Teen Wolf Too (1987) ไอ้หนุ่มพันธุ์หมาป่า 2
เรื่องย่อ
ท็อดด์ ฮาวเวิร์ด (เจสัน เบตแมน) ลูกพี่ลูกน้องของสก็อตต์ ฮาวเวิร์ด เพิ่งได้รับทุนนักกีฬาเต็มจำนวนจากการแนะนำของโค้ชบ็อบบี้ ฟินสต็อก (พอล แซนด์) ซึ่งเป็นโค้ชบาสเกตบอลของสก็อตต์ที่บีคอนทาวน์ ไฮสคูล ฟินสต็อกหวังว่าท็อดด์จะมียีนของครอบครัวที่จะกลายเป็นมนุษย์หมาป่าและเปลี่ยนทีมมวยของฟินสต็อกที่กำลังดิ้นรนให้กลายเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ คณบดี ดันน์ (จอห์น แอสติน) กดดันฟินสต็อกอย่างหนักให้ชนะการแข่งขันมวยระดับภูมิภาคที่จะมาถึง
ดันน์ไม่พอใจที่ฟินสต็อกนำท็อดด์เข้ามา เนื่องจากท็อดด์ยังไม่ประสบความสำเร็จอะไรเลยในสนามกีฬา คณบดี ดันน์ สัญญากับศิษย์เก่าว่าเขาจะให้ทีมมวยชนะพวกเขา และสิ่งที่ท็อดด์เข้าใกล้กีฬามากที่สุดก็คือวงดุริยางค์เดินแถวที่เล่นคลาริเน็ต Teen Wolf Too ลุงแฮโรลด์ ฮาวเวิร์ด (เจมส์ แฮมป์ตัน) ส่งท็อดด์ออกจากวิทยาลัย และท็อดด์ยังไม่ได้แสดงท่าหมาป่าเป็นครั้งแรก ท็อดด์ไม่อยากจะออกไปเป็นหมาป่าและรู้สึกว่าสภาพนี้ทำให้เขาอาย ท็อดด์อยากเข้ากับคนอื่นได้ ฮาโรลด์บอกว่าบางครั้งมันก็ข้ามรุ่นได้ ดังนั้นก็ไม่มีอะไรต้องกังวล รูเพิร์ต “สไตลส์”
สไตลินสกี้ (สจ๊วร์ต แฟรตคิน) เป็นเพื่อนร่วมห้องของท็อดด์ สไตลส์เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของสก็อตต์ในโรงเรียนมัธยมและรู้เรื่อง “ปัญหาครอบครัว” เป็นอย่างดี สไตลส์เปลี่ยนชั้นเรียนทั้งหมดของท็อดด์และลงทะเบียนให้เขาในชั้นเรียนที่มีผู้หญิงเป็นส่วนใหญ่ ชับบี้เป็นเพื่อนร่วมหอพักและเป็นแชมป์มวยของวิทยาลัยในปัจจุบัน เจ้าหน้าที่รับสมัคร (แคธลีน ฟรีแมน) หยาบคายและไม่อนุญาตให้เปลี่ยนชั้นเรียน แต่ท็อดด์เริ่มทำตัวเป็นหมาป่าด้วยดวงตาที่เปล่งประกายและเสียงที่ทุ้มและแหบพร่า เธอจึงกลัวและตกลงทุกอย่างที่ท็อดด์พูด
ผู้กำกับ
- Christopher Leitch
บริษัท ค่ายหนัง
- Atlantic Entertainment Group
นักแสดง
- Jason Bateman
- Kim Darby
- John Astin
- Paul Sand
- James Hampton
- Mark Holton
- Estee Chandler
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ภาคแรกดังไปพอตัวครับ เรียกว่าทำเงิน ฮิต Teen Wolf Too และยังมีการทำซีรี่ส์ตามออกมาอีกชุดหนึ่ง จากนั้นก็มีการทำตอนต่ออีก แต่ Michael J. Fox ไม่ได้กลับมาแสดงนะครับ ทีมงานเลยต้องเปลี่ยนตัวเอกเป็น ท็อดด์ ฮาเวิร์ด (Jason Bateman) ลูกพี่ลูกน้องของพระเอกภาคที่แล้ว ที่ต้องมาประสบเหตุการณ์เดียวกันเลยครับ นั่นคือถึงวัยอันสมควร แล้วร่างกายก็ค่อยๆ มีขนขึ้น กลายเป็นมนุษย์หมาป่าไปอีกราย แล้วก็ตามสูตรครับ การเป็นมนุษย์หมาป่าก็กลายเป็นความเท่ห์อีก เพื่อนๆ ชอบ สาวๆ คลั่ง แต่ขณะเดียวกันท็อดด์ก็เหลิงครับ หลงระเริงกับชื่อเสียงและความดัง รวมถึงเพื่อนใหม่และสาวๆ ที่มาปลื้มเขา จนลืมและไม่มีเวลาให้กับเพื่อนเก่า เมื่อถึงจุดหนึ่งท็อดด์ก็ต้องมานั่งคิดครับ ว่ามันจะมีประโยชน์อะไรหากเขามีสารพัดชื่อเสียงและความดัง แต่ไม่เหลือเพื่อนที่จริงใจอยูอีกเลย
