Cry Wolf (2005) ฉีกกฎเกมสยอง
เรื่องย่อ
เรื่องราวเกิดขึ้นจาก ‘โอเวน แมทธิวส์’ มีปัญหาจากที่โรงเรียนเก่าเลยย้ายมาเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาเวสต์เลค ทำให้เขาเจอกับอัลเลน ด็อดเจอร์ ผู้หญิงที่เข้ามาคุยกับเขาเพียงเพราะเธอโดดการไว้อาลัยให้กับนักเรียนสาวที่ตายปริศนา Cry Wolf จากนั้นโอเวนก็ได้เจอกับทอม รูมเมทของเขา ในคืนเดียวกันนั้นทอมได้ขวนโอเวนไปเล่นเกมส์บางอย่างในโยสถ์ ทำให้เขาเจอกับแก๊งเพื่อนและอัลเลนอีกครั้งโดยบังเอิญ ซึ่งเกมส์นั้นคือเกมส์โกหก ทำให้จับผิดว่าใครเป็นคนที่ mark (หมาป่า) อยู่ที่ตัว มีการปั่นหัวและกำจัดคู่แข่งอยู่เรื่อย ๆ ซึ่งคนอื่นก็จะเป็นแกะ และคนชนะจับว่าใครเป็นหมาป่าได้จะได้เงินไป ซึ่งจากเกมส์นี้เองทำให้พวกเขาคิดอะไรสนุก ๆ อย่างนำเกมส์นี้ไปเล่นกับคนทั้งโรงเรียนและทำให้ทุกคนคิดว่าฆาตกรที่ฆ่าสาวปริศนาอยู่ในโรงเรียน ซึ่งหลังจากเกมส์นี้ดำเนินส่งไปด้วยอีเมลล์ ทำให้เหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น ทำให้รู้ว่าจริง ๆ แล้วมีฆาตกรอยู่ในโรงเรียนจริง ๆ
ผู้กำกับ
- Jeff Wadlow
บริษัท ค่ายหนัง
- Hypnotic
นักแสดง
- Julian Morris
- Lindy Booth
- Jared Padalecki
- Jon Bon Jovi
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ปีก่อนมีหนังว่าดวยชื่อ Cry Wolf เข้าบ้านเราสองเรื่อง อันหนึ่งคือ Cry_Wolf เรื่องนี้ อีกหนึ่งก็คือ Wolf Creek ก็เอามานั่งไล่ดูทีละอันนะครับ ดูอันนี้ก่อนก็ขอว่าก่อนเลยตามระเบียบ เปิดมาก็ตามแบบพิมพ์นิยมครับ หญิงสาวคนหนึ่งโดนไล่ล่าในป่า ก่อนจะจบฉากด้วยเสียงปืน แล้วก็ตัดมาเหตุการณ์หลังจากนั้น ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง มีพ่อหนุ่มหน้ามนที่โดนย้ายมาจากหลายโรงเรียนเพิ่งเข้ามาใหม่ เขาชื่อ โอเว่น (Julian Morris) และเขาก็ได้พบกับสาวน้อยนามด็อจเจอร์ (Lindy Booth) ตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าโรงเรียนมา ไม่นานเขาก็ถูกลากเข้ากลุ่มประหลาด ที่ชอบนัดกันในยามค่ำ เพื่อเล่นเกมหาหมาป่า ท่ามกลางลูกแกะ หรือถ้าว่าง่ายๆ คือใช้จิตวิทยาของแต่ละคนบีบให้คนอื่นๆ ออกไปจนเหลือคนสุดท้ายก็เป็นคนชนะอะไรทำนองนั้นแหละครับ
