ดูหนัง SPL Kill Zone (2005) ทีมล่าเฉียดนรก
เรื่องย่อ
ดูหนัง SPL Kill Zone เป็นเวลากว่า 3 ปี ที่ชาน นายตำรวจใหญ่ และลูกทีมของเขาคอยจับตาความเป็นไปของโป หัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย ที่เชื่อว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการสังหารโหดพยานรายหนึ่ง เพียงแต่ยังไม่มีหลักฐานที่สามารถเอาผิด และจับตัวมาลงโทษตามกฏหมายได้ นอกจากคดีที่ยังปิดไม่ลงแล้วชานยังต้องพบกับปัญหาส่วนตัว นั่นคืออาการทางสมอง ที่เกิดจากการต่อสู้จับกุมคนร้าย ทำให้เขามีโอกาสที่จะปฎิบัติหน้าที่อีกเพียงไม่นาน พอดีกับการก้าวเข้ามาแทนที่ในทีมของ หม่า นายตำรวจนอกพื้นที่ เพียงเพื่อพบว่าทีมกำลังเข้าขั้นวิกฤติ นั่นยิ่งทำให้เขาอยากที่จะจับกุมตัวคนร้ายให้ได้ ด้วยหลักฐานชิ้นเดียวที่อยู่ในมือ ซึ่งมันอาจทำให้หัวหน้าแก๊งค์มาเฟียรายใหญ่ต้องสูญเสียอิสรภาพไปตลอดกาล เพียงแต่มันอาจไม่ง่ายอย่างที่เขาคิด!
ผู้กำกับ
- Wilson Yip
บริษัท ค่ายหนัง
- Abba Movies Co. Ltd.
นักแสดง
- Donnie Yen
- Simon Yam
- Sammo Kam-Bo Hung
- Jing Wu
- Kai-Chi Liu
- Danny Summer
- Ken Chang
โปสเตอร์หนัง SPL Kill Zone (2005)
รีวิว
หนังบู๊ว่าด้วยเรื่องการขับเคี่ยวระหว่างตำรวจกับเจ้าพ่อระดับบิ๊กที่ไม่เคยมีใครเอาผิดเขาได้ แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าพ่อคนนี้ทำสิ่งเลวร้ายมาแค่ไหนก็เถอะ จริงๆ ผมว่าหนังนั้นออกมาในเชิงดราม่าเป็นหลักครับ ดราม่าเกี่ยวกับนายตำรวจอย่างอาชาน (เยิ่นต๊ะหัว) ที่ทนดูเจ้าพ่อหวัง (หงจินเป่า) ดูหนัง SPL Kill Zone ลอยหน้าลอยตาอยู่เหนือกฎหมายมานาน จนเขาอยากจะหาทางเอาผิดเจ้าพ่อคนนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องทำยังไง ในขณะที่หัวหน้าคนใหม่อย่างอาหม่า (เจิ้นจื่อตัน) ก็รู้สึกว่าถ้าจะจับก็ต้องเล่นตามกฎ ต้องอย่าแหกกติกาเป็นอันขาด จุดที่น่าสนใจคือหนังเล่นกับมิติตัวละครได้ไม่เลวครับ เหมือนแต่ละคนก็ไม่ใช่เทพบุตรและไม่ใช่จอมปีศาจ พวกเขามีทั้งมุมดี มุมอ่อนโยน และมุมแข็งกร้าว มุมร้ายแฝงอยู่ ดังนั้นในเรื่องเราจะไม่ได้เห็นพระเอกจ๋า แต่เราจะได้เห็นคนธรรมดาที่เผชิญปัญหา และมีวิธีในการรับมือแก้ไขแตกต่างกันไปตามวิถีของแต่ละคนครับ พล็อตถือว่าน่าสนใจดี แต่การเดินเรื่องอาจจะอืดไปบ้าง ช้าไปบ้าง หรือฉับไวไปบ้างในบางช่วง ทำให้อารมณ์หรือทิศทางไม่กลมกลืนเป็นเนื้อเดียว แต่ด้วยบารมีของดาราแต่ละคน ก็ทำให้หนังน่าสนใจไปจนจบเรื่อง
