That Thing You Do! (1996) แด็ท ธิง ยู ดู ฝันให้เป็นดาว
เรื่องย่อ
That Thing You Do! (1996) แด็ท ธิง ยู ดู ฝันให้เป็นดาว เรื่องราวเริ่มต้น ณ เมือง Erie, Pennsylvania ในช่วงซัมเมอร์ปี 1964 เมื่อ Guy Patterson มือกลองที่ชื่นชอบในดนตรีสายแจ๊ส ลูกชายของเจ้าของร้านขายอุปกรณ์เครื่องใช้ไฟฟ้า ได้ถูก Lenny และเพื่อนๆ ในวงดนตรีของเขาชักชวนให้มาเล่นกลองแทน Chad มือกลองของวงที่ประสบอุบัติเหตุ (แบบโง่ๆ) ทำให้แขนเดี้ยง จนไม่สามารถเข้าร่วมการประกวดแข่งขันวงดนตรีระดับท้องถิ่นได้
ผู้กำกับ
Tom Hanks
บริษัท ค่ายหนัง
Clavius Base
นักแสดง
- Tom Everett Scott
- Liv Tyler
- Johnathon Schaech
- Steve Zahn
- Ethan Embry
- Tom Hanks
- Charlize Theron
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
That Thing You Do! (1996) แด็ท ธิง ยู ดู ฝันให้เป็นดาว เราเคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว: วงดนตรีป๊อปในยุค 1960 ออกจากบ้านเกิดที่ไร้จุดหมายเพื่อไปฮอลลีวูด แต่ชื่อเสียงและโชคลาภทำให้ความสนุกนั้นพังทลายลง อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความชัดเจนในรายละเอียด มีรายละเอียดในยุคนั้นอย่างพิถีพิถัน และมีนักแสดงที่ยอดเยี่ยมซึ่งแทบจะไม่เคย (หรือแทบจะไม่เคยเลย) ทำให้เกิดความประทับใจ หากนักแสดงรุ่นเยาว์บางคนดูเหมือนกำลังเลียนแบบทอม แฮงค์ส ก็ไม่เป็นไร เพราะผู้กำกับแฮงค์ส (ซึ่งเขาก็ร่วมแสดงด้วย) ดูเหมือนจะรู้จักตัวละครเหล่านี้เป็นอย่างดี และเขาก็ชอบพวกเขา พวกเราในฐานะผู้ชมตอบสนองอย่างรวดเร็ว และแม้แต่ส่วนที่เป็นปกติของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จ เพราะแฮงค์สสามารถเอาชนะความซ้ำซากจำเจด้วยความกระตือรือร้น ความกระตือรือร้น และไหวพริบ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่ภาพยนตร์ตลกที่เสียงดังกึกก้องแบบ “I Wanna Hold Your Hand” (ซึ่งฉันมองว่าเป็นแบบนั้นในโฆษณา) แต่กลับมีช่วงเวลาที่ละเอียดอ่อนอยู่บ้าง ภาพยนตร์เรื่อง “Beach Party” ของ Frankie & Annette นั้นมีเนื้อหาค่อนข้างหยาบคาย และฉากรักสำเร็จรูปในตอนจบก็ดูหวานเกินไป แต่ “That Thing You Do!” กลับเป็นที่ชื่นชอบอย่างมาก เรื่องนี้มีเนื้อหาที่ซาบซึ้งกินใจมาก
เมื่อผมเห็นโฆษณาภาพยนตร์เรื่องนี้ในโรงภาพยนตร์เมื่อปี 1996 ผมกลอกตาด้วยความดูถูกอย่างมาก เหตุผลประการหนึ่งก็คือแบนเนอร์โฆษณาที่ว่า “ในชีวิตทุกชีวิตจะต้องมีช่วงเวลาที่ความฝันของคุณจะกลายเป็นสิ่งที่คุณทำ” นั้นทำให้ผมรู้สึกผิด เพราะถึงอย่างไร 95% That Thing You Do! (1996) แด็ท ธิง ยู ดู ฝันให้เป็นดาว ของเราก็ไม่เคยทำตามความฝันที่เราฝัน…ไม่มีคำว่าเมื่อไหร่ในชีวิตของเราสำหรับงานนี้ นอกจากนี้ ผมเพิ่งคิดว่านั่นเป็นความพยายามของทอม แฮงค์สที่จะก้าวไปสู่ระดับแนวหน้าด้วยการเป็นผู้กำกับครั้งแรกหลังจากที่ได้รับรางวัลออสการ์ติดต่อกัน 2 ครั้ง
