ดูหนังออนไลน์ Cabaret (1972) คาบาเร่ต์
เรื่องย่อ คาบาเร่ต์
ไบรอัน โรเบิร์ตส มากรุงเบอร์ลินเพื่อหาข้อมูลศึกษาสำหรับปริญญาเอก แต่ในขณะเดียวกันคาบาเร่ต์ก็ได้เริ่มทำการแสดงโดย แซลลี่ โบว์ลส และพิธีกรของคาบาเร่ต์ ในยุคของนาซีที่ครอบงำอยู่เรื่อยๆ เรื่องราวเกิดขึ้นในกรุงเบอร์ลินช่วงต้นทศวรรษ 1930 ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงที่พรรคนาซีกำลังเรืองอำนาจ แซลลี่ โบลส์ (Liza Minnelli) เป็นนักร้องสาวชาวอเมริกันที่ทำงานอยู่ที่ Kit Kat Club ไนต์คลับสุดหรูที่เต็มไปด้วยความสนุกสนานและชีวิตชีวา เธอมีเสน่ห์เป็นเอกลักษณ์และใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี วันหนึ่งเธอได้พบกับ ไบรอัน โรเบิร์ตส์ (Michael York) นักศึกษาหนุ่มชาวอังกฤษที่เดินทางมาเยอรมนีเพื่อสอนภาษาอังกฤษ ทั้งสองเริ่มพัฒนาความสัมพันธ์กัน ท่ามกลางบรรยากาศของเบอร์ลินที่เต็มไปด้วยสีสันและความวุ่นวาย ขณะเดียวกัน แซลลี่และไบรอันก็ได้เข้าไปพัวพันกับ แมกซ์ (Helmut Griem) Cabaret นักธุรกิจหนุ่มผู้มั่งคั่ง และความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสามเริ่มซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ นอกจากนี้ ในเบื้องหลังของบรรยากาศคาบาเร่ต์ที่สนุกสนาน กำลังมีพลังอำนาจมืดของพรรคนาซีที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างในเยอรมนี รวมถึงชีวิตของพวกเขาด้วย
ผู้กำกับ
- Bob Fosse
บริษัท ค่ายหนัง
- Allied Artists Pictures
นักแสดง
- Liza Minnelli
- Michael York
- Helmut Griem
- Joel Grey
- Fritz Wepper
โปสเตอร์หนัง
รีวิว Cabaret (1972)
คาบาเรต์คือรูปแบบของความบันเทิงที่ประกอบด้วย การแสดงตลก การร้องเพลง การเต้นและการละครในสถานที่อย่างเช่นร้านอาหารหรือไนต์คลับที่มีเวทีการแสดง และมีผู้ชมที่นั่งอยู่กับโต๊ะ Cabaret มีพื้นหลังเป็นกรุงเบอร์ลินปี 1931 ช่วงยุคสมัยที่ ‘พรรคนาซี’ กำลังเริ่มต้นได้รับความนิยมจากชาวเยอรมันยุคนั้น ส่วนเนื้อหาของหนังเป็นหนังดราม่าที่ใช้ ‘การแสดงคาบาเรต์’ ในการสื่อความหมายของเรื่องราว โดยพล็อตเรื่องเป็นเรื่องของ ‘แซลลี่’ นักร้องสาวจากอเมริกันที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดงมีชื่อเสียง เธอทำงานเป็นนักร้องอยู่ใน ‘Kit Kat Club’ คาบาเรต์ในกรุงเบอร์ลิน เธอตกหลุมรัก ‘ไบรอัน’ นักศึกษาปริญญาเอกด้านภาษาจากอังกฤษที่มาเยอรมันเพื่อทำวิทยานิพนธ์ และเธอยังหวังใช้ ‘แม็ก’ เศรษฐีหนุ่มเป็นบันไดสู่ชีวิตที่ดีขึ้นด้วยอำนาจของ ‘เงิน’
