American Beauty (1999) อเมริกัน บิวตี้
เรื่องย่อ
หลังจากที่เขาเสียชีวิตในช่วงสี่สิบสามปี American Beauty ที่ผ่านมาเลสเตอร์เบิร์นแฮมซึ่งเป็นย่านชานเมืองบอกเล่าถึงช่วงสองสามสัปดาห์สุดท้ายของชีวิตในช่วงที่เขาไม่รู้ว่าจะผ่านไป เขาเป็นสามีของตัวแทนอสังหาริมทรัพย์แคโรลีนเบิร์นแฮมและเป็นพ่อของนักเรียนมัธยมปลายเจนี่เบิร์นแฮม แม้ว่าเลสเตอร์และแคโรลีนเคยรักกัน แต่ตอนนี้พวกเขาก็อดทนซึ่งกันและกัน ดอกไม้ชนิดหนึ่งที่เจนี่เกลียดทั้งพ่อและแม่ของเธอเช่นกันทั้งสามคนต้องทนทุกข์ทรมานกับความเงียบงันในชีวิตที่บ้านของพวกเขา
เจนี่พยายามหลีกเลี่ยงทั้งพ่อและแม่ของเธอ แคโรลีนซึ่งค่อนข้างใหม่ในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ต้องการสร้างบุคคลแห่งความสำเร็จเพื่อก้าวไปสู่อาชีพการงานของเธอเธอปรารถนาที่จะใช้ชีวิตแบบมืออาชีพของบัดดี้เคนราชาแห่งธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในละแวกบ้านของพวกเขา เลสเตอร์เป็นเพียงแค่เดินอย่างไร้สติตลอดชีวิตรวมถึงงานโฆษณา บริษัท ของเขากำลังลดขนาดและเขาก็เหมือนกับพนักงานคนอื่น ๆ ทุกคนที่ต้องปรับตำแหน่งของเขาให้กับผู้เชี่ยวชาญด้านประสิทธิภาพที่ได้รับการว่าจ้างใหม่เพื่อรักษางานของเขาไว้ สิ่งต่างๆเปลี่ยนไป
ผู้กำกับ
- Sam Mendes
บริษัท ค่ายหนัง
- Dreamworks Pictures
นักแสดง
- Kevin Spacey
- Annette Bening
- Thora Birch
- Wes Bentley
- Mena Suvari
- Peter Gallagher
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
หากภาพยนตร์เรื่องใดเปลี่ยนชีวิตของคุณหรือเปลี่ยนวิธีที่คุณมองมัน ก็ต้องบอกว่าภาพยนตร์เรื่องนั้นทำได้ดีมาก… แม้ว่าฉันจะใช้เวลาหลายปีกว่าจะได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ฉันรู้เพียงว่าเมื่อดูจบแล้ว บางอย่างก็เปลี่ยนไป ใน American Beauty เราติดตามเลสเตอร์ ชายวัยสี่สิบปีที่ชีวิตไม่มีความสุขซึ่งปลอมตัวมาด้วยความสมบูรณ์แบบกับแคโรลีน ภรรยาของเขาและเจน ลูกสาวของเขา มีเพียงตัวเอกที่โรงภาพยนตร์พยายามหลีกเลี่ยงในผลงานของเขาที่เป็นเพียงคำโกหกของความฝันแบบอเมริกัน ดูเหมือนว่าเขาอยู่ในอาการโคม่ามาตลอดชีวิต เขาตัดสินใจที่จะลบความจำเจของการดำรงอยู่ของเขาเมื่อเขาได้พบกับแองเจลา เพื่อนของเจน ไม่ว่าเขาจะเลือกใครก็ตามท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของเขา เขาก็ออกเดินทางสู่ความตาย
สิ่งที่ฉันหลงใหลที่สุดในการชมภาพยนตร์เรื่องนี้คือความต้องการที่จะทำลายแนวคิดเรื่องความสมบูรณ์แบบแบบอเมริกันและสิ่งรอบข้างมัน หยดงาน การแต่งงาน บ้าน และงานในอุดมคติท่ามกลางสายฝนแห่งความทุกข์ยากที่แท้จริง เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ เราจึงได้เห็นทุกสิ่งผ่านสายตาของเลสเตอร์ เขาพูดเองว่า “ฉันสูญเสียบางสิ่งบางอย่างไป ฉันไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้รู้สึกสงบสุขเสมอไป” เขาเริ่มเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเพื่อเอาคืนสิ่งที่เขาสูญเสียไปโดยพยายามมีความรับผิดชอบน้อยลง ทำงานน้อยลง มุ่งเน้นไปที่ตัวเองเพื่อทำลายโซ่ตรวน ในครึ่งชั่วโมงแรกของภาพยนตร์
