The Reader (2008)
เรื่องย่อ
เปิดเรื่องในเยอรมนีหลังสงคราม เมื่อไมเคิล เบิร์ก The Reader วัยรุ่นล้มป่วยและได้รับความช่วยเหลือจากฮันนา คนแปลกหน้าที่อายุมากกว่าเขาสองเท่า ไมเคิลฟื้นตัวจากไข้ผื่นแดงและตามหาฮันนาเพื่อขอบคุณเธอ ทั้งสองถูกดึงดูดเข้าสู่ความสัมพันธ์ลับๆ ที่เต็มไปด้วยความรักอย่างรวดเร็ว ไมเคิลค้นพบว่าฮันนาชอบให้คนอ่านหนังสือให้ฟัง และความสัมพันธ์ทางกายของพวกเขาก็ลึกซึ้งขึ้น ฮันนาหลงใหลเมื่อไมเคิลอ่านหนังสือเรื่อง “The Odyssey,” “Huck Finn” และ “The Lady with the Little Dog” ให้เธอฟัง
แม้ว่าพวกเขาจะมีความผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้น แต่ฮันนาก็หายตัวไปอย่างลึกลับในวันหนึ่ง ทำให้ไมเคิลรู้สึกสับสนและอกหัก แปดปีต่อมา ขณะที่ไมเคิลเป็นนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ที่สังเกตการณ์การพิจารณาคดีอาชญากรรมสงครามของนาซี เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าฮันนากลับมาอยู่ในชีวิตของเขาอีกครั้ง คราวนี้เขากลายเป็นจำเลยในห้องพิจารณาคดี เมื่ออดีตของฮันนาถูกเปิดเผย ไมเคิลก็ค้นพบความลับอันลึกซึ้งที่จะส่งผลต่อชีวิตของทั้งคู่ THE READER เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความจริงและการคืนดี เกี่ยวกับการที่คนรุ่นหนึ่งยอมรับกับอาชญากรรมของอีกรุ่นหนึ่ง
ผู้กำกับ
- Stephen Daldry
บริษัท ค่ายหนัง
- imdb
นักแสดง
- Ralph Fiennes
- Jeanette Hain
- David Kross
- Kate Winslet
- Susanne Lothar
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
เคท วินสเล็ตโดดเด่นมากในภาพยนตร์ที่น่าสนใจเรื่องนี้ The Reader ซึ่งแทบจะเป็นเรื่องราวสองเรื่องในหนึ่งเดียว ส่วนแรกเป็นเรื่องราวทางเพศของผู้หญิงที่อายุมากกว่าซึ่งมีสัมพันธ์กับเด็กวัยรุ่น ส่วนที่สองเป็นเรื่องราวอาชญากรรมสงครามของเธอและสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ส่วนแรกเป็นเรื่องสั้นที่สนุกสนานและค่อนข้างมีความสุข ส่วนที่สองเป็นเรื่องจริงจังและน่าหดหู่มาก นั่นคือจุดที่วินสเล็ตโดดเด่นจริงๆ เห็นได้ชัดว่าเธอได้พัฒนาเป็นนักแสดงที่โดดเด่น
ส่วนที่สองเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่น่าจะจำเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ “ฮันนา ชมิตซ์” พนักงานนาซี (หรือพูดอีกอย่างก็คือ) ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกักกัน สามารถเป็นตัวละครที่น่าเห็นใจได้หรือไม่ สำหรับฉันแล้ว นั่นคือคำถามที่เรื่องราวถาม คำตอบอาจมาในช่วงนาทีสุดท้ายของภาพยนตร์เมื่ออดีตคนรักของเธอ “ไมเคิล เบิร์ก” ซึ่งตอนนี้โตเป็นผู้ใหญ่แล้วและรับบทโดยราล์ฟ ไฟนส์ เผชิญหน้ากับผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกัน ฉากนั้นก็เข้มข้นและน่าสนใจมากเช่นกัน ลีน่า โอลินเล่นเป็น “โรส/อิลลานา เมเธอร์” ได้อย่างน่าติดตาม
