For A Few Dollars More (1965) นักล่าเพชรตัดเพชร
เรื่องย่อ
ภาคต่อของหนังคาวบอยสุดฮิต A Fistful of Dollars (1964) ของผู้กำกับ เซอร์จิโอ เลโอเน่ ชาวอิตาเลียน คลิ้นท์ อีสท์วู้ด กลับมาอีกครั้งกับบทบาทมือปืนไร้นาม ปะทะบทบาทกับ ลี เวนคลีฟ เพื่อตามล่าโจรปล้น ธนาคาร ชื่อ อินดิโอ เพื่อหวังเงินรางวัลค่าหัว จุดเด่นของหนังเรื่องนี้ยังอยู่ที่การตัดต่อและเสียงดนตรีประกอบ ของ เอ็นนีโน มอร์ริโคเน่ ซึ่งถูกนำมาใช้อย่างโดดเด่นมีพลังในฉากดวลปืน Eastwood (ทำตลาดในชื่อ Man with No Name) และ Van Cleef (เป็นพันเอก Douglas Mortimer และทำตลาดในชื่อ “Man in Black”)
รับบทเป็นนักล่าเงินรางวัลสองคนที่ไล่ล่า “El Indio” (Gian Maria Volonte) หนึ่งในผู้หลบหนีที่ถูกต้องการตัวมากที่สุดในเขตตะวันตก และแก๊งของเขา (หนึ่งในนั้นรับบทโดย Kinski) Indio เป็นชายที่โหดเหี้ยมและฉลาดหลักแหลม For A Few Dollars More เขามีนาฬิกาพกที่มีดนตรีที่เขาเล่นก่อนจะดวลปืน “เมื่อระฆังดังขึ้น ให้เริ่ม” เขากล่าว ภาพย้อนอดีตเผยให้เห็นว่านาฬิกาเรือนนี้มาจากหญิงสาวคนหนึ่ง (Rosemary Dexter) ซึ่งฆ่าตัวตายในขณะที่ถูก Indio ล่วงละเมิดทางเพศหลังจากที่เขาพบเธออยู่กับคนรักของเธอ (ในนวนิยายของ Joe Millard ชายหนุ่มคือสามีที่เพิ่งแต่งงานของเธอ) และฆ่าเขา นาฬิกาเรือนนี้มีรูปถ่ายของผู้หญิงคนนั้นและชายหนุ่มมอบเป็นของขวัญก่อนที่จะถูกฆ่า
ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยพันเอกมอร์ติเมอร์ (คลีฟ) หยุดรถไฟอย่างผิดกฎหมายในทูคัมคารี และไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ได้รับเงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์จากกาย คัลโลเวย์ (โฮเซ เทอร์รอน) ทักษะการใช้ปืนของมอร์ติเมอร์แสดงให้เห็นเมื่อเขาสังหารคาเวนาห์ได้อย่างง่ายดายจากระยะไกล หลังจากได้เงินรางวัลแล้ว เขาก็สอบถามเกี่ยวกับเรด “เบบี้” คาเวนาห์ (โฮเซ มาร์โก) ซึ่งได้รับเงินรางวัล 2,000 ดอลลาร์ และปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในไวท์ร็อกส์
มอร์ติเมอร์ได้รับแจ้งว่าคาเวนาห์ตกเป็นเป้าหมายของตัวละครของอีสต์วูด ซึ่งเรียกกันว่า “แมนโค” (แปลว่ามีแขนข้างเดียวในภาษาสเปน ดูคำอธิบายด้านล่าง) เราเห็นแมนโคขี่ม้าเข้าเมืองและติดตามคาเวนาห์ที่ร้านเหล้าขณะเล่นไพ่โป๊กเกอร์ห้าใบ แมนโคฆ่าเขาและลูกน้องของเขาและเอาเงินรางวัลไป ในที่สุด นักล่าเงินรางวัลทั้งสองก็พบกันที่เอลปาโซหลังจากเรียนรู้เรื่องราวซึ่งกันและกัน และตัดสินใจร่วมมือกันเพื่อกำจัดอินดิโอและพวกของเขา
