Annie (2014) หนูน้อยแอนนี่
เรื่องย่อ
เด็กอุปถัมภ์ที่อาศัยอยู่กับแม่อุปถัมภ์ที่ใจร้ายของเธอ เห็นว่าชีวิตของเธอเปลี่ยนไปเมื่อนักธุรกิจใหญ่และ Will Stacks ผู้สมัครรับเลือกตั้งนายกเทศมนตรีนครนิวยอร์กตัดสินใจย้ายแคมเปญที่ปิดบังไว้บางๆ และพาเธอเข้ามา ในฮาร์เล็ม เกาะแมนฮัตตัน นครนิวยอร์ก แอนนี่ เบนเน็ตต์ (ควินเซน วอลลิส) อาศัยอยู่ในสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าร่วมกับเด็กสาวอีกหลายคนภายใต้การดูแลของคอลลีน ฮันนิแกน (คาเมรอน ดิแอซ) Annie อดีตนักร้องสาวอารมณ์ร้ายจากวง C+C Music Factory ซึ่งใช้ชีวิตในแต่ละวันไปกับการดื่มเหล้าหรือพยายามหาสามี คอลลีนเป็นนักร้องชื่อดังในช่วงทศวรรษ 1990 แต่เธอต้องยุติอาชีพนักร้องเนื่องจากมีอาการวิกลจริตหลังจากดื่มแอลกอฮอล์
คอลลีนมอบหมายงานต่างๆ ที่แสนทรหดให้กับเด็กกำพร้าที่เธอดูแล เธอสั่งให้เด็กสาวทำความสะอาดหอพักทั้งหมดเพื่อเตรียมการสำหรับการมาตรวจเยี่ยมของผู้ตรวจสอบเมืองในเร็วๆ นี้ เด็กสาวในสถานสงเคราะห์คนอื่นๆ ได้แก่ เปปเปอร์ (อแมนดา ทรอยยา) อิซาเบลลา (อีเดน ดันแคน-สมิธ) เทสซี (โซอี้ มาร์กาเร็ต โคลเล็ตติ) และมีอา (นิโคเล็ตต์ เพียร์รีนี) คอลลีนได้รับเงิน 157 ดอลลาร์ต่อสัปดาห์จากรัฐเพื่อดูแลเด็กสาวในสถานสงเคราะห์แต่ละคน แอนนี่มีความคิดที่ยอดเยี่ยมแต่ไม่เอาไหนในโรงเรียน เธอมีไหวพริบในการแปลงงานที่ได้รับมอบหมายให้กลายเป็นการแสดงดนตรี ลู (เดวิด ซายาส) เป็นเจ้าของร้านขายของในท้องถิ่นที่เป็นเพื่อนของแอนนี่และแอบชอบมิสแฮนนิแกน
แอนนี่ใช้เวลาวันศุกร์ไปกับการรออยู่หน้าร้านอาหารของโดโมนี โดยเชื่อว่าพ่อแม่ของเธอจะมาหาเธอเพราะมีโน้ตที่เขียนไว้ในใบเสร็จของโดโมนีระบุว่าพวกเขาจะกลับมา เมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจสอบของเมืองตรวจสอบการปฏิบัติต่อเด็กผู้หญิงของแฮนนิแกน แอนนี่จึงใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ เธอจัดการคัดลอกหมายเลขประกันสังคมของเธอจากคลิปบอร์ดของเขาและมุ่งหน้าไปหาข้อมูลของเธอ (เธอขอยืมเงิน 43.5 ดอลลาร์จากลูเพื่อจ่ายให้กับศาลากลางสำหรับข้อมูลของเธอ) แอนนี่ได้รู้ว่าไม่มีอะไรเกี่ยวกับเธอมากกว่าสิ่งที่เธอรู้แล้ว
ผู้กำกับ
- Will Gluck
บริษัท ค่ายหนัง
- Columbia Pictures
นักแสดง
- Jamie Foxx
- Quvenzhané Wallis
- Rose Byrne
- Bobby Cannavale
- Adewale Akinnuoye-Agbaje
- David Zayas
- Cameron Diaz
