One Day (2011) วันเดียว วันนั้น วันของเรา
เรื่องย่อ
อ็มม่าและเด็กซ์เตอร์พบกันในคืนที่พวกเขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย One Day เราเห็นพวกเขาทุกปีในวันครบรอบของวันนั้น – 15 กรกฎาคม เอ็มม่าเป็นคนฉลาด แต่ความสำเร็จไม่ได้มาอย่างรวดเร็วสำหรับเธอในขณะที่เด็กซ์เตอร์ความสำเร็จและผู้หญิงมาได้ง่ายมาก ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาพวกเขาแยกจากกันเนื่องจากชีวิตของพวกเขาไปในทิศทางที่แตกต่างกันและพวกเขาได้พบกับผู้คนอื่น ๆ แต่เมื่อพวกเขาเติบโตแตกต่างจากคนอื่น ๆ และชีวิตของพวกเขาก็เริ่มสวนทางกันอีกครั้งเอ็มม่าและเด็กซ์เตอร์ก็พบว่าพวกเขาเป็นของกันและกัน
ผู้กำกับ
- Lone Scherfig
บริษัท ค่ายหนัง
- Focus Features
นักแสดง
- Anne Hathaway
- Jim Sturgess
- Tom Mison
- Jodie Whittaker
- Tim Key
- Rafe Spall
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
คำเตือน: One Day รีวิวนี้ค่อนข้างลำเอียงเพราะฉันเป็นคนชอบเรื่องราวความรัก ฉันเคยคิดว่าฮอลลีวูดหยุดสร้างเรื่องราวความรักที่เน้นอารมณ์แล้ว ขอบคุณพระเจ้าที่พวกเขาสร้างเรื่อง One Day ขึ้นมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากหนังสือขายดีของเดฟ นิโคลส์ นักเขียนชาวอังกฤษ โดยเล่าถึงชีวิตที่เชื่อมโยงกันของตัวละครเอกสองคนที่มีบุคลิกที่แตกต่างกัน แต่กลับถูกกำหนดให้มาอยู่ด้วยกัน โครงเรื่องนั้นแปลกใหม่ โดยสำรวจความสัมพันธ์ผ่านการมองย้อนกลับไปในวันที่ 15 กรกฎาคมของทุกปี ซึ่งกินเวลานานถึง 22 ปี
การแสดงที่ดีทำให้เรื่องราวดีๆ มีชีวิตขึ้นมา และในเรื่องนี้ เรามีนักแสดงนำที่ยอดเยี่ยมสองคน ได้แก่ จิม สเตอร์เจส รับบทเดกซ์เตอร์ และแอนนา แฮธาเวย์ รับบทเอ็มม่า เดกซ์เตอร์มีชีวิตที่โด่งดัง เป็นผู้ประกาศข่าวโทรทัศน์ที่ประสบความสำเร็จในทุกรูปแบบและคอยตามล่าเขาอยู่เสมอ แต่แล้วชีวิตของเขาก็ว่างเปล่า เพื่อนฝูงก็ตื้นเขิน และในท้ายที่สุดก็ต้องเผชิญกับความผิดหวังและการประนีประนอม เอ็มม่าใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ แต่ด้วยความมุ่งมั่นและความเชื่อ พวกเขาก็ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งในฐานะนักเขียน พวกเขาพบกันเมื่ออายุ 18 ปี ตัดสินใจเป็นเพื่อนกันตลอดชีวิต และพวกเขาก็ยังคงเป็นเพื่อนกันจริงๆ ในระหว่างที่ใช้ชีวิตอย่างไม่แน่นอน พวกเขาถูกดึงดูดเข้าหากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พึ่งพากันและกัน
