Jackie (2016) หม้ายหมายเลขหนึ่ง
เรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพเหมือนของช่วงเวลาสำคัญและโศกนาฏกรรมที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์อเมริกาซึ่งมองผ่านสายตาของสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งผู้โด่งดังจากนั้น Jacqueline Kennedy (Natalie Portman) แจ็คกี้ทำให้เราอยู่ในโลกของเธอในช่วงหลายวันหลังจากการลอบสังหารสามีของเธอในทันที เป็นที่รู้จักในเรื่องความสง่างามและความสุขุมที่ไม่ธรรมดาที่นี่เราเห็นภาพเหมือนของสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งขณะที่เธอต่อสู้เพื่อสร้างมรดกของสามีและโลกของ Jackie “คาเมลอท” ที่เธอสร้างขึ้นและชื่นชอบเป็นอย่างดี
ผู้กำกับ
- Pablo Larraín
บริษัท ค่ายหนัง
- Fox Searchlight Pictures
นักแสดง
- Natalie Portman
- Peter Sarsgaard
- Greta Gerwig
- Billy Crudup
- John Hurt
- Richard E. Grant
- Caspar Phillipson
- John Carroll Lynch
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ฉันหลงไหลไปกับการสำรวจความเศร้าโศก ความสง่างาม และการสร้างตำนานนี้ แม้ว่ามันจะดูตรงไปตรงมาเกินไปสักหน่อย (ข้อผิดพลาดส่วนใหญ่อยู่ที่เรื่องราวที่เชื่อมโยงกัน) เรื่องราวนี้เกี่ยวข้องกับวิธีที่คนๆ หนึ่งรับมือกับจุดสนใจ Jackie วิธีที่คนๆ หนึ่งสามารถสร้างมรดกจากแนวคิดของสิ่งๆ หนึ่ง วิธีที่คนๆ หนึ่งมีความสำคัญมากกว่าตำนานของเขา แต่ยังรวมถึงวิธีที่ตำนานของเขาหล่อหลอมให้คนๆ นั้นถูกมองว่าเป็นอย่างไรตลอดไปด้วย
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหาที่บอกเล่าเรื่องราวในจักรวาลว่าแจ็คกี้เองนั้นหมกมุ่นอยู่กับการออกแบบทำเนียบขาวใหม่ในตอนแรก ซึ่งดูเหมือนจะเป็นการตกแต่งแบบผิวเผิน แต่หลังจากนั้นก็เผยให้เห็นว่าในความเป็นจริงแล้ว เขาพยายามสะท้อนให้เห็นมากกว่าตำนานของอดีตประธานาธิบดี แต่ยังรวมถึงผู้ชายที่หล่อหลอมตำนานเหล่านั้นด้วย เป็นการเตือนใจว่าตำนานทั้งหมดเริ่มต้นจากมนุษย์ธรรมดาที่ทำในสิ่งที่คนๆ หนึ่งเท่านั้นที่ทำได้ ท่าทางที่โอ่อ่าของมนุษยธรรมทางการเมืองสำหรับบ้านที่เต็มไปด้วยผี
มีเรื่องราวอื่นๆ อีกมากมายที่น่าสนใจ การแสดงของนาตาลี พอร์ตแมนสามารถถ่ายทอดบุคลิกของแจ็กกี้ เคนเนดี้ได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ยังถ่ายทอดตำนานของเธอและตัวตนที่แท้จริงของผู้หญิงที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดได้ การดูวิดีโอทัวร์ทำเนียบขาวจริงบน YouTube ทำให้ฉันรู้ว่าสำเนียงที่ฟังแล้วหายใจติดขัดและกิริยามารยาทที่พิถีพิถันของพอร์ตแมนนั้นแม่นยำเพียงใด บทเพลงประกอบภาพยนตร์มีความงดงามและน่าขนลุกในระดับเดียวกัน และยังมีดนตรีประกอบภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม โศกนาฏกรรม และแทบจะเหมือนหลุดมาจากโลกอื่นโดยไมก้า เลวีอีกด้วย
