Friend (2001) มิตรภาพไม่มีวันตาย
เรื่องย่อ
เรื่องราวของ 4 หนุ่มเพื่อนซี้ที่เติบโตมาด้วยกัน Friend พวกเขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย พวกเขามีทุกอย่างร่วมกัน ทั้งความฝัน เป้าหมาย และความไว้วางใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป พวกเขาต่างแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตตามเส้นทางของตัวเอง พวกเขามีความคิดและความเชื่อที่แตกต่างกัน พวกเขาต้องเผชิญกับปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ในชีวิต หลายปีต่อมา พวกเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง พวกเขาต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงมากมายในชีวิต พวกเขาต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัวและยอมรับการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น พวกเขาต้องเรียนรู้ที่จะรักษามิตรภาพของพวกเขาเอาไว้ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ในชีวิต
ผู้กำกับ
- Kyung-taek Kwak
บริษัท ค่ายหนัง
- JR Pictures
- Cineline 2
นักแสดง
- Yu Oh-seong
- Jang Dong-gun
- Seo Tae-hwa
- Un-taek Jeong
- Kim Bo-kyung
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
เพื่อน นี่คือเรื่องราวมิตรภาพตลอดระยะเวลากว่า 20 ปี Friend เริ่มต้นในปี 1975 เราได้เห็นเพื่อนสี่คนใช้เวลาช่วงวันหยุดฤดูร้อน อนาคตของพวกเขาดูสดใส ผ่านไปไม่กี่ปี โรงเรียนและชีวิตก็เปลี่ยนไป ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเปลี่ยนแปลงและเปลี่ยนไปอีกครั้ง พวกเขาต้องรับมือกับการเติบโต ความฝันที่พังทลาย การตกต่ำสู่อาชญากรรม ยาเสพติด และมิตรภาพ นี่คือภาพยนตร์มืดๆ เล็กๆ ที่ทำให้ฉันนึกถึงผลงานบางส่วนของมาร์ติน สกอร์เซซี ชีวิตมักจะโหดร้ายกับพวกเขา ตั้งแต่ความโหดร้ายของครูไปจนถึงการฆาตกรรม ทำให้ชีวิตของพวกเขายากลำบาก เส้นทางชีวิตของเด็กหนุ่มเหล่านี้ไม่ชัดเจน และไม่ได้เป็นไปตามที่เราหรือพวกเขาคิดเสมอไป นักแสดงยอดเยี่ยมตั้งแต่ต้นจนจบ คุ้มค่าที่จะดูแน่นอน แต่ขอเตือนไว้ก่อนว่าความรุนแรงบางส่วนมีขอบที่แข็งกร้าว
สมจริงมาก ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ภาพยนตร์เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นชีวิตของเด็กสี่คนที่ต่อมามีวิถีชีวิต มาตรฐานจริยธรรม และนิสัยที่แตกต่างกัน ทำไมแต่ละคนจึงแตกต่างกันในภายหลัง ชีวิตนี้ไม่สามารถอธิบายได้ง่ายๆ สองคนกลายเป็นมาเฟีย คนหนึ่งใจกว้างกว่าอีกคน ส่วนอีกสองคนใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายแต่สะอาดหมดจด คนหนึ่งกลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ด้วยซ้ำ ตอนจบน่าเศร้าและอธิบายได้ยาก แต่ชีวิตก็เป็นเช่นนี้ ไม่มีอะไรเป็นไปตามเหตุผล หลายๆ อย่างไม่มีคำอธิบาย Friend และนี่คือสาเหตุที่มาเฟียคนหนึ่งรักมาเฟียอีกคนในฐานะเพื่อนร่วมชั้นและเพื่อนเก่า แล้วสั่งให้ลูกน้องฆ่าเขา อีกครั้งก็ยากที่จะอธิบาย บางทีเขาอาจรักมาเฟียมากเกินไป นี่ไม่ใช่ภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องช้า แต่ดำเนินเรื่องแตกต่างไปหากเปรียบเทียบกับภาพยนตร์อเมริกัน
ภาพยนตร์เรื่อง เปิดฉากด้วยฉากที่เด็กๆ หลายคนวิ่งไล่ตามรถบรรทุกที่ฉีดน้ำ ฉันคิดว่าอย่างน้อยก็น้ำ ในวันฤดูร้อนที่อากาศร้อนอบอ้าว ดนตรีบรรเลงอันไพเราะบรรเลงเป็นพื้นหลังทำให้รู้สึกราวกับว่าภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ในโลกแห่งความคิดถึงเดียวกับ Stand By Me ของ Rob Reiner ความรู้สึกนี้ยิ่งสะเทือนใจมากขึ้นเมื่อผู้ชมได้พบกับตัวละครหลักสี่คน ได้แก่ ซังแท็ก จุนซอก ดงซู และจุงโฮ แม้ว่าจะมีพื้นเพที่แตกต่างกันอย่างมาก แต่ซังแท็กก็เป็นชนชั้นกลางบน พ่อของดงซูเป็นเจ้าหน้าที่ชันสูตรพลิกศพ พ่อของจุนซอกเป็นนักเลง ฯลฯ เด็กๆ กลายเป็นเพื่อนที่แน่นแฟ้นและใช้เวลาทั้งวันไปกับการว่ายน้ำ ถามคำถามแปลกๆ กัน ซื้อรูปภาพ “ประจำเดือน” โดยที่คำว่าประจำเดือนเป็นคำที่ผู้ใหญ่ใช้เรียกอวัยวะเพศหญิง และดูหนังโป๊
เพื่อนทั้งสองแยกทางกันเมื่อเข้าเรียนมัธยมต้น แต่กลับมาพบกันอีกครั้งในโรงเรียนมัธยมปลาย เด็กๆ ต้องอดทนกับบุคคลเช่นครูสอนภาษาอังกฤษที่ไม่ตีนักเรียนด้วยเท้าเปล่าเมื่อนักเรียนตอบคำถามไม่ถูกต้องแต่ยังตบและต่อยนักเรียนอีกด้วย เด็กๆ รู้สึกถึงความเจ็บปวดของรักครั้งแรก จุงโฮเล่นคีย์บอร์ดให้กับวงเกิร์ลแบนด์ Rainbow และดงซูและซังแท็กเล่นให้กับจินซุก นักร้องนำของวง Rainbow อย่างไรก็ตาม Friend ความสัมพันธ์ระหว่างดงซูและจุนซอกเริ่มแตกร้าวเล็กน้อย จุนซอกจัดการให้ซังแท็กไปที่ห้องส่วนตัวกับจินซุกในขณะที่ดงซูถูกทิ้งไว้ข้างนอก หลังจากที่ดงซูถามจุนซอกว่าเขาเป็นแค่ลูกน้องหรือเปล่า จุนซอกก็ไม่สามารถให้คำตอบได้
หลังจากทะเลาะกันครั้งใหญ่ในโรงภาพยนตร์ซึ่งทำให้เพื่อนทั้งสี่คนต้องต่อสู้กับคนที่ดูเหมือนจะเป็นทั้งโรงเรียน กลุ่มสี่คนก็แตกแยกกัน จุนซอกและดงซูจมดิ่งลงไปในโลกใต้ดินของอาชญากรมากขึ้น ขณะที่ซังแท็กและจุงโฮไล่ตามเป้าหมายของตัวเอง ซังแท็กและจุงโฮพบกับจุนซอกไม่กี่ปีต่อมา แต่หัวหน้าแก๊งที่เคยแข็งแกร่งกลับกลายเป็นคนติดยา อย่างไรก็ตาม หลังจากเวลาผ่านไปนานพอสมควร เพื่อนๆ ก็ได้พบกันอีกครั้ง และจุนซอกก็อยู่ในจุดสูงสุดของอาชีพ ส่วนดงซูก็อยู่ในจุดสูงสุดของอาชีพเช่นกัน รวมถึงเป็นอันดับสองในแก๊งคู่แข่ง
Friend เป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ เฟรนด์จะทำให้ใครก็ตามที่นึกถึงเพื่อนในวัยเด็กรู้สึกประทับใจ แม้ว่าจะมีภูมิหลังที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่มิตรภาพระหว่างซังแท็กและจุนซอกก็แผ่กระจายอย่างลึกซึ้ง นิสัยที่คอยปกป้องจุนซอกนั้นน่ากลัวมากเนื่องจากบุคลิกที่เกือบจะเป็นสองด้านของเขา คือ โหดเหี้ยมและเป็นเพื่อนที่ห่วงใย แม้ว่าจะเต็มไปด้วยความรุนแรงและเลือด แต่ในความคิดเห็นที่ต่ำต้อยของฉัน ปฏิสัมพันธ์ที่ตลกขบขันระหว่างชายทั้งสี่คนทำให้ Friend เป็นภาพยนตร์ที่ดีจริงๆ หากไม่โดดเด่น
เมื่อผู้กำกับ Kwak Kyung Taek ใช้บางส่วนของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ย้อนยุค ผลลัพธ์ที่ได้ก็ออกมาสวยงามอย่างน่าทึ่ง ฉากที่บรรยายถึงปี 1976 และ 1981 ก็คุ้มค่ากับราคาของภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว น่าเสียดายที่เรื่องราวโดยรวมของมิตรภาพที่ผิดพลาดนั้นกลับถูกทำให้จมอยู่กับความซ้ำซาก จำเจ และละครน้ำเน่า รวมถึงความโกรธแค้นปลอมๆ ของตัวละครอันธพาลทั่วๆ ไป พล็อตเรื่องเป็นเพียงส่วนหนึ่งของข้อความที่ Kwak พยายามจะสื่อผ่านภาพยนตร์เรื่องนี้: มิตรภาพอันบริสุทธิ์ไร้เดียงสาของวัยรุ่นอาจถูกทำลายลงได้ด้วยความกังวลในโลกของผู้ใหญ่ที่กว้างขึ้นแต่สำคัญน้อยกว่าอย่างความใคร่ ความโลภ และอำนาจ อันที่จริง พล็อตเรื่องดังกล่าวถูกทำขึ้นบ่อยครั้งมากจนไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงในบทวิจารณ์นี้ เพียงพอที่จะบอกว่าเพื่อนหนุ่มสาวสองคนกลายเป็นคู่แข่งกันในแก๊งอาชญากรในปูซาน เกาหลีใต้ เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ โดยมีเหตุการณ์นองเลือดเกิดขึ้นมากมาย
ความงดงามของ เริ่มต้นเมื่อเพื่อนสองคน จุนซอกและดงซู พร้อมด้วยเพื่อนอีกสองคนที่ไม่ได้กลายเป็นแก๊งอาชญากร พยายามสำรวจเรื่องเพศในวัยเด็ก ในฉากที่น่าขบขัน กลุ่มเพื่อนสับสนระหว่างคำว่า “ประจำเดือน” กับ “ช่องคลอด” ซึ่งทำให้ผู้ชมหัวเราะกันเล็กน้อยเมื่อเด็ก ๆ ที่คลั่งไคล้เรื่องเพศทำเรื่องเหลวไหลตามแบบฉบับของวัยรุ่นตอนต้น ในทำนองเดียวกัน ในเวลาต่อมาของภาพยนตร์ ฉากอันล้ำค่าก็เกิดขึ้นเมื่อคนนอกแก๊งคนหนึ่งไปเยี่ยมที่ซ่อนของเพื่อนแก๊งคนหนึ่งของเขา และขณะที่กำลังพูดคุยหยอกล้อกันอย่างเป็นมิตร เขาถามว่าทำไมเขาในฐานะแก๊งอาชญากรถึงพูดถึงปรัชญา ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นเพียง “อันธพาล”
ลูกน้องของอันธพาลเริ่มคัน (แบบในเรื่อง The Godfather) และแทนที่จะฆ่าหรือทรมานเพื่อนของเขา อันธพาลกลับทำให้ลูกน้องของตัวเองอับอายเพราะแสดงอาการเกินเหตุโดยจับพวกเขาไปอยู่ในท่าที่ไม่เหมาะสมในท้ายรถ Friend “คุณกล้าดียังไงมาสงสัยเพื่อนและแขกของฉัน” เขาถ่มน้ำลายใส่ผู้คุ้มครองคนก่อนของเขา การพรรณนาถึงมิตรภาพที่แท้จริงดังกล่าวจะครอบงำจนกระทั่งช่วงไตรมาสสุดท้ายของภาพยนตร์ เมื่อการแข่งขันระหว่างเพื่อนเก่าสองคนซึ่งเป็นอันธพาลปะทุขึ้นเป็นความรุนแรงเกินเหตุแบบจำเจที่ชวนให้นึกถึงเดอปาลมาและปาชิโน และแม้ว่าฉากหลังเหล่านี้ดูเหมือนจะมีจุดประสงค์และความหมายของ “เพื่อน” แต่ก็ออกมาเป็นเกมยิงกันแบบซ้ำซากที่เต็มไปด้วยบทสนทนาที่น่าเบื่อและฉากที่ “ตึงเครียด” อย่างคาดเดาได้ซึ่งทำให้ผิดหวัง
อย่างไรก็ตาม ควักยังคงแสดงให้เห็นถึงความเฉลียวฉลาด เช่น เมื่อเขาถ่ายทอดภาพโลกใต้ดินที่กบฏของเกาหลีใต้ในปี 1981 ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการทหารของชุนดูฮวาน ผู้หญิงสูบบุหรี่ถือเป็นเรื่องต้องห้ามแม้กระทั่งเมื่อฉันไปเยือนประเทศนี้เมื่อกว่าทศวรรษที่แล้ว ควักสามารถถ่ายทอดฉากกบฏที่ละเอียดอ่อนได้อย่างแนบเนียน และนี่คืออัญมณีของภาพยนตร์เรื่องนี้ที่สะท้อนถึงความรู้สึกได้: การแสดงที่น่าทึ่งของวงดนตรีร็อคหญิง ฉากวิ่งหนีพร้อมกับเพลง “Bad Case of Loving You” ของโรเบิร์ต พาล์มเมอร์ที่ดังกึกก้องในเพลงประกอบ ฉากต่อสู้แบบ “West Side Story” ในโรงภาพยนตร์ขณะที่ข่าวโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลฉายอยู่เบื้องหลัง มีการใช้เฉดสีของ “Quadrophenia” และ “Romper Stomper” ตลอดครึ่งแรกของภาพยนตร์ และเมื่อเป็นเช่นนั้น ฉากต่างๆ จะถูกตัดให้สั้นลงอย่างมีประสิทธิภาพด้วยช่วงแทรกอารมณ์ขันที่เพียงพอจนผู้ชมไม่ต้องการให้ภาพยนตร์ดำเนินไปสู่ ”เรื่องราวมหากาพย์” ที่ในที่สุดแล้วพยายามจะเป็น แต่ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย
ฉันไม่เคยดูหนังเกาหลีมาก่อนเลย หลังจากนั้นก็ทำให้ฉันได้ตระหนักถึงอิทธิพลอันลึกซึ้งของขงจื๊อ ถ้าฉันไม่ได้เข้าใจผิด เขาคือคนที่บอกว่าทุกคนควรเป็นราชาในสายตาเพื่อนของเขา มันค่อนข้างคล้ายกับหนังบางเรื่องที่ถ่ายทำในฮ่องกง Friend เมื่อใดก็ตามที่มีนักเลงอยู่ในหนัง นักเลงเหล่านั้นดูเหมือนจะเข้มงวดกับศัตรูของพวกเขาเสมอ แต่กลับใจดี อ่อนโยน และราชาในสายตาเพื่อนของตัวเอง ฉันคิดว่ามันอันตรายที่จะนำเสนอความคิดนั้นกับเยาวชน
แน่นอนว่านักเลงก็เป็นมนุษย์ พวกเขามีเพื่อน พ่อแม่ ฯลฯ ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะมาจากพื้นเพใด เมื่อพวกเขากลายเป็นสมาชิกนักเลง พวกเขาคือศัตรูของสังคม เมื่อวัยรุ่นดูหนังเรื่องนี้ พวกเขาจะเข้าใจผิดว่าการเป็นนักเลงเป็นเรื่องปกติตราบใดที่คุณยังคงเป็นราชาในสายตาเพื่อนของคุณเอง ผู้ชายคนหนึ่งดูเหมือนนักต่อต้านชาวจีนคนหนึ่ง – Wei JingShen จริงๆ พวกเขาทั้งหมดดูแก่กว่าเล็กน้อยที่จะเป็นนักเรียนมัธยมปลาย ทักษะการแสดงของพวกเขาค่อนข้างดี ฉันคิดว่าชั่วโมงแรกค่อนข้างน่าเบื่อ ไม่มีช่วงที่ตื่นเต้นหรือผิดหวัง ชั่วโมงสุดท้ายค่อนข้างจะรุนแรงเกินไป คุณจะเห็นเลือด การฆ่าด้วยมีด ฯลฯ เป็นภาพยนตร์ที่อารมณ์อ่อนไหว แต่ฉันไม่อยากดูซ้ำอีก
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Kill Em All 2 (2024) ฆ่าให้เหี้ยน 2
Taklee Genesis (2024) ตาคลี เจเนซิส
Dragonkeeper (2024) ดราก้อนคีปเปอร์
The Ministry of Ungentlemanly Warfare (2024) แสบจารชนคนพลิกโลก
