ดูหนังออนไลน์ The Parenting (2025) อุต๊ะ มาป๊ะผี
เรื่องย่อ
จอชและโรฮัน สองหนุ่มคู่รักวางแผนพักผ่อนในวันหยุดสุดสัปดาห์เพื่อแนะนำพ่อแม่ของพวกเขาให้รู้จักกัน แต่บ้านที่พวกเขาเช่านั้นมีวิญญาณร้ายอายุกว่า 400 ปี
ผู้กำกับ
- Craig Johnson
บริษัทค่ายหนัง
- Warner Bros. Pictures
- New Line Cinema
- Good Fear Content
- Mighty Engine
นักแสดง
- Nik Dodani
- Brandon Flynn
- Parker Posey
- Vivian Bang
- Lisa Kudrow
- Dean Norris
- Brian Cox
- Edie Falco
โปสเตอร์หนัง
รีวิว The Parenting (2025) อุต๊ะ มาป๊ะผี
⭐ คะแนน: 6/10 ดาว
เป็นผลงานชิ้นเอกของภาพยนตร์หรือไม่? ไม่หรอก… แต่ความสนุกที่นักแสดงและทีมงานได้รับจากการทำสำเร็จนั้นแสดงออกมาหรือไม่?แน่นอนฉันตัดสินใจดื่มเครื่องดื่มและชมภาพยนตร์แนะนำเรื่องหนึ่งแบบสุ่ม และเรื่องนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ตั้งแต่ฉากแรกที่มีการเล่ารายละเอียดที่เปิดเผยจนเกินจริง ฉันรู้ว่านี่จะเป็นภาพยนตร์ที่จะทำให้คุณนั่งพักผ่อน ปิดสมอง และเพลิดเพลินไปกับความไร้สาระ มันเป็นแนวคิดที่ยอดเยี่ยม และภาพยนตร์ไม่ได้พยายามแสร้งทำเป็นมากกว่านั้น นอกจากนี้ การคัดเลือกนักแสดงก็ยอดเยี่ยม และนักแสดงทุกคนก็ดูสนุกมากหากคุณกำลังมองหาบทวิจารณ์ที่ดีเกี่ยวกับประเภทภาพยนตร์ตลกสยองขวัญ ให้ลองมองหาที่อื่น แต่ถ้าคุณแค่ต้องการชมภาพยนตร์ตลกสยองขวัญสนุกๆ เรื่องนี้ก็คุ้มค่าที่จะดูเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่ง
⭐ คะแนน: 7/10 ดาว
หนังเรื่องนี้ไม่ได้จริงจังกับตัวเองเลย และโดยพื้นฐานแล้วเป็นหนังตลกสยองขวัญที่ล้อเลียนความซ้ำซากจำเจและอะไรทำนองนั้น หนังเรื่องนี้ไม่ได้สงวนท่าทีเลย ดังนั้นเตรียมรับกับสิ่งที่ไม่คาดคิดที่ทำให้คุณหัวเราะคิกคักได้เลย เอฟเฟกต์ภาพส่วนใหญ่เน้นไปที่การใช้งานจริง ไม่ใช่ CGI ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ฉันเชื่อว่าหนังเรื่องนี้น่าจะได้เรตติ้งเพิ่มจากฉัน สิ่งที่เกลียดที่หนังสยองขวัญส่วนใหญ่ได้รับก็คือเนื้อเรื่องที่ไม่ได้รับการพัฒนาและอะไรทำนองนั้น มันเป็นหนังสยองขวัญแบบฉายเดี่ยว ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งเพื่อสนุกกับหนังตลกเรื่องนี้กับเพื่อนหรือครอบครัว โดยรวมแล้วนักแสดงเหมาะสมกับตัวละครของพวกเขา และเป็นหนังที่สนุกและรวดเร็ว
⭐ คะแนน: 7/10 ดาว
ไม่ใช่ว่าหนังทุกเรื่องจะตั้งใจให้คู่ควรกับรางวัลออสการ์ บางครั้งคุณก็สร้างหนังขึ้นมาเพื่อให้ Brian Cox แตกต่างจาก Logan Roy และไม่ว่านั่นจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม เขาก็เป็นคนตลก หยาบคาย และใจดี และฉันก็สนุกกับมันจริงๆ! ชอบที่ได้ดู Edie Falco อีกครั้ง ชอบ Lisa Kudrow และคำพูดติดตลกของเธอ ชอบ Parker Posey มาก ในความคิดของฉัน เธอทำอะไรผิดไม่ได้เลย มันเป็นแค่หนังตลกสยองขวัญที่ไม่ต้องใช้สมอง (แต่จะเน้นตลกมากกว่าสยองขวัญ) และนั่นคือสิ่งที่เราทุกคนต้องการในตอนนี้ ฉันคงไม่ตั้งใจดูมันอีก แต่ฉันดีใจจริงๆ ที่ตัดสินใจดูมันวันนี้!