ผมเชื่อว่าหลายคนมองเรื่องนี้เป็นหนังบู๊ แต่เอาเข้าจริงหนังมีฉากบู๊หนักๆ เด็ดๆ แค่ไม่กี่ฉาก ทว่าแต่ละฉากนั้นรับประกันความสะใจ โดยเฉพาะฉากบู๊ช่วงท้ายที่อาหม่าต้องปะทะกับมือสังหารจอมโหด (รับบทโดย อู๋จิง) ฉากปะทะกันนี่ทำได้โคตรมันส์ รวดเร็ว สะใจ ตีกันไวจนแทบมองไม่ทัน เรียกว่าคู่นี้เรารอคอยมาตั้งแต่กลางเรื่องแล้ว ว่าเมื่อไรพวกพี่เขาจะไฝว้กัน และพอไฝว้กันจริงๆ ก็ไม่ผิดหวังครับ อีกคู่ก็คือการปะทะระหว่างอาหม่ากับเจ้าพ่อหวัง หรือเจิ้นจื่อตันปะทะหงจินเป่า ซึ่งเอาเข้าจริงๆ แล้ว ผมชอบตอนพวกเขาปะทะกันใน Ip Man 2 มากกว่า แต่กับเรื่องนี้ก็ถือว่าบู๊แรง น่าจดจำไม่น้อย และที่น่าจดจำเหนืออื่นใดคือบทสรุปของการต่อสู้ที่สะท้อนความจริงของการต่อสู้ได้ดีทีเดียว โดยรวมนี่ถือเป็นหนังแอ็กชันตำรวจจับผู้ร้ายที่มีทั้งส่วนที่ตามสูตรและไม่ตามสูตรครับ หลายๆ อย่างเลยอาจยังไม่กลมกล่อมนัก แต่ถ้ามองโดยรวมก็ถือว่าน่าจดจำ อย่างน้อยฉากแอ็กชันที่มีน้อยแต่แน่นก็นับว่าโอเคแล้วล่ะครับ ^_^
นี่เป็นการออกแบบท่าต่อสู้ที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในรอบ 25 ปีของการชมภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ ฉากต่อสู้นั้นน่าตื่นเต้นมากจนคนดูในโรงภาพยนตร์ร้องกรี๊ดด้วยความดีใจ น่าเสียดายที่ปัจจุบันนี้ไม่ค่อยได้เห็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ที่นักศิลปะการต่อสู้ตัวจริงต่อสู้กันแทนที่จะเป็นดาราดังบนลวดหนาม และนั่นทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมากเพราะดอนนี่ ซัมโม และแจ็คกี้ วูแสดงได้ยอดเยี่ยมมาก ข้อตำหนิเพียงอย่างเดียวของฉันเกี่ยวกับฉากต่อสู้ก็คือมีฉากต่อสู้ไม่มากพอ ในที่สุดดอนนี่ เยนก็ได้ก้าวขึ้นมาเป็นนักออกแบบท่าต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมด้วย S.P.L. แม้ว่าฉากต่อสู้จะดี แต่เรื่องราวกลับดูธรรมดาสำหรับฉันและทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในหมวดหมู่ “ดีมาก” ในขณะที่มันควรจะ “ยอดเยี่ยม” พวกเขาพยายามสร้างภาพยนตร์ระทึกขวัญแนวตำรวจแบบ “Infernal Affairs” แต่กลับทำไม่ได้ตามเป้า แม้ว่าไซม่อน ยามและซัมโม หงจะเล่นได้ยอดเยี่ยมทั้งคู่ แต่การแสดงของอีกฝ่ายกลับทำได้ไม่ดี และเรื่องราวก็มีเนื้อหาที่เว่อร์วังอลังการจนเกินไปจนดูฝืนๆ โครงเรื่องของอารมณ์ในภาพยนตร์นั้นถูกวางไว้ตั้งแต่ต้นเรื่องและก็เพียงพอแล้ว
แต่พวกเขาต้องใส่ความดราม่าที่ไม่สมจริงเข้าไปอีก ซึ่งทำให้ความสนุกในการชมภาพยนตร์เรื่องนี้ของฉันลดลงเล็กน้อย คำวิจารณ์อีกประการหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องราวก็คือ ดูเหมือนว่าบางส่วนอาจถูกตัดออกจากภาพยนตร์ เพราะบางส่วนของเรื่องราวที่ก่อนหน้านี้ดูไม่มีนัยสำคัญ กลับกลายเป็นเรื่องใหญ่ในช่วงท้ายของภาพยนตร์ และรู้สึกเหมือนว่ามันเกิดขึ้นโดยไม่ได้คาดคิด เหมือนกับว่าเราไม่ได้ถูกบอกเล่าทุกอย่าง ถึงจะพูดแบบนั้น คำวิจารณ์เชิงลบของฉันเกี่ยวกับเรื่องราวนี้ไม่ควรทำให้คุณหยุดชมภาพยนตร์เรื่องนี้เลย ฉันไม่ได้คาดหวังให้ S.P.L. ไปดู The Godfather ฉันแค่ต้องการชมฉากต่อสู้ที่เหลือเชื่อ และฉันก็ได้เห็นมัน ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะดูว่า Donnie จะทำอะไรต่อไป
เมื่อฉันพบว่า SPL Kill Zone ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีการฉายรอบปฐมทัศน์ระดับโลกที่เทศกาลภาพยนตร์โตรอนโต ฉันจึงให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งกับการไปดูภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉันดูกับเพื่อนที่งานฉายภาพยนตร์ของ Industry ในช่วงเวลาเร่งด่วน Donnie ปะทะ Sammo จะดีกว่านี้ได้อีกไหม เรื่องราวของภาพยนตร์เรื่องนี้ พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ Simon Yam รับบทเป็นตำรวจชั่วที่เกษียณอายุราชการแล้ว Donnie เป็นตำรวจดีคนใหม่ที่มาแทนที่เขา และ Sammo เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเรื่องในวันพ่อ และตัวละครทุกตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้จะเป็นลูกชายหรือไม่ก็เป็นพ่อ ทุกคนต่างมีความสัมพันธ์แบบพ่อลูกกัน ตัวละครของ Sammo กำลังตั้งครรภ์ Simon Yam มีลูกสาวบุญธรรมที่พ่อแม่แท้ๆ ของเขาถูกฆ่าโดยคนจาก Sammo ที่ส่งมาจาก Sammo ตัวละครของ Donnie ขัดขืนความปรารถนาของพ่อที่อยากเป็นตำรวจ เป็นต้น ธีมของภาพยนตร์เรื่องนี้ช่วยเพิ่มองค์ประกอบทางอารมณ์ที่เชื่อมโยงตัวละครทั้งหมดในภาพยนตร์เข้าด้วยกัน ตัวละครแต่ละตัวไม่ได้เป็นคนดีหรือคนชั่วอย่างสุดโต่ง
ทุกคนล้วนมีด้านมืดที่แตกต่างกันไป ดูเหมือนว่าจะมีอิทธิพลของ Infernal Affairs อย่างมากเมื่อรวมกับสีสันที่หม่นหมองและฉากที่มืดมิด อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้จริงจังกับตัวเองเท่ากับไตรภาค IA มีช่วงเวลาของอารมณ์ขันมากมายและมันได้ผลดีในการคลายความตึงเครียดของภาพยนตร์ตั้งแต่ต้นจนจบ อารมณ์ขันจะจบลงในช่วงกลางเรื่องไปจนถึงตอนจบเมื่อเรื่องราวเริ่มจริงจังขึ้น ซึ่งช่วยดึงดูดผู้ชมและทำให้มั่นใจได้ว่าภาพยนตร์ไม่ได้จริงจังกับตัวเองมากขึ้น แต่จะทำให้คุณเพลิดเพลินตลอดระยะเวลาของภาพยนตร์ ภาพยนตร์ถ่ายทำได้อย่างมีสไตล์มาก เมื่อรวมกับระยะเวลาของภาพยนตร์ (ภาพยนตร์มีความยาวประมาณ 97 นาที) ฉันนึกภาพนักวิจารณ์ตะวันตกที่ใจร้ายที่สุดออกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้โอ้อวดเกินไป แลกสไตล์มากเกินไปกับการเล่าเรื่องที่ไม่เพียงพอในเวลาอันสั้น (ใช่แล้ว ฉันเห็นแล้ว ฉันไม่สวยเหรอ?)