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
การดัดแปลงละครเพลงบรอดเวย์ปี 1977 (ชื่อเดียวกัน) Annie ในยุคปัจจุบัน ซึ่งดัดแปลงมาจากการ์ตูนเรื่อง Little Orphan Annie ที่ออกฉายในปี 1924 นำแสดงโดย Quvenzhane Wallis (จากเรื่อง BEASTS OF THE SOUTHERN WILD) รับบทเป็น Annie และ Jamie Foxx รับบทเป็น Will Stacks มหาเศรษฐี (ตัวละคร Daddy Warbucks เวอร์ชันปรับปรุงใหม่จากการ์ตูนและละครเพลงเรื่องนี้) นำแสดงโดย Rose Byrne, Cameron Diaz, Bobby Cannavale, David Zayas และ Adewale Akinnuoye-Agbaje กำกับโดย Will Gluck (ผู้กำกับเรื่อง EASY A และ FRIENDS WITH BENEFITS ด้วย) และเขียนบทโดย Gluck และ Aline Brosh McKenna ฉันไม่คิดว่ามันจะสนุกเท่ากับเวอร์ชันภาพยนตร์ปี 1982 (ที่ฉันเติบโตมากับมัน) แต่ดนตรีประกอบก็ยังดีอยู่ (และยังมีเพลงใหม่อีกสามเพลงด้วย)
เรื่องราวนี้มุ่งเน้นไปที่เด็กกำพร้าอายุ 10 ขวบชื่อแอนนี่ (วอลลิส) เธออาศัยอยู่ที่บ้านของคอลลีน แฮนนิแกน (ดิแอซ) นักดื่มตัวยง และเด็กในความดูแลอีก 4 คน คอลลีนทำร้ายเด็กๆ มาก เธอสั่งให้พวกเขาทำความสะอาดอพาร์ทเมนต์ของเธออยู่ตลอดเวลา และดูแลพวกเขาเพียงเพื่อจะหาเงินจากรัฐบาล แอนนี่ฝันที่จะได้กลับมาพบกับพ่อแม่ของเธออีกครั้ง ซึ่งพวกเขาสัญญาว่าพวกเขาจะกลับมาหาเธอ (เมื่อนานมาแล้ว) วันหนึ่ง ขณะกำลังวิ่งกลับบ้าน แอนนี่วิ่งไปเจอวิลล์ สแต็กส์ (ฟ็อกซ์) ผู้สมัครรับเลือกตั้งนายกเทศมนตรีเมืองนิวยอร์ก และล้มลงกับพื้นบนถนน สแต็กส์ช่วยเธอไว้จากการถูกรถบรรทุกชน และเหตุการณ์นั้นก็ถูกบันทึกไว้เป็นวิดีโอ วิดีโอดังกล่าวก็กลายเป็นไวรัล และสแต็กส์มองว่าเป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมในการกอบกู้แคมเปญหาเสียงที่ล้มเหลวของเขา ความสัมพันธ์ที่แปลกประหลาดพัฒนาขึ้นระหว่างทั้งสองคน
ภาพยนตร์เรื่องนี้เต็มไปด้วยเรื่องตลกโปกฮาและการแสดงที่แย่ และยังดูแย่กว่าภาพยนตร์ในปี 1982 (ซึ่งฉันยังคงชอบอยู่ ด้วยเหตุผลด้านความทรงจำ) ถึงอย่างนั้น เพลงประกอบก็ยอดเยี่ยมมาก (โดยเฉพาะเพลงโปรดของฉัน: ‘It’s the Hard Knock Life’) และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็มีข้อความเชิงบวกและร่าเริงสำหรับเด็กๆ (เช่น เนื้อหาต้นฉบับ) จุดแข็งอีกอย่างของภาพยนตร์เรื่องนี้คือ Quvenzhane Wallis ที่มีฉากที่ทรงพลังมาก (ตอนท้ายเรื่อง) เธอสามารถแสดงได้สมกับรางวัลอีกครั้งหากบทของเธอถูกเขียนขึ้นมาให้ดีกว่านี้อีกหน่อย (แต่เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ แต่ก็ไม่สมควรได้รับ) ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงไม่แย่ แต่เวอร์ชันปี 1982 ดีกว่ามาก
