The Grandmaster (2013) ยอดปรมาจารย์ ดูหนังเต็มเรื่อง
เรื่องย่อ
เรื่องราวของปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ ชายผู้ฝึกบรูซ ลี ในช่วงปี 1930s ประเทศจีนเต็มไปด้วยความขัดแย้งทางการเมือง และวงการศิลปะการต่อสู้ก็อยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน ยิปมัน (โทนี่ เหลียง – Tony Leung) เป็นปรมาจารย์กังฟูแห่งสำนักหย่งชุน (Wing Chun) อาศัยอยู่ในเมืองฝอซาน เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นยอดฝีมือ แต่เมื่อ กงเป่าเซิน ปรมาจารย์กังฟูจากภาคเหนือเดินทางลงใต้เพื่อหาผู้สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนักแห่งแผ่นดินจีน ยิปมันจึงต้องเผชิญหน้ากับเขา การแข่งขันของพวกเขาไม่ได้เป็นเพียงแค่การทดสอบทักษะเท่านั้น
แต่ยังเป็นการทดสอบจิตวิญญาณของนักสู้ด้วย หลังจากนั้น กงเอ๋อ The Grandmaster (จางจื่ออี้ – Zhang Ziyi) ลูกสาวของกงเป่าเซิน ก็เข้ามาเกี่ยวข้อง เธอเป็นปรมาจารย์วิชาหมัดแปดทิศที่มีทักษะสูง และมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับยิปมัน เมื่อจีนเข้าสู่ยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 และการรุกรานของญี่ปุ่น ทำให้สำนักกังฟูหลายแห่งถูกทำลาย ยิปมันต้องสูญเสียทุกสิ่งและอพยพไปยังฮ่องกง ที่นั่นเขาเริ่มต้นชีวิตใหม่และกลายเป็นอาจารย์สอนกังฟู ซึ่งต่อมากลายเป็นผู้ฝึกของ บรูซ ลี แต่ขณะเดียวกัน กงเอ๋อก็ต้องเผชิญกับชะตากรรมอันน่าเศร้า เมื่อต้องเลือกระหว่างหน้าที่ของตระกูลกับความปรารถนาส่วนตัว
ผู้กำกับ
- Wong Kar-Wai
บริษัท ค่ายหนัง
- Block 2 Pictures
นักแสดง The Grandmaster
- Tony Leung Chiu-wai
- Cung Le
- Qingxiang Wang
- Elvis Tsui
- Song Hye-kyo
- Kar-Yung Lau
- Chiu-Yee Tsang
- Hoi-Pang Lo
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
The Grandmaster “อย่ามาบอกฉันนะว่าทักษะของคุณดีแค่ไหน อาจารย์ของคุณเก่งแค่ไหน และโรงเรียนของคุณล้ำลึกแค่ไหน กังฟู – สองคำ – คำหนึ่งเป็นแนวนอน อีกคำเป็นแนวตั้ง ถ้าคุณผิด คุณจะถูกปล่อยให้นอนราบ ถ้าคุณถูก คุณจะถูกปล่อยให้ยืน และเฉพาะคนที่ยืนเท่านั้นที่มีสิทธิ์พูด”
โดยเจตนาและวัตถุประสงค์ทั้งหมด ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นในฐานะภาพยนตร์ชีวประวัติของชายคนหนึ่ง – พูดให้ชัดเจนกว่านั้นคือ อิปมัน ปรมาจารย์กังฟูผู้มีอิทธิพลซึ่งเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่รูปแบบหย่งชุนไปทั่วโลก และบางทีอาจเป็นที่รู้จักดีในฐานะอาจารย์ของบรูซ ลี แต่ท่ามกลางการสำรวจชีวิตของอิปมัน หว่องคงต้องสะดุดกับความคิดที่ว่า – อะไรที่ทำให้อิปมันพิเศษกันแน่? หรือดีกว่านั้น ทำไมภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในยุคทองของศิลปะการต่อสู้ถึงต้องเกี่ยวกับปรมาจารย์เพียงคนเดียว?
