Blood And Chocolate (2007) เจ้าสาวพันธุ์อสูร
เรื่องย่อ
Blood And Chocolate ในเมืองบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย เด็กกำพร้า Vivian ได้รับการเลี้ยงดูจากป้าของเธอหลังจากสูญเสียพ่อแม่ของเธอไปเมื่อสิบปีก่อนในเทือกเขาร็อกกี รัฐโคโลราโด ครอบครัวของเธออยู่ในสายเลือดมนุษย์หมาป่า และวิเวียนได้รับสัญญากับกาเบรียลหัวหน้าฝูง เมื่อไอเดน นักเขียนการ์ตูนชาวอเมริกัน ซึ่งกำลังค้นคว้าเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าสำหรับสำนักพิมพ์ในนิตยสารฉบับต่อไปของเขา ได้พบกับวิเวียน พวกเขาก็ตกหลุมรักกันและกันในทันที อย่างไรก็ตาม ลูกชายที่ชั่วร้ายของกาเบรียลและราฟลูกพี่ลูกน้องของวิเวียนวางยาพิษกาเบรียลเกี่ยวกับความรักของวิเวียน ทำให้เธอต้องเลือกระหว่างขอบเขตกับครอบครัวและความหลงใหลในไอเดน
ผู้กำกับ
- Katja von Garnier
บริษัท ค่ายหนัง
- Metro-Goldwyn-Mayer (MGM)
นักแสดง
- Agnes Bruckner
- Hugh Dancy
- Olivier Martinez
- Katja Riemann
- Bryan Dick
- Chris Geere
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
Blood And Chocolate ภาษาอังกฤษหนังเรื่องนี้ไม่ได้แย่ที่สุดหรือดีที่สุดที่ฉันเคยดูเลย ถือเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าหนังเรื่องนี้ควรดูเป็นทางเลือกสุดท้ายเมื่อจะหาสถานที่เช่า มีบางส่วนที่ทำให้ฉันรำคาญจริงๆ เช่น ผู้ชมสามารถเข้าใจได้อย่างชัดเจนว่ามนุษย์ที่มีเหตุผลควรทำอย่างไร แต่ถ้าคุณไม่สนใจเหตุผลอย่างสม่ำเสมอ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ฉันได้ยินมาว่าหนังเรื่องนี้ไม่ได้ทำตามหนังสือ (เพื่อนที่ไปกับฉันชี้ให้เห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน) เป็นเรื่องยากที่จะชี้ให้เห็นว่าหนังเรื่องนี้มีอะไรผิดพลาด การแสดงไม่ได้แย่ ตัวละครก็โอเค (แม้ว่าจะอ่อนแอไปนิด) และเนื้อเรื่องก็สมเหตุสมผล อย่างไรก็ตาม ตอนจบของหนังทำให้คุณไม่พอใจ และพบว่าตัวเองหัวเราะคิกคักกับเอฟเฟกต์บางอย่าง หนังเรื่องนี้ไม่มีอะไรพิเศษ แต่ก็ไม่ใช่หนังที่แย่ที่สุดเช่นกัน
ฉันให้คะแนนหนังเรื่องนี้ 5 ดาว เพราะมันสมควรได้รับมัน ฉากสวยงามมาก แต่พูดตามตรง โดยเฉพาะพวกเราชาวโรมาเนีย เราต่างก็รู้ว่าบูคาเรสต์เป็นอย่างไร และคุณต้องมองลึกๆ จริงๆ ถึงจะพบความงามภายในแบบนั้น ในบางครั้ง เมืองนี้ดูคล้ายกับเมืองในภาพยนตร์ Blood And Chocolate แต่ปกติแล้วบูคาเรสต์จะไม่โรแมนติกอย่างที่หนังถ่ายทอดออกมา ฉันชอบหนังเรื่องนี้ แต่ผิดหวังมากที่มันจบลงอย่างกะทันหัน ตอนจบไม่เข้ากับเนื้อเรื่องเลยแม้แต่น้อย การแสดงก็ธรรมดาๆ แต่ก็รับได้ ผู้ใช้รายหนึ่งบรรยายว่าวิเวียนเป็นหุ่นยนต์ คำนี้ก็ผุดขึ้นมาในใจฉันเหมือนกัน หนังเรื่องนี้ไม่ใช่ผลงานชิ้นเอก แต่ฉันชอบคำอธิบายเกี่ยวกับบูคาเรสต์ ซึ่งส่วนใหญ่เราไม่เข้าใจ