แต่แล้วเมื่อมีข่าวว่านักเรียนหญิงคนหนึ่งถูกฆ่าตาย ด็อจเจอร์กับโอเว่น เลยลองเอาเกมหมาป่าใช้ในโรงเรียนซะเลย โดยการกุข่าวปั้นเรื่องสารพัดเพื่อสร้างกระแสเรื่องนี้ แต่แล้วการสร้างกระแสเริ่มกลายเป็นความสยอง เมื่อดูเหมือนจะมีใครสักคนเอาจริงกับเกมที่ว่า เริ่มทำการคุกคามโอเว่นมากขึ้นเรื่อยๆ ซ้ำยังเหมือนกับฆาตกรกำลังไล่ล่าอีก การสืบหาความจริงเพื่อเอาชีวิตรอดจึงเริ่มต้น คือ … ไม่รู้ใครเป็นบ้างแต่ผมเดาเรื่องได้แต่แรกเลยอ้ะครับ รู้เลยว่าพอมีการวางเกมแบบนี้มันต้องเกิดจากฝีมือใครสักคนแน่ๆ แล้วพอดูๆ ไปก็เริ่มเข้าทางตามที่คาดเรื่อยๆ
อันนี้เป็นทุกข์ของคนดูหนังแนวนี้มาเยอะครับ เลยอดจะเดาไม่ได้ แต่บางเรื่องถ้ามันเข้าท่าจริงต่อให้เราเดาได้ก็ยังสามารถดูไปสนุกไปได้เหมือนกัน เช่น The Crimson Rivers หรือ Resurrection ที่ว่าด้วยหนังฆาตกรต่อเนื่องเหมือนกัน ซึ่งอย่างน้อยก็มีฉากบรรยากาศที่ชวนผวา แต่ในเรื่องนี้ไม่ค่อยครับ ความผวาน้อย ความน่ากลัวไม่มาก ความแหวะก็ไม่ค่อยมี ดูแล้วพาลจะเฉยมากๆ ในฐานะหนังสยองน่ะนะครับ มันไม่ใคร่จะตื่นเต้นเท่าไหร่ หรือแม้แต่ช่วงท้ายการเปิดปมก็ไม่ได้เหนือความคาดหมายแม้แต่น้อย เพราะผู้อยู่เบื้องหลัง (เป็นใครไม่บอก) เรื่องทั้งหมด ถ้าท่านสังเกตดีๆ หรือต่อให้ไม่สังเกตเลยก็จะพบว่าคุณคนนี้ Cry Wolf มีท่าทีน่าสงสัยแต่เริ่ม และน่าสงสัยที่สุดมาตลอด ถ้าจะหลอกก็น่าจะให้มันเนียนกว่านี้หน่อยเน้อ
เอาเถอะครับ แม้จะหลอกไม่เนียน และความสยองจะไม่ได้มากมายเท่าใดนักแต่ประเด็นที่หนังเอามาเล่นก็นับว่าน่าพูดถึงครับ เพราะมันมีการจับเอาเรื่องของข่าวลือมาเล่นไงครับ ตามปกติในโรงเรียนไฮสคูลเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วนะครับ ว่าจะต้องมีข่าวลือเกี่ยวกับคนโน้นคนนี้เกิดขึ้นเสมอ เช่นหญิงคนนั้นชอบทำอะไรกับผู้ชายไปทั่ว หรือไม่ก็ชายคนนี้โรคจิตชอบสะสมของแปลกๆ อะไรเหล่านี้เป็นเหมือนวัฒนธรรมหนึ่งของสังคมวัยรุ่นในมะกัน (และระยะหลังๆ บ้านเราก็เริ่มตามเขามาติดๆ) ซึ่งหากมีคนหัวใสจับจุดพวกนี้ได้ดีเสียหน่อย ก็จะสามารถทำประโยชน์ได้มากมาย เช่นสร้างชื่อให้ตนเอง หรือสร้างค่านิยมที่ดีๆ แต่ขณะเดียวกัน เกือบทุกคนมักจะจับจุดไปใช้เล่นสนุกด้วยความคึกคะนองครับ จนทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายอย่างที่เกิดในเรื่องนี้แหละ
