Thoroughbreds (2017) สวย…พันธุ์เหมี้ยม
เรื่องย่อ
ในชานเมืองคอนเนตทิคัต Amanda (Olivia Cooke) นักเรียนชั้นสูงระดับสูงฆ่าม้าพิการของเธอด้วยมีดส่งผลให้ถูกตั้งข้อหาทารุณกรรมสัตว์ หลังจากนั้นไม่นานอแมนดาก็มาถึงบ้านของลิลี่ (อันยาเทย์เลอร์ – จอย) ที่ได้รับความนิยมและมีความโน้มเอียงทางวิชาการมากกว่า ก่อนหน้านี้เด็กหญิงเหล่านี้เคยเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด แต่แยกจากกันหลังจากการตายของพ่อของลิลี่ พวกเขาพบกันภายใต้ข้ออ้างที่จะออกไปเที่ยวและสอนพิเศษแบบสบาย ๆ แต่อแมนดารู้ว่าแม่ของเธอ (ไคลีเวอร์นอฟฟ์) ได้จ่ายเงินให้ลิลี่เพื่อสังสรรค์กับอแมนดา ลิลี่ปฏิเสธที่จะจ่ายเงิน แต่อแมนดาจากอาการทางจิตที่ไม่ได้ระบุรายละเอียดก็ไม่รู้สึกสะทกสะท้าน Thoroughbreds ลิลี่พบกับอแมนด้าอีกครั้งคราวนี้ด้วยความสมัครใจและทำให้มิตรภาพของพวกเขากลับมาอีกครั้ง
ผู้กำกับ
- Cory Finley
บริษัท ค่ายหนัง
- B Story
- Big Indie Pictures
นักแสดง
- Olivia Cooke
- Anya Taylor-Joy
- Anton Yelchin
- Paul Sparks
- Francie Swift
- Kaili Vernoff
- Svetlana Orlova
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับ…วัยรุ่นโรคจิต? อแมนดาเป็นผู้ป่วยทางจิตที่ต้องการนักบำบัดคนใหม่ เธอไม่เคยมีความรู้สึกหรืออารมณ์ใดๆ เธอเรียนรู้ที่จะเสแสร้งมาตลอดชีวิต และทำได้สำเร็จอย่างน่าเชื่อ แต่ถึงกระนั้น Thoroughbreds เธอก็ยังส่งความรู้สึกแปลกๆ ให้กับคนรอบข้าง หลังจากเหตุการณ์กับม้าทำให้เธอโดดเดี่ยวมากกว่าปกติ แม่ของเธอจึงให้เธอไปเรียนพิเศษกับเพื่อนสมัยเด็กคนหนึ่ง ลิลลี่เข้ามา เด็กสาวผู้มีเสน่ห์และน่ารักในตอนแรก เธอสวยและฉลาดอย่างเห็นได้ชัด แต่ภายใต้หน้ากากของคนที่คิดว่าตัวเองมีทุกอย่าง เธอกลับมีจิตใจที่ขี้แกล้ง เจ้าเล่ห์ และมองโลกในแง่ร้าย หลังจากเล่นกันไม่กี่ครั้ง เด็กสาวทั้งสองก็วางแผนที่จะฆ่าพ่อเลี้ยงของลิลลี่ โดยดึงทิม ซึ่งเป็นคนล้างจานในท้องถิ่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยโทนตลกขบขันอย่างหนัก โดยเปรียบเทียบบุคลิกของเด็กสาวทั้งสองและพวกเธอเข้าด้วยกัน หลายคนหัวเราะเมื่อต้องขุดคุ้ยเรื่องราวเกี่ยวกับคนโดดเดี่ยวที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ ตรงไปตรงมากับผู้หญิงที่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตเก็บงำความแค้นและเจตนาร้าย ทั้งปฏิกิริยาตามความเป็นจริงของอแมนดาและอิสระในการซื่อสัตย์ที่ค้นพบใหม่โดยที่ลิลี่ไม่ต้องคำนึงถึงใคร ทำให้เกิดพลวัตที่น่าดึงดูดระหว่างพวกเขาสองคน ในบางจุดที่อยู่ครึ่งเรื่อง หนังเรื่องนี้เกือบจะสูญเสียโทนนี้ไป
แม้ว่าจะไม่รู้สึกว่ามันมืดมนขึ้นเลย แต่ความจริงจังก็เริ่มเข้ามา เราเริ่มตั้งคำถามว่าใครคือตัวประหลาดตัวจริงของเรื่อง พ่อเลี้ยง มาร์ก ดูเป็นไอ้งี่เง่าที่น่าขนลุกในตอนแรก แต่ในไม่ช้าก็เห็นได้ชัดว่าเราเห็นเขาผ่านสายตาของลิลี่ผู้สิ้นหวังและเกลียดเขาเข้าไส้ เราเริ่มเห็นเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ ว่าบางทีพลวัตของครอบครัวอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นในตอนแรก บางทีมาร์กอาจเป็นแค่ผู้ชายดีๆ ที่ถูกบังคับให้ไปอยู่กับเด็กสาววัยรุ่นที่เป็นโรคจิตก็ได้?
