SHAOLIN GIRL (2008) นักเตะสาวเสี้ยวลิ้มยี่
เรื่องย่อ
ผลิตโดย Stephen Chow (Shaolin Soccer, CJ7) Shaolin Girl บอกเล่าเรื่องราวของหญิงสาวที่ชื่อ Rin ผู้ซึ่งถูกบังคับให้เข้าครอบครองโดโจกังฟูของปู่ที่ล่วงลับไปแล้วของเธอ เธออดทนฝึกฝนอย่างโหดเหี้ยม 3,000 วันที่โรงเรียนศิลปะป้องกันตัวเส้าหลินในประเทศจีนก่อนจะกลับไปญี่ปุ่นบ้านเกิดของเธอ แต่สิ่งที่รอเธออยู่คือโรงฝึกที่ตั้งอยู่ในผ้าขี้ริ้วและนักเรียนที่ละทิ้งวินัยที่แท้จริงของเส้าหลินกังฟู ในขณะที่พยายามดิ้นรนเพื่อฟื้นฟูโรงเรียนของปู่ของเธอให้กลับคืนสู่ความรุ่งโรจน์ในอดีตและเผยแพร่ปรัชญา
เส้าหลินที่แท้จริง รินเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยซึ่งเธอกลายเป็นสมาชิกดาวเด่นของทีมลาครอส SHAOLIN GIRL ในขณะที่ความสามารถทางกายภาพอันยอดเยี่ยมของ Rin เป็นชุดของชัยชนะให้กับทีม เพื่อนร่วมทีมของเธอกลับเข้ามาช่วยเหลือเธอด้วยการช่วยให้เธอสร้างโดโจขึ้นใหม่ เช่นเดียวกับที่โชคดูเหมือนจะยิ้มให้เธอ เหตุการณ์อันมืดมนในอดีต รินไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการเอาหัวที่น่าเกลียดของมันมาไว้ด้านหลัง และโยนเธอเข้าสู่การประลองที่น่าอัศจรรย์กับความชั่วร้ายมหาศาล สาวเส้าหลินพร้อมท้าทายหรือไม่?
ผู้กำกับ
- Katsuyuki Motohiro
บริษัท ค่ายหนัง
- Fuji Television Network (Fuji TV)
นักแสดง
- Kô Shibasaki
- Tôru Nakamura
- Yuqi Zhang
- Kai-Man Tin
- Tze-Chung Lam
- Mami Yamasaki
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
นับตั้งแต่ความสำเร็จของ Shaolin Soccer ของ Stephen Chow ในปี 2001 เขาก็ถูกถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ามีการสร้างภาคต่อหรือไม่ ซึ่งตอนนี้ยังไม่มีคำตอบ แต่เขาได้ให้สิทธิ์กับชาวญี่ปุ่นและทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้าง SHAOLIN GIRL ดังนั้นผลลัพธ์ของข้อตกลงก็คือ Shaolin Girl
อย่างไรก็ตาม ประเด็นหลักก็คือ แม้ว่าจะมีเจตนาที่จะสร้างภาคต่อ แต่การให้ชาวญี่ปุ่นเล่นเป็นผู้เชี่ยวชาญในรูปแบบศิลปะการต่อสู้แบบจีนคลาสสิกอาจดูไม่ถูกต้องนัก เช่นเดียวกับการโวยวายที่เกิดขึ้นกับตัวละครจีนที่เล่นเป็นเกอิชาญี่ปุ่น แต่ถ้าแหล่งที่มาที่โต้แย้งกันนั้นได้รับการปฏิบัติด้วยความเคารพ ฉันเดาว่าคงไม่มีปัญหาอะไรในการก้าวไปข้างหน้า แม้ว่าด้วยวิธีปฏิบัติที่เกิดขึ้นที่นี่ คุณคงคิดว่าทำขึ้นเพื่อล้อเล่นหรือล้อเลียนก็ตาม
