Ayothaya (2021) อโยธยา มหาละลวย
เรื่องย่อ
เรียวสึ (เจมส์ – จิรายุ ตั้งศรีสุข) ชายหนุ่ม Ayothaya ที่มีความเป็นมาคลุมเครือ พ่อของเขาเป็นซามูไรที่ถูกทางการสังหารอย่างโหดเหี้ยม ส่วนแม่ของเขาถูกจับตัวไป และเขาได้รับการเลี้ยงดูโดยหลวงตา ซึ่งสอนให้เขาได้เรียนรู้วิชาการต่อสู้และเวทมนตร์คาถา เพื่อใช้ป้องกันตัวในวันข้างหน้า ในวันที่เขาต้องการตามหาแม่ และตามหานางในดวงใจ ออสร้อย (โบว์-เมลดา สุศรี) หญิงสาวที่เขาช่วยจากการจมน้ำ เมื่อครั้งไปช่วยหลวงตาซ่อมวัดในอโยธยา เมื่อถึงเวลาที่เรียวสึจะต้องไปหลวงตาได้มอบหมายให้ทอง (เกรท-สพลอัศวมั่นคง) เดินทางไปพร้อมเรียวสึเพื่อคอยดูแลกันและกัน ระหว่างการเดินทางพวกเขาพบเจอเรื่องราวมากมายเรียวจะสามารถตามหาทั้งแม่และนางในดวงใจของเขาพบหรือไม่ เขาจะได้ใช้วิชาต่อสู้ป้องบางครั้งอาจต้องพึ่งพามนตร์คาถาที่เรียวสึเรียนรู้ทั้งชีวิตเพื่อจะช่วงชิงตัวและหัวใจออสร้อยกลับมาเป็นของเขาได้อีก
ผู้กำกับ
- Nopporn Wartin
บริษัท ค่ายหนัง
- Epic Pictures Group
นักแสดง
- Kanokkorn Jaicheun
- Sorapong Chatree
- Winai Kraibutr
- Thanawut Ketsaro
- Buakaw Banchamek
- Somjit Jongjohor
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ทางหลวงสู่สวรรค์ (หรือนรกเท่าที่ฉันรู้) Ayothaya นั่นแหละ หนังที่เกินจริงมาก ไม่ค่อยมีการแสดงอะไรมาก แต่พึ่งพาเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ (แม้ว่าคุณจะไม่ใช่คนเดียวก็ตาม หาก “ข้อเท็จจริง” นั้นทำให้คุณหัวเราะได้บ้าง โดยเฉพาะระหว่างดูหนัง) ฉากต่อสู้ค่อนข้างดี (เห็นได้ชัดว่า) CGI ไม่ค่อยดีนัก สลับภาษาไปมาระหว่างภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย ในขณะที่เรื่องราวดำเนินไปในที่ที่คุณคาดไว้ (ไม่น่าแปลกใจ) แน่นอนว่ามีหนังที่ดีกว่านี้อีกมาก แต่ถ้าคุณเป็นแฟนของหนัง “ตะวันออก” คุณสามารถเสี่ยงดูเรื่องนี้ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าคุณไม่รังเกียจเลือด (CGI) ที่จะไหลทะลักออกมาเต็มหน้าจอของคุณ!
