The Deer Hunter (1978) เดอะ เดียร์ ฮันเตอร์
เรื่องย่อ
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ The Deer Hunter ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังสือชื่อ “Three Comrades” (1937) ของเอริค มาเรีย เรอมาร์ก ผู้แต่งเรื่องแนวรบด้านตะวันตก เหตุการณ์ไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับทหารผ่านศึกชาวเยอรมัน 3 คน ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยดัดแปลงเนื้อเรื่องให้เกี่ยวกับทหารอเมริกันในสงครามเวียดนาม เดอะ เดียร์ฮันเตอร์ (The Deer Hunter) ออกฉายในปี 1978 เป็นภาพยนตร์ดรามามีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์เด็กมูฟวี่ของชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย อดีตคนงานโรงงานถลุงเหล็ก ที่เข้าร่วมรบในสงครามเวียดนาม และกล่าวถึงอิทธิพลจากความรุนแรงของสงครามที่มีผลกระทบต่อสภาพจิตใจของอดีตทหารผ่านศึกฉากที่มีชื่อเสียงและทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นที่รู้จักและถูกบันทึกเอาไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ คือฉากการเล่น Russian roulette ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตจากการเลียนแบบฉากในภาพยนตร์หลายรายในหลายประเทศทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทยด้วย
ผู้กำกับ
- Michael Cimino
บริษัท ค่ายหนัง
- EMI Films
นักแสดง
- Robert De Niro
- John Cazale
- John Savage
- Christopher Walken
- Meryl Streep
- George Dzundza
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ฉันสามารถระบุตัวตนได้มากกับ The Deer Hunter เพราะครอบครัวของแม่ของฉันมีพื้นเพมาจากยูเครน และญาติของฉันทางฝั่งแม่ก็เหมือนกับคนที่เราเห็นที่นี่จากแคลร์ตัน เพนซิลเวเนีย พวกเขาทำงานในโรงงานเดียวกันกับที่คนเหล่านี้ทำและตอบรับการเรียกร้องของประเทศในสงคราม แต่ในช่วงเวลาที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง และหลานชายของลุงคนหนึ่งของฉันเพิ่งรับใช้ในอิรักในฐานะนาวิกโยธิน
อย่าเข้าใจผิด คนเหล่านี้แม้จะมีความผิดส่วนตัวแต่ก็เป็นกระดูกสันหลังของอเมริกา พวกเขาเป็นคนที่ต้องเสียเลือดเนื้อในสงครามที่เราต่อสู้ ดังนั้นเมื่อพวกเขาถูกเรียก ก็ไม่ควรเป็นไปในทางที่ไม่ชอบธรรมหรือไร้ผล
Robert DeNiro, Christopher Walken และ John Savage เป็นคนงานโรงสีสามคนจากเมืองเล็กๆ ในแคลร์ตัน เพนซิลเวเนีย ทุกคนมีพื้นเพเป็นชาวสลาฟเหมือนกับครอบครัวของฉัน และในช่วงเวลาที่พวกเราได้รับการศึกษาและมีความรู้มากขึ้น และมีความรู้มากขึ้น และหลีกเลี่ยงการเกณฑ์ทหาร คนเหล่านี้จึงเข้าร่วมกองทัพและไปเวียดนาม The Deer Hunter เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผลกระทบของสงครามที่มีต่อทุกคนและคนรอบข้าง