ตัวอย่างเช่น การยกย่องบรูซ ลีมากมาย ใช่แล้ว เราทุกคนรู้เกี่ยวกับทุกสิ่งที่เป็นสีเหลือง ดังนั้น จึงไม่ต้องคิดมาก การมีตัวละครที่หน้าตาเหมือนออกมาเป็นตัวร้าย สวมเสื้อกล้ามสีขาว กางเกงขายาวสีดำ และเลียนแบบลีที่ถือนันชักนั้นถือว่าต่ำเกินไป โดยเฉพาะการที่เขาถูกจัดการอย่างน่าละอาย เพื่อนของฉันคนหนึ่งบอกว่ามันอาจจะเป็นการเตะหน้าผู้ลอกเลียนแบบและผู้ที่พยายามทำแบบนั้น แต่ฉันอยากจะคิดต่างออกไป ภาพตอนจบนั้นเหมือนหลุดมาจาก Game of Death ที่ผู้หญิงอัลฟ่าของเราต่อสู้บนพื้นโดยเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้มากมาย แต่ถ้าลองนึกดูดีๆ พวกเธอถูกจัดการอย่างง่ายดายอย่างไม่น่าเชื่อ และอย่าให้ฉันเริ่มพูดถึงเรื่องกระจกเงาด้วย ซึ่งไม่มีจุดประสงค์อื่นใดนอกจากแสดงให้เห็นว่าผู้สร้างภาพยนตร์สามารถทำได้
นักแสดงนำหญิงโค ชิบาซากิ (จาก Crying Out Love In The Center of the World) ในบทบาทนำดูดีและน่ารักสำหรับบทบาทนี้เพื่อดึงดูดฝูงชน และแม้ว่าเธอจะไม่มีพื้นฐานด้านศิลปะการต่อสู้ (เช่น จีจี้ ยานนิน นักรบหญิงคนใหม่ใน Chocolate) แต่เธอก็ทดแทนด้วยท่าเต้นที่ออกแบบมาอย่างไม่เป็นธรรมชาติซึ่งทำให้เธอดูน่าเชื่อถือขึ้นเล็กน้อย สิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือคือความสามารถของเธอในการพูดภาษาจีนและพระสงฆ์เส้าหลินด้วย เนื่องจากพวกเขาเป็นคนญี่ปุ่นอย่างชัดเจน แต่ต้องแสร้งทำเป็นผู้เชี่ยวชาญในภาษา ซึ่งดูจะทนไม่ได้และน่าหัวเราะ
คุณอาจคิดว่าผู้กำกับคัตสึยูกิ โมโตฮิโระ ผู้มีสายเลือด Bayside Shakedown จะสามารถจัดการเรื่องราวที่มีพล็อตย่อยหลายเรื่องได้อย่างคล่องแคล่ว อย่างไรก็ตาม Shaolin Girl กัดมากกว่าที่มันจะเคี้ยวได้และไม่สามารถตัดสินใจได้ว่ามันต้องการเป็นอะไร ในแง่หนึ่ง มันต้องการที่จะเผยแพร่ความรักที่มีต่อกังฟู หรือโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ศิลปะการต่อสู้เส้าหลิน ในทางกลับกัน มันต้องไตร่ตรองถึงสิ่งที่ควรจะเป็นและผสมผสานเข้ากับกีฬาที่แตกต่างจากฟุตบอล (ในที่นี้คือลาครอส) และมันต้องการที่จะสอดแทรกกังฟูเข้าไปในเกม แต่กลับยับยั้งไม่ให้ตัวเองกลายเป็นโคลน ดังนั้น ในขณะที่คุณเล่นกีฬานี้ ก็ไม่มีรูปแบบและท่าทางกังฟูที่เลียนแบบกันมากนัก จนกระทั่งเครดิตตอนท้ายเรื่องปรากฏขึ้น ซึ่งมันชัดเจนขึ้น
เด็กสาวจาก Shaolin Rin Sakurazara ถูกส่งไปที่โรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้ Shaolin ที่มีชื่อเสียงของจีนเมื่อตอนเป็นเด็กโดยปู่ของเธอ เพื่อเรียนรู้ที่จะควบคุมและควบคุมศักยภาพอันล้นเหลือของเธอ พลังที่สัญญาไว้ว่าคืออะไร ไม่มีใครรู้ ยกเว้นว่าทุกคนรู้ว่าเธอต้องได้รับการปกป้องจากผู้ร้าย มิฉะนั้นเธอจะถูกล่อลวงให้ไปสู่ด้านมืด (ใช่แล้ว เหมือนกับ Star Wars เลย) แต่เธอกลับมาหลังจากฝึกเสร็จเพื่อฟื้นฟูสำนักของปู่ของเธอ SHAOLIN GIRL และทำอย่างหัวแข็งและหุนหันพลันแล่นมาก เธอจึงต้องเรียนรู้บทเรียนบางอย่างด้วยตัวเอง เช่น ความอ่อนน้อม มิตรภาพ และการทำงานเป็นทีม ก่อนที่เธอจะถ่ายทอดบทเรียนศิลปะการต่อสู้เหล่านั้นได้
อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการพูดถึงการทำงานเป็นทีมมากมาย แต่สุดท้ายแล้ว ก็ยังเหลือเพียงการต่อสู้แบบตัวต่อตัวในองก์สุดท้าย หากคุณกำลังมองหาการต่อสู้ที่จริงจัง สององก์แรกของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็จะน่าเบื่อ เพราะคุณจะได้ชมการยั่วยุที่เสริมแต่งด้วยเอฟเฟกต์พิเศษมากมาย บางส่วน โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องกับลาครอส ซ้ำซากเกินไป คิตตี้ จาง นางเอกคนใหม่ของโจวจาก CJ7 ก็มาปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้เช่นกันเพื่อให้มีนัยแฝงของเลสเบี้ยน (โอเค ฉันเลือกที่จะอ่านแบบนั้น แต่ลองคิดดู) และแม้ว่าเธอจะมีบทบาทที่เข้มข้นขึ้นในบทผู้ทำความดีที่ไร้เดียงสา แต่บทบาทนี้ก็ยังเหลือเพียงแจกันดอกไม้ในชุดเชิงซัม
และหากคุณอดทนและรอคอยที่จะได้รับรางวัลเป็นการต่อสู้ที่สมน้ำสมเนื้อในตอนจบ ก็เตรียมใจไว้ได้เลยว่าจะผิดหวังเช่นกัน แม้ว่าจะมีคนพูดถึงความสามารถของเธอมากมาย แต่คุณจะหัวเราะให้กับสิ่งที่ Rin ทำสำเร็จ ไม่ใช่ว่ามันเป็นเรื่องตลกและคุณควรจะหัวเราะ แต่คุณกลับหัวเราะให้กับการนำเสนอแทน ด้วยเหตุผลที่ไม่ถูกต้อง ฉันไม่เคยเห็นอะไรที่น่าเบื่อและขัดกับความตื่นเต้นขนาดนั้นมาก่อน ไม่เพียงเท่านั้น การต่อสู้ยังไร้จินตนาการและน่ากลัว น่าเบื่อด้วย ในขณะที่ตัวร้ายทั้งหมดถูกทำให้กลายเป็นคนไร้สมองตามสไตล์ของ Crazy88 โดยมีแนวโน้มที่จะลูบหน้าอกผู้ชาย และไม่น่ากลัวเลย โดยตัวร้ายหลักไม่มีแรงจูงใจใดๆ นอกจากต้องการต่อสู้ ฉันเกือบตกจากที่นั่งเมื่อเกมนี้เข้าใกล้อาณาเขตของ The Promise ด้วยการนำเสนอเรื่องราวของเด็กๆ
หนังเรื่องนี้เริ่มต้นได้อย่างน่าสนใจมาก – เด็กสาวถูกส่งไปที่วัดเส้าหลินตั้งแต่ยังเป็นเด็กเพื่อเรียนรู้ท่าเส้าหลินและควบคุมพลังภายในของเธอ ซึ่ง “ถ้าเธอควบคุมไม่ได้ พลังภายในของเธออาจนำเธอไปสู่เส้นทางที่มืดมิด” เธอกลับมาที่ญี่ปุ่นในวัยที่เติบโตเต็มที่และพบว่าสำนักของครอบครัวถูกทิ้งร้างและทรุดโทรมลง อาจารย์ทำงานเป็นเชฟและไม่เต็มใจที่จะทำงานแบบโชรินจู (แบบเส้าหลิน) คนร้ายที่ดูเหมือนจะควบคุมบริษัทที่กำลังพัฒนาให้แข็งแกร่งที่สุดและดีที่สุด เพิ่มทีมสาวๆ น่ารักๆ จากทีมลาครอส ดูเหมือนว่าเราจะมีผู้ชนะที่นี่
น่าเสียดายหลังจากอินโทรนั้น…น่าจะประมาณ 15 นาทีแรกของหนัง เรื่องดำเนินไปในทางที่แย่ลง ไม่มีการพัฒนาตัวละครเลย ฉันหมายถึงไม่มีเลยจริงๆ สำหรับพลังภายในของเธอ ฉันไม่เห็นเลยหรือแนวโน้มใดๆ ที่เธออาจจะหันไปทางด้านมืด ในความเป็นจริง เธอจริงจังและอ่อนหวานตลอดทั้งเรื่อง
จุดประสงค์เดียวของคนร้ายคือต่อสู้กับเธอเพื่อดูว่าเธอดีแค่ไหนและท้าทายตัวเอง แค่นั้นเอง ไม่มีจุดประสงค์อื่นใดนอกจากการเสริมสร้างอัตตา ฉากต่อสู้ไม่ได้แย่ แต่การใช้มุมกล้องและการตัดต่อที่ชาญฉลาดทำให้พอใช้ได้ ใช้ CG มากเกินไป บางครั้งก็แย่มาก ฉากสุดท้ายแย่มาก คนร้ายคอยบอกเธอให้หัน/ยอมจำนนต่อด้านมืด…เมื่อไหร่เขา *บี๊บ* กลายเป็นดาร์ธ *บี๊บ* เวเดอร์ และเธอก็ไม่แสดงท่าทีที่จะเป็นด้านมืดหรือความขัดแย้งภายในเลย และตอนจบ… สิ่งเดียวที่ฉันพูดได้คือ *บี๊บ* *บี๊บ* คืออะไร *บี๊บ* หนังเรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนหนังเกรดบีเลย 555 ฉันคาดหวังฉากห้องแต่งตัว/ห้องอาบน้ำกับสาวๆ จากทีมมาตลอด แต่โชคร้ายที่มันไม่เกิดขึ้น 555
ตอนนี้สามารถพูดได้มากมายเกี่ยวกับ (หรือที่เรียกว่า “Shôrin shôjo”) SHAOLIN GIRL แต่การเปรียบเทียบกับนั้นไม่เหมาะสมนัก เพราะเป็นภาพยนตร์สองเรื่องที่แตกต่างกันมาก และใช่ สตีเฟน โจวเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่นี่ไม่ใช่ภาคต่อ เรื่องราวเกี่ยวกับริน หญิงชาวญี่ปุ่นที่ศึกษาศิลปะกังฟูเส้าหลินในประเทศจีน และตอนนี้กลับมายังญี่ปุ่นเพื่อรำลึกถึงปู่ของเธอ แต่สิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนไปมากจากตอนที่เธอไปจีน
เป็นภาพยนตร์ที่ค่อนข้างธรรมดา ซึ่งไม่เคยสร้างความประทับใจที่ยั่งยืนได้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ขาดความประณีต เนื้อเรื่องที่น่าสนใจ ตัวละครที่จะดึงดูดผู้ชม และการแสดงที่โดดเด่น ดังนั้น นี่จึงเป็นประสบการณ์การชมภาพยนตร์ที่ธรรมดามาก หลายครั้งตลอดทั้งเรื่อง ฉันพบว่ามีสมาธิและจดจ่อกับภาพยนตร์จนละสายตาจากมันไป ไม่มีอะไรที่จะทำให้ฉันตื่นเต้นหรือตื่นเต้นมากพอที่จะทำให้ฉันเพลิดเพลิน ระดับการผลิตเป็นสิ่งที่ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้
ดำเนินต่อไปได้ แต่ระดับการผลิตสามารถไปได้ไกลเพียงเท่านั้น ภาพยนตร์ควรจะให้ความบันเทิง และนั่นคือจุดที่ล้มเหลว ภาพยนตร์เรื่องนี้มีกังฟูน้อยมากอย่างน่าประหลาดใจ และส่วนใหญ่เป็นเพียงเรื่องเกี่ยวกับลาครอสและดราม่า ดังนั้นภาพยนตร์เรื่องนี้จึงค่อนข้างคลุมเครือในแง่ของสิ่งที่คุณคาดหวังจากภาพยนตร์เรื่องนี้เมื่อพิจารณาจากชื่อเรื่องและเนื้อเรื่องย่อ หากคุณชอบภาพยนตร์เอเชีย SHAOLIN GIRL ก็มีภาพยนตร์ที่ดีกว่านี้มากมายให้เลือกชม ฉันคิดไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีเหตุผลอะไรที่จะแนะนำ ให้คนอื่นดู
