Necromancer (2005) จอมขมังเวทย์
เรื่องย่อ
Necromancer ปี 2547 ระหว่างการเคลื่อนย้ายนักโทษพิเศษจากเรือนจำเก่า…ประตูคุกเคลื่อนเปิดออกพราหมณ์ร่ายมนต์พิธีเดินนำขบวนผู้คุมขยับปืน ขยับตัว แววตาหวาดกลัวกึ่งระแวดระวังทุกสายตาจับจ้องไปยังที่ร่างของนักโทษพิเศษที่เดินออกมาเสียงร่ายมนต์ดังกึกก้องสายลมกระโชกพัดกรู เกรียวร่างของนักโทษพิเศษผู้นั้นถูกจองจำด้วยพันธนาการที่แน่นหนาผิดธรรมดาสองเท้าตีตรวนสองมือมัดตรึงกับขื่อไม้ดวงตามีผ้าคาดไว้แน่นหนา กระทั่งปากก็มีผ้ามัดปิดไว้ท่ามกลางเสียงร่ายมนต์ดังกึกก้องสายลมกระโชกพัดกรูเกรียวหากสังเกตสักนิดนักโทษพิเศษที่ถูกปิดตาไว้นั้นเดินตรงทางมั่นคงราวกับตาเห็น !! อิทธิ อดีตนายตำรวจหน่วยพิเศษเคยจับคนร้ายที่แก่กล้าทางอาคมหนังเหนียวฟันแทงไม่เข้ามานับไม่ถ้วน แต่ตัวเองกลับต้องโทษคดีวิสามัญคนร้ายจนกลายเป็นนักโทษถูกขังลืมอยู่ในคุกมืดแดนจองจำพิเศษ 10 ปี
ผู้กำกับ
- Piyapan Choopetch
บริษัท ค่ายหนัง
- R.S. Film
นักแสดง
- Akara Amarttayakul
- Tom Dundee
- Chatchai Plengpanich
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
Necromancer อดีตตำรวจทุจริตและนักเล่นไสยศาสตร์ อิทติ (ฉัตรชัย เปล่งพานิช) หลบหนีออกจากคุกโดยใช้เวทมนตร์ดำ และร้อยโทสันติ (พุฒิชัย อมาตยกุล) ได้รับมอบหมายให้ไล่ตามเขา สันติสัมผัสได้ถึงพลังเหนือธรรมชาติของอิทติและหมกมุ่นอยู่กับการจับตัวเขา แต่ตระหนักว่าเขาต้องกลายเป็นนักเล่นไสยศาสตร์เพื่อเผชิญหน้ากับอิทติ
เนื้อเรื่องของ “เนโครแมนเซอร์” น่าสนใจมาก เจ้าหน้าที่ตำรวจทุจริตที่เปลี่ยนไปด้านมืดและร้อยโทหัวแข็งที่พบว่าการเลือกทางแห่งเงาเท่านั้นที่จะสามารถทำลายอาชญากรได้ อย่างไรก็ตาม บทภาพยนตร์ที่วุ่นวายนั้นไม่เกี่ยวข้องเลยและการถ่ายทำก็มืดเกินไป ทำให้ยากต่อการเข้าใจเรื่องราว ฉันโหวตหก
ฉันไปร้านเช่าดีวีดีในพื้นที่และเห็นภาพยนตร์เรื่องนี้ในรายการ คำอธิบายนั้นน่าสนใจ ตำรวจตามล่าอดีตเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งสามารถใช้พลังเวทมนตร์ดำได้ ซึ่งหลบหนีออกจากคุกในสถานการณ์ลึกลับ ฉันคิดว่าการผสมผสานระหว่างตำรวจกับเวทมนตร์ดำเป็นแนวคิดที่แปลกแต่ก็น่าสนใจ บางทีอาจเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ใช่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ตั้งแต่วินาทีแรกจนถึงวินาทีสุดท้าย ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการตัดต่อและวางฉากที่โง่เขลาและต่อเนื่องกัน ซึ่งดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย เมื่อคุณคาดหวังว่าจะมีคนมาอธิบายให้คุณฟังว่าเกิดอะไรขึ้น ฉากนั้นก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง และคุณจะรู้สึกได้แค่ว่า “เกิดอะไรขึ้นตอนนี้”
ตัวละครได้รับการแนะนำอย่างแย่ๆ ต่อผู้ชม และเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงทำแบบนั้น ตัวละครที่น่าสนใจเพียงตัวเดียวคือ อิทติ ผู้ร้ายในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ความพยายามที่จะอธิบายอดีตนั้นน่าสับสนมาก และเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงมีพลังและทำไมเขาถึงใช้พลังนั้นแบบนั้น นี่เป็นภาพยนตร์ที่แย่มาก และฉันแนะนำให้หลีกเลี่ยงหากคุณทำได้!
