3096 Days (2013) ขังลืม 3096 วัน
เรื่องย่อ
เด็กหญิงวัย 10 ขวบ 3096 Days หายไปอย่างไร้ร่องรอย 3,096 วันหลังจากนั้น เธอปรากฏตัว จากคดีจริงที่สะเทือนขวัญคนทั่วยุโรป… สู่ฉบับภาพยนตร์สุดผวา 3096 จากคดีลักพา ตัวที่สะเทือนขวัญไปทั่วทั้งยุโรป กลายมาเป็นหนังที่ได้รับการจับตามองมากที่สุดเรื่องหนึ่ง ในวงการหนังยุโรป เดือนมีนาคมปี 1998 ในเวียนนา ประเทศออสเตรีย นาตาสชา แคมปุช เด็กสาววัย 10 ขวบหายตัวไปจากบ้าน ระหว่างเดินไปโรงเรียน ไม่มีใครพบเบาะแสหรือร่องรอย ตำรวจพยายามสืบเสาะแต่กลับพบแต่ความว่างเปล่า จนกระทั่งเวลาผ่านไปกว่า 8 ปี
ผู้กำกับ
- Sherry Hormann
บริษัท ค่ายหนัง
- Constantin Film
- ARD Degeto Film
นักแสดง
- Antonia Campbell-Hughes
- Thure Lindhardt
- Amelia Pidgeon
- Trine Dyrholm
- Dearbhla Molloy
- Roeland Wiesnekker
โปสเตอร์หนัง
รีวิว
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงของนาตาชา คัมปุช 3096 Days เด็กสาวที่ถูกลักพาตัวและถูกทารุณกรรมมานานกว่า 8 ปี ซึ่งไม่ใช่หนังที่เหมาะจะดูง่ายๆ เพราะเล่าเรื่องราวตามความเป็นจริงและไม่สามารถหลบเลี่ยงการทารุณกรรมทางอารมณ์และร่างกายที่คัมปุชต้องเผชิญได้เลย ความสัมพันธ์ระหว่างคัมปุชกับผู้ลักพาตัวและพัฒนาการของความสัมพันธ์นั้นเป็นส่วนที่น่าสนใจที่สุดส่วนหนึ่งของเรื่อง และภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทอดเรื่องราวนี้ออกมาได้ดีมาก แอนโทเนีย แคมป์เบลล์-ฮิวจ์สมควรได้รับเครดิตอย่างมากสำหรับการแสดงที่ยอดเยี่ยมในบทคัมปุช ซึ่งคงเป็นความท้าทายครั้งใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจากการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของเธออย่างมากเพื่อรับบทนี้ นี่เป็นภาพยนตร์ที่ดิบและน่าสะเทือนใจโดยธรรมชาติ ซึ่งไม่เหมาะสำหรับทุกคน ฉันดีใจที่พวกเขาทำสำเร็จ และตอนนี้ผู้คนจำนวนมากขึ้นก็รับรู้ถึงประสบการณ์อันเลวร้ายของนาตาชาแล้ว
ฉันมาดูหนังเรื่องนี้หลังจากอ่านหนังสือชื่อเดียวกันของ Natascha Kampusch และได้ดูสารคดีเกี่ยวกับคดีนี้ ข้อดีของหนังเรื่องนี้คือเหตุการณ์ที่บรรยายไว้ในหนังค่อนข้างตรงกับที่บรรยายไว้ในหนังสือ บ้านและห้องขังของ Wolfgang Přiklopil ที่เขาสร้างนั้นใกล้เคียงกับความเป็นจริง แต่ความสมจริงเพียงพอที่จะทำให้หนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ดีหรือไม่? ไม่จริงหรอก หนังเรื่องนี้ดูเรียบๆ มาก แทบไม่มีความรู้สึกตึงเครียดหรือดราม่าเลย เป็นเพียงการเล่าเรื่องเหตุการณ์ซ้ำๆ แบบเชื่องช้า Thure Lindhardt และ Antonia Campbell-Hughes รับบทเป็น Přiklopil และ Kampusch ได้ดี อย่างไรก็ตาม นักแสดงบางคนประสบความสำเร็จน้อยกว่า 3096 Days และดูเหมือนว่าเสียงของพวกเขาบางคนจะถูกพากย์เสียงใหม่
