Powder Blue (2009) หยดรักสีช้ำ
เรื่องย่อ
ชีวิตแสนเศร้าของตัวละครหลัก 4 คน Powder Blue (2009) หยดรักสีช้ำ ที่เกี่ยวพันกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่งไม่ว่าจะเป็น Rose (Biel)แม่ม่ายที่ทำงานเป็นนักระบำเปลื้องผ้าเพื่อหาเงินมารักษาลูกชายน้อยที่นอนป่วยเป็นเจ้าชายนิทราอยู่ รพ., Jack (Liotta) ชายที่เพิ่งออกจากคุกมาหลังจากต้องรับโทษมากว่า 25 ปี สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือตามหาลูกสาวที่เขาไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าสักครั้ง, Charlie (Whitaker) อดีตบาทหลวงที่ไม่ต้องการมีชีวิตอยู่อีกต่อไปเมื่อภรรยาของเขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุในวันที่พวกเขาเพิ่งแต่งงานกัน และ Qwerty (Eddie Redmayne จาก Elizabeth: The Golden Age [2007]) หนุ่มสัปเหร่อผู้แสนโดดเดี่ยวที่วันๆ
คลุกคลีกับคนตายมากกว่าคนเป็น เป็นเรื่องราว บนถนนที่เต็มไปด้วยทรายในแอลเอ ชะตากรรมของคนสี่คนที่สิ้นหวังในการเชื่อมโยงและการไถ่บาปกำลังจะมาบรรจบกัน เจสสิก้า บีล, เรย์ ลิออตต้า, ฟอเรสต์ วิเทเกอร์ และเอ็ดดี้ เรดเมย์น นำทีมนักแสดงชั้นนำในภาพยนตร์ระทึกขวัญอันทรงพลังเกี่ยวกับนักเต้นอีโรติกที่หนักใจ สามีผู้โศกเศร้าที่สูญเสียความตั้งใจที่จะมีชีวิตอยู่ อดีตนักโทษที่ป่วยหนัก และฆาตกรขี้อายที่มีพยาธิสภาพ
ผู้กำกับ
Timothy Linh Bui
บริษัท ค่ายหนัง
Blue Snow Productions
นักแสดง
- Jessica Biel
- Eddie Redmayne
- Forest Whitaker
- Ray Liotta
- Lisa Kudrow
- Patrick Swayze
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ขออนุญาตพูดอย่างหนึ่งก่อนว่า หากคุณเป็นผู้ชาย (หรือผู้หญิงที่เป็นเกย์) Powder Blue (2009) หยดรักสีช้ำ อายุระหว่าง 18-50 ปี คุณควรพิจารณาดูภาพยนตร์เรื่องนี้เพราะฉากเปลือยท่อนบนของเจสสิกา บีล พูดตรงๆ ว่านี่ไม่ใช่หนังที่ดีที่สุดตั้งแต่เรื่อง Sliced Bread และไม่ได้อยู่ในบริบทของเรื่องเพศด้วยซ้ำ แต่แค่บอกว่าคุณเคยดูเรื่องนี้ก็เพียงพอแล้ว เด็กๆ หน่อยเหรอ? แน่ล่ะ…แต่ก็อย่างนั้นแหละ ฉันล้อเล่นนะ (นิดหน่อย) แต่จริงๆ แล้ว…ไม่เลว
โดยพื้นฐานแล้ว สิ่งที่คุณมีอยู่ที่นี่ให้ความรู้สึกเหมือนลอกเลียนแบบ Crash แบบห่วยๆ มีเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันที่ดูเหมือนว่าจะเชื่อมโยงกันมากกว่านี้มาก หากไม่มีการเชื่อมโยงกันนั้น ก็รู้สึกเหมือนเป็นชิ้นส่วนเล็กๆ มากมายแทนที่จะเป็นทั้งหมด ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่านักแสดงบางคนดูแย่ โดยเฉพาะเรย์ ลิออตตา