สิ่งเดียวที่ดีในหนังเรื่องนี้คือบัวขาว บัญชาเมฆ พูดแค่นี้ก็พอแล้ว ฉากแอ็คชั่นที่มีบัวขาวอยู่ในนั้นดีมาก แต่เนื้อเรื่องและตัวละครนำห่วยแตก ดูเพราะบัวขาวเท่านั้น บัวขาวเป็นนักมวยไทยที่ฉันชอบที่สุด เนื้อเรื่องเรียบง่ายแต่เรื่องราวห่วยแตก ฉันคิดว่าถ้าบัวขาวเป็นตัวละครนำ หนังเรื่องนี้คงจะดีกว่านี้มาก หนังที่ไม่ค่อยดีเกี่ยวกับศีลธรรมของนักสู้ นักสู้ที่แท้จริงเคารพ และวิธีที่เขาเผชิญหน้ากับปัญหาความตาย เนื้อเรื่องและฉากการแสดงควรจะดีกว่านี้ หวังว่าคุณจะสนุกกับมันเหมือนกับฉัน
เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงของ Yamada Nagamasa ซามูไรชาวญี่ปุ่นที่สูญเสียเจ้านายไป Ayothaya จึงได้สมัครเป็นทหารรับจ้างในประเทศไทยในสมัยอยุธยา ตอนแรกเขาอาศัยอยู่ที่ค่ายทหารญี่ปุ่นกับทหารรับจ้างคนอื่นๆ มีการวางแผนก่อความไม่สงบในชนบท และกลุ่มของเขาต้องรับผิดชอบในการหยุดยั้งเรื่องนี้ เขาได้รู้ว่ามีชาวญี่ปุ่นอยู่เบื้องหลังเหตุความไม่สงบนี้ ด้วยความรู้ดังกล่าว เขาเกือบจะถูกฆ่าตาย แต่ได้รับการช่วยเหลือจากนักรบชาวไทยและนำตัวกลับหมู่บ้านของพวกเขา ที่นั่นเขาค้นพบจุดมุ่งหมายที่เขาขาดไป มีข้อบกพร่องบางอย่างในภาพยนตร์ บทสนทนาบางส่วนดูเด็กเกินไป มีบางส่วนที่บอกว่าศิลปะการต่อสู้ของเราเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่จุดประสงค์ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้ต้องการแสดงให้เห็นว่าคนญี่ปุ่นผู้นี้กลายมาเป็นพลเมืองไทยได้อย่างไรและมาตั้งรกรากที่นี่จนกระทั่งเสียชีวิตที่นั่นในปี 1633
เพียงเพราะเรื่องราววีรบุรุษอิงประวัติศาสตร์ไม่ได้หมายความว่ามันจะน่าสนใจ เรื่องราวของนักรบญี่ปุ่นที่บาดเจ็บสาหัสได้รับการรักษาทั้งร่างกายและจิตวิญญาณโดยชาวบ้านที่ใจดีและฉลาดในหมู่บ้านแห่งหนึ่งของประเทศไทยนั้นดำเนินเรื่องช้าและน่าเบื่อสำหรับภาพยนตร์แอคชั่นมวยไทย หากคุณกำลังมองหาขลุ่ยอันผ่อนคลาย ภาพทิวทัศน์ที่สวยงาม และเสียงบรรยายที่ผ่อนคลายเพื่อสั่งสอนพื้นฐาน คุณจะพบสิ่งเหล่านี้มากมาย สำหรับผู้ที่อดทนน้อยกว่า ก็ยังถือว่าคุ้มค่าอยู่ดี มีการต่อสู้แบบตัวต่อตัวประปรายซึ่งเต็มไปด้วยสไตล์และพลังงานสูง ในช่วงครึ่งหลัง เราจะได้ชมฉากต่อสู้แบบกลุ่มสองฉากที่เต็มไปด้วยการฟันดาบและการต่อสู้ด้วยมืออย่างที่คาดหวังไว้ การต่อสู้ในช่วงก่อนสุดท้ายในตอนกลางวันริมแม่น้ำเป็นหนึ่งในการต่อสู้ที่น่าตื่นเต้น นองเลือด Ayothaya และออกแบบท่าเต้นได้ยอดเยี่ยมที่สุดในบรรดาศิลปะการต่อสู้ของเอเชียทั้งแบบเก่าและปัจจุบัน ฉันให้คะแนน 6 โดยแบ่งเป็น 4 คะแนนสำหรับฉากแอ็กชั่นที่สงบมากเกินไป และ 9 คะแนนสำหรับฉากแอ็กชั่นที่เบาบางเกินไปแต่ก็ยอดเยี่ยม
YAMADA, WAY OF THE SAMURAI เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ประวัติศาสตร์ของไทยอีกเรื่องหนึ่งที่คล้ายกับ BANG RAJAN แม้ว่าจะห่างไกลจากคุณภาพของภาพยนตร์เรื่องนั้นมากก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้งบประมาณต่ำและพยายามนำเสนอเรื่องราวจริงของนักรบซามูไรชาวญี่ปุ่นที่พบว่าตัวเองต้องต่อสู้เคียงข้างกับชาวไทยเพื่อต่อต้านผู้กดขี่และนักฆ่าที่ชั่วร้าย เรื่องราวนั้นโอเค แต่การดำเนินเรื่องนั้นไม่ดี สำหรับภาพยนตร์แอ็คชั่นแล้ว YAMADA, WAY OF THE SAMURAI มีฉากต่อสู้ไม่มากนัก มีฉากฝึกซ้อมและฉากอื่นๆ บ้าง แต่ฉากต่อสู้ถูกจำกัดให้เหลือเพียงฉากต่อสู้ฉากเดียวและฉากต่อสู้สุดท้าย แม้ว่าท่าเต้นที่หนักหน่วงจะเป็นที่ยอมรับได้
