Queer (2024) เควียร์
เรื่องย่อ
ในเม็กซิโกซิตี้ช่วงทศวรรษ 1950 วิลเลียม ลี ชาวอเมริกันที่อาศัยอยู่ในต่างแดนวัยสี่สิบปลายๆ ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวในชุมชนเล็กๆ ของอเมริกา อย่างไรก็ตาม การมาถึงเมืองของยูจีน อัลเลอร์ตัน นักศึกษาสาว ทำให้วิลเลียมเริ่มสร้างความสัมพันธ์ที่มีความหมายกับใครบางคนในที่สุด ภาพยนตร์ดราม่าโรแมนติกเรื่อง Queer กำกับโดย ลูกา กัวดาญีโน ดัดแปลงจากนวนิยายของ วิลเลียม เอส. เบอร์โรห์ส์ นำแสดงโดย แดเนียล เคร็ก ในบท ลี ชายชาวอเมริกันที่อาศัยอยู่ในเม็กซิโกซิตี้ช่วงปี 1950 เขาตกหลุมรักกับชายหนุ่มที่อายุน้อยกว่า ชื่อ อัลลัน รับบทโดย ดรูว์ สตาร์กีย์ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เต็มไปด้วยความซับซ้อนและความท้าทายที่สะท้อนถึงความเหงาและการค้นหาตัวตนของคนในชุมชนเควียร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสครั้งที่ 81 เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2024 Queer และได้รับเสียงปรบมือยาวนานถึง 11 นาที นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์และได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งในสิบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมแห่งปี 2024 โดย National Board of Review โดยที่แดเนียล เคร็กได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนถึงความรักและความเหงาในชุมชนเควียร์ ผ่านการแสดงที่ทรงพลังและการกำกับที่ละเอียดอ่อนของลูกา กัวดาญีโน
ผู้กำกับ
- Luca Guadagnino
บริษัท ค่ายหนัง
- The Apartment
นักแสดง
- Daniel Craig
- Daan de Wit
- Jason Schwartzman
- Henrique Zaga
- Colin Bates
- Drew Starkey
- Simon Rizzoni
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
แม้ว่าฉันจะชอบเรื่อง Call me by your name มาก และชอบ Daniel Craig มากในหลายๆ เรื่อง แต่เรื่องนี้แตกต่างและไม่ดีเลย ฉันใช้เวลาค่อนข้างนานในการดูจนจบ สำหรับฉันแล้วรู้สึกว่ามันยาวเกินไป Queer และบางครั้งก็ทำให้ฉันหมดความสนใจไปเลย วิธีที่พวกเขาเล่าเรื่องและใช้คำอุปมาอุปไมยกับหลายๆ อย่าง ไม่ได้ทำให้ฉันประทับใจกับหนังเรื่องนี้ บางส่วนของเรื่องยาวและน่าเบื่อเกินไปในความคิดของฉัน และไม่ดึงดูดฉันในแบบที่ควรจะเป็น และหลายครั้งก็รู้สึกแปลกๆ แปลกๆ หรือธรรมดาเกินไป สิ่งที่ดีเกี่ยวกับเรื่องนี้คือการแสดงของ Daniel Craig และ Drew Starkey
เหตุผลหลักคือภาพยนตร์เรื่องนี้มีความนามธรรมเกินไปและดูเหมือนกระแสจิตสำนึก ความหมายทั่วไปคือการสำรวจความโดดเดี่ยวในหัวใจของคนรักร่วมเพศ ความยากลำบากในการสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่น ความเจ็บปวดจากการไม่สามารถมีความรัก และอารมณ์ที่ซับซ้อนของภาวะซึมเศร้า แต่เทคนิคการแสดงเป็นกระแสจิตสำนึกอย่างมาก โดยเฉพาะช่วง 20 นาทีสุดท้าย ซึ่งแทบจะไม่มีบทพูดเลย และใช้เพื่อแสดงออกถึงโลกภายในของตัวเอกชายผ่านความเบลอ ภาพหลอน และรูปแบบศิลปะนามธรรมต่างๆ แม้ว่าฉันจะเข้าใจสิ่งที่ผู้กำกับต้องการแสดงออก แต่รูปแบบการแสดงออกอาจไม่เป็นที่ยอมรับของสาธารณชน และฉันอยากจะออกจากฉากนั้นไปในจุดหนึ่ง
มันยาวเกินไป และมันวนเวียนอย่างน่าเบื่อมาก ฉันไม่รู้ว่ามันจะดูเป็นอย่างไรสำหรับใครก็ตามที่ไม่รู้จักเบอร์โรส์เลย หรือพวกเขาอาจจะชอบอะไรเกี่ยวกับมัน ฉันต้องบอกว่าฉันไม่ชอบมองแดเนียล เครก – ใบหน้าบางหน้าดูน่ารังเกียจ และความคิดที่ว่าเขาอาจจะดูน่าดึงดูดนั้นเป็นเรื่องแปลกสำหรับฉัน ฉันนึกถึงการแสดงของเดิร์ก โบการ์ดใน Death In Venice ตลอดเรื่อง ซึ่งไม่น่าประทับใจสำหรับอดีตบอนด์เลย การแสดงของเขาไม่มีความละเอียดอ่อนเลย เขาไม่สามารถแสดงกิเลสตัณหา ความสุข หรือความหึงหวงได้ คุณรู้ว่าเขารู้สึกแบบนั้นเพราะการกระทำมากกว่าท่าทางของเขา นอกจากนี้ เขายังล้มเหลวในการเป็นคนติดยาที่น่าเชื่อถือ เพราะการสั่นเทาไม่เพียงพอ ความอยากที่กระตุ้นให้คนอื่นฆ่าคนอยู่ที่ไหน ดรูว์ สตาร์กีย์ในฐานะคนที่เขารักก็ดูเรียบๆ และไม่มีอารมณ์ความรู้สึกเช่นกัน ฉันอยากให้เครกแสดงความต้องการทั้งคู่ไปพร้อมๆ กัน แต่กลับรู้สึกว่าเขาค่อนข้างชอบทั้งคู่มากกว่าที่จะรู้สึกเบื่อหน่ายกับชีวิตที่เหลือของเขา นักแสดงที่ดีที่สุดในเรื่องนี้คือเลสลีย์ แมนวิลล์ ซึ่งแม้จะเล่นเป็นตัวประกอบในแบบฉบับของเธอ แต่ก็สมบูรณ์แบบ หนังสือเล่มนี้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์เมื่อตีพิมพ์ และฉันพบว่าตอนจบนี้ซาบซึ้งใจและน่าพอใจในแบบที่ภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ ไม่มี
ฉันไม่ได้วางแผนที่จะดู Queer ในโรงภาพยนตร์และจะรอจนกว่าจะถึงการสตรีม Queer แต่เพื่อนของฉันอยากดู ฉันเลยไปดู ฉันดีใจที่ไปดูเพราะว่ามันเป็นภาพยนตร์ที่น่าสนใจและสวยงามมากในแง่ของภาพ เช่นเดียวกับเรื่องราวของ Burroughs ส่วนใหญ่ ตัวละครจะมีการใช้ยาเสพติดอย่างหนัก ดังนั้นฉันจึงรู้เรื่องนี้และคาดหวังว่าเรื่องราวส่วนใหญ่จะเล่าผ่านดวงตาของตัวละครที่ได้รับอิทธิพลหรือถูกชักจูงด้วยยา นั่นอาจเป็นเรื่องยากเนื่องจากเรื่องราวส่วนใหญ่แสดงออกมาผ่านการเปรียบเทียบและภาพที่แปลก/ประหลาด/ยากจะตีความ ใน Queer ทุกอย่างดำเนินไปได้ค่อนข้างดี และแม้ว่าฉันคาดว่าจะออกจากโรงภาพยนตร์ด้วยความสับสนและสงสัย
แต่ฉันก็รู้สึกพึงพอใจเมื่อได้ดู Trent Reznor เป็นผู้อำนวยเพลงทั้งหมดและฉันคิดว่าเขาทำหน้าที่ได้ยอดเยี่ยมมาก โดยเพลงส่วนใหญ่นั้นสามารถถ่ายทอดอารมณ์ของฉันได้อย่างตรงจุด สำหรับการแสดง Craig แสดงได้ดีมากในบทบาทที่ยากจะทำได้ แต่ฉันคิดว่าเขาทำได้ดีทีเดียว เจสัน ชวาร์ตซ์แมนเล่นได้ยอดเยี่ยมมาก และตัวละครของเขาทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูผ่อนคลายลงมาก ตัวละครที่เหลือทั้งหมดล้วนเป็นผู้สนับสนุนและมีส่วนสนับสนุนที่ดี การกำกับของกวาดาญิโนนั้นดำเนินไปได้ดี และฉันต้องบอกว่าเมื่อได้เห็นผลงานของเขาสองสามชิ้น เขาสามารถผสมผสานกล้อง แสง
และดนตรีได้อย่างลงตัวในช่วงเวลาที่เบาสบายและอ่อนโยนของภาพยนตร์ของเขา เพื่อสร้างบรรยากาศได้อย่างแท้จริง แต่ไม่เด่นชัดเกินไปจนทำให้ช่วงเวลานั้นดูอึดอัด ฉันคิดว่าส่วนที่สามของเรื่องป่าน่าจะได้ประโยชน์จากการตัดต่อที่รอบคอบ เพราะฉันรู้สึกว่ามันยาวเกินไป หรือบางทีมันอาจไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้นในป่าเลยก็ได้? เป็นเรื่องที่ต้องพิจารณา Queer ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่ ‘ดูง่าย’ Queer และจะไม่เหมาะกับทุกคน ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม ฉันรู้สึกประหลาดใจอย่างน่ายินดีที่ Queer เป็นภาพยนตร์ที่มีประสิทธิภาพ น่าสนใจ และน่าประทับใจ และถือว่าคุ้มค่าแก่การรับชม
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Evidence (2013) ชนวนฆ่าขนหัวลุก
Mster Qianhe (2024) นักพรตเชียนเฮ่อ
Night Hunter (2019) ล่า เหี้ยม รัตติกาล