ปัญหาหลักของหนังเรื่องนี้คือขาดความเข้าใจ หนังเรื่องนี้แทบจะไม่ได้สำรวจความคิดภายในของ Kampusch ระหว่างประสบการณ์เลย กลยุทธ์การรับมือที่ทำให้เธอสามารถทนต่อการทดสอบนี้ได้ แล้ว Přiklopil ล่ะ เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย อะไรเป็นแรงผลักดันให้เขาทำอย่างนั้น อะไรเกิดขึ้นกับเขาที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ ความสัมพันธ์ที่พัฒนาขึ้นระหว่าง Kampusch และ Přiklopil นั้นซับซ้อน เธอไม่เคยลืมไปว่ากำลังก่ออาชญากรรมและเธอต้องหลบหนี แต่เธอก็เริ่มเห็นอกเห็นใจเขา โดยมองว่าเขาเป็นมนุษย์ที่บอบช้ำ บางคนบอกว่าไม่ควรถ่ายทำเรื่องนี้ แต่ฉันไม่เห็นด้วย แต่ฉันคิดว่าควรจัดการเรื่องนี้ด้วยวิธีอื่น เรื่องราวของ Kampusch นั้นพิเศษมาก และสมควรได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ที่สามารถถ่ายทอดเรื่องราวทั้งหมดได้ หากคุณต้องการทราบเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ให้ลองอ่านหนังสือแทน
บทวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้บางส่วนเผยให้เห็นว่าสังคมมีทัศนคติแบบ “โทษเหยื่อ” ต่อเหยื่อของอาชญากรรมทางเพศ การกล่าวโทษเหยื่อสะท้อนให้เห็นข้อแก้ตัวทั่วไป เช่น เหยื่อเหล่านี้ได้รับสิ่งที่ 3096 Days “สมควรได้รับ” จากการไม่ต่อสู้กลับ หรือ “ปล่อยให้มันเกิดขึ้น” และอื่นๆ อีกมากมาย การหาเหตุผลเข้าข้างตนเองเหล่านี้ถือเป็นการโจมตีเหยื่ออย่างรุนแรงที่สุด และในทางกลับกัน ยังเป็นการสนับสนุนผู้ก่ออาชญากรรมมากที่สุดอีกด้วย จำเป็นอย่างยิ่งที่ภาพยนตร์ประเภทนี้จะต้องสร้างขึ้นเพื่อให้ตำนานและคำโกหกเกี่ยวกับการค้าประเวณีถูกมองว่าเป็นความจริง นั่นก็คือการทรมานนั่นเอง ในบทสัมภาษณ์ทางหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เสร็จ นางคัมปุชกล่าวว่าความจริงนั้นเลวร้ายกว่าที่ภาพยนตร์จะบรรยายไว้มาก ดังนั้นการมองโลกในแง่ร้ายของการค้าประเวณีจึงถูกทำให้เจือจางลงอย่างมาก ฉันยังดีใจที่ตัวละครอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวมีเบาะแสเกี่ยวกับพฤติกรรมลึกลับ ซึ่งอาจเกี่ยวข้องหรือไม่เกี่ยวข้องก็ได้กับสิ่งที่ตำรวจออสเตรียอ้างต่อสาธารณะในภายหลังว่าอาจเป็นแผนของกลุ่มคนล่วงละเมิดทางเพศเด็ก ซึ่งอาจช่วยให้ผู้ก่อเหตุลักพาตัวและทรมานเหยื่อทางจิตวิทยา น่าเสียดายที่คำกล่าวอ้างนี้จากตำรวจออสเตรียไม่ได้รวมอยู่ในภาพยนตร์
ฉันติดตามความคืบหน้าของภาพยนตร์เรื่องนี้ตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นหลังจากหนังสือออกฉาย จนกระทั่งการคัดเลือกนักแสดงที่คาดเดากันอย่างไร้สาระ ได้แก่ เคท วินสเล็ตและสการ์เล็ตต์ โจแฮนสัน นักแสดงสองคนที่ขึ้นชื่อเรื่องความเซ็กซี่ที่รับบทหญิงสาวผอมแห้งตั้งแต่ช่วงก่อนวัยรุ่นจนถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น ใช่แล้ว! ไม่แปลกใจเลยที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้เวลานานมากในการเริ่มต้น น่าเสียดายที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ล่าช้าเนื่องจากผู้กำกับคนแรก (เบิร์นด์ ไอชิงเกอร์) เสียชีวิต ต่อมาฮอฟฟ์แมนเข้ามารับช่วงต่อโดยไอชิงเกอร์ยังคงดำรงตำแหน่งนักเขียน เรื่องราวประเภทนี้ไม่เหมาะกับการล่อใจให้เข้าชิงออสการ์ในฮอลลีวูด และโชคดีที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้เข้าชิง 3096 Days อาจเป็นเรื่องดีที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์อิสระที่มีนักแสดงอิสระที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก ซึ่งจะช่วยลดความน่าสนใจของเรื่องราวเศร้าๆ เช่นนี้ลงได้
หากคุณได้อ่านหนังสือที่ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นมา ฉันจะแปลกใจถ้าคุณพบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ข้อคิดที่ลึกซึ้งพอๆ กัน ซึ่งไม่ใช่เลย แม้ว่าจะมีข้อจำกัดเรื่องเวลาโดยธรรมชาติ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ยังไม่สามารถถ่ายทอดเรื่องราวอันน่าสะเทือนขวัญของนาตาชาได้มากพอ คุณจะได้ชมเรื่องราวชีวิตอันแสนสาหัสของเธอในเวอร์ชันที่ชัดเจน แต่ก็ไม่น่าแปลกใจนักสำหรับภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากเรื่องราวในชีวิตจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องราวที่มีลำดับเหตุการณ์สำคัญเช่นเดียวกับของเธอ สัตว์ประหลาดตัวนี้ขโมยความเยาว์วัยของเธอไป และคุณไม่สามารถถ่ายทอดเรื่องราวเหล่านั้นออกมาได้อย่างแท้จริงเมื่อคุณมีผู้หญิงวัย 30 ปีที่โตแล้วมารับบทเป็นวัยรุ่นสาว
ถึงจะพูดแบบนั้น การแสดงก็โอเค ไม่มีอะไรพิเศษ ฮิวจ์ส สำหรับฉันแล้ว ตอนอายุ 29-30 ดูน่าเชื่อถือในฐานะคนอายุน้อย ไม่แน่ใจว่าจะแสร้งเป็นวัยรุ่นสาวได้หรือไม่ แต่คุณจะต้องเชื่อในความไม่เชื่อนั้น 3096 Days ฉันคิดว่าฉากและสถานที่ถ่ายทำทำได้ค่อนข้างดี มีบางฉากที่เหมือนกับที่ฉันจินตนาการไว้ว่ากำลังอ่านหนังสือ เรื่องราวนั้นยืดขยายความจริงมากกว่าที่นาตาชาเองเต็มใจจะเปิดเผยในหนังสือของเธอแต่ได้บอกเป็นนัยไว้ภายนอกหนังสือในภายหลัง ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ลักพาตัวและเชลยมีความซับซ้อนมาก ซึ่งคนส่วนใหญ่อาจไม่เข้าใจ ขอบคุณพระเจ้า ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ถ่ายทอดความสัมพันธ์ประเภทนี้ออกมาได้ค่อนข้างธรรมดา แต่ก็ค่อนข้างน่าสนใจ พูดตรงๆ ว่า ถ้าฉันดูหนังเรื่องนี้โดยไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง ฉันคงให้คะแนนเรื่องนี้ต่ำกว่านี้ แต่เนื่องจากฉันสนใจเรื่องราวของนาตาชาเป็นการส่วนตัว ฉันจึงอดไม่ได้ที่จะบอกว่าฉันสนใจภาพยนตร์เรื่องนี้ เพราะอยากเห็นภาพจำลองของสิ่งที่ “เกิดขึ้น” แม้ว่าจะเป็นเรื่องแต่งก็ตาม
3096 Days เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของ Natascha Kampusch เด็กสาวชาวออสเตรียที่ถูกลักพาตัวไปตั้งแต่อายุ 10 ขวบและถูกขังไว้ในห้องขังนานกว่า 8 ปี เหตุการณ์ที่น่าตกใจนี้เกิดขึ้นในช่วงปลายยุค 90 และชื่อของภาพยนตร์เรื่องนี้ก็อ้างอิงถึงจำนวนวันที่ Natascha ถูกกักขังไว้ ดังนั้นจึงไม่ขอเปิดเผยเนื้อเรื่องในเรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย Sherry Hormann (Desert Flower) และบทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย Ruth Toma โครงเรื่องอาจฟังดูน่าสนใจเนื่องจากเป็นเรื่องราวที่ไม่ธรรมดา แต่ความจริงก็คือภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่สามารถดึงดูดความสนใจของฉันได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้มุ่งเน้นไปที่ Natascha และวิธีที่เธอดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากโซ่ตรวน