับพันเรื่องที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ดิ้นรนของครอบครัวหรือครอบครัวที่ต้องรับมือกับการสูญเสียคนที่รัก แต่กลับได้เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นมาแทน มันคงทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกมาดี คุณไม่จำเป็นต้องดูหนังต่างประเทศเพื่อดูหนังเรื่องนี้ อาจมีหนังแบบนี้ฉายในโรงภาพยนตร์อยู่แล้วในตอนนี้ ผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้คงเป็นไอ้แก่ขี้แพ้ที่เกลียดเด็กๆ เพราะเด็กนักเรียนสาวพวกนี้เป็นวัวที่แย่เกินจริง ดูเหมือนตัวละครจะมีพัฒนาการน้อยมากจนไม่สามารถอธิบายได้อย่างสมเหตุสมผลว่าทำไมพวกเธอถึงทำแบบนั้น ฉันรู้สึกราวกับว่ากำลังดูนักแสดงพร่ำเพ้อถึงบทสนทนาซ้ำซากจำเจที่ฉันได้ยินมาหลายล้านครั้ง ผู้เขียนบทรู้สึกอายมากเกี่ยวกับความน่าเบื่อและความไม่น่าประทับใจของบทภาพยนตร์ จึงตัดสินใจใส่ความแปลกประหลาดที่ไม่จำเป็นเข้าไปเพื่อให้แตกต่าง เพลงประกอบฟังดูเหมือนเพลงเปียโนที่ถูกปฏิเสธจาก Forrest Gump เพราะมันถูกนำไปใช้อย่างไม่เหมาะสมเพื่อรีดเร้นดราม่าให้ได้มากที่สุด ความอ่อนไหวเกินเหตุของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ฉันหงุดหงิด เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้มีศักยภาพที่จะเป็นภาพยนตร์ดราม่าลึกลับที่น่าสนใจ แต่กลับล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง แง่มุมการผลิตของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำได้อย่างมีประสิทธิภาพและการแสดงก็ค่อนข้างดี แต่โดยรวมแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ห่วยมากจนน่าผิดหวัง