เมื่อพูดถึงเวอร์ชันอื่นๆ ของภาพยนตร์บรอดเวย์คลาสสิกเรื่องดัง ภาพยนตร์ปี 1982 ถือเป็นภาพยนตร์โปรดของฉันตอนเด็กๆ และยังคงเป็นภาพยนตร์โปรดของฉันจนถึงทุกวันนี้ ในขณะที่ภาพยนตร์ปี 1999 ก็ดีและน่าติดตาม แม้ว่าจะมีเนื้อหาสั้นและหวานเกินไปในบางช่วง Annie (2014) ควรได้รับการตัดสินโดยพิจารณาจากข้อดีของตัวมันเอง และไม่ควรเปรียบเทียบหรือตัดสินด้วยใจที่เปิดกว้าง เมื่อดูโดยไม่มีอคติ ฉันไม่คิดว่ามันจะแย่เท่าที่คนอื่นพูด แต่หากจะอัปเดตเรื่องราวและหากดูเป็นภาคเดี่ยว ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
มีสิ่งดีๆ หลายอย่างในเรื่องนี้ Annie สิ่งที่ดีที่สุดเกี่ยวกับเรื่องนี้คือ Quvenzhané Wallis ในบท Annie การร้องเพลงของเธอไม่ได้ยอดเยี่ยม แต่พลัง ความกระตือรือร้น และความรู้สึกที่เธอให้มานั้นยอดเยี่ยมมาก เธอชนะในบทบาทนี้มาโดยตลอด และแสดงได้อย่างมั่นใจและมีเสน่ห์ด้วยดวงตาที่เป็นประกายและรอยยิ้มที่สดใส ทั้งหมดนี้ไม่ได้ดูหวานเลี่ยนเกินไป เจมี่ ฟ็อกซ์มีเสียงร้องที่ดีที่สุดในกลุ่มนักแสดงทั้งหมด และเขาก็เป็นวิลล์ สแต็กส์ที่น่ารัก โดยรับบทเป็นแซนดี้ด้วยพลังและเสน่ห์ที่แท้จริง แซนดี้ดูจริงจังเกินไปจนดูผ่อนคลายเกินไปเมื่อแสดงออกมาในภายหลัง แซนดี้ก็ดูน่ารักและเกือบจะเทียบเท่ากับสุนัขในภาพยนตร์ปี 1982 และฉันประทับใจกับเคมีระหว่างแอนนี่กับเกรซ
น่าเสียดายที่ทุกอย่างออกมาดี เด็กผู้หญิงที่รับบทเด็กอุปถัมภ์คนอื่นพยายามอย่างเต็มที่ แต่พวกเธอก็ดูกระตือรือร้นเกินไปและไม่มีอะไรทำมากนัก ไม่เกี่ยวกับเวลาบนหน้าจอ แต่เกี่ยวกับวิธีการกำกับ (ที่เดียวที่พวกเธอเปล่งประกายในบางแง่มุมคือใน Hard Knock Life) โรส เบิร์นเป็นคนที่หลากหลาย เธอใจดีอย่างเหมาะสมและมีเคมีที่เข้ากันได้ดีกับวอลลิส แต่เธอมีบทบาทน้อยมาก บ็อบบี้ แคนนาเวลเล่นบทผู้ร้ายได้ไม่ดีเท่าที่ควร ทำให้การแสดงดูขาดๆ เกินๆ ในขณะที่คาเมรอน