⭐ คะแนน: 7/10 ดาว
เป็นหนังที่ฉันอยากดูมาก มีฉากฮาๆ อยู่หลายฉาก ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น แค่เป็นหนังสนุกๆ ที่มีฉากสยองขวัญแทรกอยู่บ้าง ฉันดูเพราะว่าเรื่องนี้ติดอันดับหนังอันดับ 1 ของช่อง Max ในวันศุกร์นี้ และฉันรู้จัก Brandon Flynn จากเรื่อง 13 Reasons Why และชอบเขาในฐานะนักแสดง ฉันยังคลั่งไคล้ตัวละครที่รับบทโดย Lisa Kudrow ในเรื่องนี้ด้วย มุกตลกของเธอทำให้ฉันหัวเราะออกมาดังๆ ไม่น่ากลัวจนเกินไปจนคนที่ไม่ชอบแนวสยองขวัญจะไม่สนุกด้วย ซาร่า เพื่อนสนิทของฉันก็ตลกมากด้วย! ครอบครัวที่รวมตัวกันอย่างสนุกสนานกลายเป็นเรื่องเลวร้าย แต่กลุ่มคนที่ไม่เข้าพวกก็ทำงานร่วมกันได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ฉันจะดูอีกครั้งแน่นอน!
🤩 heyflp
⭐ คะแนน: 7/10 ดาว
หากการนำครอบครัวมารวมกันเป็นหนึ่งเดียวเป็นความท้าทายในชีวิตประจำวัน ลองนึกภาพว่าการทำเช่นนั้นในสถานที่ห่างไกลในขณะที่ต้องรับมือกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติด้วย The Parenting เป็นเรื่องราวคลาสสิกที่ผสมผสานความสยองขวัญและตลกเข้าด้วยกันเพื่อสร้างสุดสัปดาห์ที่ตัวละครทุกตัวจะไม่มีวันลืม ผลลัพธ์ที่ได้คือภาพยนตร์ที่เล่นกับขนบธรรมเนียมของประเภทโดยไม่ยึดติดกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างหมดจด โดยสร้างความสมดุลระหว่างความน่ากลัว อารมณ์ขัน และการสำรวจความสัมพันธ์ในครอบครัวอย่างแนบเนียน ด้วยนักแสดงที่มากด้วยพรสวรรค์และการกำกับที่รู้วิธีจัดการกับความอึดอัดทางสังคมและความน่ากลัวที่ถูกจังหวะอย่างเหมาะสม ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงให้ความบันเทิงโดยไม่จำเป็นต้องคิดค้นสิ่งใหม่ จุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือวิธีการผูกโยงองค์ประกอบเหล่านี้เข้าด้วยกันอย่างเหนียวแน่น โดยไม่ปล่อยให้แง่มุมใดแง่มุมหนึ่งบดบังแง่มุมอื่นๆ อย่างสมบูรณ์
เรื่องราวเล่าถึงโรฮัน (นิค โดดานี) และจอช (แบรนดอน ฟลินน์) คู่รักที่ตัดสินใจพาครอบครัวมารวมกันเพื่อพักผ่อนสุดสัปดาห์ ซึ่งเป็นแผนที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดตามธรรมชาติ และยิ่งแย่ลงเมื่อพวกเขารู้ว่าบ้านที่เช่าไว้มีผีสิง บทภาพยนตร์ใช้ประโยชน์จากพลวัตของตัวละครได้เป็นอย่างดี โดยสร้างปฏิสัมพันธ์ในช่วงแรกด้วยอารมณ์ขันที่เฉียบคมและความอึดอัดในปริมาณมาก การมาถึงของพ่อแม่ทำให้ความขัดแย้งยิ่งเพิ่มมากขึ้น ในด้านหนึ่งมีแฟรงก์ (ไบรอัน ค็อกซ์) และชารอน (เอดี ฟัลโก) ซึ่งเข้มงวดและเก็บตัวทางอารมณ์ อีกด้านหนึ่งมีลิดดี้ (ลิซ่า คูโดรว์) และคลิฟฟ์ (ดีน นอร์ริส) ซึ่งแสดงความรักใคร่และเปิดเผยมากกว่ามาก การแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่เหน็บแนมและมองอย่างไม่สบายใจช่วยกำหนดโทนให้กับครึ่งแรกของภาพยนตร์ ในขณะที่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ บ่งบอกเป็นนัยอย่างแนบเนียนว่ามีบางอย่างผิดปกติในบ้าน
ความระทึกขวัญสร้างขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยแนวทางที่ร่าเริงของภาพยนตร์ โดยมีเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ สะสมจนกระทั่งมาบรรจบกันที่จุดสุดยอดในช่วงเวลาสยองขวัญที่ชัดเจนมากขึ้น การปรากฏตัวของเบรนดา (ปาร์คเกอร์ โพซีย์) ผู้ดูแลบ้านที่แปลกประหลาด ทำให้มีการผสมผสานระหว่างความตลกขบขันและความไม่สบายใจ วงกลมชอล์กบนพื้น พระจันทร์เต็มดวง และประวัติการหายตัวไปในอดีตถูกนำเสนออย่างไม่เป็นทางการ แต่ภัยคุกคามที่กำลังคืบคลานเข้ามานั้นค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งฉากที่น่าตกใจอย่างแท้จริงฉากแรก เมื่อแฟรงก์โจมตีจอชอย่างรุนแรง ก็ได้เปลี่ยนฉากเป็นความสยองขวัญเหนือธรรมชาติ จากนั้นเป็นต้นมา ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงเน้นไปที่ด้านที่แปลกประหลาดมากขึ้น โดยมีการสิงสู่ การอาเจียนด้วยความเร็วสูง และฉากต่างๆ ที่ให้ความรู้สึกเหมือนเป็น “Evil Dead” เวอร์ชัน “เบาๆ”
จุดเด่นที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการคัดเลือกนักแสดง ไบรอัน ค็อกซ์เล่นเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ถูกสิงได้ดีมากอย่างเห็นได้ชัด โดยแสดงได้อย่างหลากหลายทั้งคุกคามและตลกอย่างเหลือเชื่อ พาร์กเกอร์ โพซีย์ซึ่งมีพรสวรรค์ในการสร้างตัวละครที่แปลกประหลาด ขโมยซีนทุกฉากที่เธอปรากฏตัว โดยเพิ่มความลึกลับและอารมณ์ขันที่ไม่ได้ตั้งใจ ลิซ่า คูโดรว์และดีน นอร์ริสมีเคมีที่เข้ากันได้ดีในบทพ่อแม่ที่เข้าถึงได้ง่ายและสบายๆ ในขณะที่เอดี ฟัลโกเพิ่มมิติให้กับตัวละครที่ชอบตัดสินคนอื่นของเธอ ทำให้เธอดูเป็นมนุษย์มากขึ้น ไม่ใช่แค่ภาพล้อเลียน ในขณะเดียวกัน นิค โดดานี และแบรนดอน ฟลินน์ ก็ทำหน้าที่ได้ดีในบทคู่หลัก แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะให้ความสำคัญกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างนักแสดงรุ่นใหญ่มากกว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ตาม
การกำกับของเครก จอห์นสันทำให้จังหวะดำเนินเรื่องกระชับ ไม่ปล่อยให้หนังดำเนินไปนานเกินไปในทั้งสองแนว มีการผสมผสานระหว่างความสยองขวัญและความตลกขบขันได้อย่างลงตัว ซึ่งอาจจะหลุดจากการควบคุมได้ง่ายหากไม่จัดการโทนเรื่องอย่างรอบคอบ ในทางกลับกัน บทภาพยนตร์ของเคนต์ ซับเล็ตต์กลับมีจังหวะของความตลกขบขันที่ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิธีที่ผสานอารมณ์ขันเข้ากับฉากสยองขวัญได้อย่างเป็นธรรมชาติ เช่น วิธีที่ตัวละครพูดวลีสาปโดยไม่ได้ตั้งใจเพราะเป็นรหัสผ่าน Wi-Fi อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังหลีกเลี่ยงการตระหนักรู้ในตนเองมากเกินไปหรืออารมณ์ขันเหนือจริง โดยเลือกใช้เสียงหัวเราะที่เป็นธรรมชาติจากสถานการณ์ที่ไร้สาระแทนที่จะพึ่งพาการอ้างอิงหรือการล้อเลียนเพียงอย่างเดียว
ในด้านภาพ “The Parenting” ไม่ได้พยายามคิดค้นสุนทรียศาสตร์ของความสยองขวัญใหม่ แต่ใช้องค์ประกอบคลาสสิกได้อย่างมั่นคง ตัวบ้านนั้นเป็นเพียงฉาก “คฤหาสน์ผีสิง” ทั่วๆ ไป แต่การถ่ายภาพนั้นใช้ประโยชน์จากพื้นที่กว้างและเงาที่น่าขนลุกอย่างเต็มที่เพื่อสร้างความตึงเครียด เอฟเฟกต์จริงนั้นทำได้ดี โดยเฉพาะในฉากเข้าสิง และแสงในฉากสุดท้ายซึ่งเมื่อไขปริศนาของบ้านได้หมดสิ้นก็เพิ่มบรรยากาศที่น่ากลัวอย่างแท้จริง”The Parenting” รู้ดีว่าต้องการเป็นอะไร นั่นคือหนังสยองขวัญเบาๆ ที่ไม่ซีเรียสเกินไป แต่ก็ไม่กลายเป็นเรื่องตลกโปกฮา หนังเน้นที่นักแสดงที่มีความสามารถและอารมณ์ขันที่เฉียบคมเพื่อให้ประสบการณ์นั้นสนุกมากกว่าน่ากลัว โดยมอบความผวาที่วางไว้เป็นอย่างดี เสียงหัวเราะที่หนักแน่น และเนื้อเรื่องที่คาดเดาได้แต่ก็ดำเนินไปในลักษณะที่น่าสนใจ หนังเรื่องนี้อาจไม่โดดเด่นในแนวนี้ แต่ก็เป็นความบันเทิงที่สร้างสรรค์มาอย่างดี เป็นหนังที่คุ้มค่าแก่การชมและอาจทำให้ผู้ชมบางคนคิดสองครั้งก่อนที่จะพูดรหัสผ่าน Wi-Fi แบบสุ่มออกมาดังๆ
ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
The Haunting of Margam Castle (2020)
