House of Darkness (2022)
เรื่องย่อ
หลังจากพบกันที่บาร์ แฮปกู๊ด “แฮป” แจ็คสันก็กลับไปที่คฤหาสน์อันห่างไกลที่ดูเหมือนปราสาทของมินา เมอร์เรย์ ขณะที่มินาออกจากห้องไปเพื่อเตรียมเครื่องดื่ม แฮปก็โทรหาเพื่อนผู้ชายเพื่อคุยโม้เรื่องที่เขาไปมีเซ็กส์ด้วย หลังจากดื่มเหล้า จีบ และจูบกันจนเมามาย House of Darkness มินาก็เริ่มปลดกางเกงของแฮป ลูซี่ น้องสาวของมินาเข้ามาขัดจังหวะโดยไม่คาดคิด แฮปเกิดความคิดว่าเขาอาจจะมีเซ็กส์สามคนกับผู้หญิงทั้งสองคน มินาจึงออกจากห้องไปเพื่อไปดื่มต่อ แฮปและลูซี่คุยกันเป็นการส่วนตัว
ฮัปเผลอหลับไปชั่วครู่ ฮัปฝันร้ายว่าเขาถูกขังไว้ในถ้ำพร้อมกับรองเท้ากองโต ซึ่งบ่งบอกว่าเขาเป็นเหยื่อรายต่อไปจากเหยื่อรายอื่นๆ หลังจากที่เขาตื่นขึ้น ลูซี่ก็พาฮัปไปเที่ยวชมคฤหาสน์ ในที่สุดมินะก็กลับมาหาพวกเขาและพวกเขาก็กลับไปที่ห้องนั่งเล่น ลูซี่และมีนะเสนอให้เล่าเรื่องผีๆ กัน ฮัปเล่าเรื่องตลกๆ เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่มีเซ็กส์สามคนกับน้องสาวสองคน
ลูซี่ตอบโดยเล่าเรื่องราวของผู้หญิงที่ถูกกระทำผิดซึ่งพยายามแก้แค้นผู้ชายที่ข่มขืนพวกเธอและยังคงตามล่าผู้ล่วงละเมิดทางเพศทั่วโลก แฮปเริ่มรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเมื่อลูซี่พูดถึงถ้ำแห่งหนึ่งที่เขาเห็นในฝันร้าย นอร่า น้องสาวคนที่สามเข้ามาในห้อง เมื่อรู้ว่าผู้หญิงตั้งใจจะสอนบทเรียนศีลธรรมให้เขา แฮปจึงเริ่มต่อสู้และพยายามออกไป เมื่อเผยตัวว่าเป็นแวมไพร์ มิน่า ลูซี่ และนอร่าก็ใช้เขี้ยวของพวกเขาเพื่อทำลายและกลืนกินแฮป
ผู้กำกับ
- Neil LaBute
บริษัท ค่ายหนัง
- SSS Entertainment
นักแสดง
- Kate Bosworth
- Justin Long
- Gia Crovatin
- Lucy Walters
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
นักแสดงทุกคนทุ่มเทเต็มที่ แต่จริงๆ House of Darknes แล้วเรื่องนี้เป็นเพียงการเดินทางที่ช้าและคาดเดาได้แต่ก็น่าเบื่อ เริ่มต้นได้ดีด้วยการเล่นโต้ตอบและบทสนทนาที่สนุกสนานระหว่างลองและบอสเวิร์ธ แต่เรื่องราวจะน่าสนใจน้อยลงเมื่อมีการแนะนำตัวละครมากขึ้น ภายใน 20 นาที ฉันคิดว่าอาจมีคน 6 หรือ 7 คนในโลกที่ไม่เข้าใจว่าไอ้โง่คนนี้ใช้เวลาทั้งคืนกับแวมไพร์ หากคุณไม่เข้าใจหลังจากที่ตัวละครระบุชื่อตัวเอง แสดงว่าคุณไม่ได้ชอบหนังแวมไพร์ เพราะฉันชอบนักแสดงมากพอ ฉันจึงเต็มใจที่จะดูเรื่องนี้จนจบโดยหวังว่าจะมีตอนจบที่หักมุม…
เข้าสู่ภาพยนตร์ – เราเริ่มต้นด้วยจัสติน ลอง เพลย์บอยที่กลับมาที่บ้านหลังใหญ่ที่ห่างไกลจากผู้คนของหญิงสาวสวยแต่แปลกประหลาด (เคท บอสเวิร์ธ) ขณะที่ทั้งสองเต้นรำกันไปมาเพื่อตามหาสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการ เราก็ได้รู้ว่าพวกเขาอาจไม่ได้อยู่คนเดียวในบ้าน… House of Darknes โดยพื้นฐานแล้ว นี่เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญที่ดำเนินเรื่องช้าๆ พร้อมจุดพลิกผันในตอนจบ ผู้กำกับนีล ลาบูเต้ (ผู้สร้างภาพยนตร์รีเมค Wickerman ที่โด่งดัง) คงเคยดูหนังของ Ti West มาหลายเรื่อง เช่น House of the Devil และ The Innkeepers เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้เข้ากับสไตล์ของทั้งสองเรื่องได้อย่างลงตัว หากคุณไม่มีความอดทนที่จะดูหนังที่ดำเนินเรื่องช้ามากๆ คุณจะไม่สนุกกับ House of Darkness
ในทางกลับกัน หากคุณสนุกกับภาพยนตร์ที่กล่าวถึงข้างต้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็จะทำให้คุณหลงใหลได้อย่างแน่นอน บทสนทนานั้นยอดเยี่ยม นักแสดงหลักทั้งสามของเรานั้นยอดเยี่ยมมาก และคุณคงรอคอยที่จะดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป แต่ผลตอบแทนคุ้มค่ากับการรอคอยหรือไม่? คำตอบคือใช่ โดยไม่ทำลายคุณภาพของหนัง เพราะผมคิดว่ามันจะสนุกกว่ามากหากไม่รู้ว่ามันจะนำไปสู่จุดใด เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีงบประมาณที่น้อยมาก ซึ่งอาจทำให้ไม่สามารถสร้างตอนจบที่อลังการได้มากกว่านี้ สิ่งที่เราได้รับนั้นก็ดี แต่ถ้าพวกเขาได้อะไรมากกว่านี้อีกหน่อย หนังก็อาจจะโดนใจมากขึ้น
ฉันสนุกกับเรื่องนี้จริงๆ นะ! จัสติน ลอง กับ เคท บอสเวิร์ธ เป็นนักแสดงที่เก่งมาก พวกเขาแสดงได้ดีมาก! ฉันเข้าใจว่ามีบทสนทนาเยอะมาก และก็พูดได้เต็มปากว่าเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้ามาก ฉันเข้าใจได้ แต่บางครั้งการดำเนินเรื่องช้าก็เป็นเรื่องดี เรื่องนี้มีเนื้อเรื่องที่ต่อเนื่องกันได้ดี และถึงแม้จะคาดเดาได้ ฉันยังคิดว่านี่เป็นเรื่องราวคลาสสิกจากห้องใต้ดินที่ยาวนานอีกด้วย ฉันสนุกกับแง่มุมนั้นจริงๆ และแทบรอไม่ไหวที่จะดูว่าอะไรจะเกิดขึ้น ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติในตัวมินา แต่ฉันก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร! ตอนจบนั้นยอดเยี่ยมและคลาสสิกมาก! การแสดงก็ยอดเยี่ยมอย่างเหลือเชื่ออย่างที่คาดไว้
ผู้ชายคนหนึ่งกลับบ้านกับผู้หญิงที่น่าดึงดูดใจ โดยเชื่อว่าเขาได้พบกับคนคุยเล่นชั่วคราว นี่คืออะไร โอ้พระเจ้า ฉันชอบจัสติน ลอง แต่ฉันไม่อยากเห็นเขาพูดจาเพ้อเจ้อในบางครั้งอย่างไม่ต่อเนื่องนานเกือบ 90 นาที House of Darknes มีบทสนทนาน้อยมากจนคุณได้ยินแต่เขาพยายามแบกรับน้ำหนักของภาพยนตร์ทั้งหมดไว้บนไหล่ของเขาในขณะที่นักแสดงคนอื่นๆ ถามคำถามโง่ๆ ซ้ำๆ และจ้องมองเขา มันค่อนข้างไร้สาระ เรื่องราวชัดเจนมาก คุณคงรู้ว่าเรื่องราวจะมุ่งหน้าไปทางไหนในห้านาทีแรก มันไม่ได้สร้างสรรค์หรือมีความน่าสนใจมากนัก ฉันดูทั้งเรื่องจบ แต่เรื่องนี้กลับกลายเป็นว่าล้มเหลวสำหรับฉัน มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะพูดเกินจริง
จัสติน ลอง รับบทเป็นผู้ชายเชยๆ ที่ขับรถพาเคท บอสเวิร์ธผู้เย้ายวนกลับบ้านเพื่อไปสนุกสนานในบ้านหลังใหญ่เก่าๆ ที่น่ากลัวของเธอ ส่วนที่เหลือของภาพยนตร์เป็นบทสนทนาแบบเรียลไทม์ (ใช่จริงๆ) ที่ยืดเยื้อและยาวมาก บทสนทนายาวเหยียดนั้นรกรุงรัง เต็มไปด้วยเสียงเอิ่ม อืม อ่า และประโยคไร้สาระที่บรรณาธิการราคาถูกใน Fiverr คงจะทิ้งมันไปทันที การถ่ายภาพนั้นห่วย นักแสดงมักจะถูกบดบังสายตา ซึ่งทำให้การแสดงที่ดีของพวกเขาลดน้อยลง
มีสถานที่เพียงแห่งเดียวคือห้องนั่งเล่น และส่วนใหญ่เราแทบจะมองไม่เห็นเลย พวกเขาใช้ชื่อเรื่องตามตัวอักษร ดูเหมือนว่าอย่าคาดหวังว่าบ้านจะมีบทบาทใดๆ เลย มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น เป็นภาพยนตร์พื้นฐานมาก โดยพื้นฐานแล้วเป็นละครวิทยุหนึ่งฉาก บทสรุปสามสิบวินาทีที่ซ้ำซากจำเจถูกบอกเล่าอย่างหนักหน่วง จากนั้นก็จบลง ฉันบอกไม่ได้ด้วยซ้ำว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับอะไรเพราะมีไอเดียเดียวและจะทำให้เสียอรรถรสทั้งหมด ถ้าจะสั้นแค่ 5 นาทีก็ถือว่าโอเค แต่ถ้าเป็นหนังก็ถือว่าเสียเวลาเปล่า
ฉันอยากทราบอายุของคนที่ให้คะแนนหนังเรื่องนี้ 1 หรือ 2 และแสดงความคิดเห็นว่า “ข้ามไปเถอะ” หรือ House of Darknes “เสียเวลาเปล่า” บางทีคนเหล่านี้ควรเลิกดูโทรศัพท์ขณะดูหนังที่เน้นการสนทนา ฉันอาศัยอยู่ในสหราชอาณาจักร ไม่ได้ทำงานในอุตสาหกรรมนี้ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับหนังหรือพยายามโปรโมตหนังเลย อย่างไรก็ตาม หลังจากได้ลองชมแล้ว แม้จะได้รีวิวแย่ๆ ฉันก็คิดว่ามันดีจริงๆ จริงๆ แล้วอาจจะได้ 7.5 คะแนน
คุณสามารถรับรู้ได้จากบทสนทนาตอนต้นว่าหนังจะดำเนินไปในทิศทางใด แต่สิ่งที่ทำให้ฉันติดตามคือปริศนาที่ทำให้เราสงสัยว่าเราจะไปถึงจุดนั้นได้อย่างไร ฉันพบว่าบทสนทนานั้นยอดเยี่ยมมาก มันน่าสนใจ และบทสนทนาระหว่างตัวละครหลักทำให้ฉันถูกดึงดูดเข้าไปในห้องพร้อมกับพวกเขา หนังเรื่องนี้ไม่ได้ดูเลือดสาดตั้งแต่นาทีแรกหรือฉากเลือดสาด แต่เต็มไปด้วยฉากเซ็กส์ที่รุนแรง มีฉากมืดหม่นที่แทรกซึมอยู่ในหนังตั้งแต่ต้นเรื่อง การแสดงก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน
เราได้พบกับคู่รักที่เพิ่งเจอกันเมื่อไม่นานนี้ในบาร์ และตัวละครชายชื่อฮัปได้ขับรถพามินะกลับบ้าน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะชอบกัน และบทสนทนา/การเล่นคำก็เริ่มต้นขึ้น สำหรับฉันแล้ว การชมภาพยนตร์นั้นน่าสนใจมาก ฉันนั่งติดหนึบเลยทีเดียว พูดได้เลยว่าฉันดูในที่มืด ไม่มีสิ่งรบกวนใดๆ ฉันใส่หูฟังซึ่งทำให้บรรยากาศน่าขนลุกขึ้น และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็สร้างเรื่องราวขึ้นมา มันเหมือนกับขดลวดที่แน่นขึ้นเรื่อยๆ และแม้ว่าคุณจะ “รู้” ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็ยังต้องดูต่อไป คำวิจารณ์เพียงอย่างเดียวของฉันก็คือ หลังจากความตึงเครียดและความหายนะที่ใกล้เข้ามาทั้งหมดนั้น ตอนจบดูเหมือนจะจบลงเร็วเกินไป แต่ถึงจะพูดแบบนั้น ฉันสนุกกับมันมาก และหากคุณไม่ใช่เด็กใจร้อน คุณสามารถฟังบทสนทนาและอ่านใจความระหว่างบรรทัดได้ หวังว่าคุณจะพบว่ามันสนุกเหมือนที่ฉันทำ
