The Coffin (2008) โลงต่อตาย
เรื่องย่อ
คริส (อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม) The Coffin (2008) โลงต่อตาย สถาปนิกหนุ่มที่กลัวความแคบอย่างรุนแรง ได้มาเข้าพิธีนอนโลงสะเดาะเคราะห์ เพื่อหวังต่อชีวิตแฟนสาวชาวญี่ปุ่น มาริโกะ (อากิ ชิบูย่า) ที่อยู่ในอาการโคม่าหายดี ส่วนซู (คาเรน ม็อค) นักโภชนาการสาว ผู้เคร่งครัดต่อการดูแลสุขภาพ แต่ก็พบว่าตัวเองเป็นมะเร็งปอดในระยะสุดท้าย เธอหนีมาประเทศไทยก่อนแต่งงานกับคู่หมั้นหนุ่ม (แอนดรู ลิม) โดยเห็นการทำพิธีนอนโลงสะเดาะเคราะห์ ในทีวีจึงลองเข้ามาทำพิธี จากนั้นเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น แฟนสาวของคริส หายจากอาการโคม่าโดยปลิดทิ้ง แต่ก็เกิดเหตุการณ์ถูกผีสาวแม่ลูกอ่อนตามหลอกหลอน
ส่วนซูก็หายจากมะเร็งอย่างเหลือเชื่อ แต่ก็ได้พบกับคู่หมั้นหนุ่มโดยมิได้นัดหมาย แต่ก็มาพบภายหลังว่าแฟนหนุ่มของเธอประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตกะทันหันหลังเธอหายป่วยจากมะเร็ง เพื่อนรักของเธอ (ฟลอเร้นซ์) ก็เข้ามาร่วมไขปริศนา แต่ก็พบว่าความโชคร้ายต่าง ๆ The Coffin (2008) ไม่ได้หายไปไหน แต่มันจะกลับเข้าหาสู่คนรักแทน แต่ท้ายสุดทั้งคู่ก็ไม่ขอฝืนกรรม โดยทำพิธีคืน ทำให้แฟนของคริสกลับมาโคม่าอีกครั้ง ส่วนซูก็กลับมาเป็นมะเร็งในปอดอีกครั้ง
ผู้กำกับ
- Ekachai Uekrongtham
บริษัท ค่ายหนัง
Cineclick Asia
นักแสดง
- Ananda Everingham
- Florence Faivre
- Andrew Lin
- Karen Mok
- Napakpapha Nakprasitte
- Suchao Pongwilai
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ผู้กำกับเอกชัย เอื้อครองธรรม The Coffin (2008) กลับมาพบกับนักแสดง อนันดา เอเวอริงแฮม อีกครั้ง โดยย้ายจากย่านโคมแดงของเกลังในสิงคโปร์กลับมาที่ประเทศไทยเพื่อร่วมพิธีกรรมประหลาดของไทยในการฝังตัวเองในโลงศพเพื่อขจัดกรรมชั่ว ดูเหมือนว่ากรรมทั้งหมดในโลกจะอยู่บนสมการผลรวมเป็นศูนย์ และสิ่งที่คุณพยายามจะกำจัดออกไปก็จะกลายเป็นความสนใจเหนือธรรมชาติที่ไม่ต้องการและถูกย้ายไปที่อื่นที่คุณคาดไม่ถึง
บนกระดาษและจากตัวอย่าง โครงเรื่องมีความอุดมสมบูรณ์สำหรับโอกาสที่น่ากลัวมากมายที่จะรีดไถออกมา อนิจจา คู่ดารานำอย่างคาเรน โมก และอนันดา เอเวอริงแฮมนั้นโอเวอร์เรตเกินไป เพราะทั้งคู่มีฉากร่วมกันเพียงฉากเดียวและฉากสั้นๆ ด้วย เรื่องราวยังดูอ่อนแอเล็กน้อยและมีฉากที่ยืดเยื้อมากเกินไป ซึ่งควรจะพยายามสร้างความตึงเครียดและความคาดหวัง แต่กลับล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง และอย่าให้ฉันเริ่มพูดเรื่องบทสนทนาเลย เพราะมีบทพูดที่น่าเขินที่สุดบางบทที่ทำให้รู้สึกน่าสนใจมากกว่าที่จะนั่งดูสีแห้งเฉยๆ
