Dam 999 (2011) เขื่อนวิปโยควันโลกแตก
เรื่องย่อ
เรื่องราวหมุนรอบอาคารกลางในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งเป็นเขื่อนอายุ 100 ปีที่สร้างโดยชาวอังกฤษในช่วงที่ยังตกเป็นอาณานิคมในอินเดีย เช่นเดียวกับ Dam ตัวละครแต่ละตัวในหนังเรื่องนี้ ระงับอารมณ์ของตนไว้ด้วยเหตุผลหลายประการ ในที่สุด DAM ก็แตกสลายไปพร้อมๆ กับตัวละครที่ดึงดูดผู้ชมไปสู่จุดไคลแม็กซ์ที่น่าดึงดูด ตัวเลข 999 มีความสำคัญอย่างยิ่งในหน้าประวัติศาสตร์ของอินเดียในยุคอาณานิคมของอังกฤษ Dam 999 เรื่องราวเผยให้เห็นความจริงที่ปกปิดเกี่ยวกับตำนานและวิทยาศาสตร์เก่าแก่ของอินเดีย
ผู้กำกับ
- Sohan Roy
บริษัท ค่ายหนัง
- BizTV Network
นักแสดง
- Vinay Rai
- Joshua Fredric Smith
- Megha Burman
- Linda Arsenio
- Rajit Kapoor
- Vimala Raman
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
คำนำ: วันนี้ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้จาก ‘Sridar’ (โรงภาพยนตร์) ในระบบ 3 มิติ เนื่องจากเป็นภาพยนตร์โดยคน Kerala และเราประสบปัญหาเดียวกันนี้ที่ Kerala (เขื่อน Mullaperiyar) จึงมีความต้องการที่จะชมภาพยนตร์เรื่องนี้สูงมาก อ่านจากหนังสือพิมพ์ว่าบทภาพยนตร์ได้ส่งไปยังห้องสมุดรางวัลออสการ์ ดังนั้นโดยรวมแล้ว ความคาดหวังต่อภาพยนตร์เรื่องนี้จึงสูงมาก เรื่องราว: เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับตัวเลข Dam 999 ซึ่งมีความสำคัญมาโดยตลอด กะลาสีเรือสองคนกำลังกลับบ้าน ทั้งคู่มีปัญหาส่วนตัวของตนเอง ผู้กำกับพยายามเชื่อมโยงเขื่อนกับตัวละครในภาพยนตร์ อารมณ์ของพวกเขาถูกกักขังไว้เหมือนเขื่อน และในที่สุดเขื่อนก็พังลงพร้อมๆ กับที่อารมณ์ถูกเปิดเผยขึ้นด้วย ฉันสามารถเข้าใจเรื่องราวของ ‘Inception’ ได้ในครั้งเดียว แต่เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อน ไม่สามารถเชื่อมโยงกับผู้ชมได้
นักแสดง: การคัดเลือกนักแสดงทำได้แค่ประมาณว่า ‘อืม โอเค’ เท่านั้น ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองได้ แต่ไม่นับนักแสดงหลักแล้ว คนอื่นๆ ก็ขาดความเป็นมืออาชีพ ดูเหมือนว่าพวกเขาถูกสร้างมาเพื่อแสดง คุณรู้สึกได้ว่าคุณกำลังดูหนังอยู่ คุณไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในหนังได้ เพลง: ไม่มีเพลงประกอบที่โดดเด่นในภาพยนตร์เรื่องนี้ เพลงประกอบก็ไม่ค่อยดีนัก จริงๆ แล้วเราเคยดูหนังมาหลายเรื่องแล้ว แม้จะธรรมดา แต่ก็ทำให้รู้สึกดีกับเพลงประกอบ เพลงประกอบก็ไม่ได้น่าประทับใจเท่าไหร่
เมื่อไหร่ทีมงานภาพยนตร์จะหยุดโพสต์บทวิจารณ์ที่บอกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ยอดเยี่ยม ดีกว่า Titanic สร้างสรรค์กว่า Beautiful Mind กราฟิกเอาชนะปี 2012 และห่วยแตกอีกมากมาย นี่เป็นเพียงภาพยนตร์น่าเบื่ออีกเรื่องหนึ่ง เรื่องราวของเต่า กราฟิกแย่มาก และยังมีเรื่องราวหายนะที่แทบจะไม่มีเลยด้วยซ้ำ น่าเสียดายที่ Sohan Roy ใส่พล็อตย่อยมากเกินไป ทำให้พล็อตหลักดูหายไปในฝูงชน น่าเสียดายที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ควรจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับภัยพิบัติเขื่อน แต่เรากลับได้ภาพกราฟิกสามมิติที่สนุกสนาน ในที่สุดเขื่อนก็พัง แต่สายเกินไปหรือเปล่า โดยรวมแล้ว ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ เป็นภาพยนตร์หายนะที่เลวร้าย
หากคุณคาดหวังว่าจะมีเอฟเฟกต์ภาพแบบ ‘2012’ Dam 999 โปรดอย่าดูหนังเรื่องนี้ หากคุณคาดหวังว่าจะได้พบกับความตื่นเต้นจากสถานการณ์โกลาหลอย่างเช่นในเรื่อง ‘Armageddon’ โปรดอย่าดูหนังเรื่องนี้ หากคุณคาดหวังว่าจะพบกับโศกนาฏกรรมจากสถานการณ์ภัยพิบัติอย่างเช่นในเรื่อง ‘The day after tomorrow’ โปรดอย่าดูหนังเรื่องนี้ นี่เป็นหนังที่แตกต่างจากหนังประเภทอื่นๆ ซึ่งพูดถึงสถานการณ์ภัยพิบัติในรูปแบบที่แตกต่างออกไป
แม้ว่าจะไม่สามารถสร้างผลงานได้ดีเท่าที่ผู้กำกับ/คนเขียนบทคาดหวังไว้ก็ตาม… ข้อเสียหลักของหนังเรื่องนี้คือการคัดเลือกนักแสดงสำหรับบทบาทสำคัญ… อย่างแรกเลย ขอยกตัวอย่างตัวเอกของหนัง (Vinay) ซึ่งการแสดงของเขาแย่มาก… เขาขาดการแสดงออก และการแสดงที่ไม่เป็นธรรมชาติของเขาปรากฏให้เห็นชัดเจนตลอดทั้งเรื่อง! ภาพยนตร์ไม่ได้ระบุอะไรมากนักเกี่ยวกับเขื่อนแม้ว่าจะบรรยายถึงชีวิตของผู้คนรอบๆ เขื่อนในลักษณะที่น่าสนใจ(?) ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำได้ยอดเยี่ยมมากเนื่องจากใส่ใจทุกรายละเอียดเกี่ยวกับความงามของฉากในสถานที่ต่างๆ และเมื่อพูดถึงการแสดง ผู้ร้าย (ดูไร)
อยู่ในระดับที่เหนือกว่านักแสดงคนอื่นๆ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ การแสดงของเขาไร้ที่ติและเราไม่สามารถเรียกร้องอะไรจากเขาได้มากกว่านี้เนื่องจากบทภาพยนตร์ที่แย่ และเมื่อเรามาถึงส่วนของเอฟเฟกต์ภาพ ก็ถือว่าน่าสังเกตได้เมื่อพิจารณาว่านี่เป็นงานสร้างของอินเดียและไม่มีนักแสดงฮอลลีวูดชื่อดังด้านเอฟเฟกต์ภาพเข้ามาเกี่ยวข้อง ตัวละครหญิงหลัก 2 ใน 4 ตัวแสดงได้อย่างยุติธรรมกับบทบาทของตน นั่นก็คือ วิมาลา รามันและลินดา อาร์เซนิโอ
การแสดงของคนอื่นๆ Dam 999 ก็โอเคหรือต่ำกว่ามาตรฐาน ภาพยนตร์เรื่องนี้ขาดความเข้มข้น ซึ่งเป็นที่ต้องการส่วนใหญ่ในฉากเขื่อนระเบิด นอกจากนี้ การพรรณนาถึงความตายและเอฟเฟกต์หลังการถ่ายทำก็เหมือนกับว่าสิ่งเหล่านี้มีความสำคัญน้อยกว่า หนังเรื่องนี้.. จริงๆแล้วพระเอกตัวจริงอย่างเขื่อนจะเข้ามามีบทบาทในช่วงครึ่งหลังของหนังเท่านั้น… เรารู้สึกว่าไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเขื่อนหรือภัยพิบัติเขื่อนจะเป็นแค่กับข้าวเฉยๆ แต่เรื่องราวจะวนเวียนอยู่กับความรักที่สูญเสียไปของพระเอก… หนังเรื่องนี้สามารถเรตติ้งได้แค่ 6/10 นะ สำหรับเรานะ… 🙂
ชื่อเรื่องบอกว่า DAM โปสเตอร์บอกว่า DAM แต่ DAM อยู่ที่ไหนในหนัง ยกเว้นช่วง 4-5 นาทีที่น้ำทะลักผ่านเขื่อนและไหลเข้าเมืองใกล้เคียง ส่วนที่เหลือของหนังเป็นเรื่องราวความรักที่มีปัญหา ฉันคาดหวังไว้ว่าจะได้เห็นเอฟเฟกต์ 3 มิติที่ดี บางครั้งหนังอาจจะไม่ถึงมาตรฐาน แต่เอฟเฟกต์พิเศษและความรู้สึก 3 มิติทำให้คุณติดหน้าจอ แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ ตลอดทั้งเรื่อง ฉันนับและพูดได้ว่ามีเพียงสามกรณีเท่านั้นที่คุณรู้สึกว่าเป็นหนัง 3 มิติ หนึ่งคือเมื่อชื่อเรื่องกลายเป็น “A Sohan Roy Film” สองครั้งเมื่อชื่อเรื่องกลายเป็น “DAM 999” และสาม… (ลองหาดูเอง เพราะตอนนี้จิตสำนึกของฉันแทบแตกสลายเมื่อเขียนเรื่องแย่ๆ แบบนี้) โดยรวมแล้ว
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถสะท้อนถึงโศกนาฏกรรม ความเศร้าโศก หรือสถานการณ์ที่สิ้นหวังของผู้คนได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดเดาได้เมื่อเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้น ส่วนใหญ่เป็นเพราะภาพยนตร์ใช้เวลาทั้งหมดไปกับการถ่ายทอดความตึงเครียดระหว่างคู่รักที่ไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ด้วยเหตุผลทางโหราศาสตร์ แต่ผู้กำกับกลับล้มเหลวในการสร้างความผูกพันทางอารมณ์นั้นและถ่ายทอดให้ผู้ชมรู้สึกได้ สรุปแล้ว ฉันคิดว่าคุณสามารถชมภาพยนตร์เรื่องนี้ได้โดยไม่คิดอะไรมาก แต่ไม่ควรคาดหวังฉากที่ชวนขนลุก “ประสบการณ์ภาพ 3 มิติที่น่าตื่นตาตื่นใจ” (ตามที่ผู้โพสต์อ้าง) อย่าหวังอะไรทั้งสิ้น
สิ่งที่แย่ที่สุดเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ก็คือมันหลอกล่อให้คุณดูหนังเรื่องนี้โดยสัญญาว่าจะเป็นหนังหายนะในรูปแบบ 3 มิติ คุณคงคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคอมโบนี้ได้บ้าง อย่างไรก็ตาม คำตอบคือทุกอย่าง! Dam 999 ทำในสิ่งที่โปสเตอร์รายการ Morning Show น่ารังเกียจทำกับคุณ นั่นก็คือคำสัญญาว่าจะมีสาวเซ็กซี่ถอดเสื้อผ้าในภาพยนตร์ ซึ่งกลายเป็นเพียงการแสดงรักแร้ขนดกแบบ ‘กะพริบตาพลาด’ ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้เอฟเฟกต์ 3 มิติเพียง 3 นาที Dam 999 ซึ่งก็เป็นเพียงสิ่งที่คุณสามารถสร้างได้บนคอมพิวเตอร์ที่บ้านของคุณในปัจจุบัน การแสดงนั้นต่ำกว่ามาตรฐาน แทบจะเรียกว่าเป็นการแสดงตลก และให้เสียงเหมือนโฆษณาทีวีที่พากย์เสียงห่วยๆ ที่หลอกหลอนคุณในยามดึก น่าผิดหวัง
