Nie yinniang (2021) โศกนาฏกรรมเนี่ยยิ่นเหนียง
เรื่องย่อ
หลังจากเหตุจลาจลอันซื่อสงบลง Nie yinniang พวกอันซื่อที่เหลือได้ตั้งกลุ่มเฟยอี่ขึ้นและก่อการร้ายบ่อย ๆ พยายามที่จะก่อสงครามขึ้นอีกครั้งเพื่อหวังโค่นล้มอาณาจักรถัง ปีเจินหยวนที่ 12 กลุ่มโจรเฟยอี่ที่นำโดยนักบวชคงคงวางแผนยึดรัฐเว่ยป๋อทั้งเจ็ดเมือง แม่ทัพชายแดนส่งกองทหารไปยังเหอเป่ย เพื่อรักษาความสงบเอาไว้ ฉางสุ่ยเหมินที่ก่อตั้งขึ้นโดยเหล่าจอมยุทธ์ในยุทธภพได้ส่งเจาเหนียงผู้เก่งกาจปลอมตัวเป็นเนี่ยยิ่นเหนียงลูกสาวที่หายสาบสูญไปนานหลายปีไปของเนี่ยเฟิงแม่ทัพเว่ยป๋อ และแอบแทรกซึมเข้าไปในเว่ยป๋อเพื่อรอโอกาสที่จะสังหารนักบวชคงคงผู้นำกลุ่มเฟยอี่ กลุ่มเฟยอี่และฉางสุ่ยเหมินต่างก็มีการเปลี่ยนแปลงมากมายที่เว่ยป๋อ สงครามชี้ชะตาระหว่างสองฝ่ายได้ใกล้เข้ามาแล้ว
ผู้กำกับ
- Hsiao-Hsien Hou
บริษัท ค่ายหนัง
- SpotFilms
- Central Motion Pictures
นักแสดง
- Shu Qi
- Chang Chen
- Yun Zhou
- Satoshi Tsumabuki
- Dahong Ni
- Mei Yong
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
กล้องจับภาพผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนเตียงซึ่งถูกบดบังด้วยผ้าปูที่นอนไหมที่ปลิวไสวไปตามลม ผ้าปูที่นอนพลิ้วไสวและในชั่วพริบตา คุณก็จะเห็นใบหน้าของเธอซึ่งครุ่นคิด กล่าวโดยสรุปแล้ว Nie yinniang นี่คือภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ครุ่นคิด เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดใดๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากชื่อเรื่อง คำอธิบายสั้นๆ และตัวเอกที่ดูเข้มข้นบนภาพปก นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์แอคชั่นศิลปะการต่อสู้ เรื่องราวภายในเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเมืองที่บิดเบือนซึ่งเกี่ยวพันกับเรื่องราวความรักที่โชคร้ายและหญิงสาวที่ตกอยู่ในความสับสนทางอารมณ์ มีฉากต่อสู้ที่ออกแบบท่าเต้นได้อย่างสวยงามจำนวนหนึ่ง แต่ระหว่างนั้นก็มีฉากยาวๆ ละครกายกรรมเงียบๆ และบทพูดคนเดียวที่อึดอัด
ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ฉากที่งดงามที่สุดบางส่วนในภาพยนตร์ ทำให้รู้สึกเหมือนเป็นสารคดีเกี่ยวกับวัฒนธรรม จะไม่เกินจริงเลยหากคิดว่าฉากหนึ่งในสามของหนังเป็นฉากป่า ทะเลสาบ ต้นไม้ ภูเขา เนินเขา แพะ ใบหน้าของผู้คนในขณะที่พวกเขากำลังทำอะไรบางอย่างโดยที่มือไม่แตะกล้อง คนเดิน คนเดินมากขึ้น คนเต้นรำ ตึกในตอนกลางคืน ตึกในตอนกลางวัน ตึกตอนพระอาทิตย์ตก ตึกตอนพระอาทิตย์ขึ้น หญ้า คนเดินบนหญ้า คนแปลกหน้ายืนอยู่บนต้นไม้ คนดูแปลกใจ แล้วเดินจากไป… มันน่าเบื่อ สวยงาม และมีฝีมือการถ่ายภาพที่น่าประทับใจ เครื่องแต่งกายและฉากที่หรูหราสวยงาม แต่ก็น่าเบื่อเช่นกัน หากดูหนังประเภทนี้เป็นครั้งแรก Nie yinniang คนดูอาจติดตามได้ยาก ไม่ใช่เพราะเรื่องราวซับซ้อน แต่เพราะเรื่องราวถูกนำเสนออย่างบางเบาระหว่างช็อตยาวๆ ที่แทบจะไม่สร้างเรื่องราวใดๆ เลย หลังจากนั้น จึงเป็นเรื่องง่ายที่จะสูญเสียความสนใจระหว่างฉากแอ็กชั่นและหลงทางไปกับสารคดีวัฒนธรรมที่วิเคราะห์เหตุการณ์สำคัญหลายๆ เหตุการณ์
มีผู้ชมภาพยนตร์ประเภทนี้อยู่บ้าง ซึ่งบางคนกำลังมองหาสิ่งที่ไม่ใช่หนังฮอลลีวูด เบื่อหน่ายกับละครการเมืองตะวันตกที่เกินจริง ต้องการบางสิ่งที่สวยงามและช้าๆ และที่สำคัญที่สุดคือคุ้นเคยกับวัฒนธรรมจีนมากพอที่จะสามารถอนุมานความสำคัญของฉากที่ดูไม่มีจุดหมายได้ ตัวอย่างเช่น การเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่คุณแน่ใจว่าไม่เคยเห็นมาก่อน ยืนอยู่ในป่าโดยไม่ทำอะไรเลยเป็นการจงใจ การเดินของเธออาจมีความหมายบางอย่าง เพราะเธอเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง
และนั่นควรจะเผยให้เห็นความสัมพันธ์ที่สำคัญกับตัวละครอื่น คุณรู้สึกตื่นเต้นไหม ถ้าอย่างนั้น นั่งลงและเตรียมพร้อมที่จะชมผู้คนจำนวนมากที่ยืนนิ่งเฉยอยู่ตรงนั้น หรือมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ชีวิตประจำวันธรรมดาๆ โดยไม่มีคำอธิบาย หากคุณสามารถแยกแยะมุมกล้องที่น่าสนใจเหล่านี้และสิ่งที่ไม่ได้แสดงหรือพูดถึง คุณก็สามารถอนุมานความหมายของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เช่นกัน ซึ่งไม่ได้น่าตื่นตาตื่นใจมากนักเมื่อคุณทำได้ แต่ก็สนุกดีที่จะได้มีส่วนร่วมไปตลอดเรื่อง ในขณะที่คุณกำลังทำสิ่งนั้น พยายามอย่าให้สัดส่วนฟิล์มเปลี่ยนจาก 4:3 ไปเป็น 16:9 โดยไม่ตั้งใจ ซึ่งมันก็เกิดขึ้น… หรือว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ?
ความประทับใจแรกของภาพยนตร์เรื่องนี้ Nie yinniang ไม่มีอะไรมากไปกว่าความเป็นมิตรต่อผู้ชม พวกเขาพยายามนำเสนอความงดงามของภาษาจีนโบราณและทำให้คนจีนในปัจจุบันเข้าใจได้ แต่ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะทำสำเร็จทั้งสองอย่าง ฉันยังคงพูดต่อไปได้จนกระทั่งฉันตระหนักว่ามีการใช้ชื่อมากกว่าสามชื่อพร้อมกันสำหรับตัวละครหลักบางตัว ซึ่งอาจถูกต้องตามประวัติศาสตร์แต่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่งในภาพยนตร์ที่จบลงภายในสองชั่วโมง นั่นคือตอนที่ฉันซึ่งเป็นแฟนตัวยงของวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมหยุดเพื่อดาวน์โหลดคำบรรยายภาษาอังกฤษ ซึ่งใช้ชื่ออย่างน้อยหนึ่งชื่อสำหรับตัวละครแต่ละตัว
จากนั้นความงดงามของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เผยออกมา ผู้คนในราชวงศ์ถังมีนิสัยเก็บตัวน้อยกว่าชาวจีนในปัจจุบันมาก ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ทำได้ดีในการถ่ายทอดออกมา มันไม่ใช่ช่วงเวลาที่ขงจื๊อหรือจริยธรรมอื่นๆ มีอิทธิพล ผู้คนตระหนักถึงตัวเองมากกว่าที่จะมีส่วนร่วมในกลไกทางสังคม ซึ่งนางเอกก็เป็นตัวแทนอย่างแน่นอน เธอเป็นคนกบฏมาตลอด แม้ว่าในตอนแรกเราจะไม่ค่อยได้เห็นเธอพูด แต่คนอื่นพูดแทนเธอ เธอยังคงนิ่งเงียบในขณะที่เรามองจากมุมมองของเธอและเดาความรู้สึกของเธอ จากนั้นในที่สุดเธอก็แยกตัวออกจากผู้คนและแผ่นดินอย่างสิ้นเชิง
เป็นช่วงเวลาที่ชาวจีนราชวงศ์ถังได้รับอิทธิพลจากเพื่อนบ้านชาวเปอร์เซียและเติร์กอย่างมาก Nie yinniang ฉากเต้นรำฉากหนึ่งที่ขุนนางและพระสนมเต้นรำแบบเติร์ก-เปอร์เซียบางส่วน (ซึ่งเป็นแฟชั่นทั้งหมดในสมัยนั้น) เป็นฉากที่ละเอียดอ่อนเป็นพิเศษ เพราะพวกเขาไม่ได้ไปไกลเกินไปจนดูเป็นเติร์กเกินไป ซึ่งดูแปลกในภาพยนตร์เรื่องนี้ นอกจากนี้ ฉันยังรู้สึกขอบคุณที่พวกเขาไม่ได้ใช้เครื่องแต่งกายแบบเติร์กในการเต้นรำ แม้แต่ชาวเติร์กในสมัยนั้นก็ยังแต่งกายแบบซินเซียร์และชอบแต่งกายแบบจีนในหลายๆ โอกาส แม้ว่ามันอาจจะดูละเอียดอ่อนเกินไป แต่ฉันไม่เห็นผู้ชมคนอื่นสังเกตเห็นเลย
ฉันจะเริ่มด้วยการบอกว่าฉันชอบหนังที่ดำเนินเรื่องช้าๆ ฉันชอบหนังที่เล่าเรื่องราวผ่านการถ่ายภาพ การตัดต่อ การออกแบบเสียง ฉันชอบดูหนังและดื่มด่ำกับรายละเอียดและส่วนที่หนังนำเสนออย่างระมัดระวัง แต่หนังเรื่องนี้… ฉันรู้ว่ามีประวัติศาสตร์อยู่ในนั้น ท่ามกลางการตัดต่อที่แปลกๆ ตัวละครและบทสนทนาที่แปลกๆ แต่ฉันสนใจไหม ฉันเคยมองหาความหมายและแรงจูงใจในหนังบ้างไหม ฉันก็พยายามเหมือนกัน ฉันเริ่มหนังด้วยกระดาษแผ่นหนึ่งและปากกา จดบันทึก เขียนชื่อตัวละคร พยายามหาเหตุผลของความยุ่งเหยิงที่ดูดีนี้ แต่พอผ่านไป 30 นาที ฉันก็ยอมแพ้ Nie yinniang หนังไม่ใช่แนว Mallick ที่คุณไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแน่ชัด แต่คุณรู้สึกว่ามันโอเค มันเป็นประสบการณ์ส่วนตัว The Assassin เป็นเหมือนเพื่อนที่โอ้อวดที่ใช้สำนวนที่มีสีสัน สดใส และสวยงามเพื่อพูดถึงบางสิ่งที่คุณไม่เข้าใจ และคุณไม่ต้องการเข้าใจมัน คุณชื่นชมความงามของมัน แต่… คุณไม่สนใจ มันไม่ใช่ความงามที่จับต้องได้ มันคือความงามที่กล้า แต่คุณไม่เข้าใจอะไรเลย ฉันไม่ชอบที่จะพูดว่าอะไรเป็นการโอ้อวด แต่ฉันหาคำอื่นมาอธิบายไม่ได้ The Assassin ไม่ใช่ทั้งรูปแบบและสาระ ฉันไม่เห็นเหตุผลที่จะดูมันอีกครั้งหรือแนะนำมัน
จริงๆ แล้วหลังจากดูจบแล้ว ฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะรู้สึกยังไงกับหนังเรื่องนี้ มันดูสวยงามมากจริงๆ การถ่ายภาพและการออกแบบงานสร้างนั้นยอดเยี่ยมมากจริงๆ ถ้าจะให้ตัดสินคุณค่าของหนังเรื่องนี้จากภาพอย่างเดียว ฉันคิดว่าจะให้ประมาณ 9 หรือ 10 คะแนน ภาพก็เป็นส่วนที่ดีที่สุดของการเล่าเรื่องเช่นกัน บางครั้งหนังจะนำเสนอภาพโดยไม่มีบริบท แล้วตัวละครจะเผยความหมายของภาพนั้นในฉากที่เน้นบทสนทนาซึ่งตรงกับภาพนั้นโดยตรง ซึ่งถือว่าค่อนข้างดีและเพิ่มองค์ประกอบที่ดีให้กับภาพที่งดงามมากกว่าแค่ความดึงดูดในระดับผิวเผิน
อย่างไรก็ตาม องค์ประกอบภาพนี้ของหนังก็ชี้ให้เห็นถึงจุดอ่อนที่สำคัญที่สุดของหนังเรื่องนี้ ในลักษณะเดียวกับที่คนเราอาจสับสนได้เมื่อดูภาพสำคัญบางภาพโดยที่ความหมายยังไม่ถูกเปิดเผยจนกระทั่งหลังจากการนำเสนอ เรื่องราวของหนังโดยรวมก็อาจไม่สามารถเข้าใจได้ ฉันไม่คิดว่าเป็นเพราะว่ามันซับซ้อนเกินไป ดูเหมือนว่าผู้กำกับจะไม่ค่อยอดทนในการถ่ายทอดข้อมูลให้ผู้ชมได้รับทราบ มีเนื้อหาบางส่วนที่สำคัญในช่วงต้นเรื่องที่ไม่มีการกล่าวถึงอีกเลย และคุณอาจพลาดได้อย่างง่ายดายหากไม่ตั้งใจตั้งแต่นาทีแรก นี่เป็นปัญหาตลอดทั้งเรื่องและไม่ได้จำกัดอยู่แค่บทสนทนาที่อธิบายเนื้อหาเท่านั้น มีฉากหนึ่งที่ตัวละครสองตัวกำลังเผชิญหน้ากันอย่างดุเดือด ซึ่งฉันคิดว่าเป็นฉากที่ภาพสวยมาก อย่างไรก็ตาม ปัญหาคือฉันไม่สามารถบอกได้ว่าตัวละครตัวใดตัวหนึ่งคือใคร มีใครเคยกล่าวถึงหรือเคยปรากฏตัวในภาพยนตร์มาก่อนหรือไม่ หรือทำไมการต่อสู้จึงเกิดขึ้นจริง
พูดตรงๆ ว่ามันน่าหงุดหงิดมาก เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ดูเหมือนจะใช้ศักยภาพที่ฉันเห็นในองค์ประกอบภาพไปอย่างสิ้นเปลืองด้วยเหตุผลที่ฉันเองก็ไม่เข้าใจ เรื่องราวที่เข้าใจยากนั้นไม่จำเป็นเลย และฉันคิดว่ามันจำกัดจำนวนคนที่สามารถเพลิดเพลินกับมันได้อย่างแท้จริงอย่างมาก ฉันชอบมันมาก และฉันอาจจะดูมันอีกครั้งในอนาคต ฉันคิดว่าก่อนที่จะแนะนำเรื่องนี้ ฉันควรจะเกริ่นนำก่อนว่า คุณไม่สามารถละความสนใจของคุณไปได้แม้แต่วินาทีเดียว เพราะอาจทำให้คุณเสียสมาธิจากเรื่องราวทั้งหมดได้
ฉันไม่มีปัญหาในการเข้าใจว่าทำไมภาพยนตร์เรื่องลึกลับนี้ถึงได้รับคะแนนต่ำขนาดนี้ใน ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ชมชาวตะวันตกทั่วไป หากต้องการเข้าใจอย่างถ่องแท้ คุณต้องมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับเต๋าและศิลปะการต่อสู้ และคุณต้องไขรหัสบางอย่าง เมื่อคุณทำสิ่งเหล่านี้ได้แล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็จะเปิดรสชาติอันแสนอร่อยของมัน ฉันเคยดูภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้มาหลายสิบเรื่อง และบางเรื่องก็ค่อนข้างดี ฉันหมายถึงภาพยนตร์ของจางอี้โหมวและ “Red Cliff” เวอร์ชันยาวโดยเฉพาะ แต่ไม่มีผลงานยอดเยี่ยมใดที่สามารถถ่ายทอดอารมณ์และแก่นแท้ของเต๋าและเส้นทางของศิลปะการต่อสู้ได้ดีเท่ากับภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการศึกษาตัวละครเพื่อสรุปเต๋าหรือวิถีแห่งธรรมชาติ
สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจสองสามสิ่งเมื่อชมภาพยนตร์เรื่องนี้: (1) กล้องจับภาพสภาพภายในของนักฆ่า ดังนั้น เมื่อคุณเห็นเธอต่อสู้กับผู้คุ้มกันที่ถ่ายทำจากระยะไกล นั่นเป็นเพราะนางเอกกำลังต่อสู้ซึ่งไม่สำคัญสำหรับเธอ เธอชอบที่จะจมอยู่กับธรรมชาติมากกว่า การต่อสู้กับทหารยามนั้นเป็นเรื่องที่อยู่ไกลตัว เมื่อเธอต่อสู้ด้วยความรู้สึกสำคัญ การต่อสู้นั้นจะถูกถ่ายทำในระยะใกล้ หากคุณได้ยินเสียงธรรมชาติตลอดเวลา แม้แต่ในฉากภายใน นั่นก็เพราะว่า หลอมรวมเข้ากับธรรมชาติและสภาวะธรรมชาติมาก จนแม้แต่ในหูอันแหลมคมของเธอก็ยังคงตรวจจับสิ่งที่เป็นจริงเหนือธรรมชาติของมนุษย์ได้ เมื่อคุณมองเห็นสิ่งต่างๆ ผ่านหน้าจอ นั่นคือวิธีที่
มองเห็นสิ่งเหล่านั้น การที่เธอเป็นหนึ่งเดียวและไม่แยกจากธรรมชาติอีกต่อไปนั้น แสดงให้เห็นได้อย่างดีจากความนิ่งสงบ ความเงียบ และวิธีที่เธอหลอมรวมเข้ากับสภาพแวดล้อมอย่างเป็นธรรมชาติ เรื่องราวนี้เกี่ยวกับการที่ เกือบจะเป็นปรมาจารย์เต๋า แต่เธอยังคงไม่สามารถก้าวข้ามบาดแผลในวัยเยาว์ของเธอได้ เมื่อเธอสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์และถูกกำหนดให้เล่นบทบาทหลักใน Weido แต่ด้วยเหตุผลที่ภาพยนตร์กล่าวถึง เมื่อเธอยังเด็ก เธอจึงถูกพาตัวไปที่สำนักชี ด้วยเหตุนี้ แม้ว่าเธอจะจบจากโรงเรียนมาด้วยความรู้เต๋าขั้นสูงมาก แต่เธอก็ไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับอดีตของเธอจริงๆ นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของภาพยนตร์ Nie Yinniang ยังคงดิ้นรนเพื่อก้าวข้ามอาจารย์ของเธอเอง เจ้าอาวาสแม่ชีที่สอนเธอทุกอย่าง… ยกเว้นวิถีแห่งหัวใจที่ผสมผสานกับวิถีแห่งดาบ
เมื่อภาพยนตร์ดำเนินไป เราจะเห็นว่า ก้าวข้ามเศษซากสุดท้ายของตัวตนเก่าของเธอ ซึ่งแสดงโดยการต่อสู้ที่สำคัญสองครั้ง: ครั้งแรก เธอก้าวข้ามตัวตนเก่าของเธอด้วยการเอาชนะนักฆ่าที่สวมชุดราชวงศ์ สำเนาของเธอ และตัวตนเก่าของเธอ ในป่า จากนั้น เธอก้าวข้ามข้อบกพร่องของครูของเธอเอง ซึ่งแสดงโดยการต่อสู้สั้นๆ กับแม่ชีในตอนท้าย และในที่สุด ก็ผสานกับเต๋าอย่างสมบูรณ์ และตอนนี้เธอเป็นอิสระที่จะใช้ชีวิตที่ไม่เปิดเผยตัวแต่เงียบสงบและเต็มไปด้วยพลังสั่นสะเทือนกับผู้คนทั่วไปที่มีจิตใจดี ช่วงเวลาที่เธอปล่อยให้เรื่องวุ่นวายของมนุษยชาติผ่านไปนั้นถูกถ่ายภาพไว้ได้อย่างสวยงาม เมื่อถึงตอนจบ คุณจะเห็นว่าศาลใน Weibo กำลังยุ่งอยู่กับการวางแผนที่แปลกใหม่ แต่เมื่อกล้องจับภาพความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่าของ Nie Yinniang เราจะเห็นว่ากล้องเคลื่อนออกจากการแสดงทั้งหมดด้วยความเบื่อหน่ายและไม่สนใจ Nie Yinniang ไม่สนใจเรื่องวุ่นวายทางการเมืองทั้งหมดนี้อีกต่อไป
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
House of the Disappeared (2017)
Mazhai Pidikatha Manithan (2024)