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ ยังมีฉากที่น่ากลัวจริงๆ อยู่บ้าง แค่ 2 ฉากเท่านั้น ซึ่งแทบจะรับประกันได้เลยว่าหัวใจคุณจะเต้นรัว แต่แค่นั้นเอง คุณต้องรอเกือบชั่วโมงกว่าจะมีอะไรบางอย่างมาทำให้ผมของคุณลุกเป็นไฟ และมันมาอย่างรวดเร็วและรุนแรงมาก น่าเสียดายที่หลังจากนั้น ภาพยนตร์ทั้งเรื่องก็ดูอ่อนลงหลังจากมีฉากที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงฉากสุดท้ายที่น่าเบื่อซึ่งพยายามหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ประหลาดๆ มากเกินไป จนดูดวิญญาณของภาพยนตร์ที่สร้างมาจากฉากสยองขวัญเหล่านั้นไป
ภาพยนตร์สยองขวัญไม่ใช่หนังสยองขวัญสำหรับ Ananda Everingham เพราะเขาได้รับการแนะนำให้ผู้ชมรู้จักผ่านภาพยนตร์สยองขวัญไทยเรื่องเยี่ยมอย่าง Shutter แต่น่าเสียดายที่แม้แต่ฝีมือการแสดงของเขาก็ยังไม่สามารถดึงตัวละครธรรมดาอย่างคริสที่ตัดสินใจลงไปในโลงศพเพื่อพยายามช่วยแฟนสาวที่อยู่ในอาการโคม่าของเขาได้ แต่จากที่บอกไว้ในภาพยนตร์ แม้ว่าโลงศพที่ใช้จะไม่ใช่โลงศพใหม่เอี่ยมและอาจมีองค์ประกอบบางอย่างที่ไม่สะอาดอยู่ด้วย The Coffin (2008) แม้ว่าเขาจะไม่มีฉากที่น่ากลัวที่สุดในภาพยนตร์ แต่ฉากที่เขาทำได้คือฉากที่ทรงพลังมากในตอนท้ายเรื่องเพื่อแสดงให้เห็นถึงความสามารถเชิงละครของเขา
ในประเทศไทย มีคนจำนวนมากที่เชื่อว่าหากพวกเขานอนลงในโลงศพ พวกเขาจะหลอกตัวเองและนำโชคมาให้ เจ้าสาว ซู หว่อง (คาเรน ม็อก) ทิ้งคู่หมั้น แจ็ค (แอนดรูว์ หลิน) ที่ฮ่องกง โดยหวังว่าจะรักษามะเร็งปอดของเธอได้ และเธอก็ทำสำเร็จ แต่แจ็คเสียชีวิต คริส (อนันดา เอเวอริงแฮม) ผู้คลางแคลงใจยังเข้าร่วมพิธีเพื่อช่วยมาริโกะ (อากิ ชิบูย่า) ที่รักของเขา อย่างไรก็ตาม เขาตื่นตระหนกกับสถานการณ์ที่อึดอัดและเสียชีวิตไป 6 นาที 42 วินาที พวกเขาเห็นภาพหลอนประหลาดและมีสิ่งแปลกประหลาดเกิดขึ้นกับพวกเขา ซูและคริสไปเยี่ยมศาสตราจารย์ธนชัย (ไมเคิล ปูพาร์ต) ซึ่งแนะนำพวกเขาว่าพวกเขาควรฝังศพอีกครั้งเพื่อคลี่คลายปัญหาและหยุดคำสาป
“The Coffin” เป็นภาพยนตร์ที่ยุ่งเหยิงซึ่งเริ่มต้นด้วยความสยองขวัญและจบลงเหมือนละครน้ำเน่า โดยมีการพบกันของคริสและเมย์ บทสนทนาสับสน และบางทีภาพยนตร์ตะวันตกอาจสูญเสียการแปลและความแตกต่างของวัฒนธรรม ความจริงก็คือว่าเนื้อเรื่องมันยุ่งวุ่นวายและเข้าใจยาก ฉันโหวตให้ 4 คะแนน