เมื่อผมมีโอกาสได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้ในที่สุด ผมก็ชอบมันจริงๆ ช่วงครึ่งแรกเป็นจังหวะที่ร่าเริงมากในช่วงเริ่มต้นของวง พวกเขาเป็น “One-ders” อย่างแท้จริง เช่นเดียวกับวงดนตรีอื่นๆ ในยุคเปลี่ยนผ่านของเดอะบีเทิลส์ พวกเขาแต่งและแสดงเพลงหนึ่งเพลงที่ทำให้พวกเขาได้รับความสนใจจากทั่วประเทศ แต่หลังจากนั้นก็ไม่สามารถทำอะไรต่อได้อีกเลย ซึ่งน่าเสียดาย เพราะวงนี้มีโอกาสครั้งแล้วครั้งเล่าในช่วงเริ่มต้น ผู้ชายในรถบ้านที่ยัดชามสตูว์และสัญญาต่อหน้าพวกเขาและบอกพวกเขาว่า “เชื่อฉัน” อาจทำให้พวกเขาเซ็นอะไรก็ได้ พวกเขาโชคดีที่เขาเป็นของจริงและตั้งใจจริงที่จะนำแผ่นเสียงขึ้นสู่อากาศและไม่ขโมยจากพวกเขา นั่นคือสิ่งที่ทำให้การแตกสลายของวงดนตรีในตอนท้ายเศร้ามาก ทีละคนต่างก็ละทิ้งความฝันของพวกเขา สำหรับฉัน หากภาพยนตร์เรื่องนี้มีข้อบกพร่อง ก็คือ สมาชิกในวงทำเหมือนว่าทุกอย่างเป็นแค่เครื่องเล่นในสวนสนุก ไม่ใช่โอกาสที่จะเปลี่ยนชีวิตเพียงครั้งเดียวในชีวิต
สุดท้าย ฉันยังชอบการออกแบบเวทีที่ดูสมจริงด้วย ร้านขายเครื่องใช้ในบ้านทำให้หวนคิดถึงอดีต ร้านขายเครื่องใช้ในบ้านประเภทนี้เป็นธุรกิจของครอบครัวมีอยู่ทั่วไปในช่วงทศวรรษ 1960 ก่อนที่ร้านค้าขนาดใหญ่จะค่อยๆ เลิกกิจการไป นอกจากนี้ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ขายก็ดูเหมือนกับเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เคยมีจำหน่ายในปี 1964 แม้กระทั่งชื่อแบรนด์และรูปแบบ
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีความฉับไว น่าตื่นเต้น มีตอนจบที่ “หดหู่” เล็กน้อย แต่ยังคงให้ความบันเทิงได้โดยไม่ทำให้มีความรู้ (ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของภาพยนตร์อเมริกัน) นั่นไม่ได้หมายความว่านี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม – เครดิตทั้งหมดต้องยกให้กับแฮงก์ส (ในฐานะผู้เขียนบทและผู้กำกับ) ที่สร้างสื่อที่เขาแสดงนำ ซึ่งเขาไม่ได้แสดงนำเอง โดยเน้นที่การขึ้นและลงของวงดนตรีร็อกที่ตั้งรกรากอยู่ในอเมริกาในยุคที่อังกฤษรุกราน
“ไม่ได้ทำให้มีความรู้” เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้พูดถึงความเป็นจริงของการบริหารธุรกิจที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของ The Wonders มากนัก แน่นอนว่าไม่มีผู้ชมคนใดจะนั่งดูตัวเอกที่ต้องดิ้นรนกับสัญญาจำนวนมาก แต่ผู้ชมสามารถรับฟังรายละเอียดเกี่ยวกับกระบวนการโปรโมตศิลปินของอุตสาหกรรมได้ เพราะเราเห็น The Wonders ไต่อันดับชาร์ต Billboard แต่ไม่มีใครพูดถึงเลยว่าพวกเขาทำได้อย่างไร That Thing You Do! (1996) แด็ท ธิง ยู ดู ฝันให้เป็นดาว แฮงค์สให้เบาะแส แต่จุดต่างๆ ไม่เคยเชื่อมโยงกัน ซึ่งอาจตีความได้ว่าปฏิบัติต่อผู้ชมอย่าง “ฉลาด” – ว้าว! อย่าหักโหมเกินไป…
The Wonders ประกอบด้วยมือกลอง Guy (ทอม เอเวอเร็ตต์ สก็อตต์ ผู้เปี่ยมไปด้วยความสุขราวกับเกิดใหม่อีกครั้งด้วยดนตรีที่เล่นแบบเร่งเร้า) หัวหน้าวง Jimmy (จอห์นาทาน เชช ผู้มุ่งมั่นอย่างเข้มข้น) มือกีตาร์ Lenny (สตีฟ ซาห์น ผู้ใจดีเช่นกัน – แต่ไม่สมดุลในแบบที่ไม่เป็นภัยซึ่งเราเรียกว่า “เพี้ยน”) และมือเบสที่ไม่มีชื่อ (อีธาน เอ็มบรี ผู้เป็นมือเบสที่อ่อนแอ) เฟย์ (ลิฟ ไทเลอร์ผู้สวยงาม) แฟนสาวของจิมมี่ที่ไม่มีใครชื่นชมมาเติมเต็มวง
หลังจากปรากฏตัวไม่กี่ครั้งและซิงเกิลอินดี้ The Wonders “ทำได้” (เห็นไหมว่ามันง่ายแค่ไหน นักดนตรีที่อดอยาก?) ในการส่งมอบพวกเขาให้กับค่ายเพลงใหญ่ ฟิล ผู้จัดการ Garage Days คนแรกของกลุ่ม The Wonders ได้แสดงให้เห็นแนวทางที่เรียบง่ายและ “สูงส่ง” (“นกของฉันเสร็จแล้ว Play-Tone จะจัดการคุณ”) โดยไม่กล่าวถึงว่าสำหรับค่ายเพลงใหญ่ที่จะแสดงความสนใจในวงดนตรีมากขนาดนั้น ตัวแทนของค่ายอย่างมิสเตอร์ไวท์ (แฮงก์ผู้มีหัวสูง) คงต้องซื้อสัญญาของ The Wonders จากฟิลด้วยข้อเสนอเป็นเงินที่เขาปฏิเสธไม่ได้ เมื่อกายแสดงออกว่าทุกอย่างดูง่ายดายเพียงใด ไวท์ก็ครางอย่างนุ่มนวลว่า “เอาล่ะ เราต้องเซ็นเอกสาร และคุณจะต้องหามาสเตอร์เทปให้ฉัน…” ทันใดนั้น ความจริงก็ปรากฏให้เห็น คุณแทบจะเห็นเขาที่งอกออกมาจากหน้าผากของไวท์ได้เลย
แฮงก์ไม่เสิร์ฟเนื้อให้มากเกินไป และด้วยการมุ่งเน้นไปที่ผลลัพธ์สุดท้ายของระเบียบราชการและการทำงานหนักทั้งหมด – คอนเสิร์ต – เราจึงมองเห็น “งาน” นี้ในมุมมองที่ผิดเพี้ยน ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเป็นเพียง “ความสนุก” แต่ยังมีนักดนตรีร็อกจำนวนมากที่ยืนยันว่าพวกเขา “เกลียดงานของตัวเอง” เช่นเดียวกับพนักงานออฟฟิศที่ทำงานตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น เมื่อนั่นเป็นรายได้หลักของคุณ นั่นคืองานของคุณ – ง่ายๆ และงานใดๆ ที่ทำได้ดีก็จะนำมาซึ่งความสนุก งานใดๆ ที่คุณรับมือไม่ไหวก็จะไม่สนุก
“That Thing You Do!” เป็นภาพยนตร์ที่สมบูรณ์แบบเกี่ยวกับกลุ่มคนในช่วงกลางทศวรรษ 1960 ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากดนตรีแจ๊สแบบ Thelonius Monk และเพลงป๊อปสไตล์ Beatles ด้วยซิงเกิลฮิตเพียงเพลงเดียว พวกเขาจึงกลายเป็นดาราวัยรุ่นที่โกนหนวดเคราอย่างมีสไตล์ วง “The Wonders” อาจเป็นวงป๊อปในยุค 60 อย่าง “The Turtles” หรือ “The Beau Brummels” ได้อย่างง่ายดาย โครงเรื่องของภาพยนตร์ค่อนข้างเรียบง่าย แต่ก็ไม่ได้ออกนอกลู่นอกทางไปในแนวทางของ VH1 Behind The Music ทั่วไปที่มีเรื่องเซ็กส์และยาเสพติดมากเกินไป จริงๆ แล้วไม่มีการกล่าวถึงพวกเขาด้วยซ้ำ “That Thing You Do!” เขียนบท
กำกับ และแสดงนำโดยทอม แฮงค์ส เป็นภาพยนตร์ที่จริงใจและเข้าถึงผู้ชมที่อายุน้อยกว่าได้ง่าย ภาพยนตร์เรื่องนี้แทบจะไม่เบี่ยงเบนไปจากธีมของเรื่องเลย นั่นคือจุดไคลแม็กซ์และจุดตกต่ำของชื่อเสียงทางดนตรี ผู้ชมยังสามารถชื่นชมวัฒนธรรมป๊อปในยุค 60 หลายๆ That Thing You Do! (1996) แด็ท ธิง ยู ดู ฝันให้เป็นดาว อย่างที่แฮงค์สโยนให้กับผู้ชมวัยรุ่นที่คิดถึงอดีตอย่างฉัน เนื้อเรื่องบางครั้งก็ให้ทางกับความฮือฮาและดนตรี แต่ก็ไม่เป็นไร ฉันกำลังมองหาสิ่งนั้นอยู่ ฉันชอบความสัมพันธ์ของมือกลอง “The Wonders” กับ “Dell Paxton” นักดนตรีแจ๊สที่เห็นได้ชัดว่าเป็นการอ้างอิงถึง Thelonius Monk ลองดูพวกเขาเล่นดนตรีร่วมกันในองก์ที่สามของภาพยนตร์
นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันเรียกว่าดนตรีที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง เพลง “that thing you do” อาจกลายเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งในปี 1965 ได้อย่างง่ายดาย มันเป็นป๊อปคอร์นชิ้นเล็กๆ เรียบง่ายที่ติดหูในระดับที่แทบจะเรียกได้ว่าเหนือธรรมชาติ เพลงนี้เขียนโดยสมาชิกของวงป๊อป/ร็อคสมัยใหม่ “Fountains of Wayne” เราหวังได้แค่ว่าจะมีเพลงแบบนี้อีกในปัจจุบัน เพลงนี้มีความไร้เดียงสาเพียงพอที่จะทำให้ผู้ปกครองยอมรับ … และความวิตกกังวลเล็กน้อยที่จะดึงดูดความสนใจของวัยรุ่นที่อยู่ในช่วงฮอร์โมนพลุ่งพล่านทั่วโลก
เป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม That Thing You Do! (1996) แด็ท ธิง ยู ดู ฝันให้เป็นดาว สำหรับชั้นวางของคุณอย่างแน่นอน … อยู่ข้างๆ ดีวีดี “A Hard Day’s Night” และ “The Beatles Anthology” ของคุณ นอกจากนี้ … ลองชม “The Beau Brummels” ดู Rhino Records ได้ออกแพ็คเกจรวมเพลงยอดเยี่ยมออกมาแล้ว หลายคนคงสงสัยว่า Tom Hanks นึกถึงพวกเขาหรือเปล่าตอนที่เขียนบทภาพยนตร์ พวกเขามีเพลงดังอยู่สองสามเพลง แต่ไม่มีเพลงไหนจะน่าจดจำเท่าเพลงป็อปอย่าง “Laugh, Laugh” เลย อัญมณีแท้จากดนตรีร็อกแอนด์โรลยุค 1960