ฉันได้อ่านหนังสือแล้ว ฉันได้ดูหนังแล้ว ฉันคงจะโกรธมากถ้าฉันได้ดูมันในโรงภาพยนตร์ แต่ฉันเช่ามันมา ดังนั้นฉันจึงไม่โกรธเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงนั้นมากนัก โดยพื้นฐานแล้ว หนังสือและหนังมีความเหมือนกันเพียงเล็กน้อย หากคุณผ่านสิ่งนั้นไม่ได้ คุณจะไม่ยอมให้ตัวเองมีโอกาสดูหนัง หลังจากความขุ่นเคืองในตอนแรก ฉันก็นั่งดู และฉันก็ไม่ได้รู้สึกแย่กับสิ่งที่ฉันเห็นเลย ฉันได้ดูหนังที่ดีกว่านี้ในปีนี้หรือไม่ ใช่ แต่ฉันไม่ได้เกลียดมันและต้องการเวลาหนึ่งชั่วโมงในชีวิตของฉันคืนมา จริงๆ แล้ว ฉันชอบตัวละคร Rafe มาก เขาทำให้ฉันหัวเราะหลายครั้ง และในความคิดของฉัน เขาช่วยหนังเรื่องนี้ไว้สำหรับฉัน หลังจากที่ฉันโยนทุกอย่างในหนังสือออกไปจากความคิด ฉันก็สนุกกับโครงเรื่องของหนังและการตีความใหม่ของแนวมนุษย์หมาป่า
ฉันจะพูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้จากมุมมองที่แตกต่างกันสองแบบ ประการแรกคือจากมุมมองของคนที่ดูหนังแล้วไม่เคยอ่านหนังสือ (และอาจจะไม่เคยอ่าน) หนังสือเล่มนี้ ประการที่สองคือจากมุมมองของคนที่เคยอ่าน (ภาพยนตร์ที่ไม่มีหนังสือ) จากมุมมองของภาพยนตร์แล้ว ถือเป็นภาพยนตร์ที่โอเค ไม่ดีเท่า Underworld ทั้งสองเรื่องเลย แต่ดีกว่า UltraViolet มาก และฉันไม่ได้พูดถึงแค่โครงเรื่องเท่านั้น เอฟเฟกต์ภาพในหลายส่วนนั้นไม่ค่อยดีนัก แม้ว่าการแปลงร่างเป็นหมาป่าจะออกมาดีมาก ตัวละครมีการพัฒนาเพียงเล็กน้อย และดูเหมือนว่าวิเวียนจะไม่สนใจด้วยซ้ำว่า “ความรัก” ของเธอจะฆ่าสิ่งมีชีวิตที่เหลืออยู่ในเผ่าพันธุ์ของเธอ ตัวละครอื่นๆ บางตัวควรได้รับการพูดถึงมากกว่านี้ เช่น The Five โครงเรื่องนั้นคล้ายกับ Underworld มากเกินไปสำหรับรสนิยมของฉัน
(ภาพยนตร์ที่มีหนังสือ) อย่างที่หลายๆ คนกล่าวไว้ นอกจากชื่อเรื่อง Blood And Chocolate ชื่อตัวละคร และส่วนเล็กๆ น้อยๆ สองสามส่วนแล้ว ภาพยนตร์และหนังสือก็ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ในภาพยนตร์ กาเบรียลมีอายุมากกว่ามากและเป็นพ่อของราเฟ (ดังนั้นแอสทริดจึงเคยเป็นคู่ครองของเขา) ในหนังสือ กาเบรียลมีอายุประมาณ 24 ปี ไม่เคยผสมพันธุ์กับใครเลยเนื่องจากหมาป่าผสมพันธุ์กันตลอดชีวิต (แอสทริดกำลังพยายามเอาชนะใจเขา) และแอสทริดเป็นแม่ของอุลฟ์ ไม่ใช่ราเฟ อีกสิ่งสำคัญคือสถานที่ หนังสือเล่มนี้มีฉากอยู่ที่ริเวอร์วิว รัฐแมริแลนด์ นอกจากนี้ เหตุผลที่พวกเขาย้ายมาจากเวสต์เวอร์จิเนียก็แตกต่างกันมาก ในภาพยนตร์เล่าว่าเป็นความผิดของวิเวียนและครอบครัวของเธอทั้งหมดจึงถูกฆ่าเพราะเหตุนี้ ในหนังสือ ผู้นำดั้งเดิมของกลุ่ม The Five ชื่อแอ็กเซล ฆ่าเด็กผู้หญิงคนหนึ่งจากโรงเรียนของพวกเขา นักล่าตามล่าหมาป่าและฆ่าพวกมันไปหลายตัว (รวมทั้งพ่อของวิฟ) ทำให้พวกเขาต้องย้ายออกไป นอกจากนี้ เอสเม แม่ของวิฟก็เป็นตัวละครสำคัญเช่นกัน
สิ่งหนึ่งในหนังสือที่จะทำให้ภาพยนตร์ดีขึ้นได้ก็คือ “การเต้นรำของผู้หญิง” สำหรับผู้ที่ไม่ทราบ มันคือการทดสอบที่เหล่าตัวเมีย (ตัวเมียในฝูง) ต่อสู้กันเพื่อดูว่าใครจะเป็นคู่ครองของจ่าฝูงคนใหม่ (เนื่องจากก่อนหน้านี้มีการต่อสู้เพื่อตัวผู้) วิเวียนชนะ โดยพยายามช่วยแม่ของเธอจากแอสทริด (ซึ่งเป็นผู้หญิงชั่วร้ายในหนังสือ) และด้วยเหตุนี้ เธอจึงควรจะผสมพันธุ์กับแก๊บ ไม่มีคำทำนาย! อย่างไรก็ตาม หากคุณได้อ่านหนังสือเรื่องนี้และชอบหนังสือเล่มนี้ ฉันขอแนะนำอย่างยิ่งว่าอย่าดูหนังเรื่องนี้
ฉันสนุกกับหนังเรื่องนี้ มันไม่ได้เปลี่ยนชีวิต ไม่ได้ลึกซึ้งหรือชวนให้คิดเป็นพิเศษ แต่ก็ดึงดูดคุณให้เข้าไปและทำให้คุณ ‘เพลิดเพลิน’ ตลอดทั้งเรื่อง ความคิดเห็นด้านล่างจำนวนมากยกย่องหนังสือและหนังเรื่องนี้ คุณคงคิดว่าพวกเขาควรจะคาดหวังให้หนังธรรมดาๆ ออกมาดีกว่านิยายที่ดัดแปลงมาจากหนังสือ ฉันยังไม่ได้อ่านหนังสือ แต่ตอนนี้ฉันอาจจะอ่าน เรื่องราวมีความเห็นอกเห็นใจและพยายามพิจารณาประเด็นมนุษย์หมาป่าอีกครั้งโดยปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนเป็นชนกลุ่มน้อยที่ถูกกดขี่ Blood And Chocolate ฉันอดคิดไม่ได้ว่าพวกเขาเป็นสัญลักษณ์แทนชาวโรมานี ซึ่งเป็นความคิดที่ควรค่าแก่การพิจารณา
การถ่ายภาพมีบรรยากาศและบูคาเรสต์กลายเป็นดารา มีอาคารโรโกโกที่สวยงามมากมายและเพลงประกอบสไตล์ตะวันออกที่น่าฟัง ฉันสงสัยมาตลอดว่าหนังเรื่องนี้เป็นผลงานของฮอลลีวูดหรือเปล่า เพราะตัวละครดูปกติดีและพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้แสดงกิริยามารยาทแบบอเมริกันทั่วไป (ไม่ใช่เสียง “โอ้พระเจ้า” ดังๆ) แต่เปล่าเลย ตอนจบไม่ใช่แบบยุโรป
ฉันประหลาดใจมากกับการเปลี่ยนฉากจากมนุษย์เป็นหมาป่าที่สวยงาม ผู้สร้างควบคุมตัวเองจากเอฟเฟกต์เพื่อประโยชน์ของหนัง มันทำให้ฉันนึกถึงภาพยนตร์เทพนิยายยุโรปตะวันออกยุคแรกๆ (The Singing Ringing Tree) อย่ากังวลเรื่องเลือดสาดหรือการใช้สารเสพติดอย่างที่กล่าวไว้ด้านล่าง เลือดมีมากกว่าแค่รอยนิ้วมือที่ถูกตัดและเสื้อผ้าเปื้อนเลือด และสารเสพติดชนิดเดียวที่ถูกใช้ในทางที่ผิดคือแอ๊บซินธ์ (ซึ่งอาจเป็นสารผิดกฎหมายในประเทศของคุณเหมือนกับที่นี่) ดื่มเพียงเล็กน้อย ฉีดเพียงครั้งเดียวและเผาค่อนข้างบ่อย ดูภาพยนตร์เรื่องนี้
ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้หลังจากดูหนังแล้วและไม่สนใจมันเพราะรู้สึกว่ามันค่อนข้างไร้สาระ แต่หนังสือไร้สาระมักจะสร้างภาพยนตร์ที่ดีได้ และเรื่องนี้ก็สามารถทำได้อย่างแน่นอน เรื่องราวของเด็กสาววัยรุ่นที่สำรวจพลังดึงดูดใจเหนือเด็กผู้ชาย ซึ่งเธอพบว่ามันกระตุ้นอย่างไม่อาจต้านทานได้และควบคุมได้อย่างน่าสงสัย และมันครอบงำเธอมากกว่าเด็กผู้หญิงปกติด้วยซ้ำ เพราะมันส่งผลต่อเธอผ่านความเป็นมนุษย์หมาป่า เรื่องนี้จะมีเสน่ห์ดึงดูดผู้ชมวัยรุ่นอย่างชัดเจน ซึ่งสร้างภาพยนตร์ขึ้นมา มีเสน่ห์ดึงดูดเด็กผู้หญิงในแบบหนึ่ง และมีเสน่ห์ดึงดูดเด็กผู้ชายในแบบหนึ่ง และฉันไม่เข้าใจว่าทำไมผู้สร้างภาพยนตร์ถึงมองข้ามเรื่องนี้และเปลี่ยนเรื่องราวให้กลายเป็นเรื่องราวที่ไม่มีใครสนใจเลย
เริ่มต้นด้วยการหยิบยกชื่อหนังสือ (ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้) มาอ้างอิง ซึ่งใช้เป็นคำนำด้วย เกี่ยวกับคนวิ่งหนีด้วยความกลัวและลิ้มรสทั้งเลือดและช็อกโกแลตในปาก โดยรสชาติของทั้งสองอย่างแย่พอๆ กัน นี่เป็นอุปมาอุปไมยที่ยอดเยี่ยมสำหรับสถานะของนางเอก: ขัดแย้งระหว่างด้านมนุษย์และหมาป่า โดยต่างก็หวาดกลัวทั้งสองฝ่ายเท่าๆ กัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ละทิ้งคำนำหน้าและแนะนำตัวละครที่ทำงานในร้านช็อกโกแลตของป้าของเธอแทน!
ฉันเข้าใจว่าทำไมชื่อหนังสือถึงทำให้ผู้สร้างภาพยนตร์นึกถึงช็อกโกแลตที่มีกลิ่นอายของอีโรติกเรื่อง “Like Water for Chocolate” และทำให้พวกเขาต้องการเชื่อมโยงสัญลักษณ์เดียวกันกับมนุษย์หมาป่า แต่พวกเขาไม่ได้ทำ แล้วทำไมถึงมีอยู่ในภาพยนตร์ ในหนังสือตัวละครอยู่ในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย หรือเข้าออกบ้าง เช่น กลุ่ม Five ซึ่งเป็นแก๊งวัยรุ่นที่ชอบใส่กางเกงยีนส์และเสื้อยืดสีดำ Blood And Chocolate และอยู่ในจุดที่อยู่ระหว่างการเป็นศัตรูของนางเอกกับสิ่งที่นางเอกไม่ชอบ ในภาพยนตร์
พวกเขากลายเป็นคนเที่ยวคลับในวัยยี่สิบกว่าๆ ที่เสื่อมทราม ในหนังสือนางเอกอายุ 16 ปี ซึ่งเป็นวัยที่พอจะค้นพบว่ารสนิยมทางเพศของเธอส่งผลต่อผู้ชายที่เธอต้องการอย่างไร รวมถึงตัวเธอเองด้วย เธอเป็นคนเริ่มติดต่อ จากนั้นก็ถอยกลับ เริ่มติดต่อใหม่ และอื่นๆ ในภาพยนตร์ เธอไม่ใช่เด็กผู้หญิงอีกต่อไป แต่เป็นผู้หญิง และผู้ชายไม่ใช่กวีในโรงเรียนมัธยมที่อยู่ชายขอบของชีวิตในมหาวิทยาลัยอีกต่อไป แต่เป็นผู้หลบหนีจากกฎหมาย (และเป็นนักวาดการ์ตูนอีกด้วย) แต่เป็นเขาที่เข้าหาเธอในลักษณะที่ไม่น่าดึงดูดเท่ากับลูกพี่ลูกน้องจอมกวนของเธอ ในตอนแรกเธอทำให้เขารู้สึกแย่ แต่แล้วก็ยอมแพ้ เพราะเขาเชื่อมั่นว่าเธอจะทำแบบนั้น: เฮ้ คุณรู้ว่าคุณต้องการมัน ฉันคิดว่าผู้กำกับหญิงจะเสี่ยงกับโอกาสที่หนังสือเสนอให้เพื่อแสดงให้ตัวเอกหญิงอยู่ในบทบาทที่ไม่ยอมเชื่อฟังและกระตือรือร้น แต่เปล่าเลย
