Howl s Moving Castle (2004) ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์
เรื่องย่อ
สาวน้อยชื่อโซฟีมารับช่วงต่อกิจการร้านหมวกของพ่อผู้ล่วงลับในเมืองไร้ชีวิตชีวา แต่แล้วชีวิตแสนจำเจก็เปลี่ยนไปเมื่อเธอกลายร่างเป็นหญิงชรา
ผู้กำกับ
- ฮายาโอะ มิยาซากิ
บริษัท ค่ายหนัง
- สตูดิโอจิบลิ
นักแสดง
- –
โปสเตอร์หนัง
รีวิวหนัง
life_on_screen
7/10
สุดยอดมาก มิยาซากิ แม้ว่าจะไม่ใช่ผลงานที่ดีที่สุดของเขาก็ตาม
“ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์” เปิดตัวที่นี่ในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 12 มกราคม (แน่นอนว่าเป็น “Le Château Ambulant”) และฉันได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ในรอบปฐมทัศน์แบบอวองต์ ในฐานะแฟนตัวยงของมิยาซากิและไดอานา วินน์ โจนส์ ฉันรู้สึกโชคดีที่เป็นคนอเมริกันที่อาศัยอยู่ในฝรั่งเศส ฉันเห็นว่ายังไม่มีการประกาศวันฉายในสหรัฐอเมริกา ขออภัยทุกคน และต้องโทษดิสนีย์!
ฉันเข้าใจความรู้สึกของผู้ชมที่วิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็นเรื่องซ้ำซาก ฉันพบว่ามันมีจินตนาการน้อยกว่าในแง่ของการพัฒนาตัวละครและความลึกซึ้งทางอารมณ์เมื่อเทียบกับผลงานชิ้นเอกที่ดีที่สุดของมิยาซากิ อย่างไรก็ตาม แม้แต่ภาพยนตร์ของมิยาซากิที่ธรรมดาๆ ก็ยังมีความสมบูรณ์แบบ น่ากลัว จินตนาการ และมีมนุษยธรรมมากกว่าภาพยนตร์ดิสนีย์ทั้ง 6 เรื่องรวมกัน และยังมีสิ่งให้ชื่นชอบมากมายใน “ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์”
ฉันดีใจที่ไม่ได้อ่านหนังสือของโจนส์ซ้ำก่อนได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ แม้จะย้อนกลับไปถึงความทรงจำตอนอายุหกขวบเกี่ยวกับนวนิยายเรื่องนี้ ฉันก็เห็นว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาอย่างหลวมๆ และฉันคิดว่าแฟนๆ ของโจนส์น่าจะพยายามใช้ข้อดีของภาพยนตร์เรื่องนี้เองแทนที่จะพยายามหาการดัดแปลงที่ซื่อสัตย์ต่อตัวมันเอง ถึงอย่างนั้น มิยาซากิก็ประสบความสำเร็จอย่างน่าประหลาดใจในบางครั้งในการถ่ายทอดความสมบูรณ์ของตัวละครในนวนิยายได้ เช่น การอยู่ร่วมกันอย่างมีเสน่ห์และความน่ากลัวอย่างแปลกประหลาดในตัวฮาวล์ พ่อมดและคาลซิเฟอร์ สหายปีศาจของเขา และความแข็งแกร่งของจิตใจที่ทำให้เราหลงรักโซฟี ตัวเอกที่เป็นตัวแทนของทั้งตัวละครในเทพนิยายอย่างเด็กสาวและหญิงชราในคราวเดียวกัน
เครื่องหมายการค้าการกำกับของมิยาซากิมีอยู่มากมายในเรื่องนี้ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งและพลังให้กับภาพยนตร์เรื่องนี้ เช่น ความหลงใหลในทิวทัศน์ที่เปิดกว้าง วิสัยทัศน์ของเขาเกี่ยวกับพลังและความน่ากลัวของสงคราม วิธีการที่ภาพยนตร์ของเขาทุ่มเทอย่างเต็มที่เพื่อเสริมพลังให้กับเด็กๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กผู้หญิง บางส่วนเป็นเพียงนิสัยเฉพาะตัวของมิยาซากิที่แฟนๆ จะจำได้อย่างสนุกสนาน (หนวดวอลรัส สี่เหลี่ยมปูหินสไตล์ยุโรป และเครื่องบินสำหรับทุกคน!) อย่างไรก็ตาม