เป็นภาพยนตร์ที่เน้นความเงียบสงบแต่เข้มข้น เป็นภาพยนตร์ที่ชวนให้ขบคิดมาก โดยเฉพาะภาพยนตร์ที่ไม่ได้เริ่มต้นแบบนั้น แต่ดูเหมือนหนังโป๊เบาๆ เพื่อดึงดูดความสนใจของเรา แต่กลับไม่ใช่แบบนั้นเลย สำหรับคนเยอรมัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องถ่ายทอดอารมณ์และความคิดออกมาได้มากมาย ความรู้สึกผิดและการให้อภัยเป็นเพียงสองประเด็นในภาพยนตร์เรื่องพิเศษเรื่องนี้ “ฮันนา ชมิตซ์” เป็นคนเรียบง่ายแต่ซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อ ซึ่งต่างจากตัวละครอื่นๆ ที่ฉันเคยพบในภาพยนตร์มาเป็นเวลานาน คุณจะเห็นเธอในทุกแง่มุม ทั้งดีและร้าย ขอชื่นชมการแสดงของเดวิด ครอสในบทบาทไมเคิล เบิร์กเมื่อยังเด็กด้วย คงเป็นเรื่องแปลกที่คนในวัยเดียวกัน (เพิ่งอายุครบ 18 ปี) จะแสดงฉากที่เขาแสดงร่วมกับวินสเล็ตวัย 30 กว่า โดยรวมแล้ว เป็นภาพยนตร์ที่แตกต่างและยอดเยี่ยมมากที่ทำให้คุณนึกถึงตัวละครหลักได้
ความรู้สึกผิดคืออะไร? ฉันเชื่อว่านี่คือคำถามหลักเบื้องหลังภาพยนตร์เรื่องใหม่ของ Stephen Daldry เรื่อง The Reader ซึ่งดัดแปลงมาจากนวนิยายของ Bernhard Schlink เรื่องราวนี้ถามผู้ชมว่าปีศาจตัวจริงคืออะไร หากคุณรู้ความลับบางอย่าง ซึ่งอาจทำให้ใครบางคนพ้นผิดจากการถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานฆาตกรรม คุณควรช่วยเธอหรือไม่ แม้ว่าคุณจะรู้ว่าเธอยอมรับความผิดแล้ว แม้ว่าจะไม่สามารถหยุดยั้งมันได้ก็ตาม จะเป็นอย่างไรหากคนๆ นั้นเป็นคนที่คุณรัก? ในครึ่งหลังของภาพยนตร์เรื่องนี้ มีเนื้อหาหนักๆ มากมายที่โยนเข้ามา อารมณ์พุ่งพล่าน และผู้คนต้องตัดสินใจเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เลวร้ายบางอย่าง อย่างไรก็ตาม
สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจเลือกข้างไหน The Reader ความรู้สึกผิดเล็กน้อย ความรู้สึกสำนึกผิด จะต้องติดตามคุณไปตลอดชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นี่คือสิ่งที่เราเรียกว่าการเป็นมนุษย์ เพราะอย่างที่ศาสตราจารย์ Rohl ของ Bruno Ganz กล่าวไว้ว่า “ความยุติธรรมของเราถูกควบคุมโดยกฎหมาย ไม่ใช่ศีลธรรม” ไม่สำคัญว่าอะไรจะถูกหรือผิด สำคัญที่จะถูกหรือผิด เป็นเรื่องถูกหรือผิด น่าเสียดายที่จิตวิญญาณของเราไม่ได้ทำงานแบบนั้น
อย่างที่กล่าวไว้ ปัญหาทางศีลธรรมเหล่านี้ปรากฏขึ้นในครึ่งหลังของภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องอย่างยอดเยี่ยมและสร้างสรรค์ พลังที่เกี่ยวข้องกับการกระทำของตัวละครล้วนส่งผลต่อผู้ที่พวกเขาสัมผัส บางทีน้ำหนักอาจไม่สามารถสัมผัสได้หากไม่มีเหตุการณ์ในองก์แรก แต่ไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม ส่วนนั้นของภาพยนตร์ก็เบาเกินไปและไม่เป็นอันตราย เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของไมเคิล เบิร์กในวัยหนุ่ม (ซึ่งเดวิด ครอส ผู้เป็นดาราตัวจริงของภาพยนตร์เรื่องนี้)