ดังนั้น แม้ว่า Leung จะมีเสียงพากย์ที่รอบรู้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว ‘The Grandmaster’ ไม่ได้เกี่ยวกับอิปมันเพียงอย่างเดียว ดังนั้นขอเตือนไว้ก่อนว่าหากคุณคาดหวังว่าภาพยนตร์จะเน้นที่ Ip Man คุณอาจผิดหวังอย่างมาก (เช่นเดียวกับที่ Tony Leung รายงาน) เพราะคุณอาจรู้จักเขาจากภาพยนตร์ Donnie Yen มากขึ้น
แท้จริงแล้ว เรื่องราวคืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดของภาพยนตร์เรื่องนี้ แม้ว่าจะยุติธรรมก็ตาม จะเห็นได้ชัดเจนในภายหลัง ครึ่งชั่วโมงแรกเริ่มต้นด้วยการเน้นที่ Ip อย่างเหมาะสม และไฮไลท์สำคัญได้แก่ การที่เขาเริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้กับอาจารย์ของเขา Chen Heshun (Yuen Woo-Ping) และการแต่งงานที่รักใคร่ของเขากับ Zhang Yongcheng (Song Hye-kyo) ความท้าทายครั้งแรกของ Ip คือการมาถึงของ Gong Yutian (Wang Qingxiang) ปรมาจารย์กังฟูผู้เป็นที่เคารพจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนที่ต้องการรวบรวมอำนาจในภาคตะวันออกเฉียงใต้แม้ว่าเขาจะเกษียณอายุแล้วก็ตาม
หลังจากที่ Ip เอาชนะการต่อสู้ทางจิตใจกับ Gong ได้สำเร็จ กงเอ๋อ (จางจื่อยี่) ลูกสาวของ Ip ก็ลุกขึ้นมาท้าทาย Ip อีกครั้งเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของครอบครัวเธอ การดวลครั้งนั้นยังถือเป็นจุดเปลี่ยนของภาพยนตร์ด้วย โดยที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เปลี่ยนจาก Ip มาเป็น Ip และเล่าถึงการแก้แค้นที่เกิดขึ้นระหว่าง Gong Er และลูกศิษย์ของพ่อของเธอที่กระหายอำนาจอย่าง Ma San (จางจิน) ในฉากหลังที่ญี่ปุ่นยึดครองจีน
แม้จะได้รับคำแนะนำที่ดีกว่าจากผู้เฒ่าผู้แก่ แต่เธอก็ละทิ้งการหมั้นหมายเพื่อแก้แค้นการตายของพ่อของเธอโดยฝีมือของ Ma San ซึ่งจบลงด้วยการต่อสู้อันน่าตื่นเต้นที่เกิดขึ้นที่สถานีรถไฟเก่าในฮ่องกงในวันส่งท้ายปีเก่า The Grandmaster การมีส่วนร่วมของ Ip Man ในเรื่องนี้อยู่ที่ไหน? ยอมรับว่ามีเพียงเล็กน้อย
แม้ว่า Wong จะนำ Ip กลับมาสู่ภาพอีกครั้งในช่วงท้ายของภาพยนตร์ แต่ผู้ชมก็มีแนวโน้มที่จะแยกตัวออกจากตัวละครมากเกินไป ฉากตอนท้ายที่บรรยายถึงครั้งสุดท้ายที่อิปได้พบกับกงเอ๋อนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกคิดถึงและเสียใจอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้กำกับเมื่อกงเอ๋อเผยความรู้สึกของเธอที่มีต่อกงเอ๋อ แต่ความเกี่ยวข้องนั้นไม่ชัดเจนกับสิ่งที่หว่องพยายามพูดเกี่ยวกับอิปหรือชีวิตที่วุ่นวายของกงเอ๋อ
อันที่จริง ตลอดทั้งเรื่อง หว่องไม่ได้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับตัวของอิปมันมากนัก สิ่งที่อาจเป็นภาพสะท้อนที่มีความหมายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับหย่งเฉิงกลับสูญหายไปเมื่อคนหลังแทบจะลืมไปในช่วงครึ่งหลังของภาพยนตร์ เราแทบไม่ได้รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการย้ายถิ่นฐานของอิปไปฮ่องกง และวิธีที่เขาสร้างโรงเรียนสอนวิงชุนที่มีชื่อเสียงของเขาขึ้นมา เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว ภาพลักษณ์ของกงเอ๋อที่ชัดเจนยิ่งขึ้นก็ปรากฏออกมาจากภาพยนตร์เรื่องนี้
