ดูหนัง The Last Showgirl (2025)
เรื่องย่อ
เมื่อการแสดงรีวิวสุดอลังการในลาสเวกัสที่เธอเป็นนักแสดงนำมาหลายสิบปีประกาศว่าจะปิดตัวลงในเร็วๆ นี้ โชว์เกิร์ลผู้มีเสน่ห์ต้องยอมรับการตัดสินใจที่เธอได้ทำลงไปและชุมชนที่เธอสร้างขึ้นก่อนจะวางแผนการแสดงครั้งต่อไป
ผู้กำกับ
- Gia Coppola
นักแสดง
- Pamela Ander
- sonBrenda Song
- Kiernan Shipka
โปสเตอร์หนัง
รีวิว The Last Showgirl (2025)
⭐ คะแนน: 6/10 ดาว
ในภาพยนตร์เรื่อง “The Last Showgirl” พาเมล่า แอนเดอร์สันรับบทเป็นเชลลี โชว์เกิร์ลวัยกลางคนที่ประสบความสำเร็จในอาชีพการแสดงมาหลายสิบปีในลาสเวกัสสตริปซึ่งตอนนี้กำลังตกต่ำอย่างรวดเร็ว เมื่อเธอรู้ว่าการแสดงที่มีชื่อเสียงของเธอกำลังจะปิดตัวลงอย่างไม่คาดคิด เธอจึงต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์ทางจิตใจไม่มีใครเถียงว่าสิ่งที่ดึงดูดผู้ชมภาพยนตร์แทบทุกคนได้ก็คือการได้เห็นดาราสาวในแบบที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน ซึ่งในบางแง่ก็เป็นเรื่องจริง แต่ในอีกแง่หนึ่งก็ไม่เป็นเช่นนั้น พาเมล่า แอนเดอร์สันที่ได้รับการยกย่องในวัฒนธรรมป๊อปไม่เคยได้รับการให้ความสำคัญในฐานะนักแสดงเลย หรือบางทีก็อาจไม่เคยได้รับโอกาสที่เหมาะสมเลย แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ฉันก็ต้องบอกว่าการแสดงของเธอในเรื่องนี้ดีมาก เธอถ่ายทอดอารมณ์ที่น่ากังวลในบทบาทของเชลลีออกมาได้ดีในทุก ๆ ด้าน บทสนทนาในภาพยนตร์บางครั้งดูแข็งทื่อเล็กน้อย ซึ่งทำให้การแสดงของเธอแย่ลงในระดับหนึ่ง แต่ก็เป็นเรื่องจริงสำหรับนักแสดงส่วนใหญ่ และไม่ใช่ความผิดของพวกเขาเลย
เมื่อมองจากภายนอกแล้ว “The Last Showgirl” ถือเป็นภาพยนตร์ที่น่าอัศจรรย์ ดูเหมือนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะถูกถ่ายทำด้วยฟิล์มเก่า ซึ่งทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูผ่านฟิลเตอร์แต่มีเม็ดเกรนที่ดูราวกับหลุดมาจากโลกอื่นและแทบจะสูญหายไปในกาลเวลา แม้ว่าจะดูเหมือนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำในช่วงต้นทศวรรษปี 2000 แต่ฉากที่แฝงความเป็นยุค 1980 และการตกแต่งภายในคาสิโนที่แสงสลัวก็ให้บรรยากาศที่ยอดเยี่ยมมาก ใครก็ตามที่เคยไปลาสเวกัสและเห็นด้านนี้ของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็สามารถยืนยันได้ว่ามุมอับและซอกหลืบของเมืองที่ดูไม่หรูหรานั้นถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ (และงดงาม)ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูเหมือนจะเป็นการศึกษาตัวละคร