ฉันบังเอิญไปเจอภาพยนตร์สยองขวัญแฟนตาซีของไทยเรื่อง “จอมขมังเวช” (หรือที่รู้จักกันในชื่อ “เนโครแมนเซอร์”) Necromancer ในปี 2548 และเลือกดูเพราะชื่อเรื่อง แน่ล่ะ ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้จากนักเขียนอย่างปิยะพันธ์ ชูเพชร และกิตติกร เลียวสิริกุล แต่ประเทศไทยก็มักจะสร้างภาพยนตร์สยองขวัญที่สนุกสนานได้อยู่บ้าง และแน่นอนว่า “จอมขมังเวช” เป็นภาพยนตร์สยองขวัญของเอเชียที่ฉันยังไม่ได้ดู ดังนั้น ฉันจึงต้องดูมัน
ฉันไม่ได้อะไรมากจากการดู “จอมขมังเวช” บางทีอาจเป็นเพราะฉันไม่ใช่คนไทยและไม่ค่อยคุ้นเคยกับนิทานพื้นบ้านและความเชื่อโชคลางของไทยมากนัก ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความเชื่อโชคลางเป็นอย่างมาก และหากคุณไม่คุ้นเคยกับความเชื่อโชคลางและพิธีกรรมของไทยที่เกี่ยวข้อง ฉันเกรงว่าคุณจะไม่พบว่า “จอมขมังเวช” มีคุณค่าความบันเทิงมากนัก “จอมขมังเวช” ไม่สามารถมอบความบันเทิงหรือความสนุกสนานให้กับฉันได้มากนัก และฉันก็ไม่สามารถตามทันเรื่องราวได้เพราะไม่มีอะไรสมเหตุสมผลเลย และฉันก็แทบจะไม่รู้หรือเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเลย “จอมขมังเวช” จึงเป็นภาพยนตร์สำหรับผู้ชมชาวไทยกลุ่มหนึ่ง
ฉันไม่คุ้นเคยกับนักแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่พวกเขาแสดงได้เพียงพอ แม้ว่าฉันจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นก็ตาม หากคุณเป็นแฟนของหนังสยองขวัญเอเชีย คุณไม่ควรเสียเวลาชม “จอมขมังเวช” เว้นแต่คุณจะคุ้นเคยกับประเพณีและความเชื่อของไทย ฉันให้คะแนน “จอมขมังเวช” ไว้ที่ 2 ดาวจาก 10 ดาว
ฉันว่าหนังเรื่องนี้เยี่ยมมาก ฉันกับเพื่อนชอบดูมาก เราดูไป 2 รอบ หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับมนตร์ดำแบบเขมรดั้งเดิม (หรือแบบเขมรเวอร์ชันไทย) จำเป็นต้องมีพื้นฐานทางวัฒนธรรมและแนวคิดบางอย่างเพื่อทำความเข้าใจการใช้มนตร์ดำนี้ ศิลปะมืดเคยถูกใช้กันทั่วไปในประเทศไทยในอดีต แต่ตำรวจสองคนนั้นพยายามเรียนรู้และใช้ศิลปะดังกล่าวในปัจจุบัน ดังนั้นวิธีเดียวที่พวกเขาจะเรียนรู้และครอบครองพลังของศิลปะนี้ได้ก็คือการขโมยสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับศิลปะมืดที่มีอยู่จากผู้อื่น เพราะศิลปะดังกล่าวไม่ได้ถูกเขียนไว้ในต้นฉบับเฉพาะหรือสอนในโรงเรียนใด ๆ หรือปรากฏอยู่ในสถานที่ประวัติศาสตร์ใด ๆ
แต่ถูกถ่ายทอดแบบลับ ๆ จากรุ่นสู่รุ่น ดังนั้นแต่ละครอบครัวจึงมีความรู้เกี่ยวกับศิลปะมืดนี้ในระดับจำกัด (ศิลปะดังกล่าวเริ่มถูกลืมและมีการปฏิบัติน้อยลงในสังคมไทยยุคปัจจุบัน) อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่าชาวต่างชาติอาจมีปัญหาในการทำความเข้าใจเรื่องราวและความตึงเครียด คนไทยที่พ่อแม่บอกเล่าให้ฟังโดยทั่วไปยอมรับความคิดที่ว่าศิลปะมืดดังกล่าวมีอยู่จริงและมีความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการปฏิบัติบางอย่างที่ปรากฏในภาพยนตร์ โดยปกติแล้วคนไทยไม่มีปัญหาในการทำความเข้าใจบริบทหรือรู้สึกถึงความกลัวที่จับต้องไม่ได้ที่เพิ่มมากขึ้นในภาพยนตร์ ตัวอย่างเช่น ผู้คุมเรือนจำรู้ว่าอิทธิมีเวทมนตร์ดำและรู้สึกกลัวมาก (เพราะพวกเขารู้ว่าอิทธิทำอะไรได้บ้าง)