เราจะเห็นว่ามีคนที่ไม่พยายามแสดงให้เห็นว่าพวกเขามีความสุขเหมือนเจน แต่ในทางกลับกันก็มีคนที่ขังตัวเองอยู่ในฟองสบู่แห่งความสมบูรณ์แบบเพื่อแสดงภาพลักษณ์ที่ดีและสะท้อนถึงความสำเร็จ ซึ่งเป็นสิ่งที่แคโรลินทำ เราสามารถเห็นความสิ้นหวังที่แท้จริงของผู้คนอย่างแคโรลินในฉาก “ฉันจะขายบ้านหลังนี้วันนี้” และการล่มสลายครั้งสุดท้ายของการไม่บรรลุเป้าหมาย แสดงให้เห็นว่าความสุขเป็นเพียงหน้ากากที่ทุกคนปรารถนา ภาพยนตร์เรื่องนี้พยายามวิพากษ์วิจารณ์ระบบแห่งความสมบูรณ์แบบนี้ แต่ไม่ใช่ด้วยความปรารถนาที่จะทำให้มันดูไม่ถูกต้องหรือไม่ยุติธรรม
แต่ทำเพื่อให้ผู้ชมได้เห็นปฏิกิริยาของตัวละครเหล่านี้ต่อมัน มันทำให้เราเห็นตัวละครที่มีแบบแผนแต่สาธารณชนยังสามารถระบุตัวตนกับพวกเขาได้แม้กระทั่งคนที่มีความเห็นแก่ตัวที่สุด ผู้ชายที่เหนื่อยหน่ายกับงานของเขา (และชีวิตของเขาเอง) ผู้หญิงที่ดูเหมือนว่าจะควบคุมทุกอย่างได้แต่ในความเป็นจริงแล้วไม่มีเสถียรภาพ วัยรุ่นที่ไม่สนใจสิ่งที่อยู่รอบตัวและไม่ชอบตัวเอง ตัวละครในภาพยนตร์มีความลึกซึ้ง เป็นกลาง ไม่เข้าพวก แต่แต่ละตัวก็มีเรื่องราวเป็นของตัวเองและนำเสนอในรูปแบบเดียวกัน นอกจากนี้การมีอยู่ของพวกเขายังส่งผลต่อเรื่องราวอย่างมาก แม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่ตัวเอกก็ตาม ซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเห็นในภาพยนตร์ที่พวกเขาจะดำเนินเรื่องไปและลืมสิ่งรอบข้างไป
ในที่นี้เรามีตัวละครอย่างริกกี้ ฟิตส์ เด็กหนุ่มเย็นชาที่รู้จักชื่นชมความงามที่แท้จริง พ่อของเขา ผู้พันผู้เคร่งครัดที่กดขี่จิตใจของตนเอง แองเจล่า เด็กสาวนอกคอกที่หลีกเลี่ยงการเป็นคนธรรมดาและเป็นสาเหตุที่ทำให้เลสเตอร์ตื่นขึ้น การตื่นขึ้นมาทำให้ผู้ชมประหลาดใจ เพราะเรากำลังพูดถึงความรักที่ห่างกัน 20 ปี แต่สำหรับฉัน ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างเลสเตอร์และแองเจล่าจะก้าวข้ามความโรแมนติกต้องห้ามตามวัย แต่เป็นความไม่มั่นคงของวัยรุ่นและวิกฤตของชายวัย 42 ปี
ที่แสวงหาความเยาว์วัยและสิ่งแวดล้อมของตนกลับคืนมา ฉันชอบที่จะเห็นว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ American Beauty ไม่เพียงแต่ได้รับการสนับสนุนจากเรื่องราวอันชาญฉลาดที่มีตัวละครที่ลึกซึ้งและการแสดงอันยอดเยี่ยมเช่น Spacey ที่ทำให้เขาได้รางวัลออสการ์เท่านั้น แต่การถ่ายภาพยังสามารถให้ภาพที่มีความระมัดระวังและแม่นยำซึ่งให้สัมผัสที่เป็นเอกลักษณ์ สัญลักษณ์ที่เป็นเอกลักษณ์เช่นดอกกุหลาบและสีแดงตลอดทั้งเรื่อง ซึ่งอาจสะท้อนถึงความสมบูรณ์แบบของลัทธิวัตถุนิยมและความปรารถนาของตัวละครได้เป็นอย่างดี