ดิแอซดูเจ็บปวดเมื่อต้องรับบทมิส แฮนนิแกน (และนี่ก็ไม่มีอะไรเปรียบเทียบได้) เธอเป็นนักแสดงที่มีความสามารถแต่เธอเล่นบทนี้ได้กว้างเกินไป เกินจริง และหยาบคายจนน่ารำคาญ ทำให้การแสดงอื่นๆ ที่เหลือดูน่าเบื่อเมื่อเปรียบเทียบกัน ในส่วนของการร้องเพลง มีเพียงฟ็อกซ์เท่านั้นที่ประทับใจ ส่วนผู้ใหญ่ที่เหลือแทบจะร้องเพลงไม่ได้เลย และการร้องเพลงโดยรวมก็ฟังดูเป็นเสียงที่ปรับจูนอัตโนมัติและชัดเจนเกินไป (โดยเฉพาะ Easy Street ในกรณีนี้) Annie “หายนะจากการปรับจูนอัตโนมัติ” สรุปได้อย่างเหมาะสมมาก การลิปซิงค์ก็ดูไม่เป็นมืออาชีพมากเช่นกัน โดยปากของนักแสดงขยับไปในจังหวะที่ต่างไปจากดนตรี
เพลงในละครเวทีบรอดเวย์และภาพยนตร์ในปี 1982 และ 1999 นั้นยอดเยี่ยมมาก มีทำนองที่ติดหูมากซึ่งฮัมเพลงได้ง่ายและเนื้อเพลงที่คุณสามารถท่องออกมาได้อย่างรวดเร็วโดยไม่มีปัญหา เพลงที่รวมอยู่ในที่นี้ถูกเรียบเรียงขึ้นเพื่อให้เป็น “ปัจจุบัน” มากขึ้น แต่กลับถูกพรากหัวใจและความหมายไปจากเพลงเนื่องจากมีการเพิ่มและเอาสิ่งต่างๆ ออกไปมากมาย บางเพลงถูกเปลี่ยนแปลงจนแทบจำไม่ได้ (เช่น หนึ่งหรือสองบรรทัดที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงที่ยังคงอยู่ แต่ทำนองเพลงถูกกลบด้วยเสียงประสานและเสียงที่เล่นในจังหวะเดียวกัน และแม้แต่การเปลี่ยนแปลงเนื้อเพลงที่ด้อยกว่าอย่างมาก) Tomorrow ก็เกือบจะผ่านไปได้ แต่ Hard Knock Life กลับน่ารำคาญ และ Easy Street ก็ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง
และแล้วเราก็มีเพลงที่เพิ่มเข้ามาโดยเฉพาะสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ และถึงแม้ว่าเพลงเหล่านั้นจะเป็น “ปัจจุบัน” แต่ก็ไม่น่าจดจำ และส่วนใหญ่ไม่มีแรงบันดาลใจในด้านสไตล์และการเขียนเนื้อเพลงที่ไร้สาระมากจนทำให้ใครๆ Annie ก็ต้องสะดุ้ง สำหรับใครก็ตามที่ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ พวกเขาจะคิดว่าคุณภาพจะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดระหว่างเพลงต้นฉบับและเพลงที่เพิ่มเข้ามา แต่คุณรู้ไหมว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างร้ายแรงเมื่อเพลงต้นฉบับถูกเปลี่ยนแปลงมากจนมีคุณภาพเท่ากับเพลงที่เพิ่มเข้ามา นั่นคือสิ่งที่ทำให้การเรียบเรียงเพลงถูกทำให้ด้อยค่าลง ท่าเต้นนั้นทั้งหละหลวมและวุ่นวาย การโบกแขนไปมาถือเป็นท่าเต้นที่น่าจดจำและบ่อยที่สุดในเรื่อง และนอกจากฟ็อกซ์และวอลลิสในระดับที่น้อยกว่าแล้ว ไม่มีใครเต้นได้เป็นธรรมชาติเลย ตัวอย่างเช่น I Think I’m Gonna Like it Here ดูเหมือนว่าแต่งขึ้นเองทั้งหมด
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Time Cut (2024) เจาะเวลาฆ่าอดีต