โดยเชลลีพยายามวางแผนอนาคตเมื่อต้องเผชิญกับการเสียชีวิตในอาชีพการงาน ซึ่งเป็นอาชีพที่เธอได้กำหนดตัวเองมาเป็นเวลานานแล้ว เนื้อเรื่องนั้นน่าสนใจตรงที่ตัวละครนี้ค่อนข้างตื้นเขินอย่างน่าละอาย แม้ว่าจะมีหัวใจที่แท้จริงและบุคลิกที่ร่าเริงราวกับเชียร์ลีดเดอร์ก็ตาม เธอต้องการสิ่งที่ดีที่สุดไม่เพียงแต่สำหรับตัวเองเท่านั้น แต่ยังรวมถึงคนรอบข้างเธอด้วย แต่จุดยึดเหนี่ยวในชีวิตของเธอกลับพิสูจน์แล้วว่าเป็นเพียงสิ่งชั่วคราวและล้มเหลว เธอไม่ได้ถูกทำให้ดูมีเสน่ห์ในแง่ที่ว่าข้อบกพร่องในบุคลิกภาพของเธอถูกเปิดเผยเมื่อภาพยนตร์ดำเนินไป
แอนเน็ตต์ (เจมี่ ลี เคอร์ติส) อดีตโชว์เกิร์ลที่แก่กว่าและถูกไล่ออกเมื่อนานมาแล้วซึ่งรับงานชั่วคราวเป็นพนักงานเสิร์ฟค็อกเทลและผู้ที่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลากหลายชนิดเพื่อดับความเศร้าโศกของเธอ ตัวละครของแอนเดอร์สันมีท่าทีสงวนตัวมากกว่า บุคลิกที่ทะนงตนและหยาบคายของเคอร์ติสทำให้เกิดประกายไฟ และทั้งสองก็มีเคมีที่เข้ากันได้ดีในเรื่องนี้ นักแสดงที่อายุน้อยกว่า (เคียร์แนน ชิปกาและเบรนดา ซอง ซึ่งเล่นเป็นโชว์เกิร์ลที่อายุน้อยกว่ามาก ซึ่งมองว่าแอนเดอร์สันเป็นเหมือนแม่อุ้มบุญ และบิลลี ลอร์ดซึ่งเล่นเป็นลูกสาวที่ห่างเหินกับแอนเดอร์สัน) ก็แสดงได้น่าพอใจเช่นกัน แม้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ดูเหมือนจะพยายามศึกษาตัวละคร แต่สุดท้ายแล้ว ฉันรู้สึกว่า “The Last Showgirl” ทำงานได้ดีกว่าในบทบาทที่ให้ความรู้สึกหดหู่มากกว่าอย่างอื่น ตัวละคร – แม้แต่เชลลี – ยังคงเข้าถึงได้ยาก ซึ่งฉันคิดว่าอาจเป็นความตั้งใจก็ได้ นี่เป็นโลกที่ผิวเผิน และดูเหมือนว่าภาพยนตร์จะเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี ภาพอารมณ์หม่นๆ ของแอนเดอร์สันที่เดินเล่นไปตามถนนลาสเวกัส และการเต้นรำในคาสิโนอันยอดเยี่ยมของเคอร์ติสในเพลง “Total Eclipse of the Heart” ล้วนเป็นความสุขทางภาพยนตร์ที่บริสุทธิ์และบริสุทธิ์ และแม้ว่าช่วงเวลาเหล่านี้จะไม่สามารถทำให้เรื่องราวอกหักรู้สึกได้ แต่ก็คุ้มค่ากับราคาที่ต้องจ่ายไป
⭐ คะแนน: 8/10 ดาว
ความงามของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่ความเรียบง่าย แต่ไม่ได้หมายความว่าจะขาดความซับซ้อน ในยุคที่ภาพยนตร์พยายามอย่างหนักในปัจจุบันเพื่อให้ยิ่งใหญ่และสวยงามขึ้น ทั้งในด้านงบประมาณและเวลาฉาย นับเป็นลมหายใจแห่งความสดชื่นเมื่อได้พบกับภาพยนตร์ที่มีความยาวไม่เกิน 90 นาทีที่บอกเล่าเรื่องราวของมนุษย์ที่เข้าถึงได้โดยไม่ต้องใช้ทรัพยากรมากมายกับภาพที่ดูมีรูปแบบเฉพาะหรือโครงเรื่องที่ซับซ้อนเกินไปภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้คนจริง ๆ ที่ต้องเผชิญกับความยากลำบากจริง ๆ เราได้รับเชิญให้เป็นผู้สังเกตการณ์ในขณะที่เราติดตามชีวิตของตัวละครหลัก (เชลลี รับบทโดยพาเมลา แอนเดอร์สัน) ขณะที่เธอเผชิญกับตอนจบของบทในหลากหลายวิธี และในความเป็นจริง เธอคือคนสุดท้ายในโลก