Cabaret เอาเข้าจริงผมกลับเฉย ๆ กับเนื้อเรื่องแฮะ อย่างไรก็ตามต้องยกย่องอย่างหนึ่งเลยว่าหนังมีความ ‘กล้าหาญ’ มากที่เล่นเรื่องรสนิยมทางเพศแบบค่อนข้างเปรี้ยวกว่าหนังในยุคนั้น เช่นเรื่องไบรอันเป็น bi-sexual หญิงก็ได้ชายก็ดี, แซลลี่ก็นอนกับผู้ชายเยอะมาก แม้กระทั่งตอนที่เธอคั่วกับแม็กทั้งที่ยังคบกับไบรอัน ซึ่งนับเป็นเทคนิคอย่างหนึ่งของหนังที่ลดความแรงของเนื้อหาลงด้วยการใช้ ‘การแสดงคาบาเรต์’ บอกเล่าเรื่องราวแทน โชว์ ‘คาบาเรต์’ ในหนังถูกนำมาใช้เพื่อสื่อถึงฉากต่าง ๆ
Willkommen (Welcome) – เพลงเปิดหนังครับ
Mein Herr – เพลงของแซลลี่หลังจากได้พบกับไบรอัน ซึ่งเหมือนเป็นการพูดถึงตัวตนเธอไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ อีกฝ่ายต่างหากที่ต้องยอมรับมัน
Maybe This Time – เป็นเพลงหลังจากแซลลี่ผิดหวังที่พ่อของเธอไม่มาหาตามนัด แต่แล้วไบรอันก็เข้ามาปลอบเธอ เธอเลยร้องเพลงสื่อถึงว่าเธอเริ่มต้นมีความรักกับไบรอันครับ
Money, Money – หนังใช้เพลงนี้สื่อความหมายถึงฉากที่แซลลี่พบแม็กที่ที่มีรถส่วนตัวพร้อมคนขับ
Two Ladies – ผมชอบโชว์คาบาเรต์ฉากนี้มากเลยนะ เพราะมันเหมือนใช้คาบาเรต์ลดความแรงของตัวหนังรักสามเส้าครับ
Tomorrow Belongs to Me – เป็นเพลงที่ไม่ใช่โชว์คาบาเรต์แล้วผมโคตรชอบเลย ผู้กำกับเจ๋งมากด้วย เพลงขึ้นมาพูดถึงป่าอันแสนอบอุ่น กวางในป่าวิ่งกันอิสระ ฟังดูเหมือนไม่มีอะไรแต่แล้วกล้องก็เลื่อนลงมาให้เห็นตราสวัสดิกะแล้วค่อย ๆ กลายเป็นการร้องประสานเสียงเพลงปลุกใจของนาซี!!
If You Could See Her – เป็นเพลงหลังจากตัวละครสมทบโดนปฏิเสธคำขอแต่งงานเพราะไม่ใช่คนยิว ตลกร้ายตรงที่โชว์นี้คนที่ควรจะเป็นหญิงสาวกับกลายเป็นลิง เนื้อเพลงแอบเสียดสีความรักที่ถูกกีดกันเพราะสงคราม มีความสงสัยถึงการตกหลุมรักว่าเป็นเรื่องเลวร้ายหรือ?
เพลงบอกว่าชีวิตก็เหมือนคาบาเรต์ เพลงนี้ผมตีความเอาเพลงว่าหมายถึงว่าตัวแซลลี่ปลงกับชีวิตเธอแล้ว และแอบคิดว่ามันหมายถึงว่าให้หลีกหนีความโหดร้ายของนาซีด้วยการมานั่งดูโชว์คาบาเรต์? อย่างที่บอกว่าผมเฉย ๆ กับเนื้อเรื่องครับ แต่ที่ผมชื่นชม Cabaret ก็คือเรื่องเทคนิคการเล่าเรื่องด้วยการโชว์คาบาเรต์ เทคนิคการกำกับภาพก็ไม่ธรรมดาอย่างฉากเปิดกับฉากจบนี่มีการเชื่อมโยงหากันด้วยการเปรียบเทียบภาพกลุ่มผู้ชมที่เปลี่ยนไป โชว์คาบาเรต์แต่ละโชว์ก็น่าสนใจดีครับ ด้านการแสดงต้องยกให้ ‘Joel Grey’ ที่รับบทเป็นพิธีกรเวทีคาบาเรต์ แสดงโชว์ได้สุดยอดมาก เอาเป็นว่าปีนั้นสาขาสมทบชาย แกเอาชนะ 3 นักแสดงจาก The Godfather ทั้งทอม เฮเจน, ไมเคิลและซอนนี่ คอร์ลีโอเน่ สุดยอดขนาดไหนต้องไปดูเองครับ ใครที่ชื่นชอบ musical อย่างไรก็ห้ามพลาดเด็ดขาดครับ ใครเป็นแฟนหนังตามยุคสมัยก็ลองหามาชมกันได้ครับ ผมว่าหนังมันล้ำกว่าเรื่องอื่นในยุคนั้นเหมือนกันนะ หนังชนะเลิศ 8 รางวัลออสการ์ แต่พลาด ‘ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม’ ‘บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม’ ให้กับ The Godfather ครับ แค่นี้คงพอการันตีความยอดเยี่ยมได้แล้วใช่ไหมล่ะ
ฉากนี้เป็นฉากที่เบอร์ลินก่อนที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์จะขึ้นสู่อำนาจ คนสองคนที่ไม่ฝักใฝ่การเมืองใช้ชีวิตตามปกติในขณะที่ชะตากรรมกำลังคืบคลานเข้ามาหาพวกเขา Cabaret เป็นการผสมผสานระหว่างละครสังคมและความบันเทิงทางดนตรีที่ล้ำยุค ถือเป็นตัวอย่างภาพยนตร์ที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งจากฮอลลีวูดยุคใหม่ นับเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ในวงการภาพยนตร์อเมริกันที่สตูดิโอต่างๆ ผลิตภาพยนตร์ส่วนตัวที่ท้าทายและกำกับโดยผู้กำกับ สิ่งที่ Cabaret ทำซึ่งไม่เหมือนใครคือการคิดค้นสิ่งที่ละครเพลงจะเป็นได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นละครที่ใช้เพลงประกอบเพื่อบอกเล่าเรื่องราว เพลงทั้งหมดเข้ากันได้ดีกับเรื่องราวที่สมจริง เพลงส่วนใหญ่ร้องใน Kit Kat Klub ซึ่งเป็นโรงละครคาบาเร่ต์ในชื่อเรื่อง ด้วยแนวทางนี้ Cabaret ภาพยนตร์จึงสามารถรวมเอาเรื่องราวที่น่ากังวล
เช่น ความก้าวหน้าของเยอรมนีไปสู่ลัทธิฟาสซิสต์เข้าไว้ในภาพยนตร์แนวแฟนตาซีและสนุกสนานที่สุดนี้ได้ดีขึ้น เพลงทั้งหมดกล่าวถึงสถานการณ์ทางสังคมในเยอรมนีในยุคนั้น และเนื่องจากเพลงทั้งหมดแสดงอยู่ในคาบาเร่ต์ จึงสามารถอธิบายได้ในบริบทจริง ช่วยให้ผู้ที่ไม่ชอบดูละครเพลงสามารถเพลิดเพลินไปกับเพลงได้อย่างชาญฉลาด เนื่องจากไม่ทำลายภาพลวงตาของความเป็นจริง เพลงหนึ่งที่แสดงนอกคลับอาจเป็นเพลงที่น่าจดจำที่สุด เพลง ‘Tomorrow Belongs to Me’ ร้องโดยเด็กชายหน้าตาสดใสที่มีน้ำเสียงไพเราะ เพลงเริ่มต้นได้อย่างสวยงาม แต่เมื่อเพลงดำเนินไป กล้องจะแพนลงมาและเราเห็นสัญลักษณ์สวัสดิกะบนวงดนตรีรอบแขนของเขา และรู้ว่าเขาคือเยาวชนฮิตเลอร์ เนื้อเพลงมีนัยแฝงที่ชั่วร้ายขึ้นทันที เป็นช่วงเวลาที่สรุปได้ดีว่าลัทธิฟาสซิสต์ดูเหมือนจะเป็นหนทางก้าวหน้าสำหรับคนส่วนใหญ่ในยุคนั้น เมื่อมองย้อนกลับไป เราก็จะเห็นความน่ากลัวของสิ่งที่มันเป็นตัวแทน แต่สำหรับชาวเยอรมันหลายคนในสมัยนั้น อุดมคติของลัทธิฮิตเลอร์นั้นมีเสน่ห์ และ ‘พรุ่งนี้เป็นของฉัน’ แสดงให้เห็นทั้งสองประเด็นนี้ได้อย่างยอดเยี่ยม
อีกวิธีหนึ่งที่ภาพยนตร์เรื่องนี้แตกต่างจากเรื่องอื่นๆ ส่วนใหญ่ที่พูดถึงช่วงเวลาและสถานที่นี้คือแทบจะไม่มีการกล่าวถึงพวกนาซีเลย ตัวละครนาซีทั้งหมดมีตัวตนอยู่รอบนอกของเรื่อง พวกเขาแทบไม่มีปฏิสัมพันธ์กับตัวละครเลย ความสำคัญของพวกเขาไม่จำเป็นต้องเน้นย้ำ การปรากฏตัวของพวกเขาเป็นสิ่งที่รู้สึกได้อย่างชัดเจนตลอดทั้งเรื่อง Cabaret สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงในเยอรมนีจากมุมมองของผู้คนที่อาศัยอยู่ในโลกเล็กๆ ของตัวเอง แต่ความน่ากลัวที่แท้จริงนั้นอยู่ไม่ไกลจากพื้นผิวเลย โลกที่แปลกแยกของ Kit Kat Klub สะท้อนสิ่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ดำเนินรายการโดยพิธีกรผู้ลึกลับและเหนือธรรมชาติ เป็นสถานที่เสื่อมโทรมที่ดำรงอยู่โดยแยกจากความเป็นจริงของลัทธิฮิตเลอร์ เป็นสถานที่ที่เราทุกคนรู้ดีว่าท้ายที่สุดแล้วจะต้องล่มสลายเมื่อพวกนาซีขึ้นสู่อำนาจอย่างเต็มที่ การแสดงนั้นยอดเยี่ยมมาก โดยไมเคิล ยอร์กและลิซ่า มินเนลลีต่างก็แสดงได้ดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งมินเนลลีควรได้รับเครดิตสำหรับการผสมผสานการแสดงที่ดราม่าและการแสดงดนตรีที่มีคุณภาพสูงสุด เพลงนั้นน่าจดจำและทำงานในลักษณะสองทางที่ชาญฉลาดในการให้ความบันเทิงในขณะที่แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาที่มืดมนที่อยู่ใต้พื้นผิว ในแง่หนึ่ง นั่นคือความอัจฉริยะของ Cabaret โดยรวม
เพลงประกอบภาพยนตร์เพียงอย่างเดียวก็ยอดเยี่ยมแล้ว แม้แต่ CHICAGO (2002, 8/10) ซึ่งอายุน้อยกว่า 30 ปีก็ยังเทียบไม่ได้เลย ภาพยนตร์เรื่องแรกของ Bob Fosse ที่ฉันดู ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับชื่อเสียงระดับคลาสสิกในฐานะผู้ชนะรางวัลออสการ์ในปี 1973 โดยได้รับรางวัล 8 รางวัล (รวมถึงรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิง และนักแสดงสมทบชาย) และเกือบจะแย่งรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจาก THE GODFATHER (1972, 9/10) ได้สำเร็จ หากเป็นเช่นนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้คงได้รับคำวิจารณ์เชิงลบอย่างมากมายในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ แต่ตัวภาพยนตร์เองถือเป็นอัญมณีล้ำค่าในประเภทภาพยนตร์ดนตรีที่ไม่มีวันตาย การชมภาพยนตร์เรื่องนี้ครั้งแรกของฉันเป็นประสบการณ์ที่เปี่ยมล้นด้วยความปิติยินดี และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็อยู่ในรายชื่อภาพยนตร์ที่ทำให้ฉันมีความสุขอย่างที่สุด
นี่เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของ Liza Minnelli เช่นกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานของ Sally Bowles นักแสดงที่โด่งดังไปทั่วโลกจากการแสดงคาบาเรต์ เธอรับบทเป็นแวมไพร์สาวแสนน่ารัก Liza ถ่ายทอดบทบาทของเธอออกมาได้อย่างมีชีวิตชีวา และมีลักษณะคล้ายกับตัวละครคู่แฝดของ Anne Hathaway ที่มีผมสั้นอย่างน่าประหลาดใจ เธอไม่เพียงแต่ถ่ายทอดความยิ่งใหญ่ของเธอออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมด้วยท่วงทำนองของการแสดงที่ดูกล้าหาญแต่ชวนหลงใหลเท่านั้น (เธอเกิดมาเพื่อทำหน้าที่นี้) การถ่ายทอดชีวิตส่วนตัวของ Sally ของเธอก็ยังน่าประทับใจไม่แพ้กัน (หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ) Cabaret ความไร้เดียงสาและความกระตือรือร้นอย่างไม่ยับยั้งชั่งใจในชีวิต ความรัก และชื่อเสียงของเธอทำให้ตัวละครของเธอกลายเป็นเจ้านายของชะตากรรมของตัวเอง การเสียสละของเธออาจไม่ได้รับการยอมรับจากมุมมองที่หลากหลายในชีวิต แต่เธอสมควรได้รับความเคารพอย่างเต็มที่ต่อความเป็นอิสระและความกล้าหาญของเธอ
Michael York ผู้ที่อยู่เบื้องหลังความเป็นผู้หญิงที่ดูเก้กัง ได้พาตัวเองเข้าสู่การผจญภัยที่ขัดแย้งมากขึ้น Brian Roberts ตัวละครของเขามีอุปนิสัยรักการอ่านและรักร่วมเพศ ซึ่งเป็นสิ่งต้องห้ามที่ยั่วยุบนจอเงิน (เช่นเดียวกับทุกๆ คน) และการแสดงที่เย้ายวนใจแบบสามคน (โดยมี Sally และ Helmut Griem ผู้สุภาพเรียบร้อย ซึ่งมีเสน่ห์เย้ายวนจนไม่อาจต้านทานได้) กำลังคุกรุ่นจนถึงจุดที่สมบูรณ์แบบ แสดงให้เห็นถึงการเริ่มต้นคลื่นแห่งการปลดปล่อยทางเพศ (ซึ่งเกี่ยวข้องกับยุค 70 ในขณะที่ต่อต้านกลุ่มนาซีที่ลุกฮือขึ้นในภาพยนตร์) มีเนื้อเรื่องย่อยเกี่ยวกับเรื่องราวความรักของชายชาวเยอรมันที่ตกอับกับสาวชาวยิวที่ร่ำรวยแต่ถือตัว มีการหักมุมที่น่าขบขันในตอนท้ายเรื่อง แต่ก็ไม่สามารถขโมยซีนจากแซลลี่และบรีได้เลย แต่การแสดงที่นุ่มนวลของมาริซา เบเรนสันก็ยังสมควรได้รับการตบไหล่ (แม้ว่าภาพลักษณ์ของผู้หญิงจะดูซ้ำซากจำเจก็ตาม)
โจเอล เกรย์ ซึ่งรับบทเป็น “พิธีกร” Cabaret และเคยได้รับรางวัลออสการ์ (จากการแข่งขันกับนักแสดงอีกสามคนจาก THE GODFATHER) เป็นเพียงผู้แสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้เท่านั้น ไม่มีความผูกพันกับเนื้อเรื่องอย่างชัดเจน ฉากดนตรีของเขานั้นตลกโปกฮา เสี่ยงแต่ก็ให้ความบันเทิงได้อย่างดี พร้อมกับการเลียนเสียงสำเนียงเยอรมันอย่างหนักหน่วง ถือเป็นเกียรติที่ได้มาอย่างยากลำบาก แม้ว่าฉันจะไม่เข้าใจว่าอัล ปาชิโนจะพ่ายแพ้ได้อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ปิดฉากลงก่อนที่ความโหดร้ายของนาซีจะแผ่กระจายไปทั่ว ตอนจบที่สะท้อนภาพผู้ชมในสมัยจักรวรรดิไรช์ที่สามที่ครอบครองพื้นที่อยู่ทำให้ความหวือหวาทางวัตถุกลายเป็นความน่ากลัวอย่างน่าขนลุก ซึ่งภาพยนตร์ไม่ได้สนใจที่จะแทรกแซง แต่ผู้ชมจะสัมผัสได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป เป็นการจบเรื่องที่ยอดเยี่ยม เรียบร้อย และทรงพลัง!
