The Critic (2024)
เรื่องย่อ
The Critic (2024) จิมมี่ เออร์สไคน์เป็นนักวิจารณ์ละครที่น่าเกรงขามที่สุดในยุคนี้ เขาใช้ชีวิตอย่างโอ่อ่าไม่ต่างจากงานเขียน และมีความสุขกับการวิจารณ์นักแสดงที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐานของเขาอย่างโหดร้าย เมื่อเจ้าของหนังสือพิมพ์เดลีโครนิเคิลเสียชีวิต และเดวิด บรู๊ค ลูกชายของเขาเข้ามารับช่วงต่อ จิมมี่พบว่าตัวเองขัดแย้งกับเจ้านายคนใหม่และตำแหน่งของเขาตกอยู่ในอันตรายอย่างรวดเร็ว ในความพยายามที่จะรักษาอำนาจและอิทธิพลที่เขายึดมั่นไว้ จิมมี่จึงทำข้อตกลงแบบฟาสเทียนกับนีน่า แลนด์ นักแสดงที่กำลังประสบปัญหา ทำให้พวกเขาและบรู๊คพัวพันกับความปรารถนา การแบล็กเมล์ และการทรยศที่ทั้งน่าตื่นเต้นและอันตราย
ผู้กำกับ
- Anand Tucker
บริษัท ค่ายหนัง
- BKStudios
- Fearless Minds
- Seven Stories
นักแสดง The Critic (2024)
- Ian McKellen
- Gemma Arterton
- Mark Strong
- Ben Barnes
- Alfred Enoch
- Romola Garai
- Lesley Manville
โปสเตอร์หนัง The Critic (2024)
รีวิวหนัง The Critic (2024)
CinemaSerf
6/10
นักวิจารณ์
หากคุณเคยดูเซอร์เอียน แม็คเคลเลนกับเซอร์เดเร็ก จาโคบี นักแสดงร่วมในละครซิทคอมทางโทรทัศน์เรื่อง “Vicious” เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว คุณคงจะเดาได้ว่าเขาจะบรรยายลักษณะนิสัยของนักวิจารณ์ละครเวทีที่เสียดสีสังคมอย่าง “เออร์สไคน์” อย่างไร ซึ่งมีชื่อเสียงมากกว่าในเรื่องการจ่ายน้ำดีมากกว่าการจ่ายยาเสพย์ติด เจ้านายคนใหม่ของเขา (มาร์ก สตรอง) ต้องการให้หนังสือพิมพ์ดึงดูดผู้ชมในครอบครัวที่มีสุขภาพดีขึ้น และต้องการให้เขาปรับลดระดับลงบ้าง “ใช่เลย” เขาคิด – จากนั้นพฤติกรรมของเขาก็ทำให้เขาต้องมีปัญหากับตำรวจและถูกแจ้งลาออกจากงานหนึ่งเดือน เมื่อเผชิญกับความอัปยศอดสู เขาจึงตั้งใจที่จะสืบหาความจริงเกี่ยวกับเจ้าของร้านชนชั้นสูงที่ดูเหมือนจะบริสุทธิ์และถูกไล่ออก และเพื่อจุดประสงค์นั้น
เขาจึงคัดเลือกนักแสดงสาวที่ใฝ่ฝันอย่าง “นีน่า” (เจมมา อาร์เทอร์ตัน) ซึ่งในอดีตเขาเคยไม่ค่อยประทับใจนัก เธอยอมตกลงเล่นบทบาทเป็นตัวเบี้ยในเกมหลอกลวงของเขาอย่างไม่แยแส ซึ่งนำไปสู่การผจญภัยที่ผิดพลาดหลายครั้ง และจากจุดนั้นไปสู่โศกนาฏกรรมที่อาจช่วยปรับบทบาทของคนขี้บ่นหัวรั้นให้เข้ากับสถานการณ์ได้ เรื่องนี้เริ่มต้นได้อย่างสนุกสนานด้วยเนื้อหาและความน่ากลัวมากมายจากดารา แต่ไม่นานก็กลายเป็นเรื่องราวที่เกินจริงและน่าผิดหวัง (ไม่ได้ตั้งใจเล่นคำ) ที่เล่นกับแบบแผนทุกแบบอย่างอย่างน่าเศร้า โดยพยายามพิสูจน์ว่าส่วนที่ดีที่สุดล้วนอยู่ในตัวอย่างทั้งหมด การเขียนบทอาจทำให้คุณยิ้มและกระสับกระส่ายเล็กน้อยในที่นั่งในโรงภาพยนตร์ แต่ส่วนใหญ่แล้ว ก็สามารถคาดเดาตัวละครที่ค่อนข้างจะไม่ชอบได้ง่าย ยกเว้นบางทีอาจเป็น “ทอม” ของอัลเฟรด อีโนคที่อย่างน้อยก็เริ่มต้นด้วยความมีศีลธรรมเพื่อต่อต้าน “เออร์สไคน์” และความเห็นแก่ตัวของเขา เบ็น บาร์นส์แสดงให้เห็นว่าเขากำลังแก่ตัวลง แต่ก็ยังไม่ได้มีบทบาทมากพอที่จะพัฒนาตัวละครที่ตกหลุมรักเขา และ Strong ก็ไม่ได้มีบทบาทมากไปกว่านี้ หนังดูดี แต่เน้นสร้างความตกตะลึงมากเกินไป ซึ่งไม่ค่อยแปลกใหม่ และไม่นานก็หมดความสำคัญไป
ferguson-6
6/10
ego and power
สวัสดีอีกครั้งจากความมืดมิด หลังจากการต้อนรับที่ไม่ค่อยดีนักในเทศกาลภาพยนตร์โตรอนโตเมื่อปีที่แล้ว และคำตำหนิเกี่ยวกับตอนจบ ผู้กำกับ Anand Tucker (SHOPGIRL 2005, HILLARY AND JACKIE 1998) ได้เรียกนักแสดงกลับมาเพื่อถ่ายทำใหม่ Patrick Marber นักเขียนที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ (NOTES ON A SCANDAL, 2006) ดัดแปลงนวนิยายเรื่อง “Curtain Call” ที่เขียนโดย Anthony Quinn (อดีตนักวิจารณ์ภาพยนตร์ซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ชนะรางวัลออสการ์ 2 สมัยที่มีชื่อเดียวกัน) ในปี 2015 แม้ว่าฉันจะไม่สามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเวอร์ชันดั้งเดิมได้ แต่เวอร์ชันนี้ก็ให้ความบันเทิงได้บ้าง
คำพูดที่โด่งดังที่ว่า “ทุกคนคือนักวิจารณ์” เป็นจริงเพราะทุกคนมีความคิดเห็น (ทำให้เรานึกถึงคำพูดที่มีชื่อเสียงอีกคำหนึ่ง) อย่างไรก็ตาม เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่แตกต่างกันมาก เราย้อนเวลากลับไปยังลอนดอนในปี 1936 ซึ่งจิมมี่ เออร์สไคน์ (เซอร์เอียน แม็คเคลเลน ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึงสองครั้ง) เป็นนักวิจารณ์ละครที่ทรงอิทธิพลและน่าเกรงขามของ “เดอะเดลีโครนิเคิล” เขาเป็นคนหยิ่งยโสและห้วน และมีความสามารถพิเศษในการบิดเบือนคำและวลี บทวิจารณ์ของเขาเป็นที่รอคอยอย่างใจจดใจจ่อและสามารถสร้างหรือทำลายการแสดงหรืออาชีพการงานได้ – บางครั้งในลักษณะที่น่าอับอาย
เออร์สไคน์อวดอัตตาของเขาเหมือนผ้าพันคอแคชเมียร์ที่พันรอบคอ เขาอ้างว่าสำหรับนักวิจารณ์แล้ว “มีแต่ผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่ได้รับการจดจำ” และเขาตั้งใจอย่างเต็มที่ที่จะให้ผู้คนจดจำ เมื่อเจ้าของหนังสือพิมพ์เสียชีวิตกะทันหัน เดวิด บรู๊ค ลูกชายของเขา (มาร์ก สตรอง ผู้พึ่งพาได้เสมอ) ชอบแนวคิดในการก้าวข้ามแนวทางเก่าๆ และสร้างสิ่งพิมพ์ร่วมสมัยมากขึ้น ด้วยความภักดีตลอด 40 ปี เออร์สไคน์รอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ แม้ว่าเขาจะโจมตีนีน่า แลนด์ นักแสดงละครเวทีคนโปรดของบรู๊ค (เจมมา อาร์เทอร์ตัน จากเรื่อง TAMARA DREWE ปี 2010) อยู่บ่อยครั้ง ในไม่ช้าก็มีเหตุการณ์สำคัญสองเรื่องเกิดขึ้น เรื่องแรก นีน่าเผชิญหน้ากับเออร์สไคน์ต่อหน้า (เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนัก) เรื่องที่สอง เออร์สไคน์ถูกไล่ออกหลังจากเหตุการณ์ที่เปิดเผยต่อสาธารณชนซึ่งเปิดเผยความลับอันดำมืดในชีวิตของเขา
เหตุการณ์ทั้งสองนี้ทำให้เออร์สไคน์ใช้กลอุบายที่โหดร้ายในการบงการและแบล็กเมล์อย่างร้ายแรงเพื่อหวังจะได้งานคืน แผนนี้ล่อลวงให้นีน่าตกลงทำข้อตกลงกับปีศาจตามสุภาษิต ภาพยนตร์เรื่องนี้มีนักแสดงสมทบที่แข็งแกร่ง แม้ว่าส่วนใหญ่จะไม่มีโอกาสได้ทำมากนักก็ตาม แม่ของนีน่าที่คอยสนับสนุนแสดงโดยเลสลีย์ แมนวิลล์ (ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากเรื่อง PHANTOM THREAD ปี 2016) ที่ยอดเยี่ยมเสมอมา อัลเฟรด อีโนค (แฟรนไชส์ ”แฮร์รี่ พอตเตอร์”) รับบทเป็นทอม เทิร์นเนอร์ เลขานุการประจำบ้านของเออร์สไคน์ สตีเฟน คนรักของนินา รับบทโดยเบน บาร์นส์ (ซึ่งเลิกทำทีวีและดนตรีตั้งแต่ปี 2014) ราโมลา การาอิ รับบทเป็นภรรยาของสตีเฟน ในขณะที่โบ แกดส์ดอนและแคลร์ สกินเนอร์ก็ปรากฏตัวเช่นกัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ในลอนดอน และผู้กำกับทักเกอร์ได้พาดพิงถึงยุคสมัยที่เกี่ยวข้องกับรักร่วมเพศและการเหยียดเชื้อชาติ และยังเหน็บแนมลัทธิฟาสซิสต์อีกด้วย เมื่อเออร์สไคน์ตะโกนว่า “พวกฟาสซิสต์มาแล้วก็ไป แต่ละครเวทีจะอยู่ตลอดไป” ทักเกอร์ยัง “ทำให้” เราได้เห็นเรื่องราวที่น่าสนใจอีกด้วย นั่นคือ เซอร์เอียนในอ่างอาบน้ำ เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับอัตตาและอำนาจ แต่ก็เป็นเรื่องของศีลธรรมด้วย พรสวรรค์สามารถให้สิทธิพิเศษได้หรือไม่ แน่นอนว่ามันเป็นเช่นนั้นในตอนนั้นและตอนนี้ แต่ไม่ว่าจะมีพรสวรรค์หรืออัตตาจำนวนเท่าใดก็ไม่ควรขัดขวางความดีในตัวผู้คน
เข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 13 กันยายน 2024
jmccrmck-65172
6/10
หกจุดเก้าดาว อาจเป็นแปดดาวก็ได้
โอ้ หนังเกี่ยวกับนักวิจารณ์ละครจากผู้ผลิตภาพยนตร์ ไม่ยากที่จะเดาว่ามันจะพาเราไปสู่จุดไหน บทส่วนใหญ่ได้รับการคิดมาอย่างดีและจะดึงความสนใจของคุณไปตลอด น่าเสียดายที่อุปกรณ์พล็อตบางอย่างนั้น 1.) ไม่จำเป็น และ 2.) น่าเบื่อมาก และนั่นเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมาก ตัวละครหลักนั้นเห็นแก่ตัว ขี้ขลาด เห็นแก่ตัว และแน่นอนว่าผิดศีลธรรม (และฉันไม่ได้หมายถึงรสนิยมทางเพศใดๆ) ซึ่งสามารถอธิบายถึงครึ่งหนึ่งของคนในธุรกิจบันเทิงได้อย่างง่ายดาย เอียน แม็คเคลเลนทำลายล้างบทบาทของนักวิจารณ์ได้อย่างยับเยิน และนักแสดงสมทบก็ทำได้อย่างยุติธรรม คำติชมของฉันคือองค์ประกอบที่ไม่จำเป็นในพล็อตและวิธีที่พวกมันไม่เข้ากันจริงๆ กล่าวคือ คุณสามารถเล่าเรื่องได้โดยไม่ต้องมีองค์ประกอบเหล่านั้นก็ได้ ฉันขอแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้โดยไม่มีข้อสงวนใดๆ (มันไม่ใช่หนังแอ็คชั่นหรือแฟนตาซี) การแสดงของแม็คเคลเลนเพียงอย่างเดียวพร้อมกับบทสนทนาอันเฉียบแหลมของตัวละครทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าสนใจมาก และฉันรับรองว่าคุณจะไม่เบื่อหรือหมดความอดทนกับการชมภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างแน่นอน