ฉันยังสงสัยว่าชาวต่างชาติจะเข้าใจฉากในพิธีสวดมนต์ปานยักษ์และความสำคัญของมันหรือไม่ (เป็นฉากที่อิทธิเดินเข้าไปหาพระสงฆ์และวางมือบนหัวเด็กชาย) ควายวิเศษและตะปูที่ปรากฏในภาพยนตร์เป็นเวทมนตร์ดำทั่วไปที่ใช้เพื่อฆ่าคนและคนไทยทุกคนรู้ดี หากภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้รับการรับชมในระดับนานาชาติ อาจต้องมีการตัดต่อใหม่พร้อมกับแนะนำการใช้กลอุบายเวทมนตร์ดำเหล่านั้นและกฎระเบียบ นอกจากนี้
แนวคิดทางวัฒนธรรมอีกประการหนึ่งเกี่ยวกับ Necromancer เวทมนตร์ดำในภาพยนตร์ก็คือโดยปกติแล้วผู้ที่ฝึกฝนเวทมนตร์ดำดังกล่าวจะเป็นผู้ที่มีศัตรู พวกเขาฝึกฝนเพื่อปกป้องตัวเองหรือทำร้ายผู้อื่น เวทมนตร์ดำประเภทนี้มีสองด้าน คือ เป็นประโยชน์และเป็นอันตรายต่อผู้ที่ใช้ ดังนั้นใครก็ตามที่ปฏิบัติธรรมจะต้องปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด เช่น งดทำกิจกรรมทั่วๆ ไป หรือรับประทานอาหารเฉพาะบางชนิดเท่านั้น ในหนัง ซานติจะต้องหยุดกินสควอชที่เขาชอบ ดังนั้น เฉพาะผู้ที่มีศัตรูและต้องทำร้ายผู้อื่นเท่านั้นที่จะสละชีวิตปกติของตนและดำเนินชีวิตภายใต้กฎพิเศษนี้ พวกเขาเป็นเหมือน ‘เดอะไฮแลนเดอร์ส’ มีเพียงคนในเผ่าพันธุ์เดียวกันเท่านั้นที่สามารถเท่าเทียมกับพวกเขาได้
นี่ก็เป็นหนึ่งในหนังโปรดของฉันเหมือนกัน แม้แต่ฉากของหนังก็ยังมีฉากแอ็คชั่น เลือด สยองขวัญ สำหรับฉันแล้ว นี่เป็นหนังอารมณ์เข้มข้น 80% เป็นอารมณ์เต็มๆ Filmnoir : การทรยศ ความโหดร้าย ด้านมืดของมนุษย์.. ฉันชอบหนังแนวนี้ โดยเฉพาะความละเอียดอ่อนของการแสดง . ปริศนาไม่ได้อยู่ที่เรื่องราว 2 เวอร์ชันในฟาร์มในทะเลสาบเท่านั้น แต่ยังซ่อนอยู่ตอนต้นด้วย ฉากเปิดของอิทธิ อิทธิ (ให้คุณได้เห็นแววตาแห่งอารมณ์ของเขา) เขาจับกุมและทำร้ายผู้ค้ายาเสพติด และฉากของสันติเมื่อเขาออกมาจับคนร้ายเพื่อเก็บเครื่องรางของพวกเขา (ผู้ชนะสามารถนำเครื่องรางของผู้แพ้ไปเพิ่มพลังของตัวเอง ทำให้เขากลายเป็นคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขามยิ่งขึ้นในอนาคต)
ฉากทั้ง 2 นี้ถูกสร้างขึ้นจากความเชื่อมโยง พฤติกรรมนี้บอกคุณว่าทำไมพวกเขาถึงกลายเป็นปรมาจารย์เวทมนตร์ดำ เป็นการเล่าถึงอดีตของอิทติผ่านพฤติกรรมของตำรวจหนุ่มคนล่าสุด สันติ ที่เข้าไปพัวพันกับด้านมืดของมนุษย์.. เหมือนกับการทดแทน ในที่สุดฉากสุดท้าย สันติก็จับอิทติตายได้โดยการตีแบบที่อิทติเคยตีพวกโจรในอดีตอย่างที่เห็นในฉากต้นเรื่อง (เหมือนวงเวียนแห่งโชคชะตา) นี่คือชะตากรรมสุดท้ายที่อิทติต้องเผชิญก่อนที่เขาจะตาย อิทติและสันติก็เหมือนคนๆ เดียวกัน พวกเขาใช้เวทมนตร์ดำเพื่อบรรลุความปรารถนาและทำลายชีวิตมนุษย์ด้วยท่าถ้วย ฆ่า/จับพวกโจรที่ตายแล้วเพื่อสะสมเครื่องราง ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ตำรวจเนโครแมนเซอร์ตั้งใจจะใช้พลังเวทมนตร์เพื่อปกป้องตัวเองและจับคนร้าย แต่พวกเขากลับใช้มันเพื่อทำลายและบรรลุความปรารถนาแทน
วันหนึ่ง ตำรวจสามนายจากหน่วยต่อต้านเวทมนตร์พบว่าหนึ่งในพวกเขา (Itty) Necromancer ใช้เวทมนตร์ดำมากเกินไป Itty หนีออกมาจากคุกที่มีระบบรักษาความปลอดภัยสูง และตอนนี้เขากำลังหาทางแก้แค้นโดยเผชิญหน้ากับตำรวจหนุ่ม (Santi) พลังเหนือธรรมชาติจะนำโชคมาสู่ผู้ที่มีเจตนาดีและเจตนาร้ายหรือไม่ สิ่งที่ทำให้ฉันพอใจที่สุดเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้คือผู้สร้างพึ่งพาภาพมากกว่าบทสนทนา ทำให้ฉันประหลาดใจที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึงเรื่องนี้มากนัก
สำหรับภาพนั้นเอง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีรูปแบบและบางครั้งก็น่าทึ่ง (ในรูปแบบของ Re-Cycle และ Eye) ผสมผสานกับแรงจูงใจทางวัฒนธรรม (พิธีกรรม ฉากในวัด) และความแตกต่างที่แท้จริง (ฉากอาหารกลางวัน ความสัมพันธ์ตามลำดับชั้น) ได้เป็นอย่างดี
ฉันมักจะชื่นชมความรู้สึกในสัดส่วน และ Necromancer ก็ไม่ทำให้ฉันผิดหวัง ไม่มีเลือดสาดมากเกินไป และใช้เอฟเฟกต์ตามความจำเป็น ในแง่นี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังค่อนข้างตรงกันข้ามกับศิลปะแห่งปีศาจที่กล่าวถึงไปแล้ว ตรงกันข้ามกับสิ่งที่เขียนไว้ที่นี่ เรื่องราวไม่ได้สับสนหรือต้องการพื้นหลังเอเชียที่ลึกซึ้ง มันไม่ได้ไม่มีคุณค่าทางละครเลย (ว่าคนเราจะไปได้ไกลแค่ไหนด้วยความตั้งใจดี) และยังมีจุดพลิกผันที่ชวนคิดอีกด้วย ไม่มีอะไรที่เหมือนกันกับ Arts of Devil ซึ่งสำหรับฉันแล้วไม่มีอะไรมากกว่านั้น นอกจากหนังสยองขวัญแนวโฮสเทลที่แปลกใหม่
การแสดงและการกำกับนั้นแข็งแกร่ง ไม่มีอะไรจะบ่น แม้แต่เพลงประกอบก็ไพเราะมากด้วยพื้นหลังแบบยุคใหม่ที่เกี่ยวข้อง การสร้างภาพยนตร์สยองขวัญที่ดีเกี่ยวกับเวทมนตร์ดำนั้นเป็นเรื่องที่ยุ่งยากตามนิยาม ดังนั้นฉันจึงตั้งตารอที่จะได้ชมฉากต่อสู้สุดท้าย น่าแปลกใจที่แม้ว่าจะไม่ปราศจากข้อกังวลเล็กน้อย แต่ Necromancer ก็ผ่านการทดสอบนี้ด้วยการสร้างฉากต่อสู้ที่น่าประทับใจและตอนจบที่ไม่ง่ายที่จะเดา ดังนั้น แม้ว่า Necromancer จะไม่มีอะไรใหม่ในการสร้างความสยองขวัญและไม่ได้น่ากลัวมากนัก แต่มันก็เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญแนวแปลกใหม่คุณภาพสูงที่มีภาพที่สวยงามและเรื่องราวที่น่าติดตาม คุ้มค่าแก่การชม