ในฐานะคนคนหนึ่งที่รักประวัติศาสตร์ ฉันสนุกกับ Jackie มาก โดยส่วนใหญ่แล้ว Jackie ข้อเท็จจริงมีความถูกต้องทางประวัติศาสตร์เท่าที่ฉันรู้ ฉันยังชอบดนตรีประกอบด้วย ฉันคิดว่ามันสดชื่นมากและแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องช้า แต่ฉันพบว่านั่นเป็นสิ่งที่คาดหวังได้สำหรับภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ ฉันชอบที่การถ่ายภาพทำได้ง่ายเพื่อให้รู้สึกถึงยุคสมัยนั้นได้อย่างแท้จริง และการออกแบบเครื่องแต่งกายก็ยอดเยี่ยม ฉันยังชอบตอนจบด้วย
โดยพื้นฐานแล้ว นี่เป็นภาพยนตร์ที่ฉันชอบทุกอย่าง แต่ไม่ได้ชอบมากนัก สิ่งเดียวที่ฉันชอบจริงๆ คือการแสดงของ Natalie Portman ในบท Jackie Kennedy เธอแสดงออกถึงตัวละครของเธอได้อย่างเต็มที่และกลายเป็น Jackie Kennedy มันยอดเยี่ยมมาก! อีกสิ่งหนึ่งที่ฉันชอบคือ John Hurt ในบทบาทหลวง ซึ่งเป็นเซอร์ไพรส์ที่น่ารัก โดยรวมแล้ว นี่เป็นภาพยนตร์ที่เรียบง่ายแต่ไม่เสี่ยง ไม่เสี่ยงแบบภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ดังนั้นในแง่นี้ อาจเป็นเรื่องน่าเบื่อสำหรับบางคน
ด้วยความที่เป็นคนรักประวัติศาสตร์และภาพยนตร์ ฉันจึงต้องดู “Jackie” เพราะเป็นภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ที่เล่าถึงความทรงจำและช่วงเวลาในชีวิตและการลอบสังหารประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี โดยเล่าผ่านฉากย้อนอดีตและความเศร้าโศกจากสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งผู้สง่างามและมีระดับอย่างแจ็กกี้ เคนเนดี (ซึ่งแสดงได้อย่างยอดเยี่ยมจากนาตาลี พอร์ตแมน) ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นด้วยรูปแบบการสัมภาษณ์ที่เล่าผ่านฉากย้อนอดีต โดยเล่าเหตุการณ์หลังจากการเสียชีวิตของ “JFK” โดยแจ็กกี้ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับประสบการณ์และความทรงจำเกี่ยวกับการเสียชีวิตและผลกระทบจากการบริหารงานของรัฐบาล ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้แจ็กกี้รู้สึกเศร้าโศกและอารมณ์ต่างๆ (เนื่องจากนาตาลีแสดงความเศร้าโศกและความโกรธออกมาได้อย่างดีบนหน้าจอ) เหมือนกับว่าคุณในฐานะผู้ชมรู้สึกถึงความเจ็บปวดของสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง โดยรวมแล้วเป็นภาพยนตร์ที่ดีที่แสดงให้เห็นถึงความทรงจำที่แสดงให้เห็นว่าโศกนาฏกรรมและการสูญเสียสามารถส่งผลต่อสุภาพสตรีผู้เข้มแข็งและประเทศชาติได้อย่างไร ภาพยนตร์เรื่องนี้เหมาะสำหรับคนรักประวัติศาสตร์หรือภาพยนตร์ทุกคน
ฉันไม่ค่อยคุ้นเคยกับผลงานของ Pablo Larraín ฉันไม่เคยดูหนังเรื่องอื่นของเขาเลยก่อนที่จะได้ดู Jackie แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังรู้สึกตื่นเต้นกับหนังเรื่องนี้มาก เพราะฟังดูเหมือนเป็นหนังที่ถูกใจฉันมาก พอได้ยินข่าวว่าสมาชิกของ Academy ไม่ชอบหนังเรื่องนี้มากนัก และได้ยินเหตุผล (เพราะหนังเรื่องนี้ไม่ใช่หนังชีวประวัติทั่วๆ ไปและดูเหมือนจะ “แปลก” กว่าหนังชีวประวัติเรื่องอื่นๆ) Jackie ก็ยิ่งทำให้ฉันตื่นเต้นมากขึ้น หนังเรื่องนี้ไม่ทำให้ผิดหวังเลย เป็นหนังที่ตรงกับความต้องการของฉันทุกประการ