มีภาพยนตร์เรื่องใดหลังจากเรื่อง Field Of Dreams ที่เขาไม่ได้เล่นเป็นทั้งคนเลวหรือคนตลกที่มีอดีตอันเลวร้ายเลยเหรอ? พูดถึงการคัดเลือกนักแสดงแบบซ้ำๆ กัน ดูเหมือนว่าจะมีการเสียของ Lisa Kudrow ที่ดีไปในหนังเรื่องนี้ด้วย ฉันเดาว่าฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงเลือกเธอมาเล่นในหนังเรื่องนี้เพื่อรับบทเล็กๆ น้อยๆ ในขณะที่ฉันแน่ใจว่าพวกเขาน่าจะหาคนที่เก่งพอๆ กันในราคาถูกกว่านี้ได้
ความรำคาญทางเทคนิคเล็กน้อย… หนังเรื่องนี้มีเนื้อหาที่เด่นชัดซึ่งฉันคิดว่าน่าจะให้ความรู้สึกที่เข้มข้น ปัญหาคือเนื้อหาไม่เข้มข้นเท่ากับคุณค่าของการผลิต จึงรู้สึกว่าทำมากเกินไป นอกเหนือจากนั้น หนังเรื่องนี้ก็ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ใช่หนังที่ดีเช่นกัน ฉันจะชอบมันมากกว่านี้มากหากนักเขียนพยายามเชื่อมโยงเรื่องราวเข้าด้วยกันมากกว่านี้ อย่างที่ฉันได้พูดไปก่อนหน้านี้ วิธีที่หนังเรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นการรวบรวมชิ้นส่วนมากกว่าจะเป็นหนังทั้งเรื่อง ฉันจะไม่ผ่านมันไป แต่ฉันจะไม่บอกให้ทุกคนที่ฉันรู้จักดูแน่นอน มันเป็นอย่างที่เป็น… ค่อนข้างธรรมดา
คนสิ้นหวังสี่คนลอยเคว้งคว้าง Powder Blue (2009) หยดรักสีช้ำ มารวมตัวกันในช่วงคริสต์มาส คนหนึ่งเป็นนักเต้นเปลื้องผ้ากับเด็กน้อยที่อยู่ในอาการโคม่า อีกคนเป็นอดีตนักโทษที่แสวงหาความรอด คนงานห้องเก็บศพเผชิญกับการยึดกิจการของเขา และอดีตบาทหลวงมองหาใครสักคนที่จะมาทำงานให้เขา เรื่องราวที่สร้างขึ้นอย่างดีและแสดงได้ดีมากมีโครงเรื่องที่เกินจริงจนเกือบจะไร้สาระ พูดได้เลยว่ากำลังวางไพ่ คนเหล่านี้มีเรื่องราวมากพอสำหรับละครน้ำเน่าห้าปี นักแสดงเกือบจะขายอารมณ์ที่ซาบซึ้ง (เกินไป) ได้ แต่ว่ามันมากเกินไป เรื่องนี้จะเกิดขึ้นกับคนสี่คนภายในสองสามวันได้จริงหรือ? ฉันเริ่มสนใจมากขึ้นหลังจากดูไปได้ครึ่งชั่วโมง เพราะฉันรู้สึกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้บิดเบือนสิ่งต่างๆ โดยไม่มีเหตุผลที่ดีจริงๆ ฉันเข้าใจว่าทำไมนักแสดงถึงสนใจเนื้อหา เพราะมันทำให้พวกเขาสามารถขุดคุ้ยและดื่มด่ำกับฉากต่างๆ ได้ นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่แย่ แค่ทำเกินจริง ฉันรอเคเบิล
ฉันไปดูหนังมาเมื่อคืนนี้เพราะหวังว่าจะได้ดูอะไรทำนองเดียวกับเรื่อง “The Air I Breathe” และเนื้อเรื่องก็คล้ายๆ กัน “Powder Blue” เป็นเรื่องราวของคนสี่คนที่ต่อสู้กับตัวเองและชะตากรรมของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ฉันต้องทำให้ผู้ใช้ทุกคนที่วิจารณ์หนังเรื่องนี้ผิดหวัง เรื่องราวชวนติดตาม เข้าใจง่าย และถ่ายทอดออกมาได้อย่างละเอียดอ่อน และการแสดงก็สมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นสิ่งที่คาดหวังได้จากการดูนักแสดง “Powder Blue” ไม่ได้ทำให้ฉันทึ่งเหมือนเรื่อง TAIB แต่เป็นละครดราม่าที่ดีที่มีนักแสดงชั้นนำและเรื่องราวที่น่าประทับใจ แม้ว่าบางครั้งจะดูเชยๆ และคาดเดาได้
การเปรียบเทียบกับ Crash (ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม) นั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ Powder Blue มีนักแสดงระดับแนวหน้าในเรื่องราวที่จริง ๆ แล้วเป็นการรวบรวมเรื่องราวที่บางครั้งเชื่อมโยงกัน Forest Whitaker, Jessica Biel, Ray Liotta, Lisa Kudrow, Patrick Swayze และคนอื่น ๆ อาศัยอยู่ในโลกอันมืดมิดของ Powder Blue จากฉากแรก เราจะรู้ว่าโลกนี้เต็มไปด้วยอาชญากรรม ความรุนแรง และความยากจน โลกนี้กลายเป็น “ตัวละคร” ในแง่ที่ว่ามีส่วนเกี่ยวข้อง (หรือมากกว่า) กับแรงจูงใจและการกระทำของตัวละครเช่นเดียวกับตัวละครอื่น ๆ
ตัวละครตัวแรกที่แนะนำคือผู้ชายที่รับบทโดย Forest Whitaker ซึ่งกำลังใช้ชีวิตอยู่บนขอบของความสิ้นหวังและความหวัง เมื่อเรื่องราวพัฒนาไป เราจะพบว่าตัวละครส่วนใหญ่ต้องเผชิญกับปัญหาการตายและการเจรจาต่อรองในชีวิตประจำวันกับโลกที่ไม่สนใจใยดี ทุกคนต่างก็เจ็บปวด ผู้ชมส่วนใหญ่สามารถระบุถึงความรู้สึกสิ้นหวังที่แทรกซึมอยู่ในภาพยนตร์ได้ ไม่ว่าจะเป็นเพราะพวกเขาเคยประสบกับมันมาแล้วหรือเพราะพวกเขาอยู่ในสถานการณ์
ที่อาจนำพวกเขาไปสู่เส้นทางที่มืดมิด ดังนั้นภาพยนตร์เรื่องนี้จึงมีความซื่อสัตย์ในตัว ผู้ชมบางคนอาจไม่ต้องการไปเยี่ยมปีศาจที่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ แต่ก็มีช่วงเวลาดีๆ และการกระทำอันแสนดีใน Powder Blue สำหรับผู้ชมบางคน ช่วงเวลาเหล่านี้อาจช่วย “ไถ่บาป” Powder Blue (2009) หยดรักสีช้ำ ให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ โดยรวมแล้ว การแสดงนั้นยอดเยี่ยมมาก แม้ว่าฉันจะคิดว่าเจสสิกา บีลเล่นบทแม่ที่เปลื้องผ้าเพื่อหาเลี้ยงชีพได้ แต่ฉันรู้สึกว่าฉากบางฉากของเธอไม่ค่อยน่าเชื่อถือนัก
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์เรื่อง ‘Crash’ ประสบความสำเร็จอย่างมาก เนื่องจากใช้การเล่าเรื่องของตัวละครหลายตัวเพื่อเชื่อมโยงเรื่องราวเข้าด้วยกัน ซึ่งทั้งหมดเชื่อมโยงกันเป็นหนึ่งเดียว ภาพยนตร์เรื่อง ‘Powder Blue’ พยายามทำเช่นเดียวกัน แต่ให้ผลลัพธ์ที่หลากหลาย ก่อนอื่นเลย ฉันไม่ชอบภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เป็นภาพยนตร์ที่ค่อนข้างยาว และฉันก็พยายามทำต่อไป ตอนนี้ เมื่อมองย้อนกลับไป ฉันก็ดีใจที่ได้ทำอย่างนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ดีเท่าภาพยนตร์เรื่อง Crash และเต็มไปด้วยความซาบซึ้งมากเกินไป
