The Rooster (2024)
เรื่องย่อ
เมื่อพบศพของเพื่อนคนโตของเขาฝังอยู่ในหลุมตื้นๆ แดน ตำรวจเมืองเล็กๆ The Rooster (2024) พยายามหาคำตอบจากฤๅษีผู้เอาแต่ใจ ซึ่งเป็นคนสุดท้ายที่ได้เห็นเพื่อนของเขามีชีวิตอยู่ ขณะที่แดนเข้าใกล้ความจริงมากขึ้น เขาต้องเผชิญหน้ากับปีศาจในตัวของเขาเอง และค้นพบว่าความหวังสามารถพบได้ในสถานที่ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้
ผู้กำกับ
- Mark Leonard Winter
บริษัท ค่ายหนัง
- Thousand Mile Productions
นักแสดง
- Phoenix Raei
- Hugo Weaving
- John Waters
- Rhys Mitchell
- Jane Montgomery Griffiths
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ตอนแรกฉันไม่มีไอเดียว่าจะคาดหวังอะไรได้ The Rooster (2024) เพราะฉันเลี่ยงที่จะอ่านรีวิว และฉันจะดูหนังทุกเรื่องที่ฮิวโก้ วีฟวิ่งแสดง เพราะเขาไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลย เรื่องนี้ก็เช่นกัน หนังที่ค่อนข้างเศร้าและดำเนินเรื่องช้า ซึ่งคนส่วนใหญ่จะไม่เข้าใจหรือไม่ชอบ หนังดำเนินเรื่องช้ามาก คุณต้องดูหนังทั้งเรื่องถึงจะเข้าใจอะไรจากหนังเรื่องนี้ ฉันจะอธิบายว่านี่เป็นหนังผู้ชาย และดูเหมือนจะเป็นหนังที่เล่าเรื่องชีวิตได้อย่างสมจริง ชีวิตมีทั้งเรื่องเซอร์ไพรส์ที่แย่และเรื่องเซอร์ไพรส์ที่ดี แต่เรื่องนี้มีทั้งสองอย่าง ฉันชอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักสองคนเป็นพิเศษ และไม่มีตอนจบที่คลุมเครือและจบลงอย่างน่าพอใจ ไม่ใช่หนังที่จะดูถ้าคุณรู้สึกหดหู่
ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรกับเรื่องนี้มากนัก แต่พอผ่านไป 15 นาที ฉันก็รู้สึกว่ามันค่อนข้างจะซาบซึ้ง และตั้งตารอที่จะดูต่อไปในแนวทางนั้น แต่หลังจากผ่านไป 45 นาที (ฉันยอมแพ้เมื่อถึงจุดชั่วโมง) ฉันก็รู้สึกสับสน เบื่อ หดหู่ใจเล็กน้อย และพยายามทำความเข้าใจพฤติกรรมของผู้ชายสองคนนี้ ดูเหมือนว่าจะมีภาพยนตร์เกี่ยวกับ “ผู้ชายในวิกฤต” ออกมาหลายเรื่องในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บางเรื่องก็ดี (Whale) บางเรื่องก็ไม่ค่อยดี (Beau กลัว) โดยที่ Rooster อยู่ในหมวดหมู่ที่ไม่ค่อยดีนักในความเห็นของฉัน
คุณค่าการผลิตนั้นดี มีภาพและเพลงประกอบที่สร้างบรรยากาศ การตัดต่อนั้นเรียบร้อยและเป็นระเบียบ ยกเว้นการเปลี่ยนฉากที่สะดุดหูสองสามฉาก มีตัวละครหลักเพียงสองตัว คนหนึ่งน่ารัก อีกคนหนึ่งไม่ชอบ แต่ท้ายที่สุด (เอาเป็นว่าจนถึง 60 นาที) ฉันพบว่าฉันไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา แม้ว่าเรื่องราวเบื้องหลังที่ไม่น่าสนใจของพวกเขาจะได้รับการอธิบาย (ในลักษณะที่ไม่น่าสนใจ)