คนรักในวัยเด็ก แม้จะไม่ได้เจอกันมานาน แต่เมื่อพวกเขาได้พบกัน พวกเขาก็กลับมาอยู่ด้วยกันโดยไม่ถามคำถามใดๆ ฉันพูดแบบนี้เพราะเคยเห็นเพื่อนสนิทของฉันคนหนึ่งทำเหมือนกัน และคุณก็อดไม่ได้ที่จะตกหลุมรักเอ็มม่าและเด็กซ์เตอร์ เรื่องราวความรักของพวกเขาช่างน่าดึงดูดและน่ารักมาก จนคุณกลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวของพวกเขา คุณห่วงใยพวกเขา คุณหัวเราะไปกับพวกเขา และร้องไห้ไปกับพวกเขา คุณอยากให้พวกเขาทำในสิ่งที่คุณอยากทำ One Day และใช่ คุณอยากให้พวกเขาจบลงอย่างมีความสุขมาก
และแน่นอนว่ามีแอนนา แฮธาเวย์ – ที่ดูยุ่งเหยิงและสกปรกในครึ่งแรก และความสง่างามที่แสดงออกในครึ่งหลัง เมื่อเธอโชว์ฟันขาวของเธอ โลกดูเหมือนจะเป็นสถานที่ที่น่าอยู่มากขึ้น ทำไมคนรักถึงได้ตกหลุมรักกันในสถานที่ที่ดีที่สุด? วันหนึ่งเกิดขึ้นในเอดินบะระที่งดงาม ลอนดอนที่มีสีสัน และปารีสที่ทันสมัย และสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำให้เรื่องนี้โดดเด่นกว่าเรื่องรักทั้งหมดก็คือ มันไม่สามารถคาดเดาได้ จนกว่าจะถึงตอนจบ ผู้คนและสิ่งของเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา แต่ความทรงจำยังคงเหมือนเดิม นี่คือภาพยนตร์ที่เฉลิมฉลองให้กับความทรงจำอันแสนสุข เป็นสิ่งที่ต้องดูสำหรับคนอ่อนหวาน!
ดัดแปลงมาจากหนังสือขายดีของเดวิด นิโคลส์ เรื่อง “One Day” เป็นเวอร์ชันของนิโคลัส สปาร์คส์ที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้น แต่ก็เต็มไปด้วยน้ำตาและดราม่าไม่แพ้กัน ดัดแปลงมาจากโครงเรื่องที่แปลกประหลาดและน่าติดตาม ซึ่งย้อนกลับไปดูเหตุการณ์วันที่ 15 กรกฎาคมในชีวิตของเดกซ์เตอร์และเอ็มม่าตั้งแต่ปี 1988 เป็นเวลา 20 ปี เรื่องราวเน้นที่การเติบโตของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร หลีกหนีจากความตรงต่อเวลาและความเร่งด่วนที่รายล้อมนวนิยายส่วนใหญ่อยู่ แปลกตรงที่กลอุบายเดียวกันนี้เผยให้เห็นจุดอ่อนหลักของบทภาพยนตร์ ซึ่งจะเห็นจุดอ่อนอื่นๆ ในย่อหน้าต่อไป One Day เพราะการกลับมาพบกันทุกปีของตัวละครไม่สามารถปกปิดการสูญเสียข้อมูลจำนวนมากที่กระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหันในชีวิตและพฤติกรรมของตัวละครแต่ละตัวได้
ภายใต้การกำกับอย่างละเอียดอ่อนของ Lone Scherfig ชาวเดนมาร์ก (“การศึกษา”) ซึ่งสร้างพลวัตที่ไหลลื่นระหว่าง Dexter และ Emma (Hathaway) ได้อย่างละเอียดอ่อน One Day มีความสามารถในการกำหนดเวลาที่ผ่านไปได้ด้วยความช่วยเหลือของการแต่งหน้าที่ไร้ที่ติ และสังเกตว่าโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Sturgess เปลี่ยนจากเด็กหนุ่มหน้าเนียนร่าเริงเป็นชายวัยกลางคนที่เหนื่อยล้าพร้อมริ้วรอยและถุงใต้ตา ขณะที่ Hathaway ออกมาอ้วน (แต่ไม่ได้เกินจริง) หลังจากทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารเม็กซิกันเป็นเวลาสองปี ซึ่งเป็นรายละเอียดที่น่าสนใจ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีนักแสดงที่มีความสามารถซึ่งสามารถสร้างตัวละครรองที่มีความซับซ้อนพอๆ กัน