ก่อนอื่นเลย ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมถึงเลือกบทภาพยนตร์สำหรับห้องสมุดออสการ์ เรื่องราวนั้นน่าสนใจและเต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกมากมาย แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่สิ่งที่สามารถถือเป็นแหล่งข้อมูลสำหรับนักศึกษาในวงการภาพยนตร์ทั่วโลกได้ สโลแกนของ บ่งบอกถึงแนวคิดแบบอินเดียโบราณเกี่ยวกับนาวาราสะหรืออารมณ์ของมนุษย์ทั้งเก้าอย่างที่ปรากฏในบทภาพยนตร์ แต่ฉันไม่พบสิ่งนั้นมากนักในเนื้อเรื่อง เพราะถ้ามองจากมุมนี้ ภาพยนตร์อินเดียส่วนใหญ่มักจะสร้างขึ้นโดยมีอารมณ์ของมนุษย์ทั้งเก้าอย่างนี้เท่านั้น
ประการที่สอง ในแง่หนึ่ง สื่อประชาสัมพันธ์ โปสเตอร์ และโฆษณาทั้งหมดล้วนนำเสนอเรื่องราวภัยพิบัติเขื่อนอย่างโดดเด่น แต่ในอีกแง่หนึ่ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เฉพาะช่วง 15-20 นาทีสุดท้ายเท่านั้น และส่วนที่เหลือจะเน้นไปที่ความรักและความสัมพันธ์ที่พัฒนาไประหว่างตัวละครต่างๆ และถ้าจะพูดตรงๆ ก็เป็นเรื่องราวความรักที่ซาบซึ้งและเจ็บปวดมากกว่าหนังแนวภัยพิบัติอย่างที่ผู้สร้างคิดไว้ ซึ่งยังคงเป็นปัจจัยหลักที่ส่งผลเสียต่อหนังเรื่องนี้ นอกจากนี้ ด้วยเหตุผลเดียวกันนี้ เสน่ห์ของภาพสามมิติในภาพยนตร์เรื่องนี้จึงไม่สามารถใช้ได้ โดยมีกราฟิกที่เหนือระดับเล็กน้อย ซึ่งได้รับเครดิตจากทีมงานด้านเทคนิคที่หลากหลายซึ่งรวมถึงชื่อต่างประเทศมากมาย
ดังนั้น ไม่มีอะไรใกล้เคียงกับสิ่งที่คุณเห็นในแคมเปญส่งเสริมการขายเลย ในแง่ของเนื้อหา ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อเรื่องที่อิงจากตัวละครสองตัวที่รักกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่สามารถเป็นคู่รักกันได้เนื่องจากชะตากรรมของตนเอง จนกระทั่งเกิดภัยพิบัติขึ้นและแยกพวกเขาออกจากกันตลอดกาล ความรักที่แท้จริงแต่ควบคุมได้ของพวกเขาเปรียบได้กับ DAM ที่แตกสลายในวันหนึ่งเนื่องจากแรงกดดันมหาศาล นักแสดงเป็นการผสมผสานระหว่างศิลปินชาวอินเดียและต่างประเทศที่ไม่สามารถมีส่วนสนับสนุนใดๆ ได้ด้วยการแสดงที่ธรรมดาของพวกเขา แต่ถึงกระนั้น ฉันก็พบสิ่งดีๆ สองสามอย่างในความพยายามอย่างจริงใจนี้ ดังตัวอย่างด้านล่างนี้:
ภาพยนตร์เรื่องนี้จะพาคุณไปสัมผัสกับวัฒนธรรมและสถานที่กลางแจ้งที่แตกต่างกันในอินเดียใต้ (รัฐเกรละ) พร้อมกับการแนะนำ AYURVED ซึ่งเป็นการบำบัดทางเลือกที่นุ่มนวล ซึ่งทำให้เกิดคำถามเชิงบวกมากมายเกี่ยวกับวิธีการแพทย์โบราณและทัศนียภาพอันสวยงามที่น่าดึงดูดของอินเดียใต้ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ แต่ฉันชอบแนวคิดในการใช้เพลง 3 เพลงในภาษาฮินดี อังกฤษ และเพลงหนึ่งเพลงในภาษาอินเดียใต้ (อาจเป็นภาษาทมิฬ) ในภาพยนตร์เรื่องนี้มาก ซึ่งนับว่าชาญฉลาดทีเดียว ในบรรดาการแสดงทั้งหมดที่ต่ำกว่ามาตรฐานถึงปานกลาง มีการแสดงหนึ่งที่คุ้มค่าแก่การกล่าวถึงซึ่งมาจาก Vimala Raman ที่รับบทเป็นหญิงสาวผู้เงียบขรึมและทุกข์ทรมานในฐานะเหยื่อหลักของชะตากรรมอันโหดร้ายของตัวเองได้อย่างยอดเยี่ยม ซึ่งควรค่าแก่การชื่นชมอย่างแน่นอน