เป็นการเกาะกระแสความดังจากภาคแรกที่ไมค่อยจะได้เรื่องสักเท่าไร แม้จะมาแนวเดียวกัน (ว่าด้วยพระเอกเป็นนักกีฬา โดยภาคนี้เปลี่ยนจากพระเอกเล่นบาสมาเป็นพระเอกชกมวย) และพยายามจับประเด็นสาระมาใส่ แต่จุดอ่อนที่แรงมากๆ คือ Bateman ที่มีเสน่ห์ความน่ารักไม่เท่า Fox เลยครับ ด้านการแสดงก็ลื่นน้อยกว่าด้วย ซึ่งต้องยอมรับนะครับว่าภาคแรกที่มันพอจะสนุกกล้อมแกล้มก็เพราะได้ลีลาทะเล้นแบบซื่อๆ ของ Fox เป็นตัวช่วยไว้เยอะ
พอไม่มี Fox หนังก็เลยหมดความสนุกไปเยอะเลยครับ เพราะมันคือเหล้าเก่านิดๆ ผสมเหล้าใหม่ในขวดใหม่ ซึ่งคุณภาพความเด็ดเจือจางมากๆ ดาราจากภาคแรกที่พอจะสร้างความฮาได้บ้างก็คือ James Hampton พ่อของสก็อตต์จากภาคแรก ที่ตามมารับบทเดิมครับ แต่คราวนี้มาในฐานะลุงของท็อดด์ ซึ่งลีลาการพูดฮาๆ แบบหน้านิ่งๆ ก็ยังไม่เลวครับ แต่บทพี่ท่านแค่รับเชิญเท่านั้นเอง จริงๆ ประเด็นการเหลิงในพลังจนลืมเพื่อนก็ไม่เลวครับ เพียงแต่หนังทำออกมาแบบเรื่อยๆ ไม่ได้เน้นย้ำอะไร พยายามจะพุ่งไปที่มุขตลกที่ออกแนวฝืดเสียมากกว่า ก็ทำใจไว้แล้วครับว่าภาคต่อน่าจะสาละวันเตี้ยลงกว่าภาคแรกอยู่พอตัว ดูแล้วก็บอกตัวเองครับว่าไม่คิดมาก Teen Wolf Too แค่อยากดูให้ครบชุด และอยากรู้ว่ามันจะสนุกน้อยอย่างที่เขาว่ากันจริงไหม ปรากฎว่าจริงแฮะงานนี้
ความจริงที่น่าเศร้าก็คือมีภาพยนตร์เกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าที่แย่ๆ มากมาย แต่มีบางเรื่องที่โดดเด่นและเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่แย่ที่สุด และ Teen Wolf Too ก็เป็นหนึ่งในนั้นอย่างไม่ต้องสงสัย เรื่องราวดำเนินไปในแนวทางเดียวกันกับภาพยนตร์เรื่องแรก ซึ่งเป็นสูตรสำเร็จที่นำกลับมาใช้ใหม่ ท็อดด์ ฮาวเวิร์ด (ลูกพี่ลูกน้องของสก็อตต์จากภาพยนตร์เรื่องแรก) นักเรียนวิทยาศาสตร์ผู้ขยันขันแข็งมาถึงมหาวิทยาลัยด้วยความปรารถนาที่จะเป็นสัตวแพทย์ แต่มีปัญหาอยู่ประการหนึ่ง นั่นก็คือเขาได้รับทุนการศึกษาทางด้านกีฬา และหากเขาไม่ทำผลงานได้ดีในการแข่งขันชกมวย ตำแหน่งของเขาในมหาวิทยาลัยก็จะตกอยู่ในความเสี่ยง โชคดีที่เขาพบว่าตัวเองตกอยู่ภายใต้คำสาปมนุษย์หมาป่าของลูกพี่ลูกน้อง และกลายเป็นมนุษย์หมาป่าที่เป็นที่นิยมและคล่องแคล่ว แต่ในระหว่างนั้น เขากลับลืมไปว่าใครคือเพื่อนแท้ของเขา