แทนที่จะมองว่าเป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของอิปมัน คุณควรมองว่ามันเป็นการไตร่ตรองเชิงปรัชญาของหว่องเกี่ยวกับนักศิลปะการต่อสู้ แฟนๆ ของผู้กำกับจะจำธีมที่คุ้นเคยเหล่านี้ได้จากผลงานก่อนหน้านี้ของเขา แต่การถ่ายทอดของหว่องยังคงไม่มีใครเทียบได้ในการถ่ายทอดความเสียใจ ความปรารถนา และความปรารถนาที่ไม่ได้พูดออกมา ไม่ว่าจะเป็นความรักที่ยิปมันและกงเอ๋อมีต่อกัน หรือความคร่ำครวญของกงเอ๋อสำหรับชีวิตที่ไม่สมบูรณ์
ภาพจาก Le Sourd ยังงดงามเป็นพิเศษในฉากแอ็กชั่น ซึ่งออกแบบด้วยจินตนาการและความสามารถอย่างมากมายโดยนักออกแบบท่าเต้นผู้มากประสบการณ์อย่าง Yuen Woo-Ping ฉากเปิดที่ยิปมันเผชิญหน้ากับกลุ่มผู้ชายทั้งกลุ่มบนถนนที่เปียกฝนนั้นถ่ายทำด้วยความชัดเจนอย่างยิ่งถึงความสวยงามและความแม่นยำของการเคลื่อนไหว โดยมีการดวลกันระหว่างยิปมันและกงหยูเทียนตามมา รวมถึงกงเอ๋อก็ตื่นตาตื่นใจไม่แพ้กัน
Yuen ตระหนักดีถึงข้อจำกัดของนักแสดง จึงเลือกใช้ความสง่างามมากกว่าความตระการตา อย่างไรก็ตาม ทั้ง Tony Leung และ Zhang Ziyi ก็แสดงได้อย่างน่าประทับใจเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีพื้นฐานด้านศิลปะการต่อสู้มาก่อน การฝึกฝนเป็นเวลาหลายเดือนเพื่อเตรียมร่างกายให้พร้อมสำหรับบทบาทของพวกเขานั้นแสดงให้เห็นถึงความสง่างามและความมั่นใจที่พวกเขาใช้ในการแสดงท่าทางต่างๆ
อย่างไรก็ตาม Zhang สามารถเอาชนะ Leung ได้อย่างง่ายดายในฉากดราม่าของภาพยนตร์ โดยการผสมผสานระหว่างความแข็งแกร่งและความเปราะบางของ Zhang ทำให้ Gong Er เป็นตัวละครที่น่าสนใจมากกว่า Ip Man แน่นอนว่าความผิดไม่ได้อยู่ที่ Leung เพียงคนเดียว เนื่องจากความชื่นชอบในความแตกต่างและการพูดน้อยของเขาทำให้การถ่ายทอดเรื่องราวของเขาดูไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง ซึ่งน่าเสียดายที่เรื่องราวในตัวละครของเขาเป็นเพียงเครื่องหมายที่บอกเวลาล่วงเลยไป แน่นอนว่าการเล่าเรื่องไม่เคยเป็นจุดแข็งในภาพยนตร์
ภาพยนตร์มหากาพย์กังฟูที่ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์เกี่ยวกับปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ในตำนานของจีน อิปมัน อิปมันเคยเป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้วิงชุนและลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือบรูซ ลี ภาพยนตร์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวในช่วงหลายปีก่อนที่เขาจะประสบความสำเร็จในฐานะครูสอนศิลปะการต่อสู้ นำแสดงโดยโทนี่ เหลียง เฉี่ยวไหว รับบทอิปมัน และจางจื่อยี่ รับบทกงเอ๋อ The Grandmaster ผู้เป็นที่รักของเขา คาร์ ไว หว่อง เป็นผู้กำกับและร่วมเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้ (ร่วมกับจิงจื่อ โจว และห่าวเฟิง ซู) หว่องมีชื่อเสียงจากการกำกับและเขียนบทละครฮ่องกงย้อนยุคยอดนิยมเรื่องอื่นๆ เช่น ‘2046’ และ ‘IN THE MOOD FOR LOVE’ ฉันให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้เท่ากับเรื่องอื่นๆ ของหว่อง ฉันคิดว่ามันดูสวยงามมาก แต่ก็ยากเกินไปที่จะติดตามและไม่น่าสนใจ