ว้าว นอกจากการแสดงอันยอดเยี่ยมของฮิวโก้ วีฟวิ่งที่เล่นได้ไม่เข้ากันกับการแสดงของเขา The Rooster (2024) สถานที่ถ่ายทำที่ยอดเยี่ยม การออกแบบฉาก และการปรับระดับแล้ว ก็ไม่มีอะไรให้ดูอีกเลย เป็นเรื่องเกี่ยวกับตำรวจป่าในพื้นที่ที่พบว่าเพื่อนเก่าของเขาเสียชีวิตและดูเหมือนว่าจะออกตามหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เรื่องราวดำเนินไปในแนวทางศิลปะพร้อมกับการเลือกใช้รูปแบบที่ไม่เหมาะสมซึ่งเบี่ยงเบนความสนใจจากเรื่องราว แต่ที่นี่ไม่มีเรื่องราวใดๆ มีเพียงฉากต่างๆ ของฮิวโก้และฟีนิกซ์ (ที่ทำตัวเหมือนเป็นนักแสดง) ที่พวกเขาเล่น ดื่ม พูดคุย เต้นรำ พูดคุย ร้องไห้ เล่นปิงปอง เดิน กิน – คุณคงเข้าใจที่ฉันพูดนะว่านั่นไม่ใช่การเล่าเรื่อง มันเป็นเพียงชีวิตธรรมดาๆ ของเราเท่านั้น ในขณะที่เรื่องนี้เกิดขึ้น ฮิวโก้ก็แสดงได้เกินจริงเล็กน้อยในบทคนบ้าที่ป่วยทางจิต
เมื่อพวกเขากลับมาสู่แนวคิดที่ไม่มีอยู่จริงของเรื่องราว – มันสายเกินไปแล้ว คุณสูญเสียผู้ชมจากจังหวะที่เชื่องช้าและความเบื่อหน่าย และเราไม่สนใจอีกต่อไป เรื่องราวหรือตัวละครไม่เคยพัฒนาจริงๆ และคุณจะเห็นได้ว่าบทเขียนนั้นแย่และการกำกับก็ทำได้แย่ นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ และนี่คือตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของภาพยนตร์ออสเตรเลียที่ห่วยแตก!!! ฉันเบื่อกับรูปแบบการเล่าเรื่องที่ไม่น่าดึงดูด ไม่น่าสนใจ และไม่มีตัวละครที่มีเอกลักษณ์หรือน่าสนใจเพียงตัวเดียว
มีองค์ประกอบที่ชัดเจนของ SWISS ARMY MAN ที่นี่ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่เหนือกว่ามาก พวกเขาหยิบยืมฉากที่ตลกขบขัน ประหลาด และองค์ประกอบดนตรีที่คล้ายกันมากมาย อย่าเสียเวลาของคุณเลย ภาพยนตร์อิสระหรือไม่ก็ตาม นี่ไม่ใช่วิธีการสร้างภาพยนตร์ ขออภัยทุกคนที่ทุ่มเททำงานอย่างหนัก แต่เพียงเพราะว่าหนังเรื่องนี้ดูดีและมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงระดับโลก ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะเป็นหนังที่ดี เพราะนี่เป็นหนังที่ได้คะแนน 1 ดาวแต่ทำได้แย่เลยทีเดียว
ฉันไม่ใช่นักสตรีนิยมและฉันเชื่อว่าผู้ชายสมควรได้รับการบอกเล่าเรื่องราวของพวกเขา แต่ฉันพบว่านี่เป็นการเดินทางที่น่าเบื่อหน่ายในการพยายามสำรวจจิตใจของผู้ชายที่บอบช้ำ การสำรวจนั้นดำเนินไปอย่างช้าๆ The Rooster (2024) ฉันพบว่าตัวเองและแฟนสาวกำลังจ้องไปที่โทรศัพท์เพราะฉากต่างๆ เงียบเกินไปจนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันชอบภาพยนตร์ที่เงียบสงบและเป็นบทกวี และมักจะปรบมือให้กับการใช้ความยับยั้งชั่งใจในการเล่าเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการไม่ปล่อยให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินไปมากเกินไปด้วยกลอุบายในการทำภาพยนตร์และมุมกล้องที่มากเกินไป