เป็นการดัดแปลงจากหนังสือสำหรับวัยรุ่นที่ปัดฝุ่นเรื่องราวความรักต้องห้ามในอดีตและมอบถ้ำขนอันสวยงามให้กับมัน วิเวียน (แอกเนส บรู๊คเนอร์ผู้แสนน่ารัก) เป็นหญิงสาวผู้รักการวิ่งและเป็นอิสระ แต่ชีวิตเรียบง่ายของเธอกลับมีความลับซ่อนอยู่ ซึ่งจะถูกเปิดเผยในภายหลัง เอเดน (ฮิวจ์ แดนซี) เป็นศิลปินนิยายภาพที่กำลังตระเวนไปทั่วโรมาเนียเพื่อแสวงหาแรงบันดาลใจด้านศิลปะ เส้นทางของพวกเขามาบรรจบกันในโบสถ์เก่า และเอเดนก็ตกหลุมรักเธอทันที หลังจากผ่านประตูหน้าในตำนานไปได้ในที่สุด
เอเดนก็รู้ในไม่ช้าว่าวิเวียนสืบเชื้อสายมาจากลูป-การูซ์โบราณ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มนุษย์หมาป่าได้ปกครองโรมาเนียอย่างลับๆ หลังจากถูกขับไล่ออกจากประเทศอื่นๆ มากมาย วิเวียนได้รับสัญญาว่าจะมอบบางสิ่งให้กับกาเบรียล (โอลิเวียร์ มาร์ติเนซ) หัวหน้ากลุ่ม ซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่ต้องการ Blood And Chocolate ในที่สุด วิเวียนก็ตกหลุมรักเอเดน แต่การปะทะกันระหว่างโลกทั้งสองใบของพวกเขาและการที่กาเบรียลปฏิเสธที่จะปล่อยเธอไป นำไปสู่การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายที่อาจดับสูญไปตลอดกาล
ฉันไม่สามารถเปรียบเทียบหนังสือกับภาพยนตร์ได้ แต่ฉันจินตนาการว่าสิ่งต่างๆ เปลี่ยนแปลงไปและทำใหม่ นั่นคือธรรมชาติของสัตว์ร้ายที่จะพูดเช่นนั้น Blood and Chocolate ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่แย่ในตัวเอง มันดูเหมือนจะครอบคลุมพื้นที่เดียวกันกับภาพยนตร์อื่นๆ อีกหลายสิบเรื่อง ลองนึกถึง Romeo and Juliet ของเชกสเปียร์ แต่ด้วยเขี้ยวและขน คุณก็จะได้แนวคิดที่กว้างแต่แม่นยำ คนหนุ่มสาวสองคนเข้าไปพัวพันกับความรักต้องห้ามในขณะที่ครอบครัว วัฒนธรรม
หรือโชคชะตาของพวกเขาพยายามจะฉีกพวกเขาออกจากกัน เคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว การใช้โรมาเนียเป็นฉากหลังทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ดูน่ามองขึ้น แต่ก็ไม่ได้มากพอที่จะกระตุ้นเข็มให้สูงขึ้นเกินไป การกำกับนั้นมั่นคงแต่ลอกเลียนมา การแสดงนั้นเหมาะสม พระเอกทั้งสองคนแสดงบทคู่รักต้องคำสาปได้ดี ดนตรีประกอบ (ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของภาพยนตร์สำหรับฉัน) เป็นสิ่งที่โปร่งใสและไม่มีอะไรโดดเด่น ฉันชอบแนวทางที่มหัศจรรย์กว่าในการแปลงโฉม (แม้ว่าจะไม่สามารถถ่ายทอดออกมาได้ดีเท่าที่ควร) แต่ในท้ายที่สุด บทภาพยนตร์ก็เป็นไม้ค้ำยันสำคัญที่ภาพยนตร์พึ่งพาและล้มเหลว
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Definitely Maybe (2008) หนุ่มว้าวุ่น ลุ้นรักแท้
The Town (2010) เดอะ ทาวน์ ปล้นสะท้านเมือง
A Love Song for Bobby Long (2004) ปราถนาแห่งหัวใจ
Dragonheart 4 (2017) ดราก้อนฮาร์ท 4 มหาสงครามมังกรไฟ
He s Just Not That Into You (2009) หนุ่มกิ๊กสาวกั๊ก สมการรักไม่ลงตัว