เรื่องราวเน้นไปที่กงเอ๋อ (จื่ออี้) และยิปมันมากพอๆ กัน และติดตามเรื่องราวความรักระหว่างทั้งสองคนที่ยังคงติดต่อกันเป็นเวลาหลายปีหลังจากต่อสู้เพื่อเกียรติยศของครอบครัวกง อิปมันเอาชนะกงหยูเทียน (หวางชิงเซียง) พ่อของเธอในการต่อสู้ที่เป็นทั้งแนวคิดเชิงปรัชญาและการต่อสู้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ติดตามชีวิตของยิปมันในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองในปี 1938 ซึ่งต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจากความยากจนกับครอบครัวของเขา นอกจากนี้ ยังเน้นไปที่ความพยายามของกงเอ๋อในการแก้แค้นชายผู้ฆ่าหม่าซาน (จางจิน) พ่อของเธออีกด้วย
เรื่องราวถูกเล่าในรูปแบบที่ไม่ต่อเนื่องกันมาก และมันยากมากสำหรับฉันที่จะติดตามสิ่งที่เกิดขึ้นในนั้น ฉันมักจะพบว่าภาพยนตร์ฮ่องกงแนวกังฟูเหล่านี้น่าเบื่ออยู่แล้ว และไม่ค่อยสนใจที่จะดูเรื่องนี้เท่าไร อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเป็นส่วนใหญ่จากนักวิจารณ์ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในปี 2014 ถึง 2 รางวัล (ในสาขาภาพยนตร์และการออกแบบเครื่องแต่งกาย) สมควรได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนี้จริงๆ และมันดูสวยงามตระการตามากเมื่อได้ชม ฉันยังคิดว่าจางจื่อยี่เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่สวยและเซ็กซี่ที่สุดในวงการภาพยนตร์ในปัจจุบัน และเธอแสดงได้ยอดเยี่ยมมากในเรื่องนี้ ฉันไม่แน่ใจว่ารู้สึกอย่างไรกับเหลียงเฉาเหว่ยในฐานะนักแสดง เขาไม่ได้แย่เลยในภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ฉันไม่ได้เรียนรู้ที่จะใส่ใจตัวละครของเขามากนัก ฉากศิลปะการต่อสู้นั้นยิ่งใหญ่และอลังการมาก และฉันแน่ใจว่าแฟนๆ ของแนวนี้จะต้องพอใจอย่างแน่นอน
ฉันแทบไม่เคยดูหนังที่ผสมผสานศิลปะและบทกวีได้ขนาดนี้มาก่อน มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังศึกษาภาพวาดอย่างลึกซึ้งในขณะที่ฟังกวี/ครูเล่าเรื่องราวในชีวิตของเขา เรื่องราวของ Ip และความสัมพันธ์ของเขากับ Gong Er นั้นช่างไพเราะ ฉันหลงใหลในการแสดงจนจบ การกำกับและการถ่ายภาพนั้นดีที่สุดที่ฉันเคยดูมาเป็นเวลานาน ฉากที่ยาวและช้าๆ นั้นสมบูรณ์แบบสำหรับเรื่องราวเพราะเล่าเรื่องราวได้ผสมผสานกับเพลงประกอบที่เหมาะสมตลอดทั้งเรื่อง The Grandmaster ฉันสนุกกับหนังเรื่องนี้จริงๆ และฉันจะเพิ่มหนังเรื่องนี้เข้าในคอลเลกชันส่วนตัวของฉันในฐานะหนังที่ฉันอยากดูซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้แต่ฉากต่อสู้ก็ดูเป็นการเต้นหรือบัลเล่ต์มากกว่าการต่อสู้ธรรมดา แต่มีเทคนิคและการเคลื่อนไหวที่ไม่ค่อยได้เห็น ฉันขอแนะนำหนังเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง