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้เล่าเรื่องราวได้ดีนัก แต่กลับปล่อยให้ผู้ชายทำตัวเหมือนเด็กผู้ชาย และให้โอกาสแก่นักแสดงที่มีชื่อเสียงอย่างฮิวโกที่จะสนุกสนานและแสดงเป็นเด็กน้อยที่บอบช้ำและเกเร นักแสดงอีกคนดูเหมือนจะแสดงได้อย่างใจเย็นมาก แต่ฉันรู้สึกว่าเขาไม่ได้มีอยู่จริง ฉันไม่รู้ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร บางทีฉันอาจจะไม่ได้ใส่ใจ บางทีมันอาจจะไม่ชัดเจนพอ หรือบางทีฉันอาจจะไม่ฉลาดพอ ดูเหมือนว่าจะเป็นธีมในออสเตรเลียที่ผู้กำกับชอบลอกเลียนรูปแบบการเล่าเรื่องแบบอื่น ๆ ของออสซี่ ซึ่งเป็นรูปแบบที่น่าเบื่อและยืดเยื้อมาก อย่างที่เขาว่ากันว่าเด็กผู้ชายก็คือเด็กผู้ชาย
เป็นผลงานภาพยนตร์ที่สร้างสรรค์อย่างประณีตบรรจง ซึ่งทำให้ผู้ชมรู้สึกตื่นตาตื่นใจไปกับการแสดงอันยอดเยี่ยม โดยเฉพาะเคมีที่ดึงดูดใจระหว่างตัวละครหลักบนหน้าจอ การโต้ตอบระหว่างตัวละครทั้งสองถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกที่ลึกซึ้งซึ่งสะท้อนออกมาตลอดทั้งเรื่อง ทำให้การเดินทางของพวกเขาดูสมจริงและน่าติดตาม บทภาพยนตร์เชื่อมโยงกันอย่างชาญฉลาด โดยสำรวจธีมของความรัก ความไว้วางใจ และความเปราะบางอย่างละเอียดอ่อน ผู้กำกับถ่ายทอดวิสัยทัศน์ได้อย่างแม่นยำ โดยใช้การถ่ายภาพที่สวยงามตระการตาซึ่งช่วยเสริมเรื่องราว ภาพยนตร์เรื่องนี้กล้าเสี่ยงและกล้าเสี่ยงที่จะก้าวเข้าสู่ความซับซ้อนของความเปราะบางและความกังวลของมนุษย์ The Rooster (2024) โดยเปิดเผยความซับซ้อนของประสบการณ์ร่วมกันของมนุษย์อย่างไม่เกรงกลัว ทิ้งผลกระทบที่ยั่งยืนให้กับผู้ชม
นี่คือภาพยนตร์ที่เน้นไปที่ความเจ็บปวดทางจิตใจและสุขภาพจิตของผู้ชายในแบบที่เรียบง่ายและละเอียดอ่อน The Rooster เป็นภาพยนตร์ที่เรียบง่ายที่สำรวจอย่างเงียบๆ ว่าชีวิตสามารถผิดพลาดได้อย่างไรและง่ายดายเพียงใด ภาพยนตร์เน้นที่ผู้ชายสองคน ตำรวจและฤๅษีชรา ซึ่งทั้งคู่แบกรับปีศาจของตนเอง มิต ฤๅษีเป็นคนติดเหล้าที่เป็นมะเร็งและเขาเห็นชายหนุ่มฆ่าตัวตายในพุ่มไม้ แดน ตำรวจเป็นเพื่อนของชายที่เสียชีวิตและกำลังแสวงหาคำตอบ นี่ไม่ใช่ปริศนาเพราะสาเหตุการตายนั้นชัดเจน แต่เป็นเรื่องราวของความเจ็บปวดทางจิตใจและความเศร้าโศก
ผู้ชายทั้งสองคนเชื่อมโยงกันและแดนเริ่มรักษาตัวช้าๆ แต่สำหรับมิตที่กำลังจะตาย เขาแบกรับความรู้สึกผิดและความเศร้าโศกติดตัวไปด้วย เรื่องราวของมิตเป็นเรื่องโหดร้ายหลังจากที่เขาเปิดเผยว่าเขาถูกล่วงละเมิดโดยบาทหลวงในโรงเรียนประจำ นี่เป็นเรื่องราวที่น่าสลดใจยิ่งขึ้นไปอีกจากการเล่าเรื่องที่เงียบงัน การผลิต การแสดง และดนตรีประกอบล้วนยอดเยี่ยม สถานที่ถ่ายทำก็สวยงาม และเรื่องราวก็ทรงพลัง บางคนอาจคิดว่าหนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าและน่าเบื่อเล็กน้อย แต่สำหรับผู้ที่อดทนได้ หนังเรื่องนี้จะได้รับรางวัลเป็นหนังที่สวยงาม ชวนคิด และเต็มไปด้วยความคิด
นี่เป็นมากกว่าเรื่องลึกลับ The Rooster (2024) มันคือเรื่องราวเกี่ยวกับมิตรภาพที่สร้างสรรค์อย่างสวยงาม และฮิวโก้ วีฟวิ่งสมควรได้รับรางวัลทุกประเภทสำหรับการแสดงที่สมจริงอย่างแท้จริง (ฟีนิกซ์ ไรก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน) เรื่องราวเบื้องหลังเป็นเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ต้องเผชิญกับภาวะซึมเศร้า แต่ไม่ใช่หนังเศร้า – หากไม่เปิดเผยอะไรให้ใครรู้ ความคาดหวังทั้งหมดของคุณก็จะกลับตาลปัตร บทภาพยนตร์สมบูรณ์แบบและเรียบง่าย – แก่นแท้ของเรื่องนี้คือภาพยนตร์เกี่ยวกับการสื่อสารของผู้ชาย ความยากลำบาก และความกรุณาและความไว้วางใจมีความสำคัญมากเพียงใด ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนและไม่เคยหยุดคิดถึงมันเลยตั้งแต่ดูเมื่อสองคืนก่อน
หนังเรื่องนี้มีฮิวโก้ วีฟวิ่งเป็นนักแสดงนำ และกำกับโดยมาร์ค วินเทอร์ เป็นหนังที่ดีมากๆ ที่ผมโชคดีมากที่ได้ดูใน MIFF การแสดงของฮิวโก้ วีฟวิ่งนั้นยอดเยี่ยมมาก เขาถ่ายทอดตัวละครที่ซับซ้อนได้อย่างแนบเนียน ทำให้ทุกฉากมีความลุ่มลึกและสมจริง การกำกับของมาร์ค วินเทอร์นั้นช่างน่าทึ่ง เขาถ่ายทอดเรื่องราวได้อย่างยอดเยี่ยม สร้างบรรยากาศของความระทึกขวัญและความลึกลับที่ทำให้คุณนั่งไม่ติดเก้าอี้ จังหวะก็ลงตัวพอดี และความสามารถของวินเทอร์ในการถ่ายทอดแก่นแท้ของแต่ละช่วงเวลานั้นน่าทึ่งจริงๆ สไตล์ภาพของเขาช่วยเพิ่มมิติให้กับหนัง ทำให้หนังเรื่องนี้ดูสวยงาม บทภาพยนตร์ของ The Rooster ก็ประทับใจไม่แพ้กัน เรื่องราวเต็มไปด้วยจุดพลิกผันที่คาดไม่ถึง ทำให้คาดเดาผลลัพธ์ไม่ได้ บทสนทนาคมคายและชวนคิด เพิ่มความซับซ้อนให้กับตัวละครและแรงจูงใจของพวกเขา การถ่ายภาพก็โดดเด่นมากสำหรับผมเช่นกัน!
เป็นเรื่องยากที่จะวิจารณ์เพราะคุณรู้ว่าหนังเรื่องนี้จะไม่ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศ อย่างไรก็ตาม เมื่อดูแล้ว The Rooster (2024) ฉันก็คิดว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้ดูหนังที่มีตัวละครจริงๆ คุณรู้ไหม ฉันหมายถึงหนังที่ไม่ใช่แค่แปลกประหลาด มืดมน หรือทำลายความคาดหวัง นี่เป็นหนังที่มีตัวละครตัวหนึ่งในอดีต เรื่องนี้เป็นการจ้องมองเข้าไปในเหวลึก (นี่คือการอ้างอิงถึงวอลล์สตรีท) เป็นเรื่องราวสำหรับผู้ที่เคยเดินกับสุนัขดำ อยู่ในชายขอบของสังคม และ/หรือเคยเป็นคนนอกคอกของชุมชน ไม่ใช่เสาหลัก ฉันเกลียดที่จะบอกว่าหนังเรื่องนี้อาจเป็นหนังสำหรับผู้ชาย เพราะฉันไม่อยากทำให้จิตใจที่อยากรู้อยากเห็นของเพศที่ยุติธรรมกว่าไม่กล้าดู และฉันก็ไม่อยากจำกัดธีมสากลของหนังเรื่องนี้ไว้เฉพาะผู้ชมกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยด้วย
ฉันสนุกกับภาพยนตร์เรื่องนี้มาก ซึ่งเขียนบทและกำกับโดย Mark Leonard Winter การแสดงที่ยอดเยี่ยมของ Phoenix Raei และ Hugo Weaving ภาพยนตร์เรื่องนี้พูดถึงปัญหาสุขภาพจิต รวมถึงความเหงาที่หลายๆ คนต้องเผชิญ สำหรับฉันแล้ว มันกระตุ้นอารมณ์ต่างๆ มากมายซึ่งเปลี่ยนไปตลอดทั้งเรื่อง ตำรวจที่รับบทโดย Phoenix Raei โดดเด่นมากและเน้นย้ำถึงความเครียดและปัญหาทางจิตที่เจ้าหน้าที่ตำรวจบางคนอาจประสบอยู่ การแสดงของ Hugo Weaving นั้นยอดเยี่ยมมาก ฉันชอบฉากในภาพยนตร์และการถ่ายภาพ การตัดต่อเสียงนั้นยอดเยี่ยมมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานอันยอดเยี่ยมของศิลปินโฟลีย์ที่มีผลงานโดดเด่น
เข้ามาดูเรื่องนี้โดยไม่รู้เรื่องอะไรมาก่อนเลยที่ Regent ในเมือง Ballarat ฉันพบกับการแสดงที่จริงใจ เรื่องราวที่เล่าต่อกันมาอย่างซับซ้อน ความสิ้นหวังอย่างที่สุด ความเศร้าโศก ความเจ็บปวดในชีวิตมนุษย์ ราคาที่แสนสาหัส และผลกระทบที่ลึกซึ้งต่อรุ่นต่อรุ่นจากการทารุณกรรมเด็กไร้เดียงสาอย่าง Mit โดยคนเลวทรามที่สุดในหมู่พวกเรา Mit เข้าเรียนที่ “โรงเรียนใกล้เมือง Ballarat” โดยปกปิดร่างกายบางส่วน The Rooster (2024) อยู่ที่นั่น เขาต้องทนทุกข์กับความสยองขวัญเช่นเดียวกับคนอื่นๆ อีกมากมาย เรื่องราวที่น่าสลดใจและบีบคั้นหัวใจมาก Hugo Weaving นำเรื่องนี้มาสู่จอภาพยนตร์ด้วยอารมณ์ที่น่าหดหู่จนแทบจะทนไม่ไหว การเขียนนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่เคยเหนื่อยเลย การรู้น้อยแต่มาก
นอกจากนี้ยังมีอารมณ์ขันมากมาย มีความหวัง จุดเริ่มต้นใหม่ มิตรภาพ ประสบการณ์ร่วมกันของพันธมิตรที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ทั้งสองนี้ในการต่อสู้กับความแปรปรวนของชีวิต เรื่องราวที่ทันเวลาด้วยกระแสการฆ่าตัวตายของตำรวจที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน เป็นภาพยนตร์ที่ให้ความหวังและจะเป็นประโยชน์สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนที่พยายามดิ้นรนกับความรู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง การสลัดและการประมวลผลความเศร้าโศกและการสูญเสียระหว่างเจ้าหน้าที่ตำรวจแดนและมิตที่บอบช้ำและถูกบดขยี้จนเป็นบ้าโดยชีวิต การยอมรับว่าบางครั้งเราไม่สามารถควบคุมโชคชะตาได้ เราต้องเอาชนะทุกสิ่งที่เกี่ยวข้อง ความโกรธที่ไร้พลังและความโศกเศร้าที่รุมเร้า
ทั้งหมดอยู่ในนี้ เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมที่จะสัมผัสใครก็ตามที่เคยผ่านช่วงน้ำตาหรือมีความสามารถที่จะเข้าใจมัน ขอบคุณทุกคนที่เกี่ยวข้อง ผู้กำกับ ผู้เขียนบท และนักแสดงนำที่ทุ่มเทอย่างเต็มที่ แน่นอนว่าเราเคยรู้จัก Hugo Weaving (ไม่ค่อยเหมือนคนนี้มาก่อน!) และก็รักเขาแล้ว (โอ้พระเจ้า เขาแสดงได้เยี่ยมยอดมาก) แต่ตัวละครหลักอย่าง Dan โดย Phoenix Raei นั้นแสดงได้อย่างสมบูรณ์แบบ แสดงให้เห็นอารมณ์และประสบการณ์ทั้งหมดของ Dan
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Stuck in Love (2012) หลุมรักพลางใจ
Water for Elephants (2011) มายา รัก ละครสัตว์