โดยลืมโลกภายนอกไป (มีฉากที่แม่ของเธอถูกขังอยู่สองสามฉาก แต่เราไม่เคยเห็นความสิ้นหวังของเธอเลย) และขั้นตอนการดำเนินการของตำรวจเพื่อพยายามตามหาเธอ ด้วยเหตุนี้ 3096 Days ภาพยนตร์จึงเน้นไปที่การถูกจองจำของนาตาชาโดยเฉพาะ ซึ่งหลังจากผ่านไปไม่กี่นาทีก็รู้สึกซ้ำซากเพราะไม่มีอะไรมากที่พวกเขาสามารถทำได้กับเรื่องราว เราเห็นการทารุณกรรมที่เธอประสบ และเห็นได้ชัดว่าผู้จับตัวเธอคือชายหนุ่มที่มีปัญหาและป่วยไข้ แต่ไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนัก เมื่อผ่านไปสามสิบนาทีของภาพยนตร์ คุณจะรู้ว่าไม่มีอะไรให้พูดอีกแล้ว และเรื่องราวก็เริ่มยืดเยื้อจนคุณรู้สึกเหมือนถูกจองจำมาหลายปี
ภาพยนตร์เปิดเรื่องด้วยฉากที่บาร์ในท้องถิ่นในออสเตรีย ซึ่งนาตาชา (รับบทโดยอมีเลีย พิเจียน) เด็กหญิงวัย 10 ขวบกำลังนอนหลับในขณะที่พ่อของเธอ (รับบทโดยโรแลนด์ วิสเนกเกอร์) กำลังดื่มอยู่สองสามแก้ว เช้าวันรุ่งขึ้น แม่ของนาตาชา (รับบทโดยทริน ไดร์โฮล์ม) พยายามปลุกเธอให้ตื่นเพื่อไปโรงเรียน แต่แน่นอนว่าเธอมีปัญหาในการทำเช่นนั้นเนื่องจากพ่อของเธอทำให้เธอต้องนอนดึก แม่ของเธอรู้ตัวว่าพ่อพาเธอไปที่บาร์อีกครั้ง แต่ Natascha ออกมาปกป้องเขาและโดนตบหน้าเพราะทำแบบนั้น Natascha โกรธมาก เธอจึงเดินออกจากบ้านและมุ่งหน้าไปโรงเรียน แต่ระหว่างทางไปที่นั่น เธอถูกชายหนุ่ม (Thure Lindhart) ลักพาตัวไป เขาซ่อนเธอไว้ในรถตู้สีขาวและพาเธอไปที่ห้องขังที่ซ่อนอยู่ใต้บ้านของเขา ในอีก 8 ปีข้างหน้านี้ บ้านของ Natascha จะเป็นบ้านของเธอ ภาพยนตร์เรื่องนี้เน้นที่ช่วงแรกๆ ของเรื่อง จากนั้นจึงย้อนเวลากลับไปในช่วงวัยรุ่นของเธอ (รับบทโดย Antonia Campbell-Hughes) ซึ่งเธอถูกทารุณกรรม เธอมั่นใจว่าจะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะรอดชีวิต แต่เธอไม่เคยหมดหวังว่าสักวันหนึ่งเธอจะเป็นอิสระได้
สิ่งที่เป็นบวกที่สุดเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้คือการเปลี่ยนแปลงที่น่าประทับใจที่ Antonia Campbell-Hughes ต้องเผชิญเพื่อรับบทเป็น Natascha เป็นเรื่องน่าตกใจที่ได้เห็นเธอผอมมาก และทำให้เราเข้าใจถึงผลกระทบที่แท้จริงของการทารุณกรรมที่เธอได้รับ มันน่าเสียดายที่เธอต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพนี้ในภาพยนตร์ที่แย่เช่นนี้ เธอแสดงได้แข็งแกร่งพอๆ กับ Thure Lindhart แต่ลืมนักแสดงคนอื่นๆ ไป เป็นเรื่องน่าเสียดายที่นักแสดงมากความสามารถอย่าง Trine Dyrholm (In a Better World) ไม่ได้รับบทบาทนี้เลย ฉันเชื่อว่าถ้าหนังเรื่องนี้ทำให้เราเห็นโลกภายนอกและการต่อสู้ดิ้นรนของพ่อแม่ของ Natascha ได้ดีกว่านี้ ผู้ชมก็จะสนใจมากขึ้น แต่เนื่องจากทุกอย่างเกิดขึ้นเกือบทั้งหมดในที่คุมขัง หนังเรื่องนี้จึงซ้ำซากและน่าเบื่อเป็นบางครั้ง 3096 Days เรื่องราวชวนหดหู่ แต่หนังเรื่องนี้ไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ อ่านหนังสือให้จบแล้วอย่าดูเรื่องนี้อีก
ดูหนังออนไลน์ ภาพยนตร์ที่คล้ายกัน
Juno (2007) จูโน่ โจ๋ป่องใจเกินร้อย
The Thin Red Line (1998) ฝ่านรกยึดเส้นตาย
The Queen (2006) เดอะ ควีน ราชินีหัวใจโลกจารึก