ทุกฉากดูเหมือนจะพยายามทำให้คุณร้องไห้ให้กับตัวละครแต่ละตัว บางทีการได้เห็นตัวละครฮอลลีวูดบางตัวรู้สึกหดหู่และสิ้นหวังเหมือนกับพวกเราก็อาจเป็นเรื่องดีก็ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม การแสดงก็ค่อนข้างดี โดยธรรมชาติแล้วมาจาก Forest Whittaker และ Ray Liotta แต่ยังมี Jessica Biel (ซึ่งได้รับคำวิจารณ์ด้านการแสดงมากเกินควรในปัจจุบัน) ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้ามาก ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากนักในช่วงเริ่มต้น และต้องใช้เวลาสักพักจึงจะเริ่มต้นได้ แม้ว่าจะไม่ได้ปฏิวัติวงการภาพยนตร์โดยสิ้นเชิง แต่ก็ไม่ใช่หนังที่แย่อะไร แต่ฉันรู้สึกว่าเป็นหนังที่คุณต้องมีอารมณ์ดีถึงจะชื่นชมมันได้จริงๆ หนังเรื่องนี้ควรมีคำเตือนว่าอย่าดูถ้าคุณไม่อยากหดหู่หรือรู้สึกแย่กับเรื่องราวที่น่าเศร้าเรื่องแล้วเรื่องเล่า
หนังเรื่องนี้มีจุดมุ่งหมายสูง ดูเหมือนจะตั้งใจที่จะดึงเอาความจริงของมนุษย์ที่เจ็บปวด ดิบ และล้ำลึกออกมาจากทุกฉาก น่าเสียดายที่เนื่องจากพฤติกรรมของตัวละครแทบจะไม่สมเหตุสมผลเลย และบทสนทนาส่วนใหญ่ก็ไม่น่าเชื่อ Powder Blue (2009) หยดรักสีช้ำ ผลลัพธ์ที่ได้จึงออกมาเป็นเรื่องราวที่ยุ่งยากและน่าอึดอัดมากจนแทบจะทนดูไม่ไหว
เราคาดหวังให้เชื่อหรือไม่ว่าคนที่อยากตายแต่ไม่อยากฆ่าตัวตายจะทำแบบที่มิสเตอร์ไวเทเกอร์ทำ ถ้าเราไม่เชื่อเรื่องนี้ (แล้วเราจะ – ฉันหมายถึง ยัดปืนเข้าไปในมือของคนแปลกหน้าได้อย่างไร – และไม่ใช่คนที่ดูเหมือนฆาตกรด้วยซ้ำ – และขอร้องให้ยิงตาย) แล้วเราจะคาดหวังให้ลงทุนทางอารมณ์กับสถานการณ์ที่ตัวละครของเขาต้องประสบจากจุดนั้นได้อย่างไร (ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม การกระตุ้นให้ใครสักคนยิงคุณก็ไม่เท่ากับการฆ่าตัวตายใช่ไหม)
สำหรับฉัน การคาดหวังให้ผู้ชมเชื่อในเรื่องราวในลักษณะนี้ถือเป็นการดูหมิ่นดูแคลนอย่างมาก หากผู้สร้างภาพยนตร์ไม่สามารถใส่ใจพฤติกรรมของตัวละครมากขึ้นอีกนิด พวกเขาก็จะไม่สมควรได้รับความสนใจจากผู้ชม ในทำนองเดียวกัน เราจะคาดหวังให้เชื่อปฏิสัมพันธ์ระหว่างนางสาวบีลกับนายลิอ็อตต้าได้อย่างไร เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ที่พวกเขาพบกัน การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจากการสะกดรอยตาม
ไปสู่ความเป็นมิตร ไปจนถึงการพูดว่า “อย่ามองฉัน!” เป็นเรื่องที่น่าสับสนมาก แม้จะดูไม่น่าเชื่อถือที่สุด ตัวละครของเธอก็ยังดูไม่มั่นคง (การที่เธอสลับไปมาระหว่างจุดสุดขั้วในฉากกับหมอ และความเร็วที่เธอรับรู้ชะตากรรมของลูกชายในที่สุด ไม่ได้ช่วยอะไรในเรื่องนี้เช่นกัน) หากพฤติกรรมของเธอไม่ได้ตั้งใจให้สมจริง (เช่น หากมีรูปแบบการแสดงที่เกินจริงอยู่ในใจ) แน่นอนว่าจะต้องรักษารูปแบบนั้นไว้ตลอดทั้งภาพยนตร์เพื่อให้ทั้งเรื่องยังคงสอดคล้องกัน ซึ่งไม่ใช่ และก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น
หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ลึกซึ้ง หดหู่ หดหู่ และเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เหมาะสำหรับคนที่อยากจมอยู่กับภาวะซึมเศร้าจนแทบจะสิ้นใจ ฉันเป็นคนโรคจิต ฉันกำลังดู STRIPTEASE บน Wikipedia และเมื่อฉันลองค้นหาใน Google ฉันก็พบลิงก์ไปยังหนังสตริปทีสที่ดีที่สุดเท่าที่มีมา ดังนั้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ฉันจึงได้ดู CLOSER สัปดาห์นี้ POWDER BLUE ฉันตื่นเต้นมากที่ได้ยินว่าเจสสิกา บีลเล่นในหนังเรื่องนี้ในบทบาทสตริปทีส
บอกเลยว่าเธอทำให้ฉันต้องดู (ฉันยังคงส่ายหัว) รายการที่มีบาทหลวงอยู่ด้วย ฉันจะไม่เอ่ยชื่อรายการด้วยซ้ำ แต่จริงๆ แล้ว ฉันดูรายการทีวีเรือธงของฝ่ายขวาที่นับถือศาสนาใช่ไหม ฉันแค่ดูไปเรื่อยๆ รอบๆ ทีวีและชมตอนที่เธอและน้องสาวของเธอออกรายการ แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง มืดมนเกินไป เศร้าเกินไป หดหู่เกินไป แต่การได้เห็นเจสสิกาอยู่บนเวทีก็คุ้มค่ากับความพยายามของฉัน ดังนั้น
มันจึงห่างไกลจากยุคเก่าของรายการทีวีที่ถูกต้องทางการเมืองและศักดิ์สิทธิ์ไปจนถึงการผสมผสานระหว่างความใคร่และการไถ่บาปนี้มาก ถึงกระนั้น เมื่อฉันนึกถึงเธอ ฉันก็จะนึกถึง SUMMER CATCH เสมอ ไม่ใช่หนังแนวที่ฉันชอบ เบสบอลเยอะเกินไป Powder Blue (2009) หยดรักสีช้ำ แต่เธอเป็นสาวในฝัน แสดงภาพเปลือยทั้งหมดในโลกให้ฉันดู ถ้าไม่มีดวงตาที่เปี่ยมด้วยความรู้สึก จุดประสงค์คืออะไร เจสสิกามีดวงตาแบบนั้น ดวงตาที่สวยงามที่คุณสามารถจ้องมองและมองเห็นความรัก สิ่งที่สวยงามอย่างที่ผู้วิจารณ์คนอื่นกล่าวไว้ แน่นอนว่าคนที่ดูรายการทีวีที่ไม่ได้กล่าวถึงนั้นจะไม่ดู POWDER BLUE เว้นแต่ว่าจะแอบดูด้วยผู้ชายที่หลงออกจากฝูง…
ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Society of the Snow (2024) หิมะโหด คนทรหด
Kings of Mulberry Street Let Love Reign (2023) คิงส์ ออฟ มัลเบอร์รี่ สตรีท รักชนะทุกสิ่ง