ผมมองว่า ทุกสิ่งทุกอย่างทุกทิศทางในสังคมมันมี Trick หรือ เทคนิคเคล็ดลับซ่อนอยู่เสมอ ใครจับจุดได้ก็เป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าคนจับจุดจะเอาเคล็ดลับนั้นมาทำอะไร เหมือนดาบสองคมครับ ให้ได้ทั้งคุณและโทษ ซึ่งสำหรับผู้ใหญ่หากทำดีก็โอเค แต่หากเอาเทคนิคหรือช่องโหว่อะไรบางอย่างในสังคมไปทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเองเพียงอย่างเดียวมันก็น่าประนามอยู่พอตัว มันไม่ได้อยู่ที่ว่าทำไม่ดีมากหรือน้อย เพราะลองว่าเป็นสิ่งไม่ดี มันก็คือทำไม่ดีอยู่วันยันคำ จะมาอ้างว่าทำไม่ดีแค่นิดหน่อยไม่เป็นไรมั้ง มันก็ไม่ได้ล่ะครับ ส่วนในกรณีวัยรุ่นในเรื่องก็ทำไปด้วยความเมามันส์ นึกสนุกด้วยส่วนหนึ่ง อีแบบนี้เข้าข่ายรู้เท่าไม่ถึงการณ์โดยแท้ อันนี้นอกจากตัวเด็กเองต้องรับผิดชอบแล้ว ผู้ใหญ่รอบตัวก็ต้องรับผิดชอบด้วยล่ะครับ
ประเด็นหนึ่งที่หนังสื่อออกมาอย่างหลวมๆ แต่ตรงไปตรงมาดี คือพ่อของโอเว่นที่ไม่เคยรับโทรศัพท์ลูกเลยแม้แต่ครั้งเดียว ลูกโทรมาด้วยความเครียดไม่รู้จะปรึกษาใคร แตก่ไม่รับเพราะธุรกิจต้องมาก่อน แล้วเป็นไงล่ะครับ โอเว่นเลยต้องมาเจอเรื่องนรกแบบนี้เพราะไม่มีผู้ใหญ่ชี้ทาง จริงๆ โอเว่นเป็นเด็กฉลาดนะครับ แต่เพราะไม่มีคนแนะนำให้ถูกทาง พี่แกเลยเอาสมองมาใช้ในการเล่นอย่างคึกคะนองแทน Cry Wolf นี่ถ้าโอเว่นแกมีคนนำทางดีๆ หนังอาจเปลี่ยนโทนไปเป็นการสืบหาฆาตกรสไตล์โคนันไปเลยก็ได้นะเนี่ย แต่ก็นั่นแหละ ทิศทางและบทหนังมันเกิดโดยคนเขียนต่างหาก ซึ่งเจตนาของเขาผมก็ไม่อาจทราบนะ แต่ถ้าจะทำหนังสยองให้คนดูขวัญผวา ก็แค่พอไหว คนขวัญอ่อนอาจสะดุ้งบ้าง แต่คนขวัญแข็งอย่างผมนี่นิ่งแน่ๆ ดีที่มันมีกำไรคิดไปพอตัว เลยพอจะเรื่อยๆ กับหนังไปได้ แต่ถ้าถอดสาระออก หนังก็เป็นแนวฆาตกรรมวัยรุ่นอีกหนึ่งเรื่องที่ดุก็ได้ ไม่ดูก็ไม่มีปัญหา
หนังระทึกขวัญ/สยองขวัญที่ชาญฉลาดอย่างน่าประหลาดใจ สังเกตไหมว่าฉันตั้งชื่อหนังเรื่องนี้ว่าสองชื่อ? ใช่แล้ว เพราะว่าหนังใช้องค์ประกอบทั้งสองอย่างเพื่อสร้างหนังที่ดีขึ้นมาก ฉันแปลกใจจริงๆ ที่พวกเขายกเลิกการฉายหนังเรื่องนี้กับนักวิจารณ์ เพราะฉันคิดว่าจริงๆ แล้วหนังเรื่องนี้น่าจะได้รับคำวิจารณ์ที่ดีจากนักวิจารณ์หลายคน บางทีฉันอาจจะคิดผิดก็ได้ ไม่ว่าจะอย่างไร หนังเรื่องนี้เริ่มต้นจากโหมดสแลชเชอร์หลัง Scream ก่อนที่จะเริ่มดำเนินเรื่อง หนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องโดยใช้เรื่องราวจากตำนานเมือง/นิทาน/อะไรก็ตามที่เป็นที่มาของชื่อเรื่อง โดยมีเด็กรวยที่เอาแต่ใจกลุ่มหนึ่งตัดสินใจหลอกโรงเรียนเอกชนของตนให้คิดว่ามีฆาตกรอยู่ในมหาวิทยาลัย ปัญหาคือ…อาจมีจริงๆ ก็ได้