ผู้กำกับเกีย โคปโปลาเข้าใกล้ตัวละครของเธอโดยใช้กล้องมือถือ แต่ไม่เคยปล่อยให้เรื่องราวดราม่าเข้ามาเกี่ยวข้อง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ดราม่าอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ก็ไม่ได้ดูเว่อร์วังอลังการเกินไป แม้จะเศร้าอย่างสุดซึ้ง แต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกเบื่อหน่าย มันน่าเศร้าใจเพราะเราทุกคนรู้จักเชลลี หรือเราเองก็เคยเป็นแบบนั้น… เราจำตัวละครเหล่านี้ได้ และนักแสดงก็ทำหน้าที่ถ่ายทอดความจริงใจให้กับทุกบทบาทได้เป็นอย่างดี
แต่ขอชี้แจงให้ชัดเจนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จได้เพราะพาเมลา แอนเดอร์สัน ไม่เพียงแต่เธอจะแสดงได้ยอดเยี่ยมในเรื่องนี้เท่านั้น แต่ยังมีการแสดงที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่ว่าจะเป็นการแสดงออกถึงความอ่อนไหวในการเลือกแสดงเป็นนักแสดง การแสดงออกทางกายภาพ การใช้เสียง แต่การแสดงสไตล์ฮอลลีวูดคลาสสิกแบบเก่าที่หาชมได้ยากในปัจจุบันนี้ต่างหากที่ทำให้ฉันประหลาดใจและกลัวว่าผู้ชมบางคนจะมองข้ามไป เธอทำให้ฉันนึกถึงมาริลีน มอนโร ลานา เทิร์นเนอร์ อิงกริด เบิร์กแมน เธอเป็นคนที่อ่อนไหวและควบคุมหน้าจอได้ดีที่สุด เธอใกล้เคียงกับแคเธอรีน เฮปเบิร์นมากที่สุดหากเธอเคยแสดงในภาพยนตร์อิสระ เธอแสดงได้ดีมากจริงๆ โดยไม่จำเป็นต้องแสดงฉากสะเทือนอารมณ์ ซึ่งมีฉากที่ “เกือบจะ” เกิดขึ้นหลายฉาก ฉากดินเนอร์กับตัวละครของเดฟ บาติสตาเป็นตัวอย่างที่ดีของการแสดงที่ซับซ้อนและมีมิติที่เรากำลังพูดถึงอยู่ นี่คือฉากแรกที่เชลลีได้พบกับลูกสาวของเธอฉันหวังว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะเข้าถึงผู้ชมและคุณนายแอนเดอร์สันจะได้รับดอกไม้ที่เธอสมควรได้รับ
⭐ คะแนน: 8/10 ดาว
สวัสดีจากความมืดอีกครั้ง ฉันเข้าใจว่าหลายคนจะโยนเรื่องนี้ทิ้งไปโดยไม่คิดอะไรเลย หลังจากทั้งหมดนั้น Pamela Anderson ก็ไม่ได้มีบทบาทมากนักในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา (หรือสองทศวรรษ) และส่วนใหญ่จำเธอได้จาก “Baywatch” ในช่วงทศวรรษ 1990 และบางทีอาจเป็นวิดีโอที่แสดงความใกล้ชิดกันอย่างโจ่งแจ้ง คำแนะนำของฉันคือให้พิจารณาใหม่ ตอนนี้เธออายุ 