เป้าหมายหลักของอินดิโอคือการปล้นธนาคารเอลปาโซและตู้เซฟที่ปลอมตัวมาซึ่งมีเงินอยู่ “เกือบล้านเหรียญ” มอร์ติเมอร์ชักชวนแมนโคที่ไม่เต็มใจให้เข้าร่วมแก๊งของอินดิโอระหว่างการปล้นเพื่อ “จับเขาไว้ระหว่างการก่อเหตุ” แมนโคได้รับการเสนอให้เข้าร่วมแก๊งหลังจากช่วยเพื่อนคนหนึ่งของอินดิโอออกจากคุก เมื่ออินดิโอปล้นธนาคาร เขาจึงนำแก๊งและเงินไปที่เมืองชายแดนเล็กๆ ชื่ออากัวคาลิเอนเต ซึ่งมอร์ติเมอร์ได้พบกับแมนโคอีกครั้ง ไวลด์ (คลอส คินสกี้) คนหลังค่อมจำผู้พันได้จากการเผชิญหน้าครั้งก่อนซึ่งผู้พันตั้งใจดูหมิ่นเขา และบังคับให้เกิดการเผชิญหน้าซึ่งผู้พันต้องฆ่าเขา จากนั้นพันเอกก็พิสูจน์ให้อินดิโอเห็นว่าเขามีคุณค่า โดยการเปิดตู้เซฟโดยไม่ใช้วัตถุระเบิด แต่อินดิโอบอกว่าเขาตั้งใจจะรอหนึ่งเดือนหากจำเป็น เพื่อให้ความวุ่นวายเกี่ยวกับการปล้นธนาคารคลี่คลายลง For A Few Dollars More และล็อกเงินไว้ในหีบในห้องสมบัติ
ผู้กำกับ
- Sergio Leone
บริษัท ค่ายหนัง
- Produzioni Europee Associate (PEA)
- Arturo González Producciones Cinematográficas
นักแสดง
- Clint Eastwood
- Lee Van Cleef
- Gian Maria Volontè
- Mara Krupp
- Luigi Pistilli
- Klaus Kinski
- Luis Rodríguez
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
เรื่องราวที่ 2 ในชุดไตรภาคคาวบอยสปาเกตตี้ที่นำแสดงโดย Clint Eastwood กับบทมือปืนนักล่าค่าหัวที่หมายตาล่าแก๊งโจร (หัวหน้าแก๊งรับบทโดย Gian Maria Volontè) ที่จัดว่าร้ายกาจอย่างที่สุด ภาคนี้ยังคงมาพร้อมสูตรหนังคาวบอยแน่นๆ มีตัวเอกเท่ห์ๆ มีวายร้ายโหดๆ แล้วภาคนี้ยังได้ Lee Van Cleef มารับบทผู้การดักลาส มอร์ติเมอร์ นักล่าค่าหัวอีกคนที่มาตามล่าโจรก๊กเดียวกับพระเอก จุดเด่นมากๆ ของหนังก็ตั้งแต่ 3 ดารานำที่เล่นบทตัวเองได้ถึงรสสุดๆ ตามด้วยเนื้อเรื่องที่น่าติดตาม ที่ผมประทับใจมากสุดก็คือตอนไคลแม็กซ์ครับ มันมีอะไรเกินคาดใส่ลงไป ทำให้ไคลแม็กซ์ของเรื่องทวีความเข้มข้นมากขึ้นไปอีก แอ็กชันยิงปืนทำได้เจ๋งมาก ดนตรีของ Ennio Morricone ก็คู่ควรกับคำว่า “ตำนาน” อย่างยิ่ง หนังถือว่าถึงพร้อมสำหรับองค์ประกอบเยี่ยมๆ แบบเดียวกับ For A Few Dollars More แต่ที่เพิ่มขึ้นมาคืออารมณ์ที่ยิ่งใหญ่ขึ้น มีความ Epic มากขึ้น ผลที่ได้เลยเป็นอีกหนึ่งความสุดยอดที่คอหนังคาวบอยทั้งหลายพลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวงครับ
55 ปี For A Few Dollars More (1965) : นักล่าเพชรตัดเพชร เรื่องราวของสองนักล่าค่าหัวที่มีเป้าหมายเดียวกัน ต้องมาจับมือร่วมกันอย่างไม่เต็มใจ เพื่อพิชิตยอดขุนโจรผู้ชั่วร้าย โดยที่หนึ่งในนักล่าค่าหัวมีปมในใจบางอย่างที่จักต้องสะสางกลางศึกนี้ บทที่สองของ Dollars Trilogy อันทวีความมันส์และเข้มข้นมากขึ้นกว่าเดิม พร้อมด้วยการประกบคู่กันของ Clint Eastwood และ Lee Van Cleef ที่สร้างความน่าติดตามไปตลอดรอดฝั่ง แม้หนัง Spaghetti Western ระดับตำนานชิ้นนี้จะมีเสียงพากย์ไทยออกมาก่อนหน้านี้โดยทีมพากย์ CVD แต่เวอร์ชั่นที่ผู้ชมในยุคปัจจุบันคุ้นเคยกันมากที่สุด คือฉบับพากย์ใหม่โดยทีมพากย์หรรษา นำทีมพากย์โดย น้าติ่ง สุภาพ (Clint Eastwood และตัวละครสมทบรายล้อม),อารอง เค้ามูลคดี (Lee Van Cleef),กิ๊บ กริน (Gian Maria Volontè ผู้รับบท El Indio มหาโจรวายร้ายของเรื่อง) เสริมทัพด้วย ดำ ศุภสรณ์,ผึ้ง แวววิไล และ โอ้ ปัณฑิตา นักพากย์ขาประจำของทีมในเวลานั้น ที่มาร่วมแจมในบทสมทบ สำหรับการพากย์ของสามตัวละครหลัก ไม่มีอะไรต้องกังขา น้าติ่งมอบน้ำเสียงสุดเท่ให้ชายนิรนาม และหลากน้ำเสียงให้กับตัวละครสมทบ / อารอง ก็ถนัดมืออยู่แล้วสำหรับตัวละครที่มีมาด / ส่วนกิ๊บ กริน ก็สลัดมาดเสียงพากย์พระเอกสุดหล่อ For A Few Dollars More มาพากย์จอมวายร้ายได้สนิทใจ ว่าแล้ว ก็หยิบมาดูอีกรอบดีกว่า : )
พันเอกดักลาส มอร์ติเมอร์ (ลี แวน คลีฟ) และมอนโค (คลินต์ อีสต์วูด) ต่างก็เป็นนักล่าเงินรางวัล ทั้งคู่ตามล่าเอล อินดิโอ (จาน มาเรีย โวลอนเต) โจรปล้นธนาคารเพื่อเอาเงินรางวัล ทั้งคู่จึงตัดสินใจร่วมมือกันเพื่อโค่นเอล อินดิโอและแก๊งโจรของเขา ลี แวน คลีฟทำให้หนังเรื่องนี้เป็นหนังคาวบอยตะวันตกที่ยอดเยี่ยม เขาไม่ได้เก่งแค่เท่าคลินท์เท่านั้น ในหลายๆ ด้าน เขาเล่นเป็นตัวละครที่ยอดเยี่ยม ตัวละครของเขามีทั้งความลับและปริศนา คลินท์เล่นเป็นตัวละครที่เรียบง่ายกว่ามาก สำหรับฉันแล้ว หนังเรื่องนี้ดีกว่า ‘A Fistful of Dollars’ ในไตรภาคนี้ เรื่องราวมีความเป็นสัญลักษณ์มากกว่า ชัดเจนกว่า ตัวละครมีมิติมากกว่า
การแสดงอันยอดเยี่ยมของนักแสดงระดับเฮฟวี่เวทสามคน ได้แก่ จาน มาเรีย โวลอนเต้ และลี แวน คลีฟ ซึ่งน่าเสียดายที่ทั้งคู่ไม่ได้รับโอกาสแสดงในภาพยนตร์คุณภาพอีกมากนักหลังจากเรื่องนี้ และคลินท์ อีสต์วูด ร่วมกับการกำกับที่กระชับ การตัดต่อ การถ่ายภาพ และดนตรีประกอบที่ชวนติดตามและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว (โดยเอ็นนิโอ มอร์ริโคเนผู้ยิ่งใหญ่) ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้โดดเด่นอย่างแท้จริง (ดนตรีประกอบแทบจะเป็นตัวละครหลักในภาพยนตร์เรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ) ผลงานของเซอร์จิโอ ลีโอเน่เรื่องนี้มีรูปแบบที่โดดเด่นและมีเรื่องราวที่น่าสนใจและตรึงใจอย่างไม่รู้จบซึ่งสร้างความประหลาดใจจนถึงตอนจบ นอกจากนี้
เรายังได้ชื่นชอบฮีโร่ร่วมเรื่องอย่างแวน For A Few Dollars More คลีฟและอีสต์วูดจริงๆ เราอยากเป็นเพื่อนและเลียนแบบพวกเขา โวลอนเต้ประเมินค่าไม่ได้ในบทบาทตัวร้ายที่ชั่วร้าย การแสดงสีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหลงตัวเองและความรู้สึกสุขสันต์ที่แปลกประหลาดซึ่งไม่มีใครเทียบได้ในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ สำหรับเราแล้ว แม้ว่าเขาจะขัดแย้งกับผู้กำกับลีโอนและไม่ชอบแนวตะวันตก แต่การแสดงของโวลอนเต้ก็เหนือกว่าแนวภาพยนตร์และสามารถเทียบเคียงได้กับตัวร้ายที่แสดงได้ดีที่สุดจากภาพยนตร์กระแสหลักเรื่องอื่นๆ โวลอนเต้ทำให้ตัวละครของเขามีความสมจริงและมีความเข้มข้นที่ไม่ค่อยเห็นในหนังหลายๆ
เรื่อง แต่แวน คลีฟก็ทำได้เช่นกัน ซึ่งผลงานของเขาในภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ยอดเยี่ยมมาก คุณอาจคิดว่าผู้สร้างภาพยนตร์คนอื่นๆ จะรีบเลือกแวน คลีฟให้มารับบทสำคัญหลังจากภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่เปล่าเลย แปลกมาก แม้ว่าบางคนอาจตั้งคำถามถึงความรุนแรงที่ไร้เหตุผลในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ความจริงก็คือตะวันตกที่แท้จริงนั้นรุนแรงยิ่งกว่า และความรุนแรงมักจะตามอำเภอใจและเกิดขึ้นโดยสุ่มมากกว่า เช่นเดียวกับผลงานศิลปะอันยิ่งใหญ่ทุกเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เคยเก่าสำหรับฉันเลย ฉันมักจะดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าเสมอ เพราะมันมีความลึกซึ้งและซับซ้อนมาก จนเผยให้เห็นตัวเองมากขึ้นทุกครั้งที่ดู
ผู้กำกับชาวอิตาลี Sergio Leone ได้เปลี่ยนโฉมหน้าของภาพยนตร์แนวตะวันตกในปี 1964 เมื่อเขาแนะนำภาพยนตร์ที่ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ “Spaghetti Western” ด้วยผลงานที่ยอดเยี่ยมอย่าง “Per un Pugno di Dollari” (“A Fistful of Dollars”) ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เพียงแต่ดูดุดัน รุนแรง และสมจริงมากขึ้นเท่านั้น แต่ตัวละครในภาพยนตร์แนวตะวันตกของ Leone ยังกลายเป็นผู้ชายที่มีความซับซ้อนและมีจรรยาบรรณที่ซับซ้อนและคลุมเครือ ซึ่งแตกต่างอย่างมากจากภาพยนตร์แนวตะวันตกที่มีศีลธรรมอันชัดเจนและชัดเจนแบบคลาสสิก “Per Qualche Dollaro in più” (“For a few dollars more”) คือตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของทั้งหมดนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นผลงานชิ้นเอกที่ทรงพลัง ดิบ และไร้ความปราณีที่ก้าวข้ามแนวภาพยนตร์ประเภทเดียวกันและกลายมาเป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งตลอดกาล
“For a Few Dollars More” เป็นภาคที่สองในไตรภาค “Dollars” (ภาพยนตร์ชุดที่กำกับโดย Leone ที่มีสไตล์เดียวกัน) เป็นเรื่องราวของชายสองคนที่มีความแตกต่างกันแต่มีความคล้ายคลึงกันมาก Manco (Clint Eastwood) และ Colonel Douglas Mortimer (Lee Van Cleef) เป็นนักล่าเงินรางวัลสองคนที่ตามล่าอาชญากรที่ชื่อ “El Indio” (Gian Maria Volontè) พันธมิตรที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้เกิดขึ้นระหว่างหมาป่าโดดเดี่ยวทั้งสองเมื่อพวกเขาตัดสินใจที่จะร่วมมือกันและแบ่งรางวัล แต่ฆาตกรทั้งสองตามล่า “Indio” ด้วยเหตุผลเดียวกันหรือไม่
ภาพยนตร์ที่เขียนโดย Fulvio Morsella และ Sergio Leone เองนั้นมีลักษณะเด่นคือจรรยาบรรณที่ซับซ้อนที่ตัวละครหลักปฏิบัติตาม พวกเขาไม่ใช่ฮีโร่ที่สมบูรณ์แบบในหนังคาวบอยคลาสสิกอีกต่อไป ทั้ง Manco และ Colonel ต่างก็มีทัศนคติ แรงจูงใจ และจุดมุ่งหมายที่พัฒนามาอย่างดี พวกเขาไม่ใช่คนดีหรือคนเลวโดยสิ้นเชิง พวกเขาแค่เป็นคนจริงเท่านั้น เรื่องราวดำเนินไปอย่างมีจังหวะและจังหวะที่ดี อาจเป็นภาพยนตร์ไตรภาคที่มีโครงสร้างดีที่สุดและติดตามได้ง่ายที่สุด นอกจากนี้ยังเป็นภาพยนตร์ที่แสดงถึงองค์ประกอบของภาพยนตร์สปาเกตตี้เวสเทิร์นได้ดีที่สุด
ในด้านสไตล์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงยึดตามแบบแผนที่ภาพยนตร์เรื่องก่อนของลีโอน แต่ได้ยกระดับไปอีกขั้น การใช้การถ่ายภาพแบบเรียบง่ายและดนตรีประกอบอันยอดเยี่ยมของเอ็นนิโอ มอร์ริโคนช่วยเสริมวิสัยทัศน์ที่สมจริงของลีโอนเกี่ยวกับภาพยนตร์เวสเทิร์นและกำหนดนิยามใหม่ของแบบแผนของประเภทนี้ได้อย่างสมบูรณ์ “For a Few Dollars More” เป็นเรื่องราวความรุนแรงของนักล่าสองคน และในเชิงภาพ ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดอารมณ์เดียวกับที่ตัวละครรู้สึก For A Few Dollars More ไม่มีตำนานอีกต่อไป ภาพยนตร์เวสเทิร์นไม่เคยให้ความรู้สึกสมจริงเช่นนี้มาก่อน
การแสดงที่ยอดเยี่ยมของคลินท์ อีสต์วูดในบทแมงโกมีความสำคัญมากต่อความสำเร็จของภาพยนตร์ เนื่องจากเขาเป็นผู้พาผู้ชมผ่านโลกใหม่ที่กล้าหาญนี้ อย่างไรก็ตาม ดาวเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้คือลี แวน คลีฟในบทพันเอกมอร์ติเมอร์ ในการแสดงที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งของเขา แวน คลีฟสามารถแสดงได้อย่างทั้งน่ากลัวและน่าสนใจ ทำให้บทภาพยนตร์อันยอดเยี่ยมของลีโอเน่มีชีวิตชีวาขึ้นด้วยพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม จิอาน มาเรีย โวลอนเต รับบทอินดิโอ เสริมด้วยพรสวรรค์ทั้งสองในบทอาชญากรคลั่งไคล้ที่มีอดีตอันมืดมน เขาคือคู่หูที่สมบูรณ์แบบของหมาป่าโดดเดี่ยวทั้งสองตัว
เป็นภาพยนตร์ที่แทบจะไร้ที่ติ เพราะทุกชิ้นส่วนของปริศนาถูกจัดเรียงอย่างเข้าที่เข้าทางเพื่อสร้างภาพที่ยอดเยี่ยมและน่าจดจำ ปัญหาเล็กน้อยเพียงอย่างเดียวคือเสียงพากย์ แต่โชคดีที่ยังคงเหนือกว่าภาพยนตร์อิตาลีเรื่องอื่นๆ ในช่วงเวลาเดียวกัน และไม่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เสียหาย แฟนๆ จะเถียงกันเสมอว่าภาพยนตร์สามเรื่องใน “ไตรภาค” เรื่องใดดีที่สุด และแม้ว่าโดยส่วนตัวแล้ว ฉันชอบ “The Good, the Bad and the Ugly” มากกว่าเรื่องนี้ แต่ก็เป็นเพียงเรื่องของรสนิยมส่วนบุคคลเท่านั้น เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้ก็สมบูรณ์แบบไม่แพ้เรื่องนั้น ภาพยนตร์คลาสสิกที่แท้จริงที่เปลี่ยนโฉมหน้าของภาพยนตร์คาวบอยตามที่เรารู้จัก 10/10
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Boy Kills World (2024) แค้นนี้ที่รอคิวล์
Werewolves (2024) คนหอนกลายพันธุ์