แต่ฉากต่อสู้มากเกินไปถูกซ่อนไว้ภายใต้เอฟเฟกต์เสริมที่แย่ เช่น สโลว์โมชั่นที่ไร้สาระเพื่อเน้นการโจมตีในช่วงต้นเรื่อง และการแทงดาบด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิกที่ไร้สาระและเลือดที่พุ่งกระจายในภายหลัง ซึ่งทำให้ประสบการณ์การรับชมไม่สมจริง บทภาพยนตร์เรียบง่ายและตัวละครส่วนใหญ่มีมิติเดียว เซอิจิ โอเซกิไม่ได้มีบทบาทมากนักในการแสดงนำและตัวละครของเขาค่อนข้างน่าเบื่อ นักแสดงชาวไทยทำได้ดีกว่า แต่ฉากต่อสู้แบบกระแทกศอกแบบที่คาดหวังจากหนังศิลปะการต่อสู้ของไทยนั้นกลับมีน้อย ในทางกลับกัน เราได้เรื่องราวที่คาดเดาได้และการเล่าเรื่องที่น่าเบื่อซึ่งขาดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง
โครงเรื่องบางๆ เชื่อมโยงการแสดงศิลปะการต่อสู้เข้าด้วยกัน มวยดูสมจริง ฉันคิดว่านี่คือมวยไทยจริง แต่การชกดาบนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเป็นฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง การบรรยายสงครามชายแดนแบบสั้นๆ นั้นช่างไร้สาระ การเมืองที่น่าสนใจอย่างยิ่งในสมัยนั้นถูกละเลยโดยสิ้นเชิง ทั้งความขัดแย้งภายในและบทบาทของชาวดัตช์ถูกละเลยโดยสิ้นเชิง ราชอาณาจักรนั้นมักมีสงครามกลางเมืองและในที่สุดก็ถูกทำลายโดยพม่า การตั้งถิ่นฐานของญี่ปุ่นก็น่าสนใจเช่นกัน ซึ่งรวมถึงทั้งกบฏคริสเตียนและผู้แพ้บางส่วนจากสงครามที่ก่อตั้งโชกุนโทกูงาวะ ทั้งหมดนี้ถูกละเลย ชีวิตจริงของยามาดะ นากามาสะอาจเป็นภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยม แต่เรื่องนี้ไม่ใช่
อ้างอิงจากตัวละครในประวัติศาสตร์จริงเหรอ? ว้าว บางทีอาจจะเป็นแค่ในหนังสือการ์ตูนก็ได้นะ Ayothaya บทภาพยนตร์และบทพูดมันงี่เง่าและไร้สาระมาก ฉันไม่เชื่อเลยว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นได้ การแสดงของตัวละครหลักมันแย่มาก ซามูไรญี่ปุ่นที่มีปากเหมือนปลาคาร์ปสามารถพูดภาษาไทยได้ แถมยังเล่นขลุ่ยเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย อะไรๆ ก็เป็นไปได้ในหนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ พระอาจารย์เคี้ยวอาหารไม่หยุดเหมือนคนสูบบุหรี่จัดเลย แต่ถึงกระนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำในชนบทของประเทศไทยได้อย่างสวยงามด้วยทิวทัศน์ที่สวยงามแปลกตา แต่หมู่บ้านได้รับการออกแบบและสร้างให้ทันสมัยเกินไปและสะอาดมากจนแม้แต่เจ้าหน้าที่
ตรวจสอบจากกรมอนามัยก็ยังไม่พบสิ่งที่ไม่ดีต่อสุขภาพหรือปนเปื้อนข้ามสายพันธุ์ เทคนิคการต่อสู้ของนักรบไทยดั้งเดิมในภาพยนตร์เรื่องนี้มีประสิทธิภาพอย่างน่าทึ่งและสวยงามตามหลักสุนทรียศาสตร์ ทำให้ศิลปะการต่อสู้ของจีนหรือคาราเต้ของญี่ปุ่นกลายเป็นเพียงการเล่นของเด็กเท่านั้น นักสู้ไทยเหล่านี้ควรได้รับการเซ็นสัญญากับ UFC หรือ Strike Force เพื่อจัดการนักสู้ MMA เหล่านั้นให้สิ้นซาก นี่เป็นภาพยนตร์ที่งี่เง่าและเสแสร้งมาก ดูแค่ฉากต่อสู้เท่านั้น อย่าดูส่วนอื่น โดยเฉพาะฉากที่อ้างว่าเป็น “ประวัติศาสตร์” แต่รับรองว่าดีกว่า “Karate Kid” ของ Jackie Chan อย่างแน่นอน 100%
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำได้สวยงามตามตำนานของ Nagamasa Yamada ซึ่งเป็นซามูไรญี่ปุ่นที่ตัดสินใจเลือกเมืองอโยธยาเป็นบ้านเกิด เรื่องราวส่วนใหญ่เป็นเรื่องสมมติ เนื่องจากประวัติของ Nagamasa ไม่ค่อยมีใครรู้จัก นักแสดงชาวญี่ปุ่น Seigi Oozeki ที่ย้ายมาประเทศไทยในปี 2003 และนักแสดงชาวไทย Buakhao Paw Pramuk ซึ่งเป็นนักมวย K1 ตัวจริง รับบทเป็นนักแสดงนำทั้งสองในเรื่อง ส่วนนักแสดงสาวชาวไทยที่สวยงามอย่าง Kanokkorn Jaicheun รับบทเป็นหญิงสาวที่ดูแล Nagamasa จนหายดี
เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 17 เมื่อครั้งนั้น อยุธยามีชุมชนชาวญี่ปุ่นที่เล็กแต่มั่นคง ประกอบด้วยผู้คนประมาณ 1,500 คน หลายคนมีต้นกำเนิดมาจากซามูไรซึ่งสูญเสียเจ้านายในญี่ปุ่นเนื่องจากการสู้รบ และไม่สามารถหางานทำในประเทศบ้านเกิดได้ ซามูไรเหล่านี้ถูกว่าจ้างให้เป็นทหารโดยชาวอโยธยา ซึ่งพบว่าชาวโปรตุเกส (ซึ่งมีเมืองของตนเองอยู่ใกล้ๆ ด้วย) เป็นทหารที่ไม่น่าไว้ใจเนื่องจากเหตุผลต่างๆ ในเวลานั้นอโยธยาถูกรุกรานโดยราชวงศ์ตองอูของพม่าและกองทัพเรือสเปน ดังนั้นจึงต้องการทหาร นอกจากนี้ยังมีการค้าขายระหว่างอโยธยาและญี่ปุ่น และดาบญี่ปุ่นจำนวนมากถูกนำเข้ามาในภูมิภาคนี้ตามที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้
ในภาพยนตร์เรื่องนี้ Ayothaya นางามาสะ ยามาดะ (เซอิจิ โอเซกิ) เป็นหนึ่งในทหารที่ทำงานให้กับกษัตริย์อโยธยาพร้อมกับเพื่อนร่วมชาติชาวญี่ปุ่นของเขา มีกลุ่มคนร้ายที่โจมตีชาวอโยธยา พวกเขาควรจะเป็นทหารพม่า แต่เมื่อฆ่าพวกเขาได้ เขากลับพบว่าพวกเขาเป็นชาวญี่ปุ่นที่ปลอมตัวเป็นพม่า นางามาสะยังพบอีกว่าผู้บัญชาการร้อยโทของเขาคือหัวหน้ากลุ่มอาชญากรกลุ่มนี้ เขาถูกซุ่มโจมตีและเกือบจะถูกฆ่า แต่พวกนักรบอโยธยาปรากฏตัวและช่วยชีวิตเขาไว้ ชาวอโยธยาช่วยรักษาเขาให้หายดี
และนางามาสะได้เรียนรู้ทักษะการต่อสู้ของอโยธยา เขาต้องชดใช้ความผิด แต่เขาก็เป็นคนมีชื่อเสียงเพราะเขาเห็นหน้าของผู้ร้ายที่คอยแพร่กระจายความหวาดกลัวในหมู่ประชาชน ภาพยนตร์เรื่องนี้ระบุว่าเป็นการรำลึกถึงความสัมพันธ์ 124 ปีระหว่างประเทศไทยและญี่ปุ่น แต่ก็เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน หากคุณเคยดูองค์บาก 2 และ 3 คุณคงเข้าใจดีว่าผมหมายถึงอะไร ภาพยนตร์ไทยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีคุณภาพสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นภาพยนตร์คุณภาพสูงที่มีการแสดงที่ยอดเยี่ยมและการผลิตที่สวยงาม
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Goebbels and the Führer (2024)
Uprising (2024) กบฏผงาดแผ่นดิน