57 ปีแล้ว และแสดงได้ยอดเยี่ยมมากในภาพยนตร์เรื่องนี้จากผู้กำกับ Gia Coppola (หลานสาวของผู้กำกับในตำนาน Francis Ford Coppola ซึ่งเธอเปิดตัวบนจอเงินครั้งแรกในบทบาท Zoe ตอนทารกใน NEW YORK STORIES ในปี 1989) บทภาพยนตร์เขียนโดย Kate Gersten นักเขียนบทโทรทัศน์ (“Mozart in the Jungle”)ภาพยนตร์เปิดฉากด้วย Shelly (Ms. Anderson) ในระยะใกล้ระหว่างการออดิชั่น เห็นได้ชัดว่าเธอค่อนข้างประหม่าและออกนอกเขตสบายของตัวเองเล็กน้อย
ปรากฎว่าส่วนใหญ่ของภาพยนตร์เป็นภาพย้อนอดีตที่นำไปสู่การคัดเลือกนักแสดงเต็มรูปแบบ รวมถึงการโต้เถียงกันด้วยวาจากับผู้กำกับการคัดเลือกนักแสดงของรายการ (เจสัน ชวาร์ตซ์แมน ลูกพี่ลูกน้องของเกีย คอปโปลา ผู้กำกับ) ในไม่ช้า เราก็ได้รู้ว่าเชลลีเป็นนักเต้นมากประสบการณ์ที่เป็นส่วนหนึ่งของการแสดงเบอร์เลสก์ ‘Razzle Dazzle’ ในลาสเวกัสมาเป็นเวลา 38 ปี โปสเตอร์โปรโมตของรายการจากช่วงปลายทศวรรษ 1980 มีเชลลีตอนเด็ก และเธอก็อยู่ที่นั่นมาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเราได้สัมผัสกับพลังงานที่วุ่นวายและความวุ่นวายหลังเวทีระหว่างการแสดง ขณะที่เชลลีและนักเต้นร่วมทีมของเธอ แมรี่-แอนน์ (เบรนดา ซอง จาก THE SOCIAL NETWORK ปี 2010) และโจดี้ (เคียร์แนน ชิปกา จาก “Mad Men”) พยายามหาพื้นที่ในห้องแต่งตัวและเปลี่ยนชุดระหว่างการแสดง นักเต้นที่อายุน้อยกว่าสองคนมองเชลลีเป็นแบบอย่าง ซึ่งยังทำหน้าที่เป็นแม่ของโจดี้ด้วยซ้ำ เธอเป็นเด็กสาวที่ต้องเผชิญกับปัญหาครอบครัว การจัดเวลาทั้งหมดได้รับการประสานงานโดยผู้จัดการเวทีเอ็ดดี้ (เดฟ บาติสตา จาก GUARDIANS OF THE GALAXY ปี 2014) ผู้มีบุคลิกสงบและมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเชลลีเพื่อนที่ดีที่สุดของเชลลีคือแอนเน็ตต์ (เจมี่ ลี เคอร์ติส ผู้ได้รับรางวัลออสการ์)
ซึ่งรับบทเป็นพนักงานเสิร์ฟค็อกเทลวัยชราที่พยายามประคองตัวแม้จะต้องเปลี่ยนรุ่น สิ่งที่ดูเหมือนจะชัดเจนก็คือทุกคนเหล่านี้ติดอยู่ในใยแห่งการเอาตัวรอดในแต่ละวัน ไม่สามารถก้าวหน้าได้ (แม้ว่าจะทำงานมาเกือบ 4 ทศวรรษแล้วก็ตาม) เมื่อเจ้าของใหม่ตัดสินใจปิดร้าน Razzle Dazzle เพื่อไปทำละครสัตว์แทน เชลลีก็เกิดอาการวิตกกังวลถึงสองเท่า ไม่เพียงแต่ชีวิตของเธอตกอยู่ในความเสี่ยง แต่ฮันนาห์ ลูกสาวที่แยกทางกับเธอ (บิลลี่ ลอร์ด จาก “American Horror Story” และลูกสาวของแคร์รี่ ฟิชเชอร์) ก็แสดงอาการว่าต้องการกลับมาเชื่อมโยงกับแม่ที่เลือกเวทีแทนเธออีกครั้ง หรืออย่างน้อยก็เข้าใจความรู้สึกนั้น ทั้งสองคนมีฉากที่ซาบซึ้งกินใจร่วมกันหลายๆ คนคงจะประหลาดใจกับผลงานการแสดงของพาเมล่า แอนเดอร์สัน และไม่ควรละเลยเรื่องราวที่เกิดขึ้น แรซเซิล แดซเซิลเป็นตัวแทนของชีวิตของผู้คนมากมาย และความรู้สึกไร้ซึ่งการผูกมัดและสูญเสียเมื่อต้องพรากชีวิตที่พวกเขารู้จักไป เชลลีเอ่ยถึงสองสามครั้งว่าเธอต้องปกป้องชีวิตของตัวเองอยู่เสมอ โดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอจำเป็นต้องทำเช่นนั้นหรือไม่ … แม้แต่ตอนที่ฮันนาห์เผชิญหน้ากับเธอ มีเรื่องราวมากมายในเรื่องนี้ และฉันหวังว่าคนรักภาพยนตร์จะลองชมเรื่องนี้
🤩 Sees All
⭐ คะแนน: 8/10 ดาว
THE LAST SHOWGIRL น่าจะเหมาะกับการแสดงคู่กับ DEATH OF A SALESMAN มาก เพราะทั้งคู่ต่างก็สำรวจผลที่ตามมาจากการมีค่านิยมที่ผิวเผิน พาเมลา แอนเดอร์สันรับบทเป็นเชลลีย์ นักแสดงมากประสบการณ์จากลาสเวกัสในการแสดง “โชว์หน้าอกและขน” เธอเป็นสาวโชว์ในการแสดงโชว์ที่ชื่อว่า “Razzle Dazzle” มาเป็นเวลา 30 ปีแล้ว แต่ “Razzle Dazzle” หมดอายุแล้วและไม่ขายตั๋วอีกต่อไป เธอจะทำอย่างไรเมื่อการแสดงกำลังจะปิดตัวลง เธอเป็นนักเต้นธรรมดาๆ และความเยาว์วัยของเธอก็หมดลง เธอไม่มีทักษะในการหาเลี้ยงชีพ สิ่งที่เธอมีชีวิตอยู่เพื่อก็แค่ “ความมีเสน่ห์ของธุรกิจบันเทิง” “การแต่งงาน” ของเธอล้มเหลว เธอเป็นแม่ที่แย่มาก มิตรภาพของเธอเป็นเพียงผิวเผิน ไม่มีพล็อตเรื่องมากนัก แต่เป็นการศึกษาตัวละครที่ยอดเยี่ยม แม้ว่าจะไม่มีโครงเรื่องที่แท้จริง แต่ผู้กำกับ Gia Coppola ก็ทำให้หนังเรื่องนี้มีความเข้มข้นขึ้นจนทำให้ฉันอยากดูต่อเพราะหนังเรื่องนี้ยาวถึง 90 นาที
ในบทบาทของผู้หญิงเห็นแก่ตัวที่มีค่านิยมที่ไร้สาระ คุณแอนเดอร์สันก็ดูน่าเชื่อถือพอใช้ได้ เช่นเดียวกับนักแสดงสมทบที่เก่งกาจ ซึ่งได้แก่ Kiernan Shipka (รับบทเป็นลูกสาวของ Don Draper ใน MAD MEN ซึ่งเป็นนักแสดงเด็ก และเธอรับบทเป็นลูกสาวของ Don Draper) และ Brenda Song ในบทเพื่อนร่วมงานโชว์เกิร์ลวัยรุ่น Dave Bautista ในบทผู้จัดการเวทีของรายการ (และอดีตคนรัก) Billie Lourd ในบทลูกสาวที่เพิ่งแยกทางกัน และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Jamie Lee Curtis ในบทอดีตโชว์เกิร์ลที่ตอนนี้กลายเป็นพนักงานเสิร์ฟค็อกเทลที่ดูโทรม สำหรับฉันแล้ว นี่คือทีมนักแสดงที่ดีที่สุดของหนังเรื่องนี้ตลอดทั้งปี ขอชื่นชมทุกคน! การถ่ายภาพยนตร์ ดนตรี และการกำกับศิลป์ยอดเยี่ยมมาก หนังเรื่องนี้คุ้มค่าแก่การชมอย่างแน่นอน เพราะได้ตั้งคำถามมากมายเกี่ยวกับค่านิยมของชาวอเมริกัน ฉันขอแนะนำเลย
⭐ คะแนน: 9/10 ดาว