ซึ่งช่วยสร้างเรื่องราวการเดินทางของคู่รักหลัก (ซึ่งควรกล่าวถึงราเฟ่ สปอลล์ ลูกชายของทิโมธี ผู้ซึ่งเปลี่ยนนักแสดงตลกผู้ทะเยอทะยานอย่างเอียนให้กลายเป็นผู้ชายที่น่าสมเพชและน่าประทับใจในเวลาเดียวกัน) แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้กลับล้มเหลวในบางครั้งโดยลงทุนกับการสร้างตัวละครแบบเหมารวม แต่ยังคงหลีกเลี่ยงไม่ให้ตัวละครเหล่านี้ครอบงำเรื่องราว และหากพ่อของเดกซ์เตอร์ดูเหมือนเป็น “พ่อที่เย็นชาและชอบวิจารณ์” ทั่วไป เคน สต็อตต์ก็สามารถทำให้เขาดูอ่อนโยนลงได้ด้วยการลังเลเป็นครั้งคราวซึ่งชี้ให้เห็นถึงความพยายามภายในของเขาในการพยายามเข้าใกล้เด็ก
ในทำนองเดียวกัน หากบทสนทนาของนิโคลส์ถูกบังคับให้ต้องอธิบายเป็นครั้งคราวเพื่อชี้แจงว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวละครในปีที่แล้ว สิ่งนี้จะได้รับการชดเชยด้วยการสร้างบทพูดอื่นๆ ที่ดีมากมาย (โดยเฉพาะบทพูดของแฮธาเวย์) One Day ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการประชดประชันเย็นชาซึ่งมักพบในอารมณ์ขันแบบอังกฤษ (เอ็มม่าบรรยายร้านอาหารที่เธอทำงานว่าเป็น “สุสานแห่งความทะเยอทะยาน”) ราวกับว่ายังไม่พอ บทภาพยนตร์ยังสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ละเอียดอ่อนระหว่างผู้คนเหล่านั้นอีกด้วย โดยเน้นที่ฉากสั้นๆ ที่สวยงามระหว่างเดกซ์เตอร์กับแม่ของเขา ซึ่งรับบทโดยแพทริเซีย คลาร์กสัน แสดงความเศร้าโศกและความรักเมื่อบอกกับลูกชายว่า ถึงแม้จะแน่ใจว่าเขาจะเป็นคนดี แต่เธอก็รู้ว่า “ยังไม่ถึงจุดนั้น”
บทสนทนาเป็นจุดแข็งของบทภาพยนตร์ ซึ่งเขียนโดยเดวิด นิโคลส์เช่นกัน บทสนทนามีความรวดเร็ว มีข้อมูลเชิงลึกที่ชาญฉลาด และสามารถถ่ายทอดบุคลิกของตัวละครแต่ละตัวและความสัมพันธ์ระหว่างกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้จะมีเรื่องตลกไร้สาระ เช่น แม่ของเด็กซ์เตอร์ในปารีสพูดกับลูกชายว่า “มองตรงนั้นสิ อแลง เดอลอน” … หรือไม่ก็ไม่ใช่ พ่อของคุณ” ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเธอรักสามีของเธอมากเพียงใด นอกจากนี้ยังมีฉากตลกๆ เช่น ตอนที่เด็กซ์เตอร์เล่นฉากที่โด่งดังที่สุดในสปาร์ตาคัสกับตุ๊กตาให้ลูกสาวของเขาดู แต่ไม่มีตัวละครใดที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีไปกว่าเอ็มม่า เด็กสาวที่ขี้อายแต่ฉลาดและรอบรู้มาก บทพูดแต่ละบทของเธอล้วนแสดงถึงอารมณ์ ความรู้สึก และความเป็นธรรมชาติของเธอ
ชีวิตเลียนแบบศิลปะหรือศิลปะเลียนแบบชีวิตกันแน่ ฉันเป็นคนที่มักจะเลี่ยงที่จะพูดถึงเรื่องนี้โดยพูดว่า “ทั้งสองอย่าง” เป็นภาพยนตร์ที่สมจริงที่สุด (ยกเว้นสำเนียงบางอย่าง) ที่ฉันเคยดูมาเป็นเวลานาน ภาพยนตร์เรื่องนี้สำรวจเวลาและวิธีที่เวลามักจะหลุดลอยไปจากเรา ความปรารถนาในใจของเรามักจะถูกทำลายลงด้วยจังหวะที่ไม่ดี และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็หาทางต่างๆ มากมายเพื่อแสดงให้เห็นสิ่งนี้ ดังนั้นในกรณีของ ศิลปะเลียนแบบชีวิตได้อย่างสมบูรณ์แบบ เพราะเราทุกคนสามารถเห็นอกเห็นใจ (แม้จะเพียงเล็กน้อย) ต่อความหวังที่พังทลายและความฝันที่พังทลาย แม้ว่าหวังว่าเราจะพบหนทางของตนเองในที่สุดก็ตาม
แอนน์ แฮทธาเวย์รับบทเป็นเอ็มม่า ผู้หญิงชนชั้นแรงงานที่ขาดความมั่นใจ One Day ซึ่งด้วยเหตุผลบางประการ เธอจึงหลงใหลในเด็กซ์เตอร์ (จิม สเตอร์เจส) ชายชนชั้นกลางที่มีเสน่ห์และมีความมั่นใจในตัวเองสูง อาจเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจว่าทั้งสองมีอะไรต่อกัน แต่พวกเขาเป็นตัวละครที่ฉันคุ้นเคย ผู้หญิงที่หลงใหลในผู้ชายที่หลงใหลในตัวเองมากเกินไป เป็นเรื่องปกติ และสำหรับ Dex แล้ว เขาก็ค่อนข้างจะน่ารัก Em กับ Dex ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย แต่บุคลิกที่แตกต่างกันของพวกเขาก็ทำหน้าที่ได้ดีในความสัมพันธ์ นั่นก็คือทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้น พวกเขาเป็นหยินและหยาง ตรงข้ามกัน
เทคนิคที่น่าสนใจอย่างหนึ่งที่ใช้ใน คือ เราจะได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันเดียวเท่านั้น คือวันที่ 15 กรกฎาคม ตลอดระยะเวลา 20 ปีกว่าๆ เพื่อนๆ ของฉันบางคนเรียกสิ่งนี้ว่าลูกเล่น ในปีที่ดูเหมือนว่าหนังทุกเรื่องจะเป็นภาคต่อหรือรีเมค/รีบูต (ซึ่งทั้งนักวิจารณ์และสาธารณชนต่างก็เบื่อหน่าย) ฉันรู้สึกว่าควรปรบมือให้กับไอเดียใหม่ๆ แม้ว่ามันจะไม่ค่อยเวิร์คก็ตาม อย่างไรก็ตาม สำหรับฉัน มันได้ผลอย่างสมบูรณ์แบบ ผู้กำกับ Lone Scherfig (An Education) วาดภาพความสัมพันธ์ขึ้นๆ ลงๆ ของ Em กับ Dex ได้อย่างยอดเยี่ยม โดยไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมากเกินไปในเดทปีต่อปี ผู้สร้างภาพยนตร์เล่าให้เราฟังถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละปีโดยไม่มีบทสนทนาที่ดูไร้ชีวิตชีวา การถ่ายภาพนั้นสวยงาม โดยเฉพาะฉากที่คู่รักที่กำลังจะแต่งงานของเราแหกกฎทุกข้อด้วยการลงเล่นน้ำตอนพระอาทิตย์ตกดิน มีอารมณ์ขัน ความสุข ความเศร้า ความเสียใจ และอารมณ์อื่นๆ มากมายให้สัมผัส ฉันเตือนผู้ชมว่านี่ไม่ใช่หนังตลกโรแมนติกและไม่ได้จบลงแบบนั้น อย่างไรก็ตาม เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ซาบซึ้งใจที่สุดเรื่องหนึ่งของปี และควรได้รับการยกย่องถึงความกล้าหาญ
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
The Servant (2010) พลีรัก ลิขิตหัวใจ
Space Cadet (2024) สาวแสบซ่า ท้าอวกาศ
Skywalkers A Love Story (2024) คู่รักนักไต่ฟ้า