มีตัวละครที่กลับมาซ้ำๆ Teen Wolf Too มากมายจากภาพยนตร์เรื่องแรก ซึ่งบางตัวก็ย้ายมาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้โดยไม่สามารถอธิบายได้ มีเพื่อนสมัยมัธยมของสก็อตต์ ชับบี้และไสตล์ส ไสตล์สรับบทโดยสจ๊วร์ต แฟรตกิน ซึ่งเคยปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์เรื่อง “Werewolf” ในปีเดียวกัน (“A Material Girl”) พ่อของสก็อตต์ก็ปรากฏตัวในหนังเช่นกัน รวมถึงโค้ชของสก็อตต์ ซึ่งรับบทโดยนักแสดงคนอื่นในครั้งนี้ แต่แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่มีความหมาย … ถ้าไม่มีไมเคิล เจ ฟ็อกซ์ หนังเรื่องนี้ก็คงจะล้มเหลวตั้งแต่ต้น เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ช่วย “Teen Wolf” ไม่ให้ต้องล้มเหลว
บทสนทนานั้นแย่มาก การกำกับก็เงอะงะ และการแสดงในบางฉากก็แย่มาก เนื่องจากหนังเรื่องนี้เป็นการสร้างใหม่ของหนังเรื่องแรก จึงไม่มีเหตุผลใดเลยที่จะดูมัน ดูหนังเรื่องเดิมแล้วลืมเรื่องนี้ไปเลย ไม่มีอะไรดีๆ ที่จะพูดเกี่ยวกับหนังเรื่องนี้เลย และเชื่อหรือไม่ว่าหนังเรื่องนี้ก็ยังทำเงินได้อยู่ จริงๆ แล้ว มันน่าแปลกใจมากที่เราไม่ได้เห็น “Teen Wolf Three” ในปีต่อมา ขอบคุณพระเจ้าสำหรับพรเล็กๆ น้อยๆ
ฮอลลีวูดเคยเรียนรู้บ้างไหม? คุณไม่สามารถเอาชนะหนังอย่าง ‘Teen Wolf’ ได้ สิ่งเดียวที่คุณทำได้คือทำลายการมีอยู่ของมันโดยการสร้างภาคต่อแบบนี้ หนังเรื่องนี้ไม่คุ้มค่าที่จะดู เว้นแต่คุณจะเป็นแฟนตัวยงของเจสัน เบตแมนหรือเป็นพวกมาโซคิสต์ พล็อตเรื่องจากหนังเรื่องแรกถูกดัดแปลงใหม่ที่นี่ และทำได้แย่มาก ข้อความยังคงเหมือนเดิม คติสอนใจยังคงเหมือนเดิม สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือหน้าตา เพราะนักแสดงส่วนใหญ่จากหนังเรื่องแรกฉลาดพอที่จะไม่ดูห่วยแตกนี้ พ่อจาก ‘Teen Wolf’ ปรากฏตัว และนั่นคือทั้งหมดที่ฉันจำได้ (โดยที่ไม่ได้ตรวจสอบรายการ) หนังที่ล้มเหลวและน่าลืมเลือน
น่าเสียดายที่ Teen Wolf Too ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ฉันรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ ‘มันเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับวัยรุ่นที่สามารถกลายเป็นมนุษย์หมาป่าได้ หรือแน่นอนว่ามันไม่ได้ตั้งใจให้สมจริง’ เป็นประเด็นที่ยุติธรรม แต่ฉันรู้ว่าเมื่อใดก็ตามที่ฉันเห็นคนๆ หนึ่งกลายเป็นมนุษย์หมาป่า ฉันก็จะตอบสนองอย่างน้อยก็โดยมักจะพูดว่า ‘เกิดอะไรขึ้นที่นี่’ นั่นคือปัญหาหลักที่ฉันมีกับภาพยนตร์ เจสัน เบตแมนกลายเป็นมนุษย์หมาป่าระหว่างการชกมวย และทั้งโรงเรียนก็เริ่มเชียร์หมาป่าโดยไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่า ‘ว้าว ผู้ชายคนหนึ่งเพิ่งกลายเป็นมนุษย์หมาป่า มันแปลกนิดหน่อย’ พวกเขาไม่แม้แต่จะคิดสักวินาที อาจเป็นเพราะนักแสดงเคยดู Teen Wolf
