Dirty Ho (1979) ไอ้เณรยอดเทวฤทธิ์

เรื่องย่อ

ท่านเศรษฐีหวังฉินจิ้น รู้สึกชอบพอโฮฉี อยากได้เขาเป็นลูกน้อง แต่โฮไม่ยอม ในขณะที่องค์จักรพรรดิคังซี ตัดสินใจเลือกรัชทายาท ซึ่งแท้จริงแล้วเศรษฐีหวังคือองค์ชาย 11 แต่องค์ชาย 4 อยากขึ้นครองบัลลังก์ จึงคิดกำจัดหวัง เมื่อโฮรู้ความจริงเขาจึงยอมเป็นศิษย์หวัง และเรียนกังฟูจากเขา

ผู้กำกับ

หลิว เจียเหลียง

ผู้จัดจำหน่าย

Shaw Brothers

นักแสดง

กอร์ดอน หลิว
หวัง ยี่
หวัง หลุงเว่ย

โปสเตอร์หนัง

Dirty Ho (1979) ไอ้เณรยอดเทวฤทธิ์

รีวิวหนัง

the_grip

10/10
ความฮาและฉากแอ็กชั่น
กอร์ดอน หลิว สุดคลาสสิก… ไม่เพียงแต่มีหนวดเท่านั้น แต่ฉากต่อสู้ของเขาก็ยอดเยี่ยมมาก

หากคุณเป็นแฟนของ Shaw Bros. หรือ Gordon Liu เรื่องนี้ไม่ควรพลาด เรื่องนี้ฉายเป็นหนังตลกผสมกังฟู ไม่ใช่สลับกัน และก็ยอดเยี่ยมมาก

Jeremy_Urquhart

6/10
ไม่ชอบ แต่สนุกดีในบางส่วน

รู้สึกว่าเน้นไปที่ความตลกมากกว่าแอ็คชั่น และบางทีความตลกก็ถ่ายทอดออกมาได้ไม่ดี หรือบางทีฉันก็ออกนอกเรื่องไปหน่อย เพราะฉันไม่เข้าใจอารมณ์ขันในฉากนี้จริงๆ (ซึ่งฉันคิดว่าควรจะตลก)

ถ้าใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉากที่คนทะเลาะกันขณะสนทนาและพยายามทำให้ดูเหมือนว่าไม่ได้ต่อสู้กัน ฉันอยากรู้มาก ฉันแค่ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉากศิลปะการต่อสู้แบบดั้งเดิมบางฉากก็ถือว่าน่าพอใจ โดยเฉพาะช่วง 20 นาทีสุดท้ายนั้นยอดเยี่ยมมาก (ฉากนี้เปลี่ยนจากความเร็วปกติเป็นสโลว์โมชั่นเป็นความเร็วปกติก่อนที่ Zack Snyder จะทำให้เป็นที่นิยมหลายสิบปี)

โดยรวมแล้วไม่แย่ แต่ฉันเศร้าเล็กน้อยที่ไม่เข้าใจหรือชื่นชมสิ่งที่หนังต้องการจะทำในบางจุด

tjopau

หลักฐานที่พิสูจน์ว่าภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้สามารถมีความลึกซึ้งได้

หากใครคิดว่าภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้เป็นการหลีกหนีจากความเป็นจริงอย่างแนบเนียน มีการใช้ความรุนแรงเพียงเล็กน้อย Dirty Ho ก็เป็นตัวอย่างที่ดีว่าภาพยนตร์เหล่านี้สามารถเป็นเช่นไรได้ แม้แต่จากมุมมองของฉากต่อสู้ การต่อสู้แบบ “ปลอมตัว” สองครั้งขณะดื่มไวน์และชื่นชมของเก่าก็ได้รับการออกแบบท่าเต้นได้ดีไม่แพ้การต่อสู้ครั้งก่อนและหลังจากนั้น

อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าชายและโฮนั้นจงใจและซับซ้อนมาก เจ้าชายซึ่งเป็นชาวแมนจูจึงถูกชาวจีนทางใต้มองด้วยความสงสัยอย่างมาก (หรืออาจถึงขั้นเป็นศัตรูกัน) ตลอดทั้งเรื่อง เจ้าชายเป็นแบบอย่างของขงจื๊อที่ดี มีความรู้เกี่ยวกับศิลปะชั้นสูง ไวน์ และของเก่าทุกประเภท โฮเป็นคนหยาบคาย หยาบคาย และรุนแรงต่อเจ้าชาย แต่คุณธรรมอันสูงส่ง (และเป็นเอกลักษณ์ของจีน) ของเจ้าชายในที่สุดก็โน้มน้าวใจเจ้าชายให้รับใช้พระองค์
นี่ไม่เพียงแต่เป็นความแตกต่างที่ชัดเจนจากภาพยนตร์ฮ่องกงส่วนใหญ่ ซึ่งราชวงศ์แมนจูมักจะถูกพรรณนาในเชิงลบในฐานะผู้รุกรานจากต่างประเทศที่โหดร้าย Dirty Ho มอบความสมดุลให้กับเรื่องนี้ จริงๆ แล้วในบางแง่แล้ว แสดงให้เห็นถึงวิธีการที่ราชวงศ์แมนจู (ชิง) ซึ่งเดิมทีเป็นราชวงศ์ต่างชาติและสำหรับชาวจีนแล้วเป็นคนโหดร้าย ในไม่ช้าก็ถูกกลืนกลายจนกลายเป็นคนจีนมากกว่าคนจีน

และนอกเหนือจากนั้น ยังเป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ที่สร้างสรรค์อย่างยอดเยี่ยม โดยมีฉากฝึกซ้อมตามปกติและฉากต่อสู้ที่มีสไตล์ที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่งในช่วงเครดิตเปิดเรื่อง

Pjtaylor-96-138044

7/10
ฉันดูเรื่องนี้เพราะชื่อเรื่องหรือเปล่า ใช่ ฉันเสียใจไหม ไม่

‘Dirty Ho (1979)’ เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้เกี่ยวกับนักต้มตุ๋นหนุ่มที่พบว่าตัวเองติดหนี้บุญคุณกับผู้ชื่นชอบของเก่าที่มีอิทธิพลอย่างลึกลับ ทัศนคติที่เป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้านายใหม่ในตอนแรกของเขาเปลี่ยนไปในไม่ช้าเมื่อเขาตระหนักว่าเจ้านายใหม่เก่งกังฟูจริงๆ ภาพยนตร์แนวแอคชั่นผสมตลกเรื่องนี้มีทั้งอารมณ์ขันและความตื่นเต้นเท่าๆ กัน โดยมีการออกแบบท่าต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมซึ่งผสมผสานการต่อสู้ที่รวดเร็วกับมุกตลกสุดฮาได้อย่างลงตัวเพื่อสร้างฉากที่น่าจดจำอย่างแท้จริง ความคิดสร้างสรรค์ที่แสดงให้เห็นนั้นน่าประทับใจเกือบเท่ากับการแสดงกายภาพ โดยมีฉากที่เหมือนการเต้นรำที่กินเวลานานกว่าที่คุณจะคิดได้ (โดยที่ไม่ยืดยาวเลย) แม้ว่าเรื่องราวจะค่อนข้างอ่อนแอและตัวละครไม่ได้มีความลึกซึ้งนัก แต่ภาพยนตร์ก็รู้ดีว่าต้องการทำอะไร และทำได้อย่างยอดเยี่ยม คุณจะยิ้ม จากนั้นก็อ้าปากค้าง หัวเราะ และนึกสงสัยว่ามนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งสามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้เช่นนั้นได้อย่างไร ภาพยนตร์เรื่องนี้ยอดเยี่ยมมากสำหรับสิ่งที่เป็นอยู่ แม้ว่าจะไม่ได้สนุกไปกว่าประสบการณ์โดยรวมโดยรวมก็ตาม แฟนๆ ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้จะต้องประทับใจกับภาพยนตร์เรื่องนี้แน่นอน

ChungMo

10/10
บทกวีกังฟูที่ไม่มีใครเทียบได้

นี่เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ฝังแน่นอยู่ในใจคุณไปตลอดกาล เว้นแต่ภาพยนตร์กังฟูจะน่าเบื่อมาก แม้ว่าจะดูได้เฉพาะในทีวีที่ฉายไม่ชัด แต่ฉากต่อสู้ก็โดดเด่นออกมา Dirty Ho ถ่ายทำในช่วงปลายยุคทองของ Shaw Brothers Studios และถือเป็นภาพยนตร์แนวนี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุด การจัดฉากต่อสู้นั้นชวนหลงใหล และฉันใช้เวลาหลายชั่วโมงในการย้อนฉากเพื่อดูว่าผู้กำกับจัดวางกล้องและนักแสดงอย่างไร มันเหลือเชื่อมากที่การเคลื่อนไหวดำเนินไปอย่างไร ฉันท้าให้ใครก็ตามคิดอะไรบางอย่างที่ละเอียดอ่อนแต่เกินจริงอย่างฉากไวน์หรือฉากของเก่า ฉากใน “House of Flying Daggers” น่าประทับใจมาก แต่ทุกอย่างล้วนเป็นการใช้คอมพิวเตอร์ช่วยเสริมแต่ง กลเม็ดเดียวในเรื่องนี้คือสิ่งที่สามารถทำได้ด้วยการตัดต่อและการเคลื่อนไหวของกล้อง (โอเค อาจจะมีสายไฟสองสามเส้น) จะเห็นได้ว่างานส่วนใหญ่ทำโดยนักแสดงมากความสามารถ

เมื่อออกฉายอีกครั้งก็ซื้อเลย!