เป็นหนังที่ศึกษาตัวละครที่ดีที่สุดและสมจริงที่สุดเรื่องหนึ่งในปีนี้ ขับเคลื่อนโดยการสำรวจจิตวิเคราะห์ของ Jackie Kennedy อย่างสมบูรณ์ ฟังดูค่อนข้างโอ้อวด แต่ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้สมควรได้รับการบรรยายในลักษณะนี้มากกว่าเรื่องอื่นๆ ในปีนี้ ฉันจะไม่แปลกใจเลยถ้า Academy ไม่สนับสนุนหนังเรื่องนี้เลย แต่ฉันหวังว่าหนังเรื่องนี้จะได้รับรางวัลจากนักวิจารณ์มากกว่านี้ มากกว่าภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ในปีนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เน้นไปที่นักแสดงนำหญิงล้วน พอร์ตแมนแสดงได้น่าดึงดูดและชวนหลงใหลมาก และเธอยังเสริมแต่งเรื่องราวในภาพยนตร์ให้เหมือนบทกวีอีกด้วย หลังจากดูพอร์ตแมนและเอ็มม่า สโตนแล้ว ฉันจะแปลกใจมากหากทั้งคู่มอบรางวัลออสการ์ให้กับสโตน เพราะพอร์ตแมนคือตัวละครหลักในภาพยนตร์เรื่องนี้ และเธอได้เข้าถึงตัวละครนี้
อย่างเต็มตัวในแบบที่สโตนไม่จำเป็นต้องเป็น บทบาทของสโตนอาจจะเบาเกินไป ไม่ว่าจะอย่างไร การแสดงนี้ก็เป็นการแสดงที่ควรค่าแก่การพูดถึงและจดจำ ฉันรู้สึกขอบคุณเมื่อจบภาพยนตร์เรื่องนี้แล้วรู้สึกว่ายังมีอะไรอีกมากมายที่ต้องคลี่คลายและค้นพบเกี่ยวกับมัน ซึ่งหมายความว่าฉันไม่สามารถค้นพบจุดมุ่งหมายและเป้าหมายทั้งหมดได้หมดภายในครั้งเดียว สำหรับฉัน นั่นคือสัญญาณของภาพยนตร์ที่คิดมาอย่างดี ภาพยนตร์ที่สร้างความประทับใจได้ยาวนาน นั่นคือสิ่งที่ฉันได้จากเรื่องนี้ ฉันแน่ใจว่าไม่ใช่ทุกคนที่ดูภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ฉันเป็นแฟนของภาพยนตร์เรื่องนี้คนหนึ่ง
การลอบสังหารเคนเนดีเป็นช่วงเวลาสำคัญช่วงหนึ่งในประวัติศาสตร์ อาจเป็นช่วงเวลาที่น่าตกตะลึงที่สุดในระดับนานาชาติจนกระทั่งเหตุการณ์ 9/11 “Jackie” ของ Pablo Larraín เน้นที่ Jackie Kennedy ซึ่งเป็นหม้ายในช่วงไม่กี่วันหลังการลอบสังหาร ขณะที่เธอพยายามสร้างมรดกให้กับสามีผู้ล่วงลับของเธอ ตอนนั้นฉันยังไม่เกิด ดังนั้นฉันจึงไม่รู้ว่าเสียงของ Jackie ฟังดูเป็นอย่างไร แต่ Natalie Portman สำเนียงมิดแอตแลนติกที่ฟังดูเหมือนเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งที่เก๋ไก๋ การแสดงนั้นน่าประทับใจทีเดียว เราอาจโต้แย้งได้ว่า JFK ไม่มีมรดกเชิงบวกมากนัก เมื่อพิจารณาจากประวัติที่ไม่ดีของเขาเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน (ซึ่ง Johnson พยายามปรับปรุง) และสงครามที่ไม่ประกาศกับคิวบา ถึงกระนั้น ยุคนั้นก็ถือเป็นจุดสุดยอดของสิ่งที่เป็นไปได้ ฉันขอแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้ นอกจากนี้ ลาร์เรนยังกำกับภาพยนตร์เรื่อง “No” ในปี 2012 เกี่ยวกับแคมเปญทางทีวีที่ทำให้ Augusto Pinochet พ่ายแพ้ในการเลือกตั้งในปี 1988 อีกด้วย
ฉันตั้งหน้าตั้งตารอที่จะดูหนังเรื่องนี้และเพิ่งกลับมาจากโรงภาพยนตร์ ดังนั้นความทรงจำและอารมณ์ของฉันจึงยังคงสดใหม่ มันค่อนข้างน่าผิดหวังเพราะมันบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากการลอบสังหารได้เพียงสัปดาห์เดียวเท่านั้น ซึ่งคงมีเรื่องราวอีกมากมายให้เล่า Jackie หลังจากได้ชมการแสดงที่ยอดเยี่ยมของเคธี่ โฮล์มส์ในบทแจ็กกี้ในซีรีส์เรื่อง “The Kennedys” เธอจึงน่าเชื่อถือมากขึ้นในขณะที่เรื่องราวถูกแทรกอยู่ในบริบททางประวัติศาสตร์ที่กว้างขึ้นและเสนอรายละเอียดส่วนตัวและการโต้ตอบกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงการแต่งงานและชีวิตคู่ที่ท้าทายของพวกเขาในประโยคเดียว ตัวละครของบ็อบบี้ดูซีดเซียวและน่าเบื่อ และทั้งเนื้อเรื่องและการแสดงของพอร์ตแมนไม่ได้ทำให้ฉันเชื่อเลย ฉันไม่ชอบวิธีที่เธอพูด (แบบเสแสร้งมาก) และตัวละครของเธอไม่มีความลึกซึ้งเลย บางครั้งฉันก็เบื่อจากการที่เธอเดินเตร่ไปมาไม่รู้จบโดยไม่ได้ทำอะไรเลยที่ทำเนียบขาว ช่างเป็นการเสียเวลาเปล่า ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงคู่ควรกับรางวัลออสการ์ ถ้าใช่ เคธี่ โฮล์มส์ก็สมควรได้รับรางวัลนี้!
ในขณะที่กลับมาที่ฉากการสัมภาษณ์เป็นระยะๆ เรื่องราวของแจ็คกี้ส่วนใหญ่ถูกเล่าผ่านฉากย้อนอดีตของเธอในฐานะสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง โดยเฉพาะในวันโศกนาฏกรรมในเดือนพฤศจิกายนปี 1963 และอีกสี่วันต่อมา เราสัมผัสได้ถึงตัวตนของเธอในฐานะสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งจากการดูการถ่ายทำ (ไม่ใช่การบันทึกเทป ไม่ใช่ในปี 1962) ของทัวร์ทำเนียบขาวทางโทรทัศน์อันโด่งดังของแจ็คกี้ เคนเนดี ซึ่งเธอได้แสดงและพูดคุยเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์และศิลปะของเธอใน “The People’s House” ตามที่เธอเรียก ในขณะที่เธอได้รับความช่วยเหลือและการสนับสนุนจากผู้ช่วยคนสนิทของเธอ แนนซี ทักเกอร์แมน (เกรตา เกอร์วิก) แต่ส่วนใหญ่ของ “แจ็คกี้” หมุนรอบการลอบสังหาร เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทันที และการเตรียมงานศพ
แม้จะเกิดความหวาดกลัวจากเหตุการณ์ยิงปืน แต่แจ็กกี้ก็ “สามารถผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้” เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ในสถานการณ์นั้น เธออุ้มศีรษะของสามีที่บาดเจ็บสาหัสไว้บนตักระหว่างทางไปโรงพยาบาล และหวังอย่างสุดใจว่าสามีจะรอด โดยยืนเคียงข้างเลดี้เบิร์ด จอห์นสัน (เบธ แกรนท์) สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนใหม่ เคียงข้างลินดอน จอห์นสัน (จอห์น แคร์รอลล์ ลินช์) รองประธานาธิบดี ขณะที่เขาให้คำสาบานรับตำแหน่งและขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา จากนั้น เธอจึงนั่งนิ่งอยู่ข้างโลงศพของสามีระหว่างเดินทางกลับกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และปฏิเสธที่จะเปลี่ยนชุดเปื้อนเลือดของเธอ ก่อนจะออกจากเครื่องบินและให้สื่อมวลชนถ่ายรูป “เพื่อให้พวกเขาเห็นว่าพวกเขาทำอะไรกับแจ็ก”
ในขณะที่ดูแลลูกๆ และวางแผนอนาคตของพวกเขา แจ็กกี้ก็มีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดในการวางแผนงานศพของสามี ประธานาธิบดีจอห์นสันและฝ่ายบริหารชุดใหม่ของเขา รวมถึงผู้ช่วยพิเศษ แจ็ก วาเลนติ (แม็กซ์ คาเซลลา) เคารพความปรารถนาของแจ็กกี้เกี่ยวกับทุกรายละเอียดอย่างนอบน้อม แม้กระทั่งเมื่อเธอเปลี่ยนใจ เธอใช้พิธีศพของอับราฮัม ลินคอล์นเป็นแม่แบบสำหรับแผนของเธอ รวมถึงการยืนกรานให้มีขบวนแห่เปิดไปตามถนนในวอชิงตัน แม้จะมีข้อกังวลด้านความปลอดภัยที่สมเหตุสมผลก็ตาม
แจ็กกี้และโรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี้ (ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด) ร่วมมือกันวางแผนเหล่านี้ โดยผลัดกันแบ่งปันความเศร้าโศกและความขัดแย้งที่เกิดจากความเครียด แจ็กกี้และพี่เขยของเธอ โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี้ (ปีเตอร์ ซาร์สการ์ด) ทำงานร่วมกันในแผนเหล่านี้ รวมถึงเลือกสถานที่ฝังศพของเจเอฟเคในสุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน แม้ว่าเราจะเรียนรู้เกี่ยวกับแจ็กกี้ได้มากจากการดูเธอในช่วงสี่วันในเดือนพฤศจิกายน แต่เราก็ยังได้เข้าใจความคิดส่วนตัวของเธอมากขึ้นในฉากสนทนากับบาทหลวงสูงอายุ (จอห์น เฮิร์ท) ที่สุสาน
“แจ็กกี้” เป็นหนังที่น่าสนใจและน่าติดตาม Jackie แต่มีองค์ประกอบบางอย่างที่ทำลายคุณภาพโดยรวมของหนัง บทภาพยนตร์และการกำกับทำให้เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น (และอาจเกิดขึ้น) ในช่วงเวลาส่วนตัวของฝันร้ายระดับชาติที่เปิดเผยต่อสาธารณชนเรื่องนี้ได้ชัดเจนขึ้น ในขณะที่วาดภาพแจ็กกี้ เคนเนดี้ในมุมมองส่วนตัว แต่การตัดต่อกลับทำให้ประสิทธิภาพของหนังลดลง ลำดับเหตุการณ์ต่างๆ แม้จะตามได้ไม่ยากนัก แต่ก็กระโดดไปมามากเกินไป และการเลือกใช้ภาพจากคลังข้อมูลและสถานที่ที่ใช้ ทำให้เสียสมาธิและขัดแย้งกับการถ่ายภาพของภาพยนตร์เองด้วยซ้ำ ในขณะเดียวกัน ดนตรีประกอบก็เกินเหตุและดูเกินจริงโดยไม่จำเป็น
จุดแข็งหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้คือพอร์ตแมน ซึ่งแสดงน้ำเสียงและกิริยาท่าทางของแจ็กกี้ เคนเนดี้ได้อย่างยอดเยี่ยม ขณะเดียวกันก็ถ่ายทอดความเปราะบาง ความอึด และความสง่างามภายใต้แรงกดดันได้อย่างซับซ้อน การคัดเลือกนักแสดงคนอื่นๆ ก็มีความไม่แน่นอน นักแสดงหลักสองคนในละครอิงประวัติศาสตร์เรื่องนี้ ได้แก่ อัยการสูงสุดโรเบิร์ต เคนเนดี้ และประธานาธิบดีลินดอน จอห์นสัน รับบทโดยนักแสดงที่ดูเหมือนผู้ชายในชีวิตจริงแทบจะไม่ได้เลย และแทบจะไม่พยายามแสดงหรือฟังดูเหมือนพวกเขาเลย
โชคดีที่นักแสดงสมทบที่ยอดเยี่ยมอย่างคาเซลลา เฮิร์ต เกอร์วิก และริชาร์ด อี. แกรนท์ (ในฐานะประธานคณะกรรมการวิจิตรศิลป์แห่งสหรัฐอเมริกา) เข้ามาทำหน้าที่แทน โดยรวมแล้ว “Jackie” ถือเป็นภาพยนตร์ที่ทรงคุณค่าและน่าพอใจเมื่อเทียบกับภาพยนตร์อื่นๆ ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของตระกูลเคนเนดีและประวัติศาสตร์ที่น่าเศร้าแต่ก็ยืนหยัดได้ แฟนภาพยนตร์จะรู้สึกได้เมื่อดูภาพยนตร์เรื่องนี้จบโดยรู้และเข้าใจมากขึ้นเกี่ยวกับการลอบสังหารเคนเนดี ผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อประเทศ และที่สำคัญที่สุดคือผู้หญิงที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดจากเหตุการณ์ทั้งหมด: แจ็คกี้ “B+”
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Full Metal Jacket (1987) เกิดเพื่อฆ่า
The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์