การผสมผสานสองสิ่งที่แอนิเมชั่นของดิสนีย์ไม่เคยทำได้สำเร็จนั้นยิ่งเข้มข้นและแปลกประหลาดกว่า นั่นคือเรื่องราวของเด็ก ๆ ที่สามารถเลือนเส้นแบ่งระหว่างศัตรูกับเพื่อนได้ และเรื่องราวการอยู่ร่วมกันของสัตว์ประหลาดและสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ศัตรู พันธมิตร สัตว์ประหลาด ที่รัก มิยาซากิให้ทั้งน้ำหนักทางภาพและศีลธรรมกับความขัดแย้งที่น่ากังวลเหล่านี้ และฉากบางฉากใน “ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์” ก็ทำให้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ที่น่ากลัวซึ่งฉันไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลยนอกจากใน “เจ้าหญิงโมโนโนเกะ”
ฉันคิดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีจังหวะที่เร่งรีบเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงพัฒนาการของตัวละครเอก และผลที่ได้คือความละเอียดอ่อนที่ทำให้หนังสือของโจนส์กลายเป็นเทพนิยายที่น่าติดตาม เรื่องราวของฮาวล์ของเธอมีความคลุมเครือมากกว่า และเรื่องราวของเธอก็เป็นการสืบสวนที่ซับซ้อนมากขึ้นเกี่ยวกับความไร้หัวใจของวัยรุ่นและการเติบโตของหัวใจ ตอนจบซึ่งใช้ภาพจำแบบเดิมๆ และ deus-ex-machina มากเกินไปก็ควรจัดการให้ดีกว่านี้เช่นกัน แม้จะพูดไปอย่างนั้น แต่ “Howl’s Moving Castle” ก็มีสมบัติล้ำค่ามากมายและฉันคิดว่าจะยืนหยัดได้แม้จะดูซ้ำหลายครั้ง แฟนๆ ของมิยาซากิจะต้องดีใจ และเด็กๆ ทั่วโลกควรได้รับโอกาสได้ลิ้มรสนิทานเด็กๆ ที่มีคุณค่าและเคารพผู้อื่นเรื่องล่าสุดนี้ (แต่ต้องเตือนไว้ก่อนว่า มีบางช่วงที่น่ากลัวพอๆ กับ “Princess Mononoke” และเด็กๆ ที่ยังเล็กกว่านั้นจะต้องมีพ่อแม่คอยอยู่ด้วย)
สุดท้ายนี้ แฟนพันธุ์แท้ของอนิเมะญี่ปุ่นไม่กี่คนจะต้องจำไว้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ควรดูดีที่สุดในเวอร์ชันดั้งเดิมที่มีคำบรรยาย การแสดงเสียงภาษาญี่ปุ่นนั้นยอดเยี่ยมมาก แม้ว่าเสียงของ “โซฟีตอนเด็ก” จะไม่ได้ดูพิเศษอะไร แต่ผู้แสดงที่รับบทเป็นโซฟีตอนแก่ ฮาวล์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งแคลซิเฟอร์นั้นยอดเยี่ยมมาก แคลซิเฟอร์เป็นผลงานสร้างสรรค์ที่ยอดเยี่ยมและน่าจะทำให้แฟนตัวยงของนิยายเรื่องนี้พอใจได้ ฉันมีข้อสงสัยอย่างมากว่าการพากย์เสียงเป็นภาษาอังกฤษนั้นจะสามารถถ่ายทอดความแตกต่างได้อย่างครบถ้วนหรือไม่
whitetigah
9/10
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอีกเรื่องจากมิยาซากิ
(ก่อนอื่นเลย: ขออภัยหากภาษาอังกฤษของฉันไม่ดีที่สุด แต่มันไม่ใช่ภาษาแม่ของฉัน)
ฉันโชคดีพอที่จะได้ชมรอบปฐมทัศน์โลก (ที่เทศกาลภาพยนตร์เวนิส วันที่ 5 กันยายน 2547)
ไม่เพียงแต่ศิลปะและแอนิเมชั่นจะน่าทึ่ง (แทบจะไม่มี CGI) แต่เรื่องราวยังเหนือมาตรฐานของมิยาซากิอีกด้วย
ตัวละครนั้นยอดเยี่ยมมาก แต่ละตัวมีบุคลิกเป็นของตัวเอง ตัวละครที่ดีที่สุดคือ Calcifer ปีศาจไฟ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพลังอำนาจมหาศาล แต่ตัวละครอื่นๆ มักจะมองข้าม (“ถ้าไม่เชื่อฟัง ฉันจะราดน้ำใส่คุณ!”)