จอห์น เซเวจถูกมองข้ามบ่อยครั้ง ทั้งโรเบิร์ต เดอ นีโรได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และคริสโตเฟอร์ วอลเคนได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม แต่เซเวจเป็นชายที่ได้รับบาดเจ็บทางร่างกายมากที่สุด โดยต้องเสียขาข้างหนึ่งอันเนื่องมาจากการหลบหนีจากเรือนจำเวียดกงของทั้งสามคน เขาเริ่มคุ้นเคยกับสิ่งที่เขาเรียกว่าคันทรีคลับของโรงพยาบาลทหารผ่านศึกที่เขาอยู่และไม่สามารถกลับบ้านได้
โรเบิร์ต เดอ นีโรเป็นนักล่าในวันหยุดสุดสัปดาห์ เช่นเดียวกับบางคนในครอบครัวของฉัน แต่พลแม่นปืนจากก่อนสงครามเวียดนาม หลังจากต้องสังหารผู้คนเพื่อเอาชีวิตรอด ไม่ได้ต้องการฆ่ากวางที่ไม่มีทางสู้แล้วอีกต่อไป เมอรีล สตรีพรับบทเป็นผู้หญิงที่รักทั้งเดอ นีโรและวอลเคน และเธอจมอยู่กับบทบาทและพื้นเพทางชาติพันธุ์ของบทบาทของเธออย่างเต็มที่ ฉันสาบานได้เลยว่าเธอเป็นญาติของฉันคนหนึ่ง
คริสโตเฟอร์ วอลเคนจะทำให้คุณทึ่งไปกับการแสดงของเขาในบทบาทชายที่เสียสติจากการถูกจับโดยเวียดกงและเกมรูเล็ตต์รัสเซียที่พวกเขาเล่นกับนักโทษ การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายของเขากับเดอ นีโรจะทำให้คุณรู้สึกประทับใจจนบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้ The Deer Hunter
ไมเคิล ซิมิโน ผู้กำกับและร่วมเขียนบทภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้และสำหรับตัวเขาเองด้วย และสมควรได้รับรางวัลนี้ทุกประการ โปรเจ็กต์ต่อมาของเขาซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะแห่งวงการภาพยนตร์กลับกลายเป็นหายนะเกินจริงอย่าง Heaven’s Gate ซึ่งไม่ใช่ว่าภาพยนตร์เรื่องนั้นจะแย่อย่างที่โฆษณาไว้ แต่เส้นทางอาชีพของซิมิโนกลับตกต่ำลงและไม่เคยกลับมาสู่เส้นทางเดิมได้จริงๆ
28 ปีต่อมา ฉันจำพิธีมอบรางวัลออสการ์ในปี 1979 ได้ เมื่อจอห์น เวย์นที่กำลังจะเสียชีวิตมอบรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมให้กับภาพยนตร์เรื่อง The Deer Hunter ซึ่งน่าขันอีกอย่างหนึ่งก็คือ จอห์น คาซาเล นักแสดงคนหนึ่งที่รับบทเป็นเพื่อนคนหนึ่งในแคลร์ตันและเป็นที่จดจำในฐานะเฟรดโด คอร์เลโอเนในภาพยนตร์เรื่อง The Godfather ก็เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในขณะที่กำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้เช่นกัน
แม้ว่าฉันจะพบว่าเป็นเรื่องบังเอิญเกินไปที่ชายสามคนจากเมืองเล็กๆ เดียวกันที่เข้าร่วมกองทัพจะมีประวัติการรับราชการที่เหมือนกันทุกประการ แต่ The Deer Hunter ไม่ได้เกี่ยวกับสงครามเวียดนามจริงๆ แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับสงครามและสิ่งที่สงครามสามารถมอบให้กับผู้ที่รับใช้ชาติและคนรอบข้าง
The Deer Hunter ปี 1978 เป็นภาพยนตร์ที่สร้างความขัดแย้งในสังคมเรื่องหนึ่งที่ออกฉายในช่วงทศวรรษ 1970 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่มีประเด็นสงครามเวียดนามซึ่งเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอย่างมากและประสบความสำเร็จทั้งในด้านคำวิจารณ์และรายได้ อย่างไรก็ตาม มีหลายคนที่ไม่เห็นด้วยตั้งแต่การพรรณนาถึงสงครามเวียดนาม การเล่นรูเล็ตต์แบบรัสเซียนที่ก่อให้เกิดข้อโต้แย้ง ไปจนถึงการร้องเพลง “God Bless America”
ฉันจำได้ว่าไม่ค่อยประทับใจภาพยนตร์เรื่องนี้เท่าไรในครั้งแรกที่ดู ฉันรู้สึกว่ามันยาวเกินไปและรุนแรง หลายปีต่อมา ฉันเริ่มรู้สึกแตกต่างไปจากเดิม เป็นภาพยนตร์ที่รับชมได้ยากเนื่องจากมีความรุนแรงและผลกระทบจาก PTSD (โรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนขวัญ) แต่เป็นภาพยนตร์ที่น่าดึงดูดและมีประสิทธิภาพมาก และฉันถือว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์อเมริกันที่มีอิทธิพลมากที่สุดเรื่องหนึ่งในช่วงทศวรรษ 1970 ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่ดีที่สุด แต่ก็มีอิทธิพลมากที่สุดเพราะจะมีภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากกว่านี้ที่พูดถึงสงครามเวียดนามในอนาคต
คุณสามารถเรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นซิมโฟนีในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งก็ได้ ฉันแบ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ออกเป็น 3 ส่วนหลัก ส่วนแรกเป็นส่วนที่ยาวที่สุดเนื่องจากตัวละครมีความยาวและอธิบายได้อย่างมีประสิทธิภาพ The Deer Hunter เราได้พบกับคนงานโรงงานในเพนซิลเวเนียสามคน ได้แก่ ไมเคิล (โรเบิร์ต เดอ นีโร) สตีเวน (จอห์น ซาเวจ) และนิค (คริสโตเฟอร์ วอลเคน) พวกเขาเข้าร่วมกองทัพเพื่อไปประจำการในเวียดนาม สตีเวนตัดสินใจแต่งงานก่อนจะออกรบ และงานแต่งงานครั้งนี้ยังถือเป็นงานเลี้ยงอำลาอีกด้วย ส่วนนี้ชวนให้นึกถึงฉากเปิดของเรื่อง The Godfather ได้อย่างน่าขนลุก
มีงานปาร์ตี้และการเต้นรำมากมาย และโดยพื้นฐานแล้ว เราได้รู้จักตัวละครเหล่านี้ ผู้ชายเหล่านี้เป็นคนทำงานหนักที่เมาในงานปาร์ตี้เพราะพวกเขาสมควรที่จะได้ใช้เวลาหนึ่งคืนเป็นของตัวเอง หลังจากงานปาร์ตี้ เพื่อนทั้งสามคนพร้อมกับเพื่อนอีกคน สแตน (จอห์น คาซาล) เดินทางไปยังภูเขาเพื่อล่ากวางเป็นครั้งสุดท้าย จึงเป็นที่มาของชื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันพบว่าส่วนนี้มีประสิทธิภาพอย่างเหลือเชื่อในการสร้างตัวละคร ผู้กำกับไมเคิล ซีมิโนใช้เวลาอย่างช้าๆ ในบทบาทของตัวละคร เพราะเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องเข้าใจผู้ชายเหล่านี้ก่อนที่พวกเขาจะต้องเผชิญกับความน่ากลัวของสงคราม
ท่อนที่สองของซิมโฟนีของเราเป็นสงครามจริง ๆ เหมือนกับว่ามีเสียงดังขึ้น ภาพยนตร์เปลี่ยนโทนไปในทันที จากภูเขาที่มีหมอกหนาในเพนซิลเวเนียไปจนถึงเขตสงครามเขตร้อนในเวียดนาม ในหนึ่งในฉากที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดเท่าที่เคยมีมา ชายทั้งสามคนถูกจับเป็นเชลยและถูกบังคับให้เล่นรูเล็ตต์รัสเซียนในขณะที่ผู้จับตัวพวกเขาเดิมพันว่าใครจะชนะและใครจะตาย แค่เห็นใบหน้าของชายทั้งสามคนในขณะที่พวกเขากำลังรอคิวในกรงที่เต็มไปด้วยหนูก็รู้สึกน่ากลัวอย่างปฏิเสธไม่ได้ หนึ่งในข้อโต้แย้งของภาพยนตร์เรื่องนี้คือไม่มีการเล่นรูเล็ตต์ในเวียดนามจริง ๆ ตามที่ Cimino กล่าว
เขาอ่านบทความที่บอกว่าพวกเขาเล่นรูเล็ตต์จริง ๆ แม้ว่าเรื่องนี้จะยังไม่ได้รับการยืนยันก็ตาม แต่เป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการเพิ่มความตึงเครียดให้กับภาพยนตร์ นอกจากนี้คุณยังสามารถใช้สิ่งนี้เป็นสัญลักษณ์ของสงครามโดยรวมได้อีกด้วย Roger Ebert ได้เขียนบทวิจารณ์นี้ไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบว่า “สิ่งใดก็ตามที่คุณเชื่อได้เกี่ยวกับเกมนี้ ไม่ว่าจะเป็นความรุนแรงที่จงใจสร้างขึ้นแบบสุ่ม หรือการที่เกมนี้กระทบต่อสติสัมปชัญญะของผู้ที่ถูกบังคับให้เล่นเกมนี้ จะถูกนำไปใช้กับสงครามโดยรวม” โดยพื้นฐานแล้ว ความรุนแรงนี้เป็นตัวแทนของสงครามนั้นเองและสิ่งที่ผู้คนเหล่านี้ต้องเผชิญ
ไม่ นี่ไม่ใช่หนังที่ดีที่สุดเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม มันแทบจะไม่ได้เกี่ยวกับเวียดนามเลย ทหารผ่านศึกที่ไม่ชอบหนังเรื่องนี้ก็เข้าใจผิด เช่นเดียวกับชาวเวียดนามที่มองว่าหนังเหยียดเชื้อชาติ หนังเรื่องนี้อาจเป็นสงครามใดๆ กับผู้สู้รบคนใดก็ได้ แต่เนื่องจากเหยื่อ (หลัก) ในหนังเรื่องนี้เป็นต้นแบบของชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จัก ชาวอเมริกันจะรู้สึกได้ถึงความรู้สึกนี้ในสัญชาตญาณมากกว่าหนังสงครามเรื่องอื่นๆ ที่ฉันรู้จัก นี่เป็นหนังฮอลลีวูดหลังสงครามเพียงไม่กี่เรื่องที่แสดงให้เห็นถึงความเคารพอย่างจริงใจต่อชีวิตของชาวอเมริกันในเมืองเล็กๆ
หลังจากดูในโรงภาพยนตร์คุณภาพสูงเมื่อเข้าฉายครั้งแรก ฉันเดินออกจากโรงด้วยความคิดว่ามันเป็นหนึ่งในหนังที่ดีที่สุดที่ฉันเคยดูมา – และฉันไม่อยากดูมันอีกเลย แต่ฉันดูมันทางเคเบิลวันนี้และพบว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับหนังหรือตัวฉันเลย ฉันไม่อยากดูมันอีก…แต่ฉันอยากให้คุณดูมัน
แม้กระทั่งตอนนี้ ฉากรูเล็ตต์รัสเซีย (ในบริบทนี้ เพื่อนๆ: ดูทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนมันก่อน) The Deer Hunter เป็นฉากที่เข้มข้นที่สุดที่ฉันเคยดู มันทำให้ตอนจบของ “Reservoir Dogs” ดูเหมือนการ์ตูน การแสดงของ Walken ยอดเยี่ยมที่สุด Meryl Streep เปล่งประกาย DeNiro แทบไม่เคยสร้างความประทับใจได้มากกว่านี้ ภาพยนตร์คลาสสิกที่ไม่เหมือนใคร…ไม่น่าแปลกใจที่ Cimino ไม่ได้เล่นหนังเรื่องอื่นอีกหลังจากเรื่องที่น่าหดหู่ใจเช่นนี้