กับผู้หญิงที่อายุมากกว่าชื่อฮันน่า ชมิตซ์ ผู้หญิงคนนี้มีปัญหาและอยู่ในภาวะเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเกี่ยวกับอารมณ์ของเธอ เธอรักเบิร์ก แต่ไม่สามารถปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับความรู้สึกนั้นได้อย่างเต็มที่ อดีตของเธอยังคงรบกวนจิตใจเธออยู่ตลอดเวลา จำได้ว่าเธอเคยทำอะไรกับคนที่อ่านหนังสือให้เธอฟัง การแสดงของเคท วินสเล็ตในบทฮันนาค่อนข้างดี แต่เช่นเดียวกับภาพยนตร์เอง มันไม่ได้กลายเป็นตัวของตัวเองจนกว่าจะถึงฉากที่สอง เมื่อความลับทั้งหมดถูกเปิดเผยในที่สุด
เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ความรักที่เปิดเผยระหว่างเด็กหนุ่มวัย 15 ปีกับคู่รักทางเพศคนแรกของเขา เขาได้กลายเป็นนักพูดที่เล่าเรื่องและเป็นคู่รักในความรักของเธอ แต่ทั้งคู่รู้ดีว่าความรักนี้จะไม่มีวันยืนยาว โรงเรียนกำลังจะเปิดเทอม และเบิร์กจะได้เห็นเด็กสาววัยเดียวกับเขา เปรียบเทียบพวกเธอกับฮันนาอยู่เสมอ และเธอแสดงความรู้สึกออกมาด้วยความหึงหวงของเธอเอง โดยรู้ว่าเธอต้องปล่อยเขาไป คราวนี้เขาส่งตัวเองไปให้ไกล
แทนที่จะส่งคนในอดีตที่เธอ “เป็นเพื่อน” ไป คนที่เธอส่งไปเพื่อชะตากรรมที่รออยู่ข้างหน้า ไม่ว่าการละเมิดครั้งนี้จะฝังรากลึกในตัวเด็กชายมากเพียงใด ฉันไม่แน่ใจ แต่เมื่อเขาไปเรียนกฎหมายและได้พบกับรักครั้งแรกอีกครั้ง คราวนี้ขณะที่เธอกำลังรอข้อกล่าวหาอาชญากรรมสงครามของนาซี เขารู้สึกขัดแย้งในสิ่งที่ถูกต้องทางศีลธรรม เขามีหน้าที่ต้องเปิดเผยความจริง แม้ว่าเธอจะมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ก็ตาม ตามกฎหมาย เขาต้องเปิดเผยข้อมูลเพื่อความยุติธรรม แต่เข็มทิศทางศีลธรรมของเขาอาจทำไม่ได้
ไมเคิล เบิร์ก ในกรุงเบอร์ลินเมื่อปี 1995 มองดูรถไฟ S-Bahn แล่นผ่าน ทำให้นึกถึงรถรางที่เมืองนูสตัดท์เมื่อปี 1958 ไมเคิลซึ่งเป็นวัยรุ่นลงจากรถเพราะรู้สึกไม่สบายและเดินเตร่ไปตามถนนหลังจากนั้น ก่อนจะหยุดที่ทางเข้าอาคารอพาร์ตเมนต์ใกล้เคียงและอาเจียนออกมา ฮันนา ชมิตซ์ พนักงานควบคุมรถรางเข้ามาช่วยพาเขากลับบ้าน ฮันนา วัย 36 ปี ล่อลวงและเริ่มมีสัมพันธ์กับเด็กชายวัย 15 ปี The Reader ระหว่างที่พวกเขากำลังมีสัมพันธ์กัน ที่อพาร์ตเมนต์ของเธอ เขาอ่านหนังสือวรรณกรรมที่เขากำลังศึกษาให้เธอฟัง หลังจากปั่นจักรยานเที่ยว ฮันนาได้รู้ว่าเธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นเสมียนที่บริษัทรถราง เธอจึงรีบเคลื่อนไหวโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้
ไมเคิลวัยผู้ใหญ่ซึ่งเป็นทนายความที่โรงเรียนกฎหมายของมหาวิทยาลัยไฮเดลเบิร์กในปี 1966 ในฐานะส่วนหนึ่งของการสัมมนาพิเศษที่สอนโดยศาสตราจารย์โรล ผู้รอดชีวิตจากค่าย เขาสังเกตการพิจารณาคดีผู้หญิงหลายคนที่ถูกกล่าวหาว่าปล่อยให้ผู้หญิงชาวยิว 300 คนเสียชีวิตในโบสถ์ที่ถูกเผาในขณะที่พวกเธอเป็นยามหน่วย SS ในการเดินขบวนแห่งความตายหลังจากการอพยพออกจากค่ายเอาช์วิทซ์ในปี 1944 ฮันนาเป็นหนึ่งในจำเลย ไมเคิลตกตะลึงและไปเยี่ยมชมค่ายเก่าด้วยตัวเอง การพิจารณาคดีแบ่งการสัมมนาออกเป็นสองส่วน โดยมีนักเรียนคนหนึ่งพูดอย่างโกรธเคืองว่าไม่มีอะไรจะเรียนรู้จากการสัมมนานี้ นอกจากว่าการกระทำชั่วร้ายเกิดขึ้นแล้ว และคนเยอรมันรุ่นเก่าควรฆ่าตัวตายเนื่องจากพวกเขาไม่ลงมือกระทำในตอนนั้น แต่ไมเคิลรู้สึกสับสนว่าควรทำอย่างไรดี
จะพูดแทนฮันนาห์เกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของเธอในคดีฆาตกรรมหรือจะเก็บงำเอาไว้ นี่เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทรงพลังที่สุดที่ฉันเคยดู มันเหลือเชื่อมากและน่าหดหู่ใจมาก สิ่งหนึ่งที่ฉันเคารพเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้คือวิธีที่พวกเขาจัดการกับ “เรื่องราวความรัก” ที่น่าอึดอัดระหว่างไมเคิลและฮันนาห์ เธออายุมากกว่า เขาอายุน้อยกว่า แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่ผิดเพี้ยนเลย เป็นเรื่องแปลกที่จะพูดแบบนั้น ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขานั้นเป็นจริง และในบางแง่ พวกเขาก็ต้องการกันและกัน หากคุณมีโอกาสได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันขอแนะนำอย่างจริงจังว่าคุณควรลองดู การแสดงที่ทรงพลังทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ชวนติดตาม เรื่องราวนั้นน่าหดหู่ใจและเจ็บปวดมาก แต่บอกเล่าออกมาได้ดีมาก ในที่สุดเคทก็ได้รับรางวัลที่เธอสมควรได้รับมาเป็นเวลานาน และแสดงได้ยอดเยี่ยมมาก
David Hare เขียนตัวละครหญิงที่ฉันชอบที่สุดตัวหนึ่งในเรื่อง “Plenty” Meryl Streep ทำให้เธอมีชีวิตขึ้นมาได้อย่างน่าทึ่งมาก ในเรื่องนี้ Hare เขียนตัวละครหญิงที่เก่งกาจอีกตัวหนึ่ง ตัวละครนี้ไม่ได้มีความทะเยอทะยานทางสติปัญญาอย่าง “Plenty” แต่ตัวละครนี้มีอาการป่วยทางจิตอยู่ด้วย Kate Winslet แสดงได้ยอดเยี่ยมมาก ฉากแรกๆ ของเธอกับ David Kross ที่ยอดเยี่ยมนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ที่น่าดึงดูด ขัดแย้ง และน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง ความกังวลของฉันอยู่ที่ Stephen Daldry ผู้กำกับ ความผิดของเขาในฐานะผู้สร้างภาพยนตร์เริ่มกลายเป็นเครื่องหมายการค้าที่มองเห็นและสัมผัสได้ใน “Billy Elliot” ที่สะเทือนอารมณ์
ที่น่าหดหู่ ฉันระบุไม่ได้ว่ามันคืออะไร แต่ใน องค์ประกอบนั้นชัดเจนกว่าอีกสองเรื่อง อาจเป็นเพราะความยิ่งใหญ่ มีช่วงเวลาที่ยาวนานและช้าอย่างน่าหงุดหงิดในเรื่องนี้ ทำให้เขาทำให้ฉันลืมไปมากกว่าหนึ่งครั้ง ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม นักแสดงทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่า นอกจากเคท วินสเล็ตและเดวิด ครอสแล้ว ราล์ฟ ฟินเนสผู้ทุกข์ทรมานยังมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมสองสามช่วงเช่นเดียวกับบรูโน แกนซ์และลินา โอลินในบทบาทคู่
ภาพยนตร์เรื่องนี้เต็มไปด้วยปัญหาทางศีลธรรมอันลึกซึ้ง แม้ว่าผู้เขียนจะเป็นคนคิดขึ้นเองก็ตาม The Reader แต่ก็เป็นคำถามที่น่าสนใจ ซึ่งสะท้อนถึงศตวรรษที่ 21 ได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นบทบาทของความรู้สึกผิดในเหยื่อ ผู้กระทำผิด ปัจเจกบุคคล และส่วนรวม ตลอดจนความยุติธรรม การให้อภัย การไถ่บาป ความอับอาย และแน่นอน การรู้หนังสือและบทบาทของความรู้สึกผิดในความคิดของชาวตะวันตก
ทั้งหมดนี้ถือเป็นการผสมผสานที่ลงตัวสำหรับภาพยนตร์ แต่สตีเฟน ดัลดรี (เช่นเดียวกับเรื่อง “The Hours”) ก็สามารถถ่ายทอดความเย่อหยิ่งทางวรรณกรรมได้อย่างเป็นธรรมชาติ บทภาพยนตร์ของเดวิด แฮร์ และการถ่ายภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมของโรเจอร์ ดีกินส์ ผู้ซึ่งโดดเด่นเสมอมา ร่วมกับดนตรีประกอบอันละเอียดอ่อนของนิโค มูห์ลี ถือเป็นการสร้างภาพยนตร์ที่หาชมได้ยากจริงๆ
แต่ผู้แสดงต่างหากที่ดึงดูดผู้ชมให้เข้าสู่เรื่องราวนี้ เดวิด ครอสเล่นบทไมเคิลหนุ่มได้อย่างยอดเยี่ยม ซึ่งต้องเล่นเป็นทั้งสาวบริสุทธิ์ไร้เดียงสาไปจนถึงสาวแก่และขมขื่น บทบาทสำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้ และเราทุกคนโชคดีที่เขาเล่นบทนี้ได้ และเคท วินสเล็ต ผู้สร้างความสับสนให้กับผู้ชมเสมอมา ช่างเป็นอาชีพที่น่าทึ่งสำหรับนักแสดงสาวคนนี้! เมื่อดูจากผลงานทั้งหมดของเธอ เธอมีผลงานการแสดงที่ดีที่สุดบางเรื่องในรอบทศวรรษที่ผ่านมา ได้แก่ “Holy Smoke,” “Eternal Sunshine ,” “Iris,” “Finding Neverland,” “Little Children” แต่ในเรื่องนี้ เธอทำบางอย่างที่แตกต่างไปมาก
เมื่อเล่นเป็นสัตว์ประหลาด เราก็จะเห็นว่าพวกเขาก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน ไม่มีนักแสดงหญิงคนไหนที่เล่นได้แบบนี้ แต่การแสดงนี้อาจเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอจนถึงปัจจุบัน ราล์ฟ ไฟนส์สานต่อผลงานของเดวิด ครอสส์ และยังมีลีน่า โอลินปรากฏตัวสั้นๆ อีกด้วย ซึ่งเธอแสดงได้สมศักดิ์ศรีสมกับบทบาทนี้ ฉันรู้สึกสับสนกับการตอบรับที่ไม่ค่อยดีนักต่อภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันเกือบจะพลาดชมไปแล้ว และกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ฉันชอบที่สุดและน่าหดหู่ใจที่สุดเรื่องหนึ่งในปีนี้ ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องควรภูมิใจมาก
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
The Count of Monte-Cristo (2024)
Ibbani Tabbida Ileyali (2024) อานาฮิตา
Umjolo The Gone Girl (2024) สาวคลั่งรัก