นักแสดงนำทั้งสองคนคือ Julian Morris และ Lindy Booth ต่างก็เล่นได้ดีมากจริงๆ Booth ซึ่งแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลยในการรีเมค Dawn of the Dead กลับฉายแววโดดเด่นที่สุด โดยผสมผสานเสน่ห์ของสาวข้างบ้านเข้ากับตัวตนอีกด้านที่โกหกและเจ้าเล่ห์ และมันก็สมเหตุสมผลเพราะตัวละครของเธอใช้สิ่งแรกเพื่อให้เธอสามารถทำสิ่งหลังได้ อีกหนึ่งสิ่งที่โดดเด่นอย่างน่าประหลาดใจคือ…จอน บอน โจวี? Cry Wolf ใช่แล้ว ผู้ชายคนนี้แสดงได้จริงๆ เขาเลี่ยงเส้นแบ่งไปหลายครั้งแต่เขาก็ดูน่าเชื่อถือในฐานะครูสอนภาษาอังกฤษ เรื่องราวของเขายังค่อนข้างตลกเมื่อคุณพิจารณาอาชีพของเขาและสิ่งที่น่าจะเกี่ยวข้องในช่วงทศวรรษ 1980 ดังนั้นอีกครั้ง ไม่ใช่เรื่องเกินจริง
ข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวที่ฉันมองเห็นในภาพยนตร์เรื่องนี้คือมันดูเหมือนคำนวณมากเกินไป ในบางครั้ง ดูเหมือนว่ามันพยายามหลีกเลี่ยงความซ้ำซากจำเจของวัยรุ่นที่น่ากลัว ตัวอย่างเช่น เหยื่อกำลังถูกไล่ล่าและแทนที่จะวิ่งออกไปที่ประตู เขากลับพยายามหลอกล่อให้ฆาตกรคิดว่าเขาทำไปแล้ว ฉลาด อาจจะฉลาดเกินไปสำหรับนักเรียนมัธยมปลาย แต่ก็อย่างน้อยมันก็เป็นการเปลี่ยนแปลงจากการวิ่ง กรีดร้อง ซ่อน วิ่งอีกครั้ง มีดจ่อคอแบบเดิมๆ
พูดถึงกิจวัตรเก่าๆ ที่น่าเบื่อและการจัดเรตที่มันมักจะเกิดขึ้น นี่อาจเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ฉันรู้สึกว่าเรต PG-13 เป็นสิ่งที่สมควร การสร้างหนังสยองขวัญระดับ R จะทำให้ขาดความสมเหตุสมผลไปโดยสิ้นเชิง ความรุนแรงในหนังไม่ได้เป็นสิ่งที่น่ากลัวเสมอไป แต่ธรรมชาติของมนุษย์ต่างหากที่เป็นเช่นนั้น การโกหกต่างหากที่นำไปสู่บทสรุป ซึ่งมืดมนยิ่งกว่าสิ่งที่เจสัน วอร์ฮีส์เคยทำมา
หลีกเลี่ยงการถูกสงสัย บงการเพื่อนของคุณ กำจัดศัตรูของคุณ นั่นคือชื่อของเกมที่นักศึกษาสมมติเหล่านี้เล่นในมหาวิทยาลัย และในระดับที่ใหญ่กว่านั้น นั่นคือชื่อของเกมที่พวกเขากำลังเล่นกับผู้ชม ยกเว้นส่วนที่ว่า “กำจัดศัตรูของคุณ” แม้ว่าจะมีเสียงพูดคุยที่น่ารำคาญบางอย่างที่ฉันหวังว่าจะกำจัดออกจากโรงภาพยนตร์ได้ ด้วยงบประมาณที่จำกัดและนักแสดงที่ไม่มีชื่อเสียง (ยกเว้น Bon Jovi และ Gary Cole) Cry Wolf ผู้กำกับ Jeff Wadlow ได้แสดงให้เราเห็นว่า เช่นเดียวกับ Saw ของปีที่แล้ว เมื่อความทะเยอทะยานของคุณยิ่งใหญ่กว่ากระเป๋าเงินของคุณ คุณก็สามารถสร้างภาพยนตร์ที่สนุกสนานสุดๆ ได้ เรื่องนี้ไม่ได้บ้าคลั่งและเข้มข้นเท่า Saw แต่ฉันไม่มีปัญหาที่จะยอมรับว่ามันดึงดูดฉันและบังคับให้ฉันเพลิดเพลินไปกับมันอย่างเต็มที่
