Fifty Shades of Grey (2015) ฟิฟตี้ เชดส์ ออฟ เกรย์
เรื่องย่อ
เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากนวนิยายระดับเบสต์เซลเลอร์อันดับที่ 1 ของ อี แอล เจมส์ Fifty Shades of Grey ซึ่งเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่าง คริสเตียน เกรย์ มหาเศรษฐีหนุ่มวัย 27 ปีและอนาสตาเซียสตีลนักศึกษาสาวและต่อเนื่องไปยังอีก 2 เล่ม คือ Fifty Shades Darker (ฟิฟตี้ เชดส์ ออฟ ดาร์กเกอร์) และ Fifty Shades Freed (ฟิฟตี้ เชดส์ ออฟ ฟรีด) ได้ล้วงลึกถึงความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นขึ้นระหว่าง ทั้งคู่ ภาพยนตร์นำแสดงโดย เจมี่ ดอร์แนน รับบทเป็น คริสเตียน เกรย์ และ ดาโกต้า จอห์นสัน
ผู้กำกับ
- Sam Taylor-Johnson
บริษัท ค่ายหนัง
- Focus Features
นักแสดง
- Dakota Johnson
- Jamie Dornan
- Jennifer Ehle
- Eloise Mumford
- Victor Rasuk
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ฉันไม่เคยตั้งใจจะดู Fifty Shades of Grey เลย…ไม่มีเลย อย่างไรก็ตาม เมื่อ IMDB ปรับปรุงรายชื่อภาพยนตร์ 100 อันดับแรกเมื่อไม่นานนี้ และฉันเห็นภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในรายชื่อแล้ว ฉันรู้สึกว่าต้องดูให้ได้ ท้ายที่สุดแล้ว ฉันคอยตรวจสอบรายชื่ออยู่ตลอดเวลาเพื่อดูว่ามีเรื่องใหม่อะไรเพิ่มเข้ามาบ้าง เพื่อที่ฉันจะได้ดูมันได้ ฉันชอบดูหนังห่วยๆ บ้างเป็นครั้งคราว… หนังเหล่านี้อาจสนุกและตลกโดยไม่ได้ตั้งใจก็ได้ “Fifty Shades” แตกต่างจากภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ในรายชื่ออย่างมาก (ยกเว้น “The Last Airbender”) ตรงที่มันประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายและมีคนจำนวนมากชอบมัน… แม้ว่าคะแนน 4.1 ใน IMDB จะต่ำมาก… ทำให้เป็นภาพยนตร์ที่ทั้งรักทั้งเกลียด
Anastasia Steele (ชื่อดีใช่ไหมล่ะ) เป็นผู้หญิงที่ไม่ค่อยฉลาด… และฉันขอโทษด้วยที่อธิบายเธอได้ถูกต้องก็ต่อเมื่อไม่มีคำใดจะอธิบายเธอได้ดีไปกว่านี้แล้ว เมื่อเธอไปสัมภาษณ์นักธุรกิจใหญ่ คริสเตียน เกรย์ เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ไม่เตรียมตัวแม้แต่น้อย และถามคำถามธรรมดาๆ กับเขาเท่านั้น เธอดูค่อนข้างน่าเบื่อและไม่มีบุคลิก และยากที่จะเห็นสิ่งที่เขาเห็นในตัวเธอ อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเช่นนี้ เกรย์กลับหมกมุ่นอยู่กับเธออย่างอธิบายไม่ถูก ในบางแง่
เขาดูเหมือนเป็นคนดี เช่น เข้ามาช่วยเธอตอนที่เธอเมาในคลับเต้นรำไม่นานหลังจากการพบกันครั้งนี้ แต่ในหลายๆ แง่ เขาแสดงท่าทางมากมายจนทำให้เขาไม่ปกติเลย…และค่อนข้างน่าขนลุกและอาจเป็นอันตรายมาก เขาควบคุมทุกอย่างได้อย่างเหลือเชื่อ และเมื่อเขาเมา เขาก็พูดว่า “ถ้าคุณเป็นของฉัน คุณจะนั่งไม่ได้เลยเป็นสัปดาห์” พูดอีกอย่างก็คือ เพราะเขาเมาและประพฤติตัวโง่เขลา เขาจะตบเธอจนแหลกละเอียด! จากนั้นเขาก็ให้เธอลงนามในข้อตกลงไม่เปิดเผยข้อมูล โดยระบุว่าเธอจะไม่บอกใครเกี่ยวกับเขา!! ในไม่ช้า พวกเขาก็เริ่มต้นความสัมพันธ์แบบ S&M ที่แปลกประหลาด… และนั่นคือตอนที่ภาพยนตร์เผยให้เห็นความเปลือยเปล่ามากมาย แม้ว่ามันจะเป็นแบบอ่อนโยนก็ตาม แต่เขาชัดเจน… นี่ไม่ใช่ความรัก และเขาไม่ต้องการใกล้ชิดกับใคร… และเขาไม่ต้องการนอนกับเธอจริงๆ… แค่ทำตามใจตัวเองกับเธอ
สิ่งที่ฉันพบว่าแปลกประหลาดเกี่ยวกับปรากฏการณ์ “Fifty Shades” ทั้งหมดก็คือ ในศตวรรษที่ 21 การกระทำของทั้ง Anastasia และ Christian เป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับสิ่งที่สังคมบอกเราว่าผู้คนควรเป็นหรือความโรแมนติกควรเป็นอย่างไร ไม่มีความโรแมนติกเลยจริงๆ… และเขาไม่ต้องการออกเดทกับเธอ ไม่ใช่แค่แง่มุมของ S&M เท่านั้นที่ฉันพบว่าน่ารำคาญ… แต่เป็นเพราะคุณมีผู้ชายที่ครอบงำผู้หญิงและควบคุมเธอ และเธอก็เฉยเมยและทำทุกอย่างที่เขาพูด
ความต้องการของเธอก็ไม่ได้สำคัญเป็นพิเศษ และเขาต้องการควบคุมทุกแง่มุมในชีวิตของเธอ และบุกเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ของเธอเมื่อเธอไม่อยู่บ้าน นี่ไม่ใช่แนวคิดของสตรีนิยมในปัจจุบัน…อย่างน้อยก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนพูดว่าพวกเขาต้องการในความสัมพันธ์ ฉันไม่เข้าใจความแตกต่างนี้…หรือไม่เข้าใจว่าทำไมผู้คนถึงชอบหนังสือและภาพยนตร์…แต่กลับอ้างว่าเกลียดมันด้วย! ฉันยังกังวลว่าภาพยนตร์แบบนี้จะปูทางไปสู่การข่มขืนในเดท เพราะในหนังเรื่องนี้ควรจะเป็นแนวโรแมนติก…แต่ในชีวิตจริง มันอาจทำให้คุณติดคุกได้ แปลกดี
แม้ว่าฉันจะพบว่าข้อความนั้นแปลกและอาจเป็นอันตราย และการเขียนก็ดูโง่เขลาเป็นบางครั้ง แล้วด้านเทคนิคของภาพยนตร์เรื่องนี้ล่ะ? ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการขัดเกลาอย่างดี มีดนตรีประกอบที่ไพเราะและเหมาะสมมาก การถ่ายภาพยอดเยี่ยม และมีศิลปะมาก ด้วยเหตุผลเพียงข้อนี้เพียงอย่างเดียว แม้ว่าฉันจะไม่ชอบหรือเคารพข้อความนั้น แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้สมควรได้รับคะแนนมากกว่าสองสามดาวบน IMDB
แม้ว่าจะมีเนื้อหาที่ซาดิสม์และมาโซคิสม์ที่น่ารังเกียจ Fifty Shades of Grey แต่การดัดแปลงภาพยนตร์จากหนังสือขายดีแนวอีโรติกของผู้เขียน E.L. James เรื่อง “Fifty Shades of Grey” ถือเป็นภาพยนตร์ที่เคร่งครัดมาก ฉันพูดแบบนี้ได้เพราะฉันอ่านหนังสือเล่มนี้จบไปแล้วสิบบทก่อนที่จะได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้ใน Universal Pictures ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง “Nowhere Boy” อย่าง Sam Taylor-Johnston และผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง “Saving Mr. Banks” อย่าง Kelly Marcel ได้ทำให้นวนิยายของ James ดูสะอาดขึ้นและกลายเป็นเทพนิยายเรื่อง “Cinderella” ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเจ้าชายผู้มั่งคั่งและนักประพันธ์วรรณคดีอังกฤษผู้คลั่งไคล้หนังสือ
ไม่สำคัญหรอกว่าผู้กำกับ Sam Taylor-Johnston จะเป็นผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย Johnston และ Marcel ได้สร้างสรรค์ภาพยนตร์ที่มีฉากเซ็กส์จำลองที่ไม่มีความเร่าร้อนและตัวละครกระดาษแข็งที่ไม่มีวิญญาณ โปรดทราบว่า “Fifty Shades of Grey” ไม่ได้แย่เท่ากับภาพยนตร์เรื่อง “Addicted” ที่ดูไม่เป็นมืออาชีพ จอห์นสตันจัดฉากเซ็กส์หลายฉาก โดยที่นักแสดงสาวดาโกต้า จอห์นสัน เผยเพียงหน้าอกของเธอ ขณะที่เจมี่ ดอร์แนน นักแสดงหนุ่มโชว์หน้าท้องและบั้นท้ายที่ปั้นแต่งมาอย่างประณีตเพียงเล็กน้อย สาวๆ
ที่หวังว่าจะได้เห็นอวัยวะเพศชายจะต้องผิดหวังอย่างมาก เพราะ “Fifty Shades” เป็นเรต R แทนที่จะเป็น NC-17 เช่นเดียวกับ “Shame” (2011) และ “The Lover” (1992) ที่มีฉากเปลือยอกให้เห็นชัดเจน เมื่อเทียบกันแล้ว แทบจะไม่มีฉากที่ไม่เหมาะสมเกิดขึ้นเลยจนกว่าจะถึงฉากจบ คุณจะไม่เห็นฉากเซ็กส์ที่เปียกโชกด้วยเทียนไขในภาพยนตร์เรื่อง “Body of Evidence” (1993) ของมาดอนน่า ฉากเซ็กส์ในอ่างล้างจานระหว่างไมเคิล ดักลาสและเกล็นน์ โคลสใน “Fatal Attraction” หรือฉาก “Last Tango in Paris” ที่โด่งดัง ซึ่งมาร์ลอน แบรนโดแสดงสดกับมาเรีย ชไนเดอร์ด้วยเนยก้อนหนึ่ง
การดัดแปลงนวนิยายสองเล่มของเจมส์ในลำดับต่อมาอาจทำให้ผู้ชมมองข้ามแนวทางที่ถือตัวได้ หลังจากที่ผู้บริหารของ Universal Studio ได้วิเคราะห์ถึงความอดทนของผู้ชม โดยรวมแล้ว ภาพยนตร์อนาสตาเซียในไตรภาคนี้ไม่น่าจะทำให้ใครสนใจ อนาสตาเซีย สตีล (ดาโกตา จอห์นสตัน จากเรื่อง The Five Year Engagement) เป็นสาวผมสีน้ำตาลอ่อนที่ขี้อาย บริสุทธิ์ และมีดวงตาใสซื่อ เธอเรียนเอกวรรณคดีอังกฤษที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐวอชิงตัน
และทำงานในร้านฮาร์ดแวร์ เธออยู่ร่วมอพาร์ตเมนต์กับเคท คาเวนาห์ Fifty Shades of Grey (เอลอยส์ มัมฟอร์ด จากเรื่อง In the Blood) เพื่อนสนิทของเธอ ผมบลอนด์ ซึ่งรับหน้าที่เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ของมหาวิทยาลัย เมื่อเรื่องราวคลี่คลาย เคทผู้เศร้าโศกและสวมชุดนอนกำลังต่อสู้กับอาการหวัด เคทชักชวนอนาสตาเซียให้ช่วยเธอทำงานหนังสือพิมพ์ เธอส่งเธอไปสัมภาษณ์คริสเตียน เกรย์ มหาเศรษฐีโสด (เจมี่ ดอร์แนน จากเรื่อง Marie Antoinette) ผู้ปกครองอาณาจักรองค์กรขนาดใหญ่ โดยพื้นฐานแล้ว คริสเตียนคือบรูซ เวย์นแห่งการถูกตีก้น เด็กกำพร้าที่รอดชีวิตจากการตายของแม่ที่ติดยา
คริสเตียนมีเงินมากมาย แต่เขาเก็บงำความลับอันดำมืดเอาไว้ เมื่อเธอเข้าไปใน “บ้านแห่งเกรย์” แอนาสตาเซียก็รู้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับเขา แอนาสตาเซียวิตกกังวลเกี่ยวกับงานที่ได้รับมอบหมาย จึงทำตัวซุ่มซ่ามเมื่อเข้าไปในสำนักงานของเกรย์ ทันทีที่เธอก้าวผ่านธรณีประตู เธอก็สะดุดล้มและทรุดตัวลงคุกเข่า เมื่อรู้ว่าเธอไม่ได้สร้างความประทับใจที่ดีที่สุด แอนาสตาเซียจึงฟื้นคืนความมั่นใจและเริ่มสัมภาษณ์ ในตอนแรก คริสเตียนแสดงท่าทีเย็นชาต่อเธอ แต่เขาก็ละลายเมื่อพวกเขาเริ่มคุยกัน คริสเตียนพบว่าวิธีที่แอนาสตาเซียกัดริมฝีปากของเธอนั้นน่าดึงดูดจนเขาไม่อาจต้านทานการนัดหมายครั้งต่อไปได้ คำถามบางข้อของเคททำให้แอนาสตาเซียตกใจ โดยเฉพาะเมื่อเธอซักไซ้เศรษฐีผู้นี้เกี่ยวกับรสนิยมทางเพศของเขา หนุ่มโสดตลอดชีวิตที่ไม่เคยถูกถ่ายรูปในที่สาธารณะกับผู้หญิงเลย
สร้างขึ้นจากหนังสือที่เขียนได้แย่มาก ดังนั้น ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมบางคนถึงคิดว่าจะสร้างหนังดีๆ จากหนังสือได้ จริงๆ แล้ว ฉันไม่คิดว่าจะมีใครเชื่อว่าพวกเขาสามารถสร้างหนังดีๆ ได้ ผู้สร้างต้องการแค่รายได้ที่เข้ามาจากทุกคนที่อ่านหนังสือนี้ด้วยเหตุผลบางอย่างที่รู้เพียงแต่ตัวพวกเขาเอง ฉันมีตั๋วฟรีและฉันต้องไปเพื่อทำเรื่องราวเกี่ยวกับหนังสือ ฉันไม่ได้ทำเรื่องราวเกี่ยวกับหนังสือ โอเค นี่คือปัญหา Fifty Shades of Grey และนี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจ เราไม่รู้ว่าอะไรดีหรือยอดเยี่ยมอีกต่อไป
ฉันไม่ใช่สาวกของ Ayn Rand แต่ใน The Fountainhead เธอทำนายไว้ว่าความธรรมดาจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น ความธรรมดาจะถูกมองว่ายอดเยี่ยมและเป็นบรรทัดฐานที่เราตั้งเป้าเอาไว้ มีเหตุผลเพียงว่าในตอนนี้ บางสิ่งไม่สามารถไปถึงระดับที่น่าเศร้าได้ นี่ไม่ใช่เรื่องธรรมดา มันน่าสมเพช ฉันไม่เชื่อว่าจะมีคนชมนักแสดง แต่ฉันสามารถชมได้ เพราะพวกเขายอมรับความธรรมดาได้แล้ว สิ่งหนึ่งที่ฉันต่อสู้ด้วยใจจริง มีปัญหาอีกอย่างหนึ่ง หนังสือห่วยมาก
เพื่อที่จะชอบมันได้ คนเราต้องใช้จินตนาการของตัวเอง ความสำเร็จของหนังสือเล่มนี้อยู่ที่แง่มุมของจินตนาการ บางครั้งจินตนาการมีพลังมากกว่าสิ่งอื่นใด และสามารถมอบประสบการณ์ทางเพศให้คุณได้ หนังเรื่องนี้ไม่ได้เติมเต็มจินตนาการที่ไร้สาระที่สุด ไม่ต้องพูดถึงคนที่จินตนาการสุดเหวี่ยงและสร้างสรรค์ จินตนาการเดียวที่หนังเรื่องนี้มอบให้คุณได้คือความเร็วที่คุณสามารถออกจากโรงหนังได้ มีคนรอบๆ ตัวฉันหัวเราะ คนที่ไม่ได้ออกไป และจากสิ่งที่ฉันพบในล็อบบี้ พวกเขาเรียกร้องและเอาเงินคืนมา ครั้งสุดท้ายที่คุณเห็นคนออกจากโรงหนังกลางคันคือเมื่อไหร่ ฉันไม่แน่ใจว่าเคยดูหรือเปล่า และฉันเดาว่าฉันไปดูหนังนานกว่าพวกคุณหลายคน
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Silent Love (2024) สื่อภาษาใจไปถึงเธอ
We Live in Time (2024) เวลานั้นฉันและเธอ
Mr. Bachchan (2024) ปฏิบัติการปราบทุจริต