ฉันคิดว่านั่นคงไม่ใช่การมองที่ถูกต้อง เพราะเขาคงลืมไปว่านี่เป็นภาพยนตร์กังฟูยุคใหม่ ซึ่งเป็นแนวภาพยนตร์ที่ทำได้ยากมากเสมอมา ในฉากยุคใหม่ นั่นหมายความว่าคุณจะมีพื้นฐานที่มั่นคงและถูกจำกัดด้วยขอบเขตของความเป็นจริงมากขึ้น ซึ่งหมายถึงไม่มีโครงลวดที่ชัดเจนและการออกแบบท่าเต้นที่สมจริงมากขึ้น ซึ่งคุณต้องมีพรสวรรค์ที่เชี่ยวชาญจึงจะทำได้ เมื่อคุณอยู่ในยุคโบราณ คุณสามารถทำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องกลัวในยุคปัจจุบัน โครงเรื่องของภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ยุคใหม่ในอดีตก็ไม่ได้น่าประทับใจนักเช่นกัน ในความคิดของฉัน มันเป็นเกมบอลของมันเอง เรื่องล่าสุดเรื่องเดียวที่ฉันนึกถึงคือ Danny the Dog/Unleashed ตัวอย่างเก่าๆ เช่น ซีรีส์ Police Story ของ Jackie Chan (และฉันไม่นับเรื่อง New Police Story ที่ไม่สม่ำเสมอ)
นี่เป็นภาพยนตร์ทุนต่ำเกี่ยวกับตำรวจที่ตั้งใจดีที่ยึดอำนาจเพื่อจับกุมผู้ร้ายด้วยตัวเอง โดยมีการต่อสู้กังฟูผสมอยู่ด้วย เมื่อถึงคราวที่ตำรวจพยายามใส่ร้ายและกำจัดผู้ร้าย มันก็ไม่ได้น่าสนใจเท่าไหร่นัก แถมยังไม่ได้น่าดูเท่าไหร่ด้วย พูดอีกอย่างก็คือ มันไม่ใช่ภาพยนตร์แนวอาชญากรรมฮ่องกงที่ยอดเยี่ยมหรืออะไรทำนองนั้นเลย ฉันเลยอยากดูฉากต่อสู้ ซึ่งมีน้อยมากในภาพยนตร์เรื่องนี้ มีสองสิ่งหลักๆ ที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้โดดเด่น ประการแรกคือการต่อสู้ระหว่างดอนนี่ เยนกับอู่ จิง ประการที่สองคือตอนจบ ซึ่งฉันไม่ได้คาดหวังไว้เลย นอกจากนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังพอรับชมได้ แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรนัก 6/10
พร้อมกันกับการเปิดตัวรูปปั้นบรูซ ลีที่แกะสลักอย่างประณีต (โดยศิลปินชาวจีนชั้นนำ) ในเมือง เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นที่ได้เห็นการฉายภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ที่ดีที่สุดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา SPL หรือ “Saat” “Po” และ “Long” เป็นตัวแทนของสามดาราที่ขัดแย้งกันมากที่สุดในโหราศาสตร์จีน เท่าที่ฉันสามารถคาดเดาได้จากเนื้อเรื่อง ดาราเหล่านี้เป็นตัวแทนของตัวละครที่เล่นโดย SPL Kill Zone Sammo Hung, Donnie Yen และ Simon Yam ตามลำดับ คาดว่าจะมีความตึงเครียดที่ตึงเครียด และคาดว่าจะมีศิลปะการต่อสู้ชั้นยอดที่สมจริงด้วย สิ่งที่คาดไม่ถึงเล็กน้อยคือเนื้อเรื่องที่เหนือกว่าค่าเฉลี่ย ไม่ได้สร้างแรงบันดาลใจเป็นพิเศษแต่ก็เพียงพอที่จะพาภาพยนตร์เรื่องนี้ไปได้ แต่ฉากแอ็กชั่นต่างหากที่เป็นจุดดึงดูดหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้ และในด้านนั้น Simon Yam ต้องออกไปและ Wu Jing เข้ามาแทน
สองดาราศิลปะการต่อสู้ชั้นนำในปัจจุบันคือ Donnie Yen และ Jet Li ในบางแง่ Yen ดีกว่าเพราะบางครั้ง Li ก็ดูเท่เกินไป ในทางกลับกัน เยนมีสายตาที่ดุดันและไม่มีใครเทียบได้ วู่จิง (น้องชายของเจ็ท ลีในโรงเรียนสอนศิลปะการป้องกันตัว) ที่กำลังก้าวเข้าสู่โลกศิลปะการป้องกันตัวในภาพยนตร์ด้วยเส้นทางเดียวกัน โดยชนะการแข่งขันระดับประเทศ ซัมโม หง เป็นนักแสดงศิลปะการป้องกันตัวที่มีประสบการณ์ แต่ได้รับการฝึกฝนจากโรงเรียนกายกรรมปักกิ่งโอเปร่า (9AS) แทนที่จะเป็น “ของจริง” อย่างที่เยน หลี่ และหวู่ทำ ถึงกระนั้น เขาก็สามารถยืนหยัดต่อหน้ากล้องได้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญตัวจริงเหล่านี้
หากมีเหตุผลเดียวในการชมภาพยนตร์ศิลปะการป้องกันตัวเรื่องนี้ ก็คือการต่อสู้ระหว่างเยนและหวู่ สังเกตการเคลื่อนไหวกล้องที่ขาดหายไปอย่างสมบูรณ์ในช่วงส่วนใหญ่ของลำดับนี้ และไม่มีท่าเต้นแบบที่คุณเห็นในภาพยนตร์แอ็คชั่นฮอลลีวูด (และฮ่องกง) หลายๆ เรื่อง ทั้งสองเพียงแค่ผสมผสานพรสวรรค์และการฝึกฝนหลายปีของพวกเขาเข้าด้วยกัน และแสดงให้ผู้ชมเห็นว่าพวกเขาสามารถทำอะไรได้บ้างภายใต้การจับจ้องอย่างโหดร้ายของกล้องเครื่องเขียน การถ่ายทำศิลปะการป้องกันตัวไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว เมื่อเทียบกันแล้ว การต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างเยนกับหุงนั้นแม้จะเป็นจุดไคลแม็กซ์ในแง่ของเนื้อเรื่อง แต่ก็ถือว่าค่อนข้างจะตรงข้ามกับจุดไคลแม็กซ์ในแง่ของความเป็นเลิศด้านศิลปะการต่อสู้ แม้ว่าจะยังคงดูได้ค่อนข้างสนุกก็ตาม เพื่อเพิ่มความสนุกสนานให้กับผู้ชม เยนจึงนำจูจิตสูมาเพิ่มในฉากนี้ ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้แบบญี่ปุ่นที่หลายคนมองว่าเป็นต้นแบบของยูโด เป็นศิลปะการต่อสู้ที่ต้องชมสำหรับผู้ที่ชื่นชอบศิลปะการต่อสู้ โดยได้รับเรตติ้งความรุนแรงระดับ III ในพื้นที่ ซึ่งไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผล
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Wolf Creek (2005) หุบเขาสยองหวีดมรณะ