หนังเรื่องนี้ทำให้คุณคิดถึงชีวิตและสิ่งที่คุณสร้างขึ้น! ฉันชอบมัน แต่บางครั้งก็เศร้าใจและดูยาก ทำให้คุณคิดถึงลำดับความสำคัญในชีวิตของคุณและการทำตามความฝันไม่ได้ให้ผลตอบแทนในระยะยาวเสมอไป เชลลีเป็นนักเต้นลาสเวกัสวัย 57 ปีซึ่งอยู่ในช่วงท้ายอาชีพของเธอและไม่มีอะไรทำในชีวิต ความฝันตลอดชีวิตของเธอที่จะเป็นนักเต้นในสปอตไลท์ทำให้เธอต้องเสียสละทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมีในชีวิต การแต่งงาน ความผูกพันกับลูกสาว ความมั่นคงในชีวิตและเงิน ประกันสุขภาพ และผลประโยชน์การเกษียณอายุ เธอทำทั้งหมดนี้เพราะความหลงใหลในงานของเธอ แต่เมื่อรายการจบลง ชีวิตของเธอแทบจะจบลงด้วยสิ่งนี้ เป็นหนังที่ยอดเยี่ยมที่แสดงให้เห็นว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะมีชีวิตที่โอเค และการทำตามความฝันอาจทำให้คุณจบลงด้วยความว่างเปล่า แม้ว่าคุณจะมีความสุขในขณะที่ทำมันก็ตามการแสดงของพาเมลา แอนเดอร์สันยอดเยี่ยมตั้งแต่ต้นจนจบ! การเลือกบทนี้เหมาะสมอย่างแน่นอน เจมี่ ลี เคอร์ติสยอดเยี่ยมเช่นเคย และแม้แต่บาติสตาก็หลุดจากบทบาทปกติของเขาโดยรวมแล้วเป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม แต่ไม่ใช่ว่าจะถูกใจทุกคนแน่นอน!
⭐ คะแนน: 9/10 ดาว
มีหลายสิ่งให้ชื่นชมเกี่ยวกับ The Last Showgirl โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงของ Pamela Anderson บทบาทนี้ดูเหมือนจะสร้างมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ และเธอเล่นได้อย่างสมบูรณ์แบบ นักแสดงสมทบอย่าง Jamie Lee Curtis, Dave Bautista และคนอื่นๆ ก็เล่นได้เข้าขากันดี สไตล์ของภาพยนตร์เรื่องนี้ยังน่าพอใจและน่าติดตามเป็นอย่างมาก แม้ว่าจะเน้นที่การโฟกัสของกล้องที่เบลอมากเกินไปโดยไม่จำเป็น แต่การถ่ายภาพนั้นน่าประทับใจมากเป็นส่วนใหญ่ ฉากและเครื่องแต่งกายนั้นสมบูรณ์แบบ และดนตรีประกอบก็เข้ากันได้ดีกับทุกอย่างคำวิจารณ์ที่แท้จริงเพียงอย่างเดียวของฉันคือเรื่องราวไม่มีความลึกซึ้งใดๆ เลย มันสะท้อนให้เห็นรูปแบบที่คุ้นเคยบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวและวัยชรา ซึ่งไม่มีรูปแบบใดแปลกใหม่หรือเจาะลึกเป็นพิเศษ ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องไปอย่างรวดเร็วโดยพลาดโอกาสมากมายที่จะเจาะลึกตัวละครของ Anderson มากขึ้นจะว่าไปก็ยุติธรรมที่จะบอกว่าหนังเรื่องนี้เน้นสไตล์มากกว่าสาระ แต่ถ้าสไตล์นั้นน่าประทับใจมาก ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร แม้ว่าจะขาดความลึกซึ้ง แต่ก็สามารถถ่ายทอดภาพที่ชัดเจนของดาราดังวัยชราและความเป็นจริงของการใช้ชีวิตบนเวทีได้ ดูหนังออนไลน์