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สมบูรณ์แบบและเป็นสิ่งที่ต้องการ ในฐานะผู้ชม เราจะจมดิ่งอยู่ในเสียงบรรยายของการชำระล้างจิตใจของชายคนหนึ่งที่เมื่อเขาเสียชีวิต เขาพาเราไปสู่ความงามของชีวิตและเรืออับปางของเขา ซึ่งเป็นภาพเหมือนของสังคม เพื่อให้กังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ผู้คนคิดและในที่สุดก็เข้าใจถึงความงาม ไม่ใช่ความงามแบบอเมริกัน แต่เป็นทุกสิ่ง รวมถึงถุงพลาสติกที่เต้นรำในอากาศ
ฉันคิดว่ามันแปลกมากที่ American Beauty ได้รับคำวิจารณ์มากมาย หลายคนมุ่งเน้นไปที่การแสดงตัวละครที่ล้าสมัยของเควิน สเปซีย์ แต่ฉันยังคงคิดว่าโดยรวมแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ยอดเยี่ยม แม้จะมีข้อบกพร่อง แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เป็นการวิจารณ์ค่านิยมของชนชั้นกลางที่ให้ความบันเทิงและชวนคิด เป็นการผสมผสานระหว่างอารมณ์ขัน ฉากที่กินใจ และการวิจารณ์ประเด็นทางสังคมอย่างแยบยล Suburbia ถูกพรรณนาว่าเป็นสถานที่ที่ผู้คนดำรงอยู่แต่ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างแท้จริง ถูกครอบงำด้วยวัตถุนิยมแทนที่จะเป็นค่านิยมที่ลึกซึ้งกว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นย้ำถึงความว่างเปล่าภายในชนชั้นกลางของอเมริกาและความหลงใหลในความงามที่ผิวเผิน รวมถึงปัญหาอื่นๆ
ตัวเอก เลสเตอร์ เบิร์นแฮม ถูกพรรณนาว่าเป็นคนขี้แพ้ที่น่าสมเพชซึ่งกำลังประสบกับวิกฤตวัยกลางคน เขาเข้าไปพัวพันกับพล็อตย่อยที่เต็มไปด้วยความใคร่ซึ่งเกี่ยวข้องกับผู้เยาว์ แต่สิ่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา เขาลาออกจากงาน ออกกำลังกาย และยืนหยัดในตัวเอง ค้นพบอิสรภาพและความสุข บทพูดคนเดียวในตอนสุดท้ายของภาพยนตร์เกี่ยวกับความตายและความทรงจำเป็นฉากที่สวยงาม ซึ่งเน้นย้ำถึงการตระหนักรู้ของเลสเตอร์ถึงคุณค่าของชีวิต
แม้ว่าชีวิตจะเต็มไปด้วยความตื้นเขินมาหลายปีก็ตาม แม้จะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่เลสเตอร์ก็ตระหนักถึงความสำคัญของความรักและอารมณ์ภายใต้ชั้นเชิงของวัตถุนิยมและความเย้ยหยัน โดยรวมแล้ว American Beauty เป็นภาพยนตร์ที่เขียนบทได้ดีและมีความหมาย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนของชีวิตและความรักท่ามกลางความตื้นเขินของสังคม อารมณ์ขัน จังหวะ และดนตรีประกอบทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้น่าชมในขณะที่ยังคงถ่ายทอดข้อความที่กินใจได้