ฉบับดั้งเดิมและรู้ว่าดารากีฬามหาวิทยาลัยสามารถกลายเป็นมนุษย์หมาป่าได้เมื่อเผชิญกับความยากลำบาก Teen Wolf Too น่าเสียดายที่ส่วนที่เหลือของหนังค่อนข้างอ่อนแอ มีเรื่องตลกที่กล่าวอ้างออกมาเป็นระยะๆ และ Teen Wolf ร้องเพลง ‘คุณรักฉันไหม’ จริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก ฉันจะไม่เปิดเผยตอนจบ เผื่อว่าคนอ่านเรื่องนี้จะคิดว่า ‘ว้าว เรื่องนี้ออกฉายมา 18 ปีแล้ว แต่เพิ่งมารู้สึกว่าจำเป็นต้องดูผลงานชิ้นเอกเรื่องนี้’ แต่ Teen Wolf จะตัดสินใจเผชิญโลกในฐานะตัวเขาเองหรือในฐานะหมาป่ากันแน่ เวลาเท่านั้นที่จะบอกได้
แนวทางที่หละหลวมนี้สะท้อนให้เห็นในภาพยนตร์ทั้งเรื่อง และไม่น่าแปลกใจที่บทภาพยนตร์จะแย่ บทสนทนาสอดคล้องกับแนวทาง “ดีพอ” สำหรับการเล่าเรื่อง กล่าวคือ บทพูดนั้นไม่ชัดเจน ชัดเจน และขาดสิ่งใดที่จะทำให้คุณสนใจที่จะฟัง อย่างไรก็ตาม การสร้างขยะในระดับนี้ชัดเจนว่ามากเกินไปสำหรับนักเขียนบท เพราะพวกเขาดูเหมือนจะยุ่งเกินกว่าจะใส่เสียงหัวเราะ ความสนุก หรือพลังงานลงในบทภาพยนตร์ เมื่อมองจากภาพแล้ว ดูเหมือนจะดูไม่คุ้มค่า ฉากดูซีดจางและไม่น่าเชื่อถือ ในขณะที่เป้าหมายดูเหมือนว่าจะพยายามสร้างฉาก “ฝูงชน” ด้วยตัวประกอบให้น้อยที่สุด การแต่งหน้าเป็นหมาป่าก็แย่มากเช่นกัน ซึ่งแน่นอนว่าไม่ดี แต่ใน Too ดูเหมือนหน้ากากที่ซื้อจากร้านหัวมุมถนน
ด้วยเหตุนี้ทั้งหมด จึงไม่น่าแปลกใจที่นักแสดงไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ ฉันรู้สึกเสียใจแทนเบทแมน แต่เขาแย่มากในเรื่องนี้และไม่สามารถทำอะไรกับเนื้อหาที่เขาได้รับได้เลย เขาแทบจะไม่มีเคมีร่วมกับแชนด์เลอร์เลยด้วยซ้ำ ซึ่งทั้งคู่ต่างก็ไม่มีใครช่วยได้เพราะเนื้อหาไม่มีสะพานเชื่อมระหว่าง “โอ้ หวัดดี” กับ “คุณคือรักแท้ของฉัน” แอสตินคงหวังไว้มากกว่านี้ แต่ถึงแม้เขาจะมีประกายในดวงตาที่บ่งบอกว่าบทนี้น่าจะสนุกในภาพยนตร์ แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลยและไม่มีอะไรจะทำ แฟรตคินและโฮลตันน่ารำคาญทั้งคู่และไม่สร้างเสียงหัวเราะที่นักเขียนคิดไปเองว่าพวกเขาน่าจะทำแบบนั้นเอง (ผู้ชายบ้าๆ กับผู้ชายอ้วน – แทบจะเขียนเองเลย…..เอ่อ ไม่ ไม่ ไม่)
ผลงานสุดท้ายไม่ใช่ภาพยนตร์ที่แย่เท่าไรนักเพราะทุกอย่างถูกตัดสินผิด แต่กลับเป็นภาพยนตร์ที่แย่เพราะไม่มีใครสนใจเลยตั้งแต่การกำเนิดจนถึงการส่งมอบขั้นสุดท้าย พล็อตเรื่องเหมือนกับภาพยนตร์เรื่องแรก Teen Wolf Too แต่แย่กว่าและพื้นฐานกว่ามาก โดยมีบทสนทนาที่คล้ายกัน “ความรู้สึก” ของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เช่นกัน ไร้สาระและ “ทำไปเพื่อเอาตัวรอด” และไม่น่าแปลกใจที่ไม่มีใครในทีมนักแสดงสามารถทำอะไรได้มากนักกับเรื่องราวทั้งหมด คุณค่าเดียวที่ภาคต่อมีคือการทำให้ภาพยนตร์ Teen Wolf ภาคแรกดูสดใหม่และเต็มไปด้วยความสนุกสนานมากกว่าเดิม
