Blaze (2018) เบลซ
เรื่องย่อ
การหวนคิดถึงชีวิตและเวลาของ Blaze Foley ตำนานการแต่งเพลงที่ไม่ได้ร้องของขบวนการเพลง “เบลซ” Blaze แรงบันดาลใจจากชีวิตของ “Blaze” ตำนานการแต่งเพลงที่ไม่ได้ร้องของขบวนการดนตรีนอกกฎหมายของเท็กซัสซึ่งก่อให้เกิดคนที่ชอบ Merle Haggard และ Willie Nelson ภาพยนตร์เรื่องนี้ผสมผสานช่วงเวลาที่แตกต่างกันสามช่วงเวลาเข้าด้วยกัน
โดยเป็นการถักเปียในอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของ Blaze ในรูปแบบจินตนาการใหม่ ต่างฝ่ายต่างสำรวจเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของเขากับซีบิล โรเซน; คืนสุดท้ายที่มืดมิดบนโลก และผลกระทบของเพลงและความตายของเขาที่มีต่อแฟนๆ เพื่อนฝูง และศัตรูของเขา โครงเรื่องที่ถักเปียจบลงด้วยตอนจบที่หวานอมขมกลืนซึ่งยอมรับทั้งเสียงสูงและเสียงต่ำของ Blaze ตลอดจนความประทับใจที่เขาสร้างต่อผู้คนที่ร่วมเดินทางเดียวกับเขา
ผู้กำกับ
- Ethan Hawke
บริษัท ค่ายหนัง
- Ansgar Media
นักแสดง
- Ben Dickey
- Alia Shawkat
- Josh Hamilton
- Charlie Sexton
- Wyatt Russell
- Jenn Lyon
- Ritchie Montgomery
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
สวัสดีอีกครั้งจากความมืดมิด “เมื่อตำนานกลายเป็นความจริง จงพิมพ์ตำนานออกมา” “ฉันไม่อยากเป็นดารา ฉันอยากเป็นตำนาน” คำพูดแรกมาจาก THE MAN WHO SHOT LIBERTY VALANCE และคำพูดที่สองนั้นเรียบๆ โดย ขณะที่เขากอดกับนางเอกและคนรักของเขาที่ด้านหลังรถกระบะ เราคงจินตนาการได้ว่าคำพูดแรกเป็นแรงบันดาลใจให้คนรู้จัก ล่าเรื่องราวต่างๆ มากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา และคำพูดนั้นอาจเป็นแรงผลักดันให้ Ethan Hawke นักเขียนบท/ผู้กำกับสร้างผลงานสดุดีนักแต่งเพลงที่ไม่ได้รับการชื่นชมและชีวิตที่สั้นเกินไปของเขาได้อย่างงดงาม
Hawke ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้งในฐานะนักแสดง และผลงานกำกับภาพยนตร์ครั้งก่อนที่เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือเรื่อง CHELSEA WALLS (2001) เขา (ญาติห่างๆ ของ Tennessee Williams) ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้งในฐานะนักเขียน (BEFORE SUNSET, BEFORE MIDNIGHT) และภาพยนตร์ของเขามักเกี่ยวข้องกับดนตรีหรือได้รับอิทธิพลมาจากดนตรี ผลงานล่าสุดของเขาเป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของศิลปินคันทรีโฟล์คที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก และฮอว์กได้ร่วมงานกับซิบิล โรเซนเพื่อดัดแปลงบันทึกความทรงจำของเธอเรื่อง “Living in the Woods in a Tree: Remembering โดยโรเซนเป็นผู้ที่นอนร่วมเตียงกับรถกระบะคันดังกล่าวที่กล่าวถึงในย่อหน้าแรกด้านบน
เบ็น ดิกกี้รับบทเป็นเบลซ และอาเลีย ชอว์แคตรับบทเป็นซิบิล ดิกกี้ไม่เพียงแต่ถ่ายทอดจิตวิญญาณและเสียงดนตรีของโฟลีย์ได้เท่านั้น แต่ฉากที่เบลซและซิบิลเป็นคู่รักกันยังเป็นฉากความสัมพันธ์ที่ซาบซึ้งใจและสมจริงที่สุดที่เราเคยเห็นบนจออีกด้วย เราเข้าใจถึงความเชื่อมโยงของพวกเขา … และการขาดการเชื่อมโยงกันของพวกเขา ซึ่งเป็นหลักฐานว่าคนสองคนสามารถ “ถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน” และ “ไม่เหมาะกัน” ผู้กำกับฮอว์กใช้ช่วงเวลาที่แตกต่างกัน รวมถึงเครื่องมือสร้างภาพในรูปแบบของการสัมภาษณ์ทางวิทยุ ทั้งหมดนี้ไม่ได้ผลตามแบบชีวประวัติแบบดั้งเดิม
เนื่องจากการสัมภาษณ์ครั้งนี้มีนักร้องและกวีชื่อดังอย่าง Townes Van Zandt (รับบทโดย Charlie Sexton ได้อย่างยอดเยี่ยม) มาร่วมเล่าถึงช่วงเวลา (ทั้งดีและร้าย) ที่เขาใช้เวลาร่วมกับ เพื่อนของเขา โดยมี Zee (รับบทโดย Josh Hamilton) เพื่อนและผู้ร่วมมือของ Foley ร่วมด้วย โดยเขาเล่นเป็นตัวละครสองสีในช่องว่าง เพื่อให้แน่ใจว่า จะได้รับสถานะในตำนานตามที่คาดหวัง DJ ให้เสียงโดย Ethan Hawke ซึ่งมองเห็นได้จากด้านหลังเท่านั้น
นอกเหนือจากการสัมภาษณ์ทางวิทยุและความสัมพันธ์กับ Sybil แล้ว เรายังมีฉากต่างๆ มากมายของการแสดงสดครั้งสุดท้ายของที่บันทึกเสียงที่ Austin Outhouse แห่งเก่าอีกด้วย เพลงและปรัชญาที่ใช้เวลาร่วมเกือบสองชั่วโมงถูกนำมาทำเป็นแผ่นเสียงที่ยังคง (เกือบ 30 ปีต่อมา) เป็นการฟังที่น่าหลงใหล 3 บทเพลงที่โดดเด่นเหล่านี้ประกอบกันอย่างลงตัวเพื่อนำเสนอ ในฐานะนักแต่งเพลงและชายที่มีปัญหา – ผู้ที่พบว่าตัวเองทะเลาะเบาะแว้งบ่อยเกินไป และท้ายที่สุดก็ถูกยิงเสียชีวิตในปี 1989
ปรัชญา ภูมิปัญญาพื้นบ้าน และวลีเด็ดต่างๆ ไหลออกมาจาก ในระหว่างร้องเพลง และแม้กระทั่งตอนที่เขากำลังออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ หรือ Sybil Sybil Rosen ตัวจริงเล่นเป็นแม่ของเธอเองในฉากที่ พบกับพ่อแม่ของทั้งคู่ และมีช่วงเวลาที่น่าประทับใจในภาพยนตร์เรื่องนี้ที่ เล่นให้กับพ่อที่ห่างเหินกันของเขา (การแสดงที่ยอดเยี่ยมแม้ว่าจะสั้นมากจาก Kris Kristofferson) ผู้ก่อตั้ง The Singing Fuller Family ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของ ในด้านดนตรี สัมผัสเหล่านี้ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ที่ต้องชม ไม่ว่าคุณจะรู้จัก หรือไม่ก็ตาม
FOLEY: DUCT TAPE MESSIAH เป็นสารคดีปี 2011 ที่น่าจะเข้ากันได้ดีกับภาพยนตร์ของ Mr. Hawke แม้ว่าเวอร์ชันนี้จะมีอารมณ์ขันมากกว่ามากก็ตาม – รวมถึงการแสดงรับเชิญโดย Steve Zahn, Richard Linklater และ Sam Rockwell ในบทบาทผู้บริหารของ Zephyr Records โดยมี Louis Black (ผู้ก่อตั้ง SXSW และอดีตผู้ช่วยสอนในชั้นเรียนภาพยนตร์) เป็นผู้อำนวยการบริหาร และเพลงโดย และ Townes Van Zandt อัญมณีเล็กๆ นี้อาจปลุกให้ผู้ชมตื่นจากยุคสมัยของดนตรีที่มักจะถูกจดจำเฉพาะโดย Willie, Waylon, Jerry Jeff และ Merle
smolen
ฉันไม่ค่อยได้เขียนรีวิวหนัง แต่หนังเรื่องนี้ที่สะเทือนอารมณ์เกี่ยวกับชีวิตและดนตรีของ ทำให้ฉันอยากนั่งลงอ่านรีวิวในขณะที่ความทรงจำเกี่ยวกับหนังยังสดชัดอยู่ในใจ หนังเรื่องนี้ทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาที่เรียบง่ายในออสติน เมื่อคุณสามารถซื้อเบียร์ราคาถูกในผับบรรยากาศชนบทและนั่งฟังเพลงที่บรรเลงโดยผู้คนที่ต่อมากลายเป็นตำนานได้ตลอดทั้งคืน ตำนานสองคนนี้ ได้แก่ รับบทโดย Ben Dickey และ Townes Van Zandt รับบทโดย Charlie Sexton บทเพลงของพวกเขามีความเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับเรื่องราวของวงการดนตรีของออสติน ดังนั้น หากคุณต้องการทบทวนสิ่งที่ดึงดูดคุณให้มาที่ออสตินตั้งแต่แรก หรืออยากรู้เกี่ยวกับมรดกและจุดเริ่มต้นของดนตรีของออสตินเพียงเล็กน้อย นี่คือหนังที่ใช่สำหรับคุณ ดนตรีเพียงอย่างเดียวก็คุ้มค่ากับราคาตั๋วแล้ว
Hillegeistrn
ไม่ใช่เรื่องราวอีกเรื่องเกี่ยวกับนักร้องคันทรีที่หมดหนทางและไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ แต่เป็นเรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่ทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้ในแบบที่เป็นธรรมชาติที่สุด ตัวละครประกอบนั้นยอดเยี่ยมมาก และเรื่องราวนี้เกี่ยวกับความรัก โชคชะตา ความเจ็บปวด และการยอมรับ เบนปิดท้ายเรื่องด้วยการโค้งคำนับเมื่อกล่าวสุนทรพจน์ในตอนท้าย ซึ่ง ให้ตัวเองได้ยอมรับผลกระทบของพ่อและความเสียใจของตัวเองเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะสวมเกราะและยืนหยัดเพื่อความถูกต้อง การโชคดีพอที่จะได้เข้าร่วมช่วงถาม-ตอบหลังจากนั้นทำให้ฉันพร้อมที่จะดูมันอีกครั้ง ทำไม Alia Shawkat ถึงไม่ได้อยู่ในรายชื่อนักแสดงและทีมงาน?