ภาพยนตร์เอเชียต้นฉบับอย่าง Ringu ได้ตั้งมาตรฐานสำหรับภาพยนตร์สยองขวัญจิตวิทยาที่สร้างความปั่นป่วนอย่างลึกซึ้งโดยไม่ต้องพึ่งฉากเลือดและเลือด นอกจากนี้ยังมีภาพยนตร์สยองขวัญเอเชียอื่นๆ อีกหลายเรื่องที่เกี่ยวกับผีสาวผมยาวที่ไม่พอใจสวมชุดสีขาว แต่กลับล้มเหลวในการเลียนแบบ เช่นเดียวกับ The Coffin
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูแปลกใหม่โดยได้แรงบันดาลใจจากประเพณีการนอนในโลงศพของไทยเพื่อเปลี่ยนโชคชะตา อย่างไรก็ตาม เริ่มต้นเรื่องอย่างช้าๆ และไม่เคยเปลี่ยนจังหวะเลย น่าเบื่อ ขาดความน่าสนใจ The Coffin (2008) และพยายามมากเกินไปที่จะสร้างความหมายเชิงสัญลักษณ์
จุดพลิกผันที่ควรจะเกิดขึ้นในตอนท้ายนั้นไม่ใช่เรื่องใหม่ และผีสาวผมยาวที่ดูคุ้นเคยเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องใหม่เช่นกัน
บทสนทนานั้นเจ็บปวดเช่นเดียวกับการประหารชีวิตโดยนักแสดงธรรมดาๆ นี่คือสิ่งที่คุณจะได้รับจากการคัดเลือกนักแสดงโดยคำนึงถึงรูปลักษณ์ของพวกเขา
ถ้าเป็นเพราะความไร้ความสามารถอย่างแท้จริงในการทำให้คนดูหวาดกลัวเลยก็ว่าได้
ฉันไม่ใช่แฟนหนังสยองขวัญ ฉันไม่เคยดูหนังสยองขวัญเลย เว้นแต่จะถูกบังคับ เพราะฉันรู้ว่าฉันจะกลัวจนนอนไม่หลับในคืนนั้น ใช่ ฉันกลัวได้ง่ายขนาดนั้น ในกรณีนี้ เพื่อนคนหนึ่งพาฉันไปดูหนังเรื่องหนึ่ง และเธอเป็นแฟนหนังสยองขวัญ ฉันเลยไปดูเรื่องนี้
นักวิจารณ์ไม่เคยสปอยล์หนังดีๆ เพราะว่ามันยอดเยี่ยมมาก แต่สปอยล์หนังแย่ๆ เพราะว่ามันแย่มาก
เนื้อเรื่องของหนังเรื่องนี้ฟังดูดีจริงๆ ฟังดูเหมือนว่ามันจะเป็นหนังสยองขวัญที่โคตรจะห่วย แต่ผู้กำกับทำไม่ได้ เขาใช้แค่เสียงกรี๊ดแบบห่วยๆ ตามปกติเพื่อพยายามทำให้คนดู “หวาดผวา” มีฉากดีๆ ฉากหนึ่งที่ทำให้ฉันกอดตัวเองจริงๆ นั่นคือตอนที่พระเอกชื่ออะไรอยู่ในโลงศพ และผู้หญิงคนนั้นกำลังคลานเข้าหาเขา และเขาก็มีอาการตื่นตระหนก น่าเสียดายจริงๆ ที่ฉากนี้เกิดขึ้นที่ด้านหน้าของหนัง เพราะนั่นเป็นมาตรฐานสำหรับส่วนที่เหลือของหนัง… และ “ส่วนที่เหลือ” นั้นไม่ตรงกันเลย มีฉากหนึ่งที่แฟนสาวของพระเอกเข้าไปในเตาเผาศพ และเห็นศพข้างในกอดหญิงสาวไว้ในขณะที่ทะเลเพลิงล้อมรอบโลงศพ! คุณต้องดูวิดีโอนี้ถึงจะเชื่อฉันเมื่อฉันบอกว่าฉากทั้งหมดทำให้ฉันหัวเราะออกมาเลยในโรงภาพยนตร์ (ที่แทบจะว่างเปล่า)
ฉันสามารถสปอยล์ส่วนที่น่ากลัวทั้งหมดให้คุณได้ แต่ฉันขี้เกียจเกินกว่าจะพิมพ์ทุกอย่าง เพราะฉาก The Coffin (2008) “น่ากลัว” เกือบทั้งหมดนั้นแย่ หนังเรื่องนี้มีส่วนที่ไม่ร้ายแรงมากเกินไปและส่วนที่น่ารำคาญน้อยมาก 3/10 เพราะมีภาพที่ดีและการแสดงของพระเอกก็ดีมาก ฉันบอกได้ว่าเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยหนังเรื่องนี้ แต่คุณสามารถตำหนิผู้กำกับที่สร้างโครงเรื่องที่น่าสนใจให้เรียบง่ายได้
ชัดเจนตั้งแต่ต้นแล้วว่าผู้กำกับตั้งใจจะสร้างภาพยนตร์ที่มีสไตล์ โดยให้ทุกอย่างดูเป็นสีน้ำเงินราวกับว่าเขาเอาเซลโลเฟนมาปิดเลนส์กล้อง ฉันคิดว่าสไตล์เชิงศิลปะสามารถนำมาใช้สร้างอารมณ์ระทึกขวัญให้กับภาพยนตร์สยองขวัญได้หากทำถูกต้อง แต่ในกรณีนี้มันกลับทำให้ทุกอย่างดูหม่นหมอง
โชคดีที่ฉากไม่ใช่สีน้ำเงินทุกฉาก The Coffin (2008) และผู้กำกับก็สร้างฉากแย่ๆ ตามปกติได้ แต่ไม่มีฉากไหนโดดเด่นเป็นพิเศษ ภาพยนตร์เรื่องนี้ค่อนข้างน่าเบื่อ เน้นสไตล์มากกว่าสาระ และความประหลาดใจที่น่าพอใจเพียงอย่างเดียวที่ฉันได้รับจากภาพยนตร์เรื่องนี้คือสำเนียงอังกฤษอันไพเราะของ Ananda Everingham แม้ว่าฉันเดาว่ามันไม่ควรเป็นเรื่องน่าประหลาดใจเพราะชื่อของเขาก็ตาม แม้ว่า Karen Mok จะดูเท่ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าสนใจมากนัก (แม้ว่าฉันจะสงสัยว่าเธอจะทำได้หรือไม่ก็ตาม)
ตามธรรมเนียมไทยในการโกงความตายและขจัดโชคร้าย ชายคนหนึ่งที่นอนอยู่ในโลงศพเป็นเวลาหนึ่งคืนได้ประสบกับเหตุการณ์ที่น่ากลัวมากมาย
ภาพยนตร์ไทยที่ถ่ายทำในสิงคโปร์… ฉันไม่รู้มากนักเกี่ยวกับภาพยนตร์ไทยหรือภาพยนตร์จากสิงคโปร์ แต่บอกได้เลยว่านี่เป็นภาพยนตร์ที่เก๋ไก๋อย่างน่าประหลาดใจ ฉันหมายความว่า ฉันคิดผิดหรือเปล่า หรือว่าประเทศไทยเป็นประเทศที่คุณสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสบาย ๆ ด้วยเงินหนึ่งดอลลาร์ต่อวัน?
จนถึงตอนนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีบทวิจารณ์เชิงลบโดยทั่วไป โดยผู้คนต่างชี้ให้เห็นถึงโทนสีฟ้าที่เห็นได้ชัด ใช่แล้ว โทนสีนั้นเกินจริงไปมาก ดูเหมือนว่าจะเป็นกระแสที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และฉันก็ยังหาสาเหตุไม่ได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่แย่… อาจไม่มีอะไรพิเศษ แต่ก็ไม่แย่
ฉันไม่แนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้ให้กับใครเป็นการส่วนตัว แต่บางทีถ้าใครชอบภาพยนตร์ไทยหรือเอเชียจริงๆ… ภาพยนตร์เรื่องนี้มีบรรยากาศแบบเดียวกับภาพยนตร์จีนและญี่ปุ่น ไม่แน่ใจว่าทำไมพวกเขาถึงหลงใหลในเรื่องผี แต่นี่เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของรูปแบบนั้น
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์
The Prestige (2006) ศึกมายากลหยุดโลก
Ghost in the Shell (2017) โกสต์ อิน เดอะ เชลล์