ยิ่งไปกว่านั้น บางทีผู้ต่อต้านสังคมที่ไม่มีอารมณ์อาจเป็นตัวละครที่มีเจตนาดีที่สุดในบรรดาตัวละครทั้งหมด เนื่องจากมีการเปิดเผยว่าเธอฆ่าม้าของเธอเพียงเพราะความเมตตาเท่านั้น เพื่อช่วยให้สัตว์ตัวนั้นพ้นจากความทุกข์ทรมาน วิธีการของเธอนั้นไม่ดีนัก แต่เธอก็ทำดีที่สุดแล้วด้วยสิ่งที่เธอมี อแมนดาเอาใจใส่ลิลี่อย่างชัดเจน เธอช่วยเธอจากการจมน้ำ พยายามช่วยเธอในสถานการณ์ที่พ่อเลี้ยงของเธอต้องเจอ และคอยให้กำลังใจเธอเมื่อเธอต้องการมากที่สุด เธอไม่ได้ทำทุกอย่างในทางที่ถูกต้องเสมอไป เนื่องจากเธอไม่มีอารมณ์ความรู้สึกแบบมนุษย์ แต่ถึงกระนั้น ความเอาใจใส่และเจตนาดีก็ปรากฏออกมาให้เห็น
การแสดงค่อนข้างยอดเยี่ยมในทุกๆ ด้าน โอลิเวีย คุกและอันยา เทย์เลอร์-จอยพิสูจน์ให้เห็นว่าทั้งคู่เท่าเทียมกัน Thoroughbreds สามารถแสดงร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่พลาดแม้แต่จังหวะเดียว คุกสามารถมอบสิ่งที่ผู้ชมอย่างอแมนดาผู้ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกให้จับต้องได้และเห็นอกเห็นใจ ในทางกลับกัน Taylor-Joy จัดการภาพลักษณ์ที่มั่งคั่งเพื่อปกปิดลักษณะที่น่ารังเกียจของตัวละครได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้เธอดูน่ารักในตอนแรก แต่สามารถเปลี่ยนผ่านไปสู่ลักษณะที่แย่สุดๆ ได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย Paul Sparks เป็นคนเก็บตัวอย่างยอดเยี่ยมในบท Mark ไม่เคยเอนเอียงไปทางใดทางหนึ่งในการแสดงของเขา
ทำให้การตีความเปิดกว้างว่า Mark ได้รับชะตากรรมของเขาหรือไม่ และสุดท้าย การแสดงครั้งสุดท้ายของ Anton Yelchin ดูจืดชืดเมื่อเทียบกับการแสดงอื่นๆ ของเขา แต่ก็ไม่ใช่การแสดงที่แย่อะไร Tim ผู้โศกเศร้าของเขามีความคลุมเครือทางศีลธรรมเช่นเดียวกับคนอื่นๆ แต่เขามอบความได้เปรียบให้กับเขาซึ่งทำให้เขาเอนเอียงไปทางด้านที่น่ารักมากขึ้น ผู้ชายที่น่าสงสารคนนี้ถูกดึงเข้าไปเกินขอบเขต และบุคลิกผู้ชายที่ทะเยอทะยานและแข็งแกร่งของเขาเป็นเพียงฉากหน้าเท่านั้น
แต่พูดตามตรงแล้ว สิ่งที่โดดเด่นที่สุดเพียงอย่างเดียวเกี่ยวกับ Thoroughbreds ก็คือการออกแบบเสียง ทุกฉากเต็มไปด้วยการออกแบบเสียงอันน่าลิ้มลองที่ทำให้ฉากต่างๆ มีชีวิตชีวา ความตึงเครียดในบรรยากาศ และมอบจุดไคลแม็กซ์ที่ไม่เหมือนใคร ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดฉากด้วยอแมนดาที่กำลังเดินเล่นไปรอบๆ คฤหาสน์หลังใหญ่ในชนบท ในขณะที่เพลงประกอบก็ให้จังหวะกลองที่เบาบางและน่าสะพรึงกลัว