ดนตรีเป็นหนึ่งในส่วนที่ดีที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ แม้ว่าคุณจะไม่ได้สังเกตเห็น แต่ดนตรีก็อยู่ตรงนั้นเสมอ ถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้อย่างเหมาะสม
สรุปแล้ว นี่คือภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม หากคุณชอบภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ของมิยาซากิ (เช่น Mononoke Hime, Spirited Away, Laputa Castle in the Sky…) คุณไม่ควรพลาดชม
surenm
10/10
การเดินทางที่เหนือจริงและดุเดือดสู่จิตใจของปรมาจารย์
ฉันคิดว่านี่อาจเป็นภาพยนตร์ที่น่าสนใจที่สุดของมิยาซากิ ภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ของเขาล้วนเป็นเส้นตรงมาก และแม้ว่าโลกที่หลากหลายของพวกเขาจะสวยงามตระการตาและสร้างสรรค์มาก แต่ฉันรู้สึกว่าโลกในฝันของ Howls Moving Castle เป็นโลกที่น่าดึงดูด ประหลาด และจินตนาการมากที่สุดในบรรดาโลกทั้งหมดที่มิยาซากิเคยจินตนาการไว้
สิ่งที่ฉันชอบเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้คือมันเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกโดยที่ไม่ต้องใช้ตรรกะหรือพล็อตเรื่องหรือเรื่องราวมากมายมาขัดขวาง ในแง่นี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงเรียบง่าย บริสุทธิ์ และสวยงามอย่างยิ่ง ราวกับว่าตัวละครเปลี่ยนจากอารมณ์หนึ่งไปสู่อีกอารมณ์หนึ่งในโลกที่สุ่มเหมือนความฝันของแต่ละคน บางคนบ่นว่าไม่มีโครงเรื่องหรือเนื้อเรื่องหรือการพัฒนาตัวละครที่จริงจัง แต่ถึงแม้ตัวละครจะค่อนข้างนิ่ง แต่ความรู้สึกและการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่เกิดขึ้นระหว่างที่ผ่านอารมณ์เหล่านี้ก็เผยให้เห็นความจริงอันสูงส่งที่ไม่ค่อยมีใครได้รับอิสระทางศิลปะและธรรมชาติเช่นนี้
ฉันคิดว่านี่เป็นภาพยนตร์ที่ชาญฉลาดมากในหลายๆ ด้าน และเป็นภาพยนตร์ที่ฉันตั้งตารอที่จะดูอีกครั้งบนจอใหญ่และบนดีวีดี แม้ว่าจะผสมผสานธีมต่างๆ เข้ากับอาการสมาธิสั้นแบบเคลื่อนไหว แต่ทิวทัศน์และลัทธิเหนือจริงที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงทำให้ฉันตะลึงและไม่เบื่อเลย
นอกจากนี้ จากมุมมองการออกแบบตัวละครที่แปลกประหลาด Howl เป็นหนึ่งในตัวละครที่สวยงามที่สุดที่มิยาซากิเคยสร้างขึ้น Howl เป็นการเปลี่ยนแปลงที่น่าสนใจจากสไตล์อะนิเมะ Wabi-Sabi แบบคลาสสิกของมิยาซากิที่ดึงดูดฮีโร่และนางเอกของเขาส่วนใหญ่ เนื่องจาก Howl เป็นบิโชเน็นร่วมสมัยอย่างแท้จริง
หากคุณกำลังมองหาฉากที่แปลกใหม่ ตัวละครที่มีพลวัต และตัวละครที่มีเนื้อหาน่าติดตามหรือเรื่องราวที่เน้นโครงเรื่องเป็นหลัก คุณจะไม่พบสิ่งเหล่านี้ที่นี่ แต่คุณจะพบกับภาพยนตร์ที่น่าทึ่งและน่าพึงพอใจไม่แพ้กัน หากคุณปล่อยตัวปล่อยใจและเพลิดเพลินไปกับความฝันอันเร่าร้อน จริงใจ และเหนือจริงของมิยาซากิเรื่องนี้
รีวิวหนัง
From Up On Poppy Hill (2011) ป๊อปปี้ ฮิลล์ ร่ำร้องขอปาฏิหาริย์
My Neighbors the Yamadas (1999) ยามาดะ ครอบครัวนี้ไม่ธรรมดา
The Secret World of Arrietty (2010) อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว
