God of War (2017) สมรภูมิประจัญบาน
เรื่องย่อ
ในช่วงศตวรรษที่ 16 โจรสลัดญี่ปุ่นแพร่กระจายไปตามแนวชายฝั่งของจีน God of War ในปี 1557 โจรสลัดเข้ายึดครองเมือง Cengang ในเจ้อเจียง หลังจากความก้าวหน้าที่ไร้ประโยชน์หลายเดือนในที่สุดผู้บัญชาการหยูก็เอาชนะพวกเขาภายใต้การนำของแม่ทัพฉี The Pirates ที่เพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่ง แต่สามารถหลบหนี
ผู้กำกับ
- Gordon Chan
บริษัท ค่ายหนัง
- Bona Film Group
นักแสดง
- Wenzhuo Zhao
- Sammo Kam-Bo Hung
- Regina Wan
- Keisuke Koide
- Yasuaki Kurata
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ฉันดูเรื่องนี้ใน Netflix และคำอธิบายของหนังเรื่องนี้ก็ประมาณว่า God of War “ผู้นำที่ไม่ยอมประนีประนอมและนายพลหนุ่มที่ฉลาดแกมโกงที่ต่อสู้กับโจรสลัดญี่ปุ่นท่ามกลางการวางแผนอันเป็นระบบราชการในจีนสมัยราชวงศ์หมิง” ในความเป็นจริงแล้ว หนังเรื่องนี้เป็น “นายพลหนุ่มที่ฉลาดแกมโกงที่ต่อสู้กับโจรสลัดญี่ปุ่น” โดยมีการวางแผนอันเป็นระบบราชการในจีนสมัยราชวงศ์หมิงเป็นเพียงฉากหลังเท่านั้น หนังเรื่องนี้พาดพิงถึงการเมืองในระบบราชการในครึ่งแรกของหนัง แต่ถูกทิ้งไว้ข้างทางในครึ่งหลังโดยไม่กล่าวถึงในตอนจบของเรื่อง เรามัวแต่คิดถึงตัวละครที่ปรากฏตัวในครึ่งแรกซึ่งเกี่ยวข้องกับการเมืองในราชวงศ์หมิง
ครึ่งหลังของหนังเน้นไปที่การต่อสู้สองแบบ ซึ่งก็โอเค อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีนักแสดงจำนวนมากพอสมควร การตายของตัวละครบางตัวทำให้ฉันรู้สึกไม่เห็นอกเห็นใจ หากหนังเน้นไปที่การพัฒนาตัวละครเหล่านี้มากขึ้นในครึ่งแรกของหนัง มันคงจะสร้างผลกระทบได้มากกว่านี้ เราไม่มีเวลาที่จะผูกพันกับตัวละครที่ตายไป โดยส่วนตัวแล้ว ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้จะดีกว่านี้หากเน้นไปที่นายพลที่ไล่ล่าโจรสลัด และมีการสอดแทรกผู้นำที่ไม่ยอมประนีประนอมเพื่อพยายามหาเงินมาสร้างกองทัพให้เขา จากนั้นครึ่งแรกของหนังจะเน้นไปที่นายพลที่ฝึกฝนกองกำลังของเขา และครึ่งหลังจะเป็นฉากต่อสู้ นอกจากนี้ หนังยังเต็มไปด้วยฉากตลกระหว่างนายพลกับภรรยา ฉันรู้สึกว่ามันน่าประทับใจและตลก แต่ก็ทำให้ฉันหยุดคิดและสงสัยว่าการต่อสู้จะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ หนังเรื่องนี้ยาวประมาณ 2 ชั่วโมง
อย่างไรก็ตาม ฉากเหล่านี้ล้วนทำให้นายพลและภรรยาดูเป็นมนุษย์มากขึ้น ซึ่งมีบทบาทสำคัญในฉากต่อสู้ช่วงท้ายๆ ของหนัง เธอแสดงเป็น “สาวแกร่ง” ตามมาตรฐานที่เราทุกคนอยากให้มีไว้หนุนหลัง และนักแสดงก็ทำหน้าที่โน้มน้าวฉันได้ว่าเธอกำลังฟันทหารญี่ปุ่นอย่างเหน็ดเหนื่อยและสิ้นหวัง ตอนนี้มันคงน่าตกใจที่จะเห็นผู้หญิงตัวเล็กสูง 5 ฟุต 6 นิ้วฝ่าฟันทหารที่ถือดาบคาทานนะ แต่หนังเรื่องนี้ทำได้โดยที่เธอสามารถเอาชนะพวกเขาได้ในการต่อสู้ที่ดุเดือด God of War แทนที่จะต้องต่อกรกับผู้ชายนับไม่ถ้วน และแน่นอนว่าต้องมีคนไม่กี่คนที่คอยช่วยเหลือเธอในการต่อสู้ เธอไม่ใช่แมรี่ ซู (ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดไว้ได้เพราะภาพยนตร์เอเชียรู้วิธีเขียนตัวละครหญิงที่แข็งแกร่งแต่ไม่ทรงพลังเกินไป) ดังนั้นขอชี้ให้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนั้น
ต่อไป ฉันชื่นชมที่หนังใช้เวลาในการพัฒนาตัวละครญี่ปุ่น ตั้งแต่ผู้นำที่ชาญฉลาด ไปจนถึงซามูไรหนุ่มที่น่าเคารพ และโรนินที่ไร้เกียรติ หนังเรื่องนี้แยกแยะอย่างชัดเจนว่าโรนินเป็นคนทำสิ่งที่ยุ่งยาก และมีความประพฤติที่ป่าเถื่อนมาก ซึ่งทำให้ผู้นำซามูไรของพวกเขาไม่พอใจ ซามูไรไม่ใช่ตัวละครญี่ปุ่นชั่วร้ายแบบซ้ำซากที่เราเห็นกันบ่อย ๆ ในภาพยนตร์จีน ซึ่งนับเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีทีเดียว “Ip Man” ค่อนข้างจะดูเป็นการต่อต้านญี่ปุ่นมากเกินไป ในที่สุดเราก็ได้ชมฉากแอ็กชั่นแล้ว ถือว่าดี ไม่มีกล้องสั่น และฉากที่ออกแบบท่าเต้นได้ดีทำให้คุ้มค่ากับการรอคอย แม้จะไม่ใช่ “Red Cliff” แต่ก็ถือว่าดีพอใช้ได้และไม่แฟนตาซีเท่ากับมหากาพย์ที่คล้ายกันเรื่องอื่นๆ เช่น “The Curse of the Golden Flower” ซึ่งก็ถือว่าดีทีเดียว โดยรวมแล้ว ฉันสนุกกับภาพยนตร์เรื่องนี้ และฉากต่อสู้ก็ชดเชยการรอคอยได้อย่างแน่นอน
มีการแนะนำบริษัทผู้ผลิตไม่น้อยกว่าหกแห่งก่อนที่จะเริ่มต้นเสียอีก ซึ่งแสดงให้เห็นภาพจำนวนเงินและความร่วมมือที่จำเป็นในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้นมา โชคดีที่พวกเขาร่วมมือกันสร้างฉากต่อสู้ที่น่าประทับใจที่สุดบางฉากในทศวรรษนี้ น่าเสียดายที่มีจุดอ่อนที่คล้ายคลึงกันกับภาพยนตร์แนวเดียวกันเรื่องอื่นๆ และภาพยนตร์จีนที่ทำรายได้ถล่มทลายโดยทั่วไป นั่นคือการขาดการมีส่วนร่วมของมนุษย์อย่างชัดเจน God of War ปี ค.ศ. 1557 กองกำลังรุกรานของญี่ปุ่นซึ่งประกอบด้วยซามูไรที่ได้รับการฝึกฝนและทหารรับจ้างกระหายเลือดได้ยึดเมืองชายฝั่งของจีนที่ชื่อว่า Cengang หลังจากประสบความสำเร็จในการต่อสู้กับ “โจรสลัด” ดังกล่าวก่อนหน้านี้ นายพล Qi (Wenzhuo Zhao) ผู้โด่งดังก็ตัดสินใจที่จะปิดล้อมและกวาดล้างกองกำลังอันยิ่งใหญ่นี้จากจีนให้สิ้นซาก
สิ่งที่อาจเป็นการโฆษณาชวนเชื่อโดยตรง ชาวญี่ปุ่นที่โลภมากต่อชาวจีนผู้สูงศักดิ์ แท้จริงแล้วเป็นภาพยนตร์ที่มีหลายชั้นเชิงที่มีตัวละครและแรงจูงใจที่เป็นที่ยอมรับทั้งสองฝ่ายในการต่อสู้ ความเคารพของผู้สร้างภาพยนตร์ถ่ายทอดไปยังตัวเอก การแข่งขันระหว่าง Qi และผู้บัญชาการ Kumasawa (Yasuaki Kurata) ซึ่งชวนให้นึกถึง Jack Aubrey (Russell Crowe) และคู่ต่อสู้ชาวฝรั่งเศสของเขาใน Master and Commander ใส่ใจในข้อบกพร่องเมื่อพูดถึงความถูกต้องทางประวัติศาสตร์ ส่วนกลางเต็มไปด้วยการพูดถึงการเมืองภายในของจีนที่ไม่เคยส่งผลกระทบต่อเรื่องราวโดยรวม องค์ประกอบในช่วงต้นของพล็อตคือนายพลญี่ปุ่นที่ถูกจองจำในจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งไม่ได้รับการติดตามต่อเมื่อพล็อตดำเนินไป
ในฐานะตัวเอก Qi เป็นเพียงตัวเข้ารหัส ผู้ชมไม่เคยรู้สึกหงุดหงิดที่เขามีต่อผู้บังคับบัญชาระดับสูงของจีน หรือความเสียสละที่เขาและลูกน้องต้องทำเพื่อชัยชนะ มีการพยายามอย่างมากในการไว้อาลัยตัวละครที่สร้างขึ้นอย่างไม่ชัดเจน ความสนุกที่สุดที่ฉันมีต่อตัวละครคือ Lady Qi (Regina Wan) ในตอนแรกเนื้อเรื่องรองของเธอให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดำเนินไปอย่างไม่รีบเร่งเพื่อให้ผู้หญิงเป็นตัวเอก แต่เมื่อภาพยนตร์ดำเนินไปและเธอมีบทบาทมากขึ้น เธอก็ดูมีความสุขที่ได้ดู เธอยืนหยัดต่อสู้กับสามีและผู้รุกรานชาวญี่ปุ่น
สิ่งที่โดดเด่นจริงๆ ของภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ใช่การพัฒนาตัวละครแต่เป็นฉากต่างๆ ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยความพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะยกเลิกการปิดล้อม และการต่อสู้ทุกครั้งต่อจากนั้นก็เข้มข้นขึ้น ดินปืน (สิ่งประดิษฐ์ของจีน) ระเบิดขึ้นบนหน้าจอ แม้จะอยู่ในภาวะสงครามที่ดุเดือด ผู้กำกับกอร์ดอน ชานก็ยังเน้นที่ภาพที่ดูสวยงามราวกับหอกที่บิดไปมา จุดเล็กน้อยก็คือ คำจำกัดความของกองทัพญี่ปุ่นคือ ‘โจรสลัด’ ซึ่งทำให้ฉันอยากให้มีการปล้นสะดมและสงครามทางทะเลมากกว่านี้อีกหน่อย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในฉากต่อสู้แบบประชิดตัวที่สอดแทรกเข้ากับการปะทะกันของกองทัพ จุดเด่นอยู่ที่ตอนที่ Qi เผชิญหน้ากับคนงานเหมืองเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับบริการของเขา ซึ่งเป็นฉากที่ใกล้เคียงกับบริบททางสังคมในภาพยนตร์มากที่สุด เป็นภาพยนตร์ประเภทที่โปลิตบูโรชอบดู เป็นตัวแทนอันน่าตื่นตาตื่นใจและประวัติศาสตร์ของจีนที่กำลังรุ่งเรือง นอกจากนี้ยังน่าชมและสมจริงกว่า The Great Wall ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ยุ่งเหยิงในปีนี้ น่าเสียดายที่เป็นภาพยนตร์ที่เน้นการแสดงมากกว่าสาระ และแม้ว่าบางครั้งจะสนุกสนาน แต่ก็อาจไม่ติดอยู่ในความทรงจำ การรอคอยภาพยนตร์จีนที่สามารถผสมผสานการศึกษาตัวละครรุ่นที่ 6 กับงบประมาณการผลิตสูงที่ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลยังคงดำเนินต่อไป
นี่เป็นวิธีการแบบดั้งเดิมที่ผู้สร้างภาพยนตร์ชาวจีนยังคงใช้มาโดยตลอด จังหวะช้า God of War สิ้นเปลืองเงินจำนวนมากกับฉาก เครื่องแต่งกาย เครื่องประดับเครื่องแต่งกาย เครื่องแบบ อาวุธ บทสนทนาที่จัดรูปแบบ สถานการณ์ที่คาดเดาได้ การแสดงที่แข็งทื่อแบบมิติเดียว การกำกับที่ไร้สมอง ฯลฯ แต่ในบรรดาสิ่งที่ซ้ำซากเหล่านี้ สิ่งที่แย่ที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้คือเพลงประกอบที่น่าสงสาร ผู้ชมคนแรกได้ชี้ให้เห็นการเรียบเรียงที่แย่นี้ไปแล้ว แต่ปัญหาของเพลงประกอบสไตล์ตะวันตกไม่ได้แย่ขนาดนั้น ปัญหาอยู่ที่ผู้กำกับดนตรีหรือผู้ควบคุมเพลงประกอบใช้เพลงที่ไม่เกี่ยวข้องกับทุกฉาก เล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในฉากต่อสู้ ในค่าย ระหว่างบทสนทนา เพลงประกอบก็เล่นซ้ำด้วยทำนองเดียวกัน โทนเดียวกัน เพลงประกอบต่างหากที่ทำให้ฉันรำคาญมาก ฉันเลยต้องเลิกดูไป หนังเรื่องนี้ช่างโง่และน่าเบื่อ เป็นตัวอย่างอีกตัวอย่างหนึ่งที่ผู้สร้างภาพยนตร์ชาวจีนไม่เคยเข้าใจว่าจะใช้เงินอย่างชาญฉลาดได้อย่างไร ฉากต่อสู้ก็โอเค แต่เพลงประกอบที่ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกกลับทำให้เสียอรรถรส
เป็นภาพยนตร์สงครามประวัติศาสตร์ที่ยอดเยี่ยมอีกเรื่องหนึ่งซึ่งสร้างขึ้นโดยความร่วมมือระหว่างจีนและฮ่องกง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีกลิ่นอายของฮ่องกงในฉากแอ็กชั่นมากมาย ซึ่งได้รับการออกแบบท่าเต้นมาอย่างดี น่ากลัว God of War และรุนแรง ภาพยนตร์เรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ชื่นชอบภาพยนตร์จีน โดยมีบทบาทของตำนานภาพยนตร์ฮ่องกงสองคนคือ ซัมโม หง และยาสุอากิ คูราตะ และทั้งคู่ได้แสดงความสามารถของตนในฉากต่อสู้แบบตัวต่อตัวที่ชำนาญ ส่วนที่เหลือเป็นการผสมผสานระหว่างการเมือง กลยุทธ์ และการสร้างตัวละครในแง่มุมที่ดีที่สุดของเอเชีย มีช่วงกลางเรื่องที่ค่อนข้างช้า แต่มีฉากต่อสู้ช่วงต้นเรื่องที่ยอดเยี่ยม และจุดไคลแม็กซ์ที่ดุเดือดซึ่งให้อารมณ์เร้าใจเป็นเวลาประมาณ 40 นาที
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Land of Bad (2024) ภารกิจฝ่าแดนดิบ
Civil War (2024) วิบัติสมรภูมิเมืองเดือด
The Last Rifleman (2023) พลปืนคนสุดท้าย