Quinoa_Chris_Kirk
เป็นเรื่องราวที่เล่าด้วยความรักใคร่ของนักแต่งเพลง Foley จากมุมมองของภรรยาของเขา ซึ่งเขียนบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับเขาและร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับ Ethan Hawke ด้วยเหตุนี้ เรื่องราวจึงมีความส่วนตัว สนิทสนม และละเอียดอ่อน โดยเฉพาะความรักที่ และ Sybil แบ่งปันกัน ช่วงเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกันในบ้านต้นไม้ในป่า เมื่อ เริ่มเขียนเพลง เมื่อเขาคิดชื่อของตัวเองในที่สาธารณะ Blaze เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเปิดใจของมนุษย์สองคน และแม้ว่า จะพูดถึงการอยากเป็นตำนาน แต่ก็ไม่มีตำนานใด ๆ ปรากฏอยู่ในที่นี้ มีเพียงสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกแท้จริงที่กำลังเรียนรู้ที่จะแสดงส่วนที่ละเอียดอ่อนและมีค่าในตัวเอง Sybil สนับสนุนให้ แบ่งปันเพลงของเขากับโลก และพวกเขาก็กล้าที่จะออกจากสวรรค์ส่วนตัวของพวกเขา
โลกนี้ยากขึ้นและโหดร้ายขึ้นเล็กน้อย และ และทีมงานนักร้องนักแต่งเพลงของเขา รวมถึง Townes Van Sandt ก็ดื่มมากเกินไป แน่นอนว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้มีมุมมองทางศีลธรรมในเรื่องนี้ แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับพวกเขาและการโต้ตอบของพวกเขากับโลกนั้นชัดเจน เบ็น ดิกกี้ในบทเบลซเป็นการแสดงที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกและความรู้สึกจากใจอย่างแท้จริง เขารักตัวเองอย่างสุดหัวใจและซ่อนพรสวรรค์ของเขาไว้ด้วยความหลงใหลเช่นเดียวกัน
มีการบันทึกเบลซไว้ไม่มากนัก และความรักจากเพื่อนๆ ของเขาเองที่ทำให้ดนตรีของชายคนนี้ยังคงอยู่ต่อไปได้ หากภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดอะไรได้เหนือกว่าเรื่องราวชีวิตของมนุษย์ที่ซาบซึ้งกินใจและชวนติดตาม ก็แสดงให้เห็นถึงความอดทน ความเคารพ และความเห็นอกเห็นใจต่อผู้คนบนเวทีที่พยายามถ่ายทอดบางสิ่งที่ซับซ้อน ละเอียดอ่อน และมีค่ากับเรา โลกของเราคงจะอยู่ไม่ได้หากผู้คนอย่างเบลซไม่เสี่ยงต่อความเปราะบางของตนเองเพื่อแบ่งปันส่วนที่บอบบางที่สุดของพวกเขากับเรา ผู้บริหารค่ายเพลงที่พยายามสร้างค่ายเพลงโดยมีเขาเป็นศูนย์กลางไม่เข้าใจเรื่องนี้ แม้ว่าพวกเขาจะต้องรับรู้ถึงพรสวรรค์ของเขาก็ตาม ผู้ชมดูเหมือนจะไม่เข้าใจ โดยตอบสนองต่อความโกรธและความป้องกันตัวของเขามากกว่าดนตรี แต่เพื่อนๆ ของเขาเข้าใจ และคนรักของเขาก็เข้าใจเช่นกัน และผู้สร้างภาพยนตร์ก็เข้าใจเช่นกัน พวกเขานำเสนอภาพลักษณ์ที่ละเอียดอ่อนนี้ให้กับเราในแบบที่ไม่สามารถเข้าใจผิดได้ แต่รู้สึกได้เท่านั้น