เตรียมเหยื่อของคุณสำหรับการตกปลาน้ำจืดเล็กน้อย เพราะภาพยนตร์เรื่องนี้เต็มไปด้วยปลาน้ำจืด หากคุณไม่รังเกียจการถูกบงการในขณะที่คุณพยายามเดาว่าใครคือฆาตกร คุณควรมีช่วงเวลาสนุกๆ ฉันคิดว่าฉันเดาได้หลายครั้งแล้ว และภายใน 10 นาทีสุดท้าย ฉันก็เดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น … บ้าง มีจุดพลิกผันเล็กๆ น้อยๆ อีกครั้งในตอนท้ายที่ทำให้ฉันตั้งตัวไม่ติด หนังเรื่องนี้สร้างมาอย่างชาญฉลาดพอที่จะทำให้คุณเชื่อว่าคุณไขปริศนาได้แล้ว แต่จุดพลิกผันนั้นละเอียดอ่อนพอที่จะทำให้คุณหลุดจากเส้นทางและเผยให้เห็นว่าคุณไม่ได้ฉลาดอย่างที่คิด
ฉันเบื่อคนที่บ่นเกี่ยวกับหนังสยองขวัญเรท PG-13 “ฉันอยากได้คำด่าเยอะๆ! ฉันอยากได้เลือดเยอะๆ! ฉันอยากได้ฉากโป๊ๆ!” จริงเหรอ? ฉันต้องการเรื่องราวที่ดีที่ฉันสามารถอ่านได้อย่างสนใจและติดตามด้วยความสนใจ ฉันต้องการองค์ประกอบของความประหลาดใจ ฉันต้องการบทสนทนาที่ไม่ต้องพึ่งพาคำพูดหยาบคายแบบเก่าๆ เป็นไม้ค้ำยันที่ไร้ความคิดสร้างสรรค์ ฉันไม่อยากเดือดดาลกับจุดพลิกผันโง่ๆ ที่ไม่สมเหตุสมผลเมื่อมองย้อนกลับไปที่ส่วนอื่นๆ ของหนัง
ประสบความสำเร็จในประเด็นเหล่านี้ Cry Wolf และหากคุณจำข้อจำกัดที่มากับงบประมาณที่จำกัด และเตือนตัวเองว่าไม่มีผู้ชนะรางวัลออสการ์ในนักแสดงชุดนี้ คุณควรจะคุ้มค่ากับเงินที่จ่ายไป หากคุณกำลังมองหาภาพยนตร์เลือดสาดพร้อมผู้หญิงเปลือยท่อนบนวิ่งวุ่นไปทั่ว คุณอาจจะแค่ไปบ่นในบอร์ดข้อความและบ่นว่าภาพยนตร์เรื่องนี้แย่แค่ไหน ดังนั้นอย่ามาบ่นเราเลย แล้วไปดูหนัง Chucky แทนดีกว่า สาระสำคัญ ไม่ใช่ภาพยนตร์สยองขวัญที่เน้นไปที่จำนวนการตายที่ฆาตกรสามารถสะสมได้ แต่เป็นแนวลึกลับมากกว่าที่จะทำให้ผู้ชมเดาใจไม่ได้ตลอด 90 นาที ฉันอยากให้มีความตึงเครียดมากกว่านี้อีกหน่อยและเพิ่มความน่ากลัวอีกสักหน่อย แต่ฉันขอปรบมือให้ผู้กำกับ Wadlow สำหรับความพยายามที่ยอดเยี่ยมในงบประมาณที่จำกัดเช่นนี้
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Boy Kills World (2024) แค้นนี้ที่รอคิวล์
Werewolves (2024) คนหอนกลายพันธุ์