จากภาพยนตร์กว่า 250 เรื่องที่ฉันเคยดูและให้คะแนนบน IMDb มีเรื่องเดียวเท่านั้น (Schindler’s List) ที่ดีเท่ากับ ภาพยนตร์ประเภทนี้ไม่เพียงแต่ให้ความบันเทิงในขณะที่คุณอยู่ในโรงภาพยนตร์เท่านั้น แต่ยังทำให้เกิดคำถามเล็กๆ น้อยๆ ในหัวเกี่ยวกับธรรมชาติของพฤติกรรมมนุษย์และช่องว่างระหว่างจินตนาการกับความเป็นจริง หลังจากดูภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว ผู้ชมจะคิดหนักและยาวนานเกี่ยวกับชีวิตของตนเองและชีวิตของผู้คนรอบข้าง ภาพยนตร์เรื่องนี้อธิบายถึงปรากฏการณ์ความผิดหวังทางสังคมที่ทุกคนประสบพบเจอแต่ไม่สามารถเข้าใจได้อย่างแท้จริง
เตือนเราว่า เช่นเดียวกับเลสเตอร์ เราไม่มีทางรู้เลยว่าเราต้องการอะไรจริงๆ เราไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ใช้เหตุผลอย่างที่นักเศรษฐศาสตร์คิด สัญชาตญาณของเราอาจนำเราไปสู่การกระทำอย่างหนึ่ง แต่สมองอาจบอกให้เราทำตรงกันข้าม เราอาจปรารถนาในสิ่งของที่เป็นวัตถุ แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราจะยังรักษาสิ่งของเหล่านั้นไว้เมื่อเราได้รับมันมา เลสเตอร์อาจหลงใหลแองเจล่า แต่เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงเธอในมือของเขาและได้รู้ความจริงเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศของเธอ ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงก็เข้ามาครอบงำเขา
ริกกี้ ฟิตส์ เด็กข้างบ้านค้ายาสามารถมองข้ามแนวคิดทั่วไปเกี่ยวกับความน่าดึงดูดใจและมองเห็นความงามในหญิงสาวที่ไม่เจ้าชู้และเคร่งขรึม ตลอดจนในถุงพลาสติกที่ลอยอยู่ตามสายลม เมื่อหลายคนวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ พวกเขาก็จะพูดว่า “ถุงพลาสติกอยู่ที่ไหนถึงจะสวยงาม และนั่นคือประเด็น เราอาศัยอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความคิดเห็นส่วนตัวเกี่ยวกับสุนทรียศาสตร์ สิ่งที่คนหนึ่งมองว่าน่าดึงดูด คนอื่นอาจมองว่าน่ารังเกียจ แต่ผู้คนกลับรู้สึกว่าความงามนั้นสมบูรณ์แบบ “มันก็แค่ถุงพลาสติก! ความงามจะอยู่ในนั้นได้อย่างไร” มนุษย์เป็นเพียงการรวมกันของเนื้อเยื่อ กระดูก และเลือด มันน่าดึงดูดใจอย่างไร ขึ้นอยู่กับว่าคุณมองมันอย่างไร ความจริงนั้นถูกหล่อหลอมด้วยมุมมอง
บางคนวิจารณ์ตัวละครริกกี้ ฟิตส์เพราะเขาบันทึกประสบการณ์ชีวิตของเขาไว้เป็นเทปและไม่ได้ประสบพบเจอกับมันจริงๆ แต่เวลาก็เคลื่อนไปในทิศทางเดียวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เวลาไม่สามารถหยุดได้ ในแง่กายภาพ อดีตและอนาคตไม่มีอยู่จริง เราตระหนักรู้ได้ในปัจจุบันเท่านั้น ทุกสิ่งที่เราทำ ทุกสิ่งที่เราได้รับ ความสุขทุกหยดที่เราสัมผัสได้ ล้วนถูกฝังไว้ในอดีตในที่สุดด้วยกาลเวลา การบันทึกความงามในเชิงอัตวิสัยเป็นวิธีการที่เราสามารถพยายามกอบกู้ความงามจากอดีตสู่ปัจจุบันได้ เพราะในที่สุดกาลเวลาจะทำลายความงามทั้งหมด หากคุณไม่เชื่อฉัน ลองเดินเข้าไปในโรงเรียนอนุบาลแล้วเดินเข้าไปในบ้านพักคนชรา จำไว้ว่าชายชราทุกคนในบ้านพักคนชราเคยเป็นเด็กเล็กมาก่อน
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
I Am Sam (2001) สุภาพบุรุษปัญญานิ่ม
The Lighthouse (2019) เดอะ ไลท์เฮาส์