สร้างโทนที่มืดมนและน่าสนใจขึ้นมาในทันที เพลงประกอบที่เน้นจังหวะกลองนี้แทรกซึมไปในทุกฉาก แทรกด้วยความเงียบที่ยาวนานและยาวนาน แต่แม้แต่การออกแบบเสียงของเครื่องพายที่ชั้นหนึ่งที่ได้ยินมาจากด้านล่าง Thoroughbreds หรือหมากรุกหินที่ถูกเคลื่อนย้ายไปมาและวางอย่างพิถีพิถัน หรือเสียงกล้องที่หยุดนิ่งอยู่ที่แล็ปท็อปขณะที่เราได้ยินลิลี่แปรงฟันรอเสียงแจ้งเตือนข้อความ และสีหน้าหวาดกลัวของเธอเมื่อมีข้อความแจ้งเตือนเข้ามามากขึ้น
นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่สนับสนุนแนวทาง ‘แสดง อย่าบอก’ แต่เป็นภาพยนตร์ที่หลีกเลี่ยงการแสดงโดยสิ้นเชิง โดยเพียงแค่ให้คุณได้ยินเสียงของมันและให้คุณอนุมานจากตรงนั้น ความจริงที่ว่าไคลแม็กซ์ของภาพยนตร์นั้นมีประสิทธิภาพพอๆ กับที่เป็นแค่ฉากสั้นๆ สิบนาทีของหญิงสาวที่กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟานั้นบ่งบอกถึงทีมงานออกแบบเสียงที่ทำงานได้เป็นอย่างดี และถึงแม้จะได้รับคำชมและการวิเคราะห์มากมายเหล่านี้ ฉันก็ยังไม่ชอบ Thoroughbreds เลย มันเป็นภาพยนตร์ที่ดี แต่ขาดจุดดึงดูดใจจริงๆ ในครึ่งแรกของเรื่อง มันเข้าใกล้ด้วยไดนามิกของความตลกขบขันระหว่างอแมนดาและลิลลี่ที่โต้เถียงกัน แต่เมื่อผ่านจุดนั้นไปแล้ว เราก็เหลือเพียงเรื่องราวของวัยรุ่นโรคจิตที่วางแผนฆ่าคนซึ่งค่อนข้างน่าเบื่อและไม่มีอะไรโดดเด่น
วัยรุ่นอารมณ์ร้ายหลายคนคงเคยคิดที่จะฆ่าพ่อแม่ (และพ่อแม่เลี้ยง) ของพวกเขา แต่สิ่งหนึ่งที่คนในสถานการณ์แบบนั้นไม่ต้องการก็คือเพื่อนสนิทที่ “ไม่สามารถรู้สึกถึงอารมณ์” ซึ่งอาจจะไม่ห้ามปรามแต่กลับให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์แทน นี่คือหลักการของภาพยนตร์เรื่อง Thoroughbreds ของ Cory Finley ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำอย่างใจเย็น ความรุนแรงที่เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้นนอกจอ เพลงประกอบส่วนใหญ่มักจะเงียบ ยกเว้นช่วงสำคัญ โลกที่เหตุการณ์เกิดขึ้นเป็นโลกของความมั่งคั่งและรสนิยม แต่ก็ดูว่างเปล่าและห่างไกลจากชีวิตของคนธรรมดา ตัวเอกแม้จะยังเด็กแต่ก็ดูเบื่อหน่ายและรู้ดีไปหมด จุดอ่อนของภาพยนตร์เรื่องนี้อาจเป็นเพราะตอนจบ ซึ่งปรากฏว่าตัวละครหลักต้องการฆ่าพ่อเลี้ยงของเธอจริงๆ ซึ่งก็ถือว่าโอเคเพราะพล็อตเรื่องไม่พลิกผัน (นี่คือตอนจบที่เราอาจคาดหวังว่าเรื่องราวจะพลิกผันไป) แต่ก็ไม่ได้ทำให้ผู้ชมสนใจอะไรมากนัก
ในคอนเนตทิคัตที่ชนชั้นสูง อแมนดา (โอลิเวีย คุก) มาถึงคฤหาสน์ของอดีตเพื่อนร่วมชั้น ลิลี่ เรย์โนลด์ส (อันยา เทย์เลอร์-จอย) เพื่อเรียนหนังสือ อแมนดาเปิดเผยว่าเธอไม่สามารถเชื่อมโยงอารมณ์กันได้ และที่จริงแล้ว ลิลี่ได้รับเงินจากแม่ของอแมนดาเพื่อไปเล่นสนุกด้วยกัน เมื่ออแมนดาเสนอให้ฆ่าพ่อเลี้ยงที่น่ารำคาญของลิลี่ ลิลี่ก็ยุติเซสชันนั้น ลิลี่ถูกไล่ออกจากโรงเรียน และพ่อเลี้ยงของเธอบังคับให้เธอไปโรงเรียนประจำสำหรับวัยรุ่นที่มีปัญหา ด้วยความหงุดหงิด Thoroughbreds เธอจึงยอมรับคำแนะนำของอแมนดาและขู่กรรโชกทิม (แอนตัน เยลชิน) พ่อค้ายาที่กำลังดิ้นรนให้เป็นคนฆ่า
การแสดงที่เย็นชาและเรียบเฉยของนักแสดงนำทั้งสองทำให้เรื่องนี้ขาดความเชื่อมโยงทางอารมณ์ที่ไม่เหมือนใคร มีการค้นพบตัวละครว่าเด็กผู้หญิงเหล่านี้ได้รับความเสียหายเพียงใด ข้อเสียคือสไตล์ทำให้พลังงานอยู่ในระดับต่ำ การแสดงที่เรียบเฉยโดยตั้งใจของนักแสดงสาวเป็นอุปสรรคที่ต้องเอาชนะ ในช่วงไคลแม็กซ์ มีโอกาสที่ฉากฆาตกรรมอันโหดร้ายจะเกิดขึ้น แต่หนังกลับเลี่ยงฉากนี้ด้วยเหตุผลด้านรูปแบบหรือการทำให้การทำหนังเรียบง่ายขึ้น การทำให้ไคลแม็กซ์กลายเป็นฉากความรุนแรงคงจะช่วยได้ ฉันพบว่าฉากหนึ่งตลกมาก และอยากให้มีอารมณ์ขันมากกว่านี้ นี่เป็นหนังที่ยอดเยี่ยมมาก แม้ว่าจะยังทำได้ดีกว่านี้ก็ตาม
เห็นได้ชัดว่านักวิจารณ์หลายคนรู้สึกไม่สบายใจมากที่พบภาพยนตร์เรื่องนี้ในหมวดตลกของร้าน Red Box หรือร้านอื่นๆ เห็นเด็กสาววัยรุ่นสองคนหน้าตาสดใสบนปก และมีปฏิกิริยาเกินเหตุอย่างรุนแรงเมื่อพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ “ทำให้เข้าใจผิด” ฉันรู้สึกแปลกใจมากที่ผู้คนยังคงชมภาพยนตร์โดยไม่ดูอะไร แล้วโกรธภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาคิดไว้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร คุณอาจใช้เวลาดูตัวอย่างหรืออ่านเรื่องย่อหรือบทวิจารณ์ที่มีความยาวหนึ่งย่อหน้าพอๆ กับที่คุณกลับมาที่นี่เพื่อเขียนบทวิจารณ์ที่แย่ๆ และวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะความผิดพลาดของคุณเอง แต่แล้วฉันเดาว่าคุณคงต้องยอมรับว่าปัญหาอยู่ที่ตัวคุณเอง
ดูสิ นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ตลก มีเรื่องตลกแห้งๆ อยู่บ้าง แต่นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่คุณอยากดูเพื่อความตลกอย่างแน่นอน นี่คือภาพยนตร์ดราม่า และเป็นเรื่องที่พูดถึงประเด็นที่ค่อนข้างมืดหม่น น่าเสียดายที่เป็นเรื่องยากที่จะพูดถึงประเด็นสำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้โดยไม่เปิดเผยทุกอย่าง ขอพูดตรงๆ ว่านี่คือเรื่องราวของมิตรภาพที่เกิดขึ้นระหว่างหญิงสาวสองคนที่มีปัญหาทางจิต ซึ่งทำให้เราได้เห็นด้านมืดของธรรมชาติของมนุษย์ไปพร้อมๆ กัน เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจ น่ารำคาญ และบางครั้งก็น่าประทับใจอย่างน่าประหลาดใจ หากคุณไม่ใช่คนโง่เขลาที่กำลังมองหาเรื่องตลกสำหรับวัยรุ่นในที่ที่ไม่ควรมองข้าม ลองดูเรื่องนี้ คุณอาจรู้สึกประหลาดใจมาก ฉันให้ 8 หรือ 9 คะแนน แต่ฉันจะให้คะแนน 10 คะแนนเพื่อให้สมดุลกับคนที่บ่นพึมพำโดยไม่มีเหตุผล
ฉันตื่นเต้นมากที่ได้ชมภาพยนตร์เรื่อง Thoroughbreds เพราะเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่ Anton Yelchin ได้แสดงก่อนที่เขาจะเสียชีวิตอย่างน่าเศร้าและแปลกประหลาด ฉันชื่นชมเขามาโดยตลอดและคิดว่าเขาเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยมและก้าวล้ำหน้าในยุคของเขา ภาพยนตร์เรื่องนี้ติดตามเด็กสาววัยรุ่นชนชั้นสูงสองคนในชานเมืองคอนเนตทิคัตที่กลับมาสานสัมพันธ์มิตรภาพที่ไม่น่าจะเป็นไปได้อีกครั้งหลังจากห่างเหินกันมาหลายปี ทั้งคู่วางแผนร่วมกันเพื่อแก้ไขปัญหาของทั้งคู่ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม ภาพยนตร์อินดี้ ดราม่า ระทึกขวัญเรื่องนี้ดึงดูดคุณด้วยการแสดงที่ยอดเยี่ยม แต่กลับล้มเหลวเพราะจังหวะที่ช้ามาก
แทบจะไม่มีความรู้สึกเร่งด่วนในฉากใดๆ เลย แม้ว่าตัวละครอาจมีความรู้สึกเร่งด่วนก็ตาม ภาพยนตร์ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่มีอะไรเลยอาจเป็นประเด็นสำคัญมาตลอด ด้วยตัวละครทั้งสองที่ไม่สามารถแสดงอารมณ์ได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงจงใจหยุดนิ่ง หนังเรื่องนี้มีคะแนนยอดเยี่ยม การแสดงยอดเยี่ยม และภาพที่สวยงาม แต่เรื่องราวดูเรียบง่ายเกินไป และไม่สามารถดึงดูดฉันให้สนใจหนังระทึกขวัญวัยรุ่นยุคใหม่ได้เลย โดยรวมแล้ว ฉันดูหนังเรื่องนี้เพื่อดูแอนตัน เยลชินในบทบาทสุดท้ายของเขา และเขาก็ยอดเยี่ยมเช่นเคย โอลิเวีย คุกและอันยา เทย์เลอร์-จอยยอดเยี่ยมทุกด้าน และทำให้หนังเรื่องนี้ดำเนินต่อไปได้ แม้ว่าหนังจะดูสิ้นหวังก็